Wie jij bent? Nou, daar is voor veel mensen niet zo moeilijk achter te komen. Een simpele zoekopdracht en allerlei informatie is te vinden voor iedere aardbewoner. Zit je op een van de sociale netwerken, dan is het nog gemakkelijker. Ik kan zien hoe je eruit ziet, wie je vrienden zijn, hoe je communiceert, naar welke muziek je luistert, waar je op vakantie bent geweest, welke filmpjes je leuk vindt…

Google jezelf eens

Als je het nog nooit hebt gedaan, dan zou je dat direct eens moeten doen: google eens op je eigen naam en kijk wat je vindt. Geloof me, anderen doen dit ook. Als je solliciteert, als je een stageplek zoekt of wat dan ook, je wordt gezocht. Je kan je online identiteit beïnvloeden, maar dat kost veel tijd. Na jaren is informatie nog steeds te vinden, zelfs als jij het hebt verwijderd. Wil je over een paar jaar serieus worden genomen, zorg dat je online identiteit nu al op orde komt. Jij kan het beïnvloeden. Check mijn online identiteit maar eens, klik op het plaatje hieronder.

Evangelisatie is communicatie

Gisterenavond heb ik een presentatie gegeven over Internet Evangelisatie. Saai? Nou, als je het zo zegt wel. Maar niet als je het even allemaal terug brengt naar de essentie: evangelisatie is communicatie. Dat dat in deze tijd anders gaat dan 10 jaar geleden is niet verwonderlijk. Wat niet anders is is dat het communicatie is. En dat mensen kijken. Wie ben jij, hoe praat jij met anderen, welke foto’s plaats je, reageer je op berichtjes? Iedereen brengt zijn eigen boodschap. De belangrijkste boodschap ben jij zelf. Kansen zat. Hoeveel vrienden heb je: 200, 350, 500? Dat is toch een grote groep die jij kan beïnvloeden (met wat dan ook).

Stille oproep

Hierboven (nogmaals) het filmpje “een stille oproep“. Een fictief verhaal van iemand die niet gelovig is, zegt ook niet geïnteresseerd te zijn, maar ten diepste gewoon wel kijkt. Je kan zeggen wat je wilt, maar je leven (dus ook online) is de belangrijkste reden om naar God op zoek te gaan. Ook online geldt: “Preach the gospel always, If necessary use words.” ~ St. Francis of Assisi.

Wat een prachtige opening, wat een ge-wel-dig optreden van Leeland, wat een relevante boodschap van Tiemen… De middag van EO Jongerendag is voor mij geslaagd! Even een dagje samen op stap met mijn dochter. Tussen 33.000 jongeren met een eenheid die voelbaar is.

Sound of Melodies - Leeland

Indrukwekkend als het zomaar stil wordt als we bidden. Maar ook enthousiast uit ons dak gaan. Eerlijk gezegd is mijn hoogtepunt het optreden van Leeland. Een jonge band met veel power, maar anderzijds ook ongelofelijk diepgaand. Ze snijden vooral thema’s aan rond het hart van God voor het gebrokene, en de handen en voeten die gelovigen mogen geven…

‘k Heb even wat traantjes moeten wegpinken. Zeker toen ze het liedje zongen “Tears of the saints” (zie het filmpje hierboven). Op naar Flevo, daar mogen ze van mij iedere avond op het hoofdpodium!

Opposite Way - Leeland

There are tears from the saints
For the lost and unsaved
We’re crying for them come back home
We’re crying for them come back home
And all your children will stretch out their hands
And pick up the crippled man
Father, we will lead them home
Father, we will lead them home …

Een simpel maar redelijk briljant concept. Dit filmpje gaat over Generatie Y (geboren tussen 1977 en 1994) die boeken zoooo ouderwets en saai vinden. En hun denken.  En welke consequenties dat vervolgens heeft. Het filmpje is primair ontwikkeld voor uitgevers.

PS: je moet dit filmpje wel tot het einde toe bekijken, anders mis je de echte boodschap ervan.

1. Terug naar essentie
   Als het gaat om geloof, haal dan graag alle onnodige ballast weg zodat we het hebben over de dingen waar het over moet gaan. Verschijningsvormen van geloof zijn ondergeschikt aan de essentie. En een logisch uitvloeisel hiervan is dat je mag kiezen voor vormen, gebruiken, tradities. Zolang de essentie maar niet in het gedrang komt. Een van de essenties van geloof is bijvoorbeeld community of gemeenschap waar je onderdeel van bent en wordt. Daar hoort het eeuwenoude gebruik bij van het opzoeken van elkaar, kleine groepen, thuis… De kerk zal veel vorm krijgen op de plek waar je de zak chips kan opentrekken, lol kan maken, loungen, serieuze en diepe gesprekken kan voeren. Nu is de chips dan nog niet zo oud, maar dat gelovigen elkaar opzoeken is al zo oud als de kerk is. Maar een deel van deze generatie zal je weinig in de reguliere en bekende kerkelijke samenkomsten tegenkomen. Het past niet, het helpt ze niet om met God te leven. Maar ze zijn zeker wel onderdeel van een gelovige community. Of dat nu met vrienden is, via Internet… het is net waar je je thuis voelt en waar het om essentie gaat.
2. Kwaliteit en onderscheid
   Als je ergens in gelooft mag het ook goed en hoge kwaliteit zijn. Dat hoort bij het fier-zijn. Kijk naar kerken als Hillsong of Mars Hill Church (of zoveel anderen), dan voel je de kwaliteit en aandacht die wordt gegeven aan hun product. Het hoort bij de gedachte dat als je iets serieus neemt het er ook goed uit mag zien. Veel christelijke producten voelen oud aan, stoffig en achterhaald. Check de gemiddelde site van een kerk bij u in de buurt… Voor de nieuwe generatie is het lastig om zich hiermee te identificeren. Tijd voor kwaliteit, tijd voor vandaag. In kerken is vaak angst dat vernieuwing hierin een afglijdende schaal betekent als het gaat om de inhoud, de geloofsboodschap. Maar kijk eens naar de eerder genoemde kerken. Van deze grote bewegingen kan nu niet 1-2-3 gezegd worden dat ze qua boodschap hebben ingeleverd!

De nieuwe generatie gelovigen voelt zich thuis in deze tijd, ze zijn aangehaakt. Er is geen ingeschapen afkeer tegen wat vroeger “de wereld” zou worden genoemd. Maar ze zijn zeker ook fier, trots op hun christen-zijn. Ik zie dat geloof voor hen niet bestaat uit cultuur en gebruik, maar is geïntegreerd in hun complete leven. Hun christen-zijn is niet alleen titel voor een religieus segment uit hun bestaan, maar heeft invloed op alle onderdelen. Ze zijn de ideale bruggenbouwers tussen de kerk (hoe deze er ook uit moet zien) en de samenleving. De oudere generatie gelovigen die vaak het gezicht bepalen van de kerken mogen wat mij betreft wel ruimte geven aan deze nieuwe generatie. Want zij hebben hoop, zij zijn fier.

“Wees nou eens eerlijk: wat is dan het verschil met een willekeurige stapavond? Dat het de naam heeft christelijk te zijn…” / “Wat me ook opvalt zijn de vreemde types die er op Flevo rondlopen. Ja natuurlijk, God neemt iedereen zoals hij is, maar…” / “Ook de krijsen en brullen op het podium doen mij soms bijna duivels aan. En natuurlijk zijn er ook hele goede, geestverdiepende dingen hoor op het festival…“

Het vervelende is dat ik eigenlijk niet op redeneringen als deze wil reageren, omdat alles wat er tegen wordt ingebracht als een ondersteuning van een soortgelijke redenering wordt gezien. Waar ik veel moeite mee heb is dat de uitwerking van redeneringen als deze vaak uitlopen op een angstig bestaan. Angst om ergens uit de pas te lopen, angst om anders te zijn, angst om je niet “geestelijk genoeg” te gedragen, angst om met volle teugen van het prachtige leven te genieten, angst voor alles wat anders is, angst voor dingen die ik niet begrijp… En vanuit deze angst ga je mijden, laat je passie en enthousiasme niet meer toe, of voel je je schuldig als je je eens ongegeneerd laat gaan. Maar natuurlijk, ons aller Patrick sluit af met het prachtige “we zijn apart gezet om ons aan Hem (daarmee wordt Jezus bedoeld) aan te passen.” Tja, en dan durf je niets meer te zeggen hè…

Doet me denken aan een situatie die Christian A. Schwarz beschrijft in zijn boekje “Handboek voor christelijke levenskunstenaars“. Een kort stukje (pagina 14):

Maar wat is, voor ons christenen, dan geluk? En wat doen wij om ons eigen geluk te vergroten? Ik heb deze vragen meermalen in cursussen gesteld en daarbij een interessante ontdekking gedaan: Vele christenen kunnen met deze vraag helemaal niets beginnen. “Sinds ik christin ben,” zei mij eens een jonge cursus-deelneemster, en haar woorden zijn ronduit representatief voor een wijdverbreide mening, “hoef ik mij dit niet meer af te vragen. Christus is voldoende!”
Toen ik in de koffiepauze verder met haar in gesprek kwam, kreeg ik steeds meer de indruk dat deze fijne vrouw – die met zo’n vaste geloofsovertuiging en met de onuitgesproken instemming van alle aanwezigen haar “Christus is voldoende” eruit gegooid had – een doodongelukkig schepsel was. Haar persoonlijkheidsstructuur was uiterst verkrampt en extreem anti-zinnelijk…

Ach ja, heb ik toch gereageerd. Zal ik ook een mooie uitsmijter erbij zetten? Nou, laat maar, dat mag een ander doen!

PS: deze Newsboys gitaar is te koop via Victory Designs.

Gisterenavond waren we weer met de jongerengroep weer bij elkaar. De opdracht als voorbereiding voor deze avond was om twee weken je zegeningen te “loggen“. Het grappige effect van deze opdracht is dat je wordt gedwongen om iedere dag te “beoordelen”. Even de vanzelfsprekende dingen benoemen dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is. Zoals in 1 Korinte 4 vers 7 “Bezit u ook maar iets dat u niet geschonken is?” Met een paar mooie ontdekkingen voor de groep zelf. Uiteindelijk is het delen van de dingen die we hebben gezien als zegen een avondje aanbidding geworden. Alternatieve stijl voor ons, maar erg goed. Vandaag zie ik weer veel zegen: het lente zonnetje, ons dynamische gezinnetje, een meer dan goede school voor de kids, vrienden om me heen, een leuk huis om in te wonen, de contacten in ons buurtje, muziek om me heen, gadgets, computer, vrede met God, mijn piano, goede zoekmachine resultaten, creativiteit, inspiratie als ik de Bijbel ontspannen lees, tijd om een krantje te lezen, mogelijkheid om weer wat te produceren, voorziening voor eten en drinken, kleding aan mijn lijf, goede nachtrust, rust in Gods zorg voor me…

Wie helpt me mee? Ik geloof dat dit een leven van aanbidding is. Want er is niets dat ik niet heb ontvangen. Dussss… geen reden om zorg te maken.

Uit de oude doos. Een van onze eerste grotere producties als jeugdkerk team. Op basis van de hit “Bring me to life” van Evanescence hebben we een eigen videoclip gemaakt. De computers toen trokken het allemaal maar net. Nog met Windows 98, Magix Video Deluxe en een Hi8-tape-handcamera. Maar het lukte allemaal best. Met genoegen laat ik em je nog eens zien.

Link naar YouTube

Een grote Bijbel (geinig liedje, moet ik misschien ook eens instuderen ipv een preek). Zondag geef ik de tweede studie over ‘hoe moet je de Bijbel lezen’ bij de jongeren in onze kerk. Erg leuk. Ik denk dat nog geen 10% van de jongeren (en leiding trouwens ook) wekelijks de Bijbel opent. Mijn verwachting was wat groter. Ach, er zit geen regeltje aan. Maar als je de lol ervan inziet, de smaak te pakken krijgt, de waarde ervan inziet, dan gaat dat waarschijnlijk snel beter. Soms moet je het gewoon even zien.

Voorbeeldje van een van de ‘oefeningen’. Wat moet je nu met een gedeelte als Deuteronomium 24:10-13. Moeilijk en vaak saai bijbelboek, droge taal, oude cultuur… De vluchtige lezer krijgt dan niets mee. Als je even doordenkt, waarom gaat er een hele wet over een kleed? Misschien om het hele simpele feit dat God zich blijkbaar zelfs druk maakt over een goede nachtrust. Of ik het wel warm genoeg zal hebben. Tof toch?? Later misschien nog wel wat andere ontdekkingen.

[ directe link YouTube filmpje ]

Filmpje in het thema van Eigen huis en tuin, uit de RTL4 tijd, gemaakt voor jeugdkerk X-Site, Alphen aan den Rijn. Rondom het thema “Pasen”.

De passie van Arend Jan. Dit typetje is regelmatig gebruikt in de filmpjes van jeugdkerk X-Site (toen deze nog bestond). Dit filmpje is gemaakt in de tijd dat “The Passion of the Christ” draaide in de bioscoop. Arend Jan was hoopvol dat de film iedereen die em zag zou veranderen… De praktijk blijkt weerbarstiger.