Waarom zou je niet lachen in de kerk. ‘k Had een van onze kosters eens uitgedaagd om een grap te plannen bij een doopdienst wat enerzijds een groot feest is, maar anderzijds ook statig. Op de ochtend van de doopdienst lag het bad vol met bad-eentjes! Even wat ontspanning is gezond!
Iedere prediker is uniek. Dat gebruikt God ook op een bijzondere manier. Jij op de plek waar jij komt. ‘k Heb een periode gehad dat ik een beetje een loslopende en rondreizende prediker was. Erg leuk en dynamisch. Vaak ook bijzondere plekken …
Veel predikers hebben nooit of slechts incidenteel naar een preek van henzelf hebben geluisterd. Terwijl dat een belangrijke leerschool is! Luisteren naar je eigen stem, je eigen woorden, je eigen onderwijs, jouw preek. Dan is het natuurlijk wel het punt om je eigen stem te accepteren.
Het lijkt erop dat de nieuwe generatie gelovigen steeds lastiger te duiden zijn. Zelf noem ik deze generatie een schakel-generatie, maar sociologisch is het vast niet de juiste benaming en benadering. De verandering in deze nieuwe generatie zal ook de kleur van kerken veranderen.
Regelmatig krijg ik de feedback: “je bent zou enthousiast”, als ze naar een preek hebben geluisterd. Leuk om te horen natuurlijk. Het is niet een of ander trucje dat ik mezelf heb aangeleerd, maar toch is het belangrijk. Je non-verbale boodschap is het grootste deel van je boodschap.
We zitten in de tijd dat mensen graag verhalen willen horen. Verhalen mogen weer. Eeuwenlang hebben volken door middel van verhalen de geschiedenis, principes en waarheid doorgegeven. De prediker mag leren om het verhaal te vertellen.
