Interessant artikel in het Nederlands Dagblad vandaag onder de kop “Een derde dominees wil graag coaching“. Twee studenten van de CHE hebben een onderzoek gedaan naar coaching bij predikanten. De getallen die ik zo snel kan vinden in het artikel:

• 171 predikanten geënquêteerd
• 33% behoefte aan (professionele) coaching

Daarbij is het opvallend dat het verschil maakt uit welke denominatie je komt. Vrijgemaakten en Nederlands-gereformeerden hebben de grootste behoefte hieraan (68% en 57%) terwijl protestanten en christelijk-gereformeerden dat wat minder hebben (29% en 21%). Ik ben eerlijk gezegd benieuwd hoe dat in de meer laag-liturgische omgeving zou zijn. Daar is het namelijk gebruikelijker om niet-theologische geschoolden als sprekers en voorgangers te hebben. Zou dat de behoefte nu juist vergroten of verkleinen?

De onderzoekers zelf

Een van de onderzoekers schrijft zelf op zijn blog het volgende:

Het mooie van deze ontwikkeling en de media-aandacht is dat Gerwin (Wallet) en ik op deze manier één van onze doelen aan het bereiken zijn, namelijk de bewustwording vergroten onder predikanten en kerken over de bijdrage die coaching kan leveren aan het functioneren van predikanten. Predikanten hoeven niet alles zelf te kunnen en het schaap met 5 of 15 poten te zijn. Hulp vragen mag en is zelfs heel Bijbels (neem bijvoorbeeld 1 Korintiërs 12). Ons afstudeerproject is daarmee ook een oproep aan kerken om beter te gaan zorgen voor hun herders. Dat kan bijvoorbeeld door de drempels van tijd en geld weg te nemen door hierover goede (contractuele) afspraken te maken of door hen steeds op de mogelijkheden te wijzen.

Maak het een prioriteit

Het is in ieder geval erg gezond om een coach of mentor te hebben. Een grote uitdaging voor de ervaren generatie. Een van de prioriteiten van ervaren sprekers, predikanten en gemeenteleiders zou het coachen van “junioren” moeten zijn. In gewoon christelijk taalgebruik heet dat discipelschap. Iedereen een coach. Dat betekent dat jij een coach hebt en dat je een coach bent.

Dit artikel staat al even in de wachtlijst… Hoe moet je je kleden als prediker. Of hoe juist niet. Dress to impress. Of juist niet to impress. Wie maakt zich druk om het voorkomen van een prediker in de zondagse samenkomst? Nu is dat in sommige kerkelijke geledingen geen issue, omdat het allemaal geregeld is. Of het nu een stemmig zwart driedelig kostuum, een toga of de traditionele priesterkleding met o.a. de albe, de cingel, de stola en het kazuifel is. In veel gemeenten is het voorschrift niet meer zo of is het er helemaal niet meer. Daar ben ik zelf best gelukkig om hoor, in mijn kast zul je niet eens een stropdas kunnen vinden.

‘Een man moet eruit zien alsof hij zijn kleding met zijn verstand heeft gekocht, met zorg heeft aangetrokken en vervolgens compleet is vergeten’ – Sir Edwin Hardy Amies (1909 – 2003), oprichter van modehuis Hardy Amies aan Savile Row in Londen.

Historische boodschap… historische verschijning?

‘k Moet je eerlijk zeggen dat het voor sommige sprekers echt niet verkeerd zou zijn om een wat strakker voorschrift te hanteren. Het is weinig inspirerend als een prediker op zijn Jeruzalem Nikes verschijnt in iets wat uit de verte de uitstraling heeft van een jute zak. Nu heeft niet iedereen oog wat passende kledij en uitstraling. Maar dan zou je daar in ieder geval bij geholpen moeten worden. Je kleding communiceert namelijk heel erg veel. Over jezelf en daarmee ook over de boodschap die je brengt. Dat je een boodschap van een paar duizend jaar oud doorgeeft wil nog niet zeggen dat je kleding moet matchen met deze historie!

Check-up voor predikers

Graag zou ik eens een paar predikers uitnodigen voor een goede check-up zoals in programma’s als Passion for Fashion of iets dergelijks. Met soms kleine tips kom je zoveel beter voor de dag. Het effect verzorgt en bewust gekleed zijn is dat je een stukje zekerheid hebt. Maar het heeft ook effect op de kracht van je boodschap. Gek hè, maar het werkt wel zo. Gebruik je voorkomen zodat het je helpt in het communiceren van een geweldige boodschap.

Typisch Nederlands

Nu moet je weten dat een typisch Nederlands trekje is om vooral niet te kleden om indruk te maken (don’t dress to impress). Daar waar mode uit Parijs vooral uitbundigheid en luxe laat zien, daar is de Nederlandse mode (net als ander Dutch Design) vooral functioneel, duurzaam en sober. En… draag vooral wat bij je past en waar jij je prettig in voelt en niet omdat anderen het zo nodig mooi vinden.

Wat zegt de spiegel je

Ga eens voor de spiegel staan en beschrijf voor jezelf de persoon die je voor je ziet staan:

• Is het voorkomen verzorgd?
• Inspirerend voorkomen?
• Zou jij naar zo iemand graag een uur kijken?
• Kleurrijk of juist niet?
• Veel contrast of weinig contrast?
• Voelt de persoon in de spiegel zich op zijn gemak in zijn kleding?
• Is het formeel of informeel?
• Etc

Verzorgingstips

In mijn jaren werk in de gezondheidszorg heb ik een ding geleerd: wees eerlijk over iemand als dat nodig is. Zeker als het gaat om collega’s die met patiënten moesten werken. Het gaat erg tegen het gevoel in, maar het is een bevrijding voor jezelf en patiënten als je iemand duidelijk maakt dat een okselfris geurtje en een sprankelende adem het een stuk aangenamer maakt. Misschien ben ik niet helemaal de juiste persoon om verzorgingstips door te geven, maar ik ga toch een poging wagen om eens wat willekeurig te noemen:

• Mannen, scheer je netjes voor een dienst. Of doe het bewust niet. Denk er in ieder geval over na. Een wat rauwer voorkomen kan ook zijn kracht hebben (kan wat jonger, energiekere uitstraling geven). Zorg dat je baard en of snor is bijgewerkt. Je hoeft niet als een verwilderde Johannes de Doper de kerk in de lopen, al was hij natuurlijk van harte welkom!
• Over kapsels… kan je van alles zeggen. Laat ik voor nu alleen zeggen dat er meer te krijgen is als een 1/3 strakke scheiding of model bloempot.
• Wees okselfris. Zorg dat je geen lijflucht bij je draagt. Als je dat snel hebt, neem altijd een bus deodorant mee. Je kan best even je opfrissen als je merkt dat het zo is. Als je trouwens snel zweet, trek dan bijvoorbeeld een t-shirt aan onder je overhemd, dat voorkomt al een groot deel van de grote zweetplekken.
• Hetzelfde geldt voor je adem. Als je op zondag moest spreken, ga niet op zaterdag stevig aan de knoflook. Dat is vragen om een grote niet-te-betreden-cirkel om je heen. Neem een mondspray, fisherman friends oid mee. Dat kan snel helpen om een aangenamere adem te geven.

Vervolg

In een volgend artikel zal ik meer een overzicht proberen te geven van wat je kleding en voorkomen zeggen. Als je interessante tips of artikelen hierover hebt, heel graag. Er is namelijk bijzonder weinig beschikbaar over dit onderwerp.

PS: hetzelfde is nog meer van toepassing op het thema “(don’t) dress to impress” voor vrouwen die spreken in de gemeente. Kan iemand daar eens iets over roepen? Bij het artikel op creatov.nl zelf of in Facebook?

De serie preekkunst gaat eigenlijk over het dure woord ‘homiletiek‘, de kunst van de kansel, kunst van het preken. Bij studie theologie of Bijbelschool wordt het vak homiletiek gegeven. Het betekent: gesprek, gezelschap, onderhoud en omgang. In die zin gaat homiletiek over meer dan alleen maar de preek. Op deze manier wordt het woord gebruikt in het Nieuwe Testament:

• In Lucas 24 vers 14 – 15 wordt het woord homileō (ὁμιλέω) gebruikt. Het gaat daar over ‘met elkaar praten’ of ‘gedachten uitwisselen’. Dus in essentie is het hier een gesprek, wederkerige communicatie (dus niet een eenzijdige boodschap).
• In 1 Korintiërs 15 vers 33 wordt het woord homilia (ὁμιλία) gebruikt dat gaat over communicatie, omgang, gezelschap, samensprekingen.

Het gaar er om dat het hart van mensen wordt bereikt, dat er gesprek plaatsvindt. Het gaat dus niet zomaar over een boodschap uitspreken wat erg eenzijdig kan zijn. Communicatie is bijvoorbeeld pas compleet als ik een vraag stel en de ander (luisteraars) antwoord geven. Een prediker is daarom ook gericht op de mensen, niet in de eerste plaats op zijn statement. Een preek is dan ook echt iets anders dan een lezing.

Als het gaat om de boodschap van een prediker, dan is de prediker een schakel. De boodschap is niet zijn eigen mening en boodschap, maar de boodschap van de Allerhoogste. Het heeft dan ook geen zin om te preken als je geen relatie hebt met de Allerhoogste, met God Zelf!

Andere woorden

1. Dialegomia (διαλέγομαι)
   Argumentatie, een rede met een logisch doel, debat. Dit is vaak een dialoog dus niet een preek die alleen maar wordt ondergaan (zie Markus 9:34, Handelingen 17:2, Handelingen 17:17)
2. Diangello (διαγγέλλω)
   Een aankondiging of mededeling als een feit. Je geeft kennis van iets door. Elke boodschap moet een bewuste mededeling zijn, waarvoor de Heilige Geest wordt gebeden (zie Handelingen 21:26, Lukas 9:60, Romeinen 9:17)
3. Didasko (διδάσκω)
   Onderwijzen met een persoonlijk contact. Gericht op mensen, direct en persoonlijk (zie Matteüs 7:29)
4. Euangelizo (εὐαγγελίζω)
   Het Goede Nieuws brengen, een boodschapper van Goed Nieuws. Hier komt het woord evangelisatie vandaan (zie Handelingen 11:20, Romeinen 10:15)
5. Katangello (καταγγέλλω)
   Intens verklaren, overtuigend en gepassioneerd overdragen. Het woordje ‘kata’ betekent ‘intensief’. Het heeft ook wel iets weg van een radicale boodschap brengen (zie 1 Korintiërs 2:1-2, Handelingen 13:38-39)
6. Katécheo (κατηχέω)
   Systematisch leren, doceren. Hier komt het woord catechismus vandaan. Een schoolse aanpak (Handelingen 18:25)
7. Kerusso (κηρύσσω)
   Prediking, samenvatting van alle woorden over prediken of een boodschapper zijn. Paulus noemt zichzelf ‘kerux’ wat ‘heraut’ of ‘verkondiger’ betekent (zie Matteüs 3:1, Handelingen 10:37, 2 Timoteüs 4:2, 2 Petrus 2:5, 1 Timoteüs 2:7)
8. Laléo (λαλέω)
   Iets vertellen, geen hoge toon aanslaan, maar jezelf zijn en gewoon vertellen wat je weet of hebt beleefd. Bijvoorbeeld een getuigenis (Johannes 16:6, Johannes 18:20, Handelingen 3:22)
9. Mathéteuo (μαθητεύω)
   Leren met doeltreffendheid, instructies geven, onderwijzen. Heeft te maken met het discipelen maken, volgelingen maken (Matteüs 28:19, Handelingen 14:21)
10. Paraklèsis (παράκλησις)
    Bemoedigen. Een boodschap die impact heeft in het christelijke leven. Dit is vooral een pastorale betekenis (2 Korintiërs 8:17, 1 Tessalonicenzen 2:11-12, 2 Korintiërs 1:3-7)

Hoe moet je hier nu mee beginnen?

Nou, allereerst, leer om Bijbelteksten in je eigen woorden te vertellen zonder dat je de inhoud verandert. Als ik Bijbelstudie doe ik een kleine groep is dat vaak de eerste vraag aan de deelnemers: “zeg het nu eens in je eigen woorden?”Wees creatief in het gebruik van andere woorden. En als het woorden zijn die je niet wil vervangen (woorden als “gerechtigheid” en “genade“), leg ze dan eens goed uit, en herhaal dat af-en-toe. Het spreken van de taal van vandaag betekent niet dat je simplistisch wordt maar wel dat je aanhaakt bij woorden waar mensen een emotie bij hebben die niet alleen maar refereert aan “religieus taalgebruik” of “kerktaal” (tale Kanaäns).

Wat denk je zelf van de volgende uitspraken in het normale leven:

• Gewassen in het dierbare bloed.
• De jongste oudste.
• De gerechtigheid van God is geschied.
• Etc.

Voorbeeld van “genade”

Een van de dingen die ik in onze eigen kerk vaak herhaal is bijvoorbeeld: “Wat is genade? Je krijgt iets niet wat je niet wat je wel verdient en iets wel wat je niet verdient. Je krijgt geen straf, je krijgt wel Gods goedheden. De straf verdiende je vanwege zonde, je krijgt echter ook Gods goedheden zoals Zijn liefde, Zijn betrokkenheid in je gewone leven, Zijn zorg, Zijn voorziening, etc.” Deze kan ik ondertussen in verschillende groottes opdelen. Soms is de eerste zin al genoeg, soms komt de bredere uitleg erbij.

Hetzelfde kan je doen bij andere woorden als “gerechtigheid”, “verbond”, “belofte”, “gemeente”, “discipel”, etc. Met het belangrijkste doel: zodat de mensen zullen begrijpen wat de boodschap van de Bijbel, de boodschap van God Zelf is.

Aanvulling gevraagd!

PS: wie helpt mij aan de mooiste uitspraken in de categorie “tale kanaäns“?

Waarom ik het hier schrijf? Nou, als je preekt is het heel gezond dat de gemeente gelovig antwoord. Niet iedere kerkcultuur is dit gewend en zelfs niet iedere kerkcultuur staat het toe. Het lijkt me een goed gebruik omdat het de gemeente is die reageert op het Woord van God, op de waarheid over God. Misschien is het een goed moment om de gemeente te leren om te antwoorden als ze dat niet gewend zijn. Leg het maar gewoon uit wat het is en waar het om gaat. Het amen (of gewoon “ja, dat is zo”) als reactie op delen van je boodschap is als het aanvaarden van de waarheid van het Woord van God. Het is bijzonder krachtig.

De geschiedenis uit Nehemia 8 vers 5 – 8 is een goede illustratie van het reageren van de mensen op het voorlezen van het Woord van God en vervolgens de uitleg van het Woord van God (PS: lees je gelijk de uitvinding van de preekstoel of het zeepkistje als alternatief…) Ezra stond hoger dan het volk, zodat iedereen kon zien hoe hij het boek opende, en op dat moment ging heel het volk staan. Ezra prees de HEER, de grote God, en heel het volk antwoordde ‘Amen, amen,’ en ze hieven hun handen op, knielden neer en bogen diep voor de HEER. Vervolgens legden de Levieten Jesua, Bani, Serebja, Jamin, Akkub, Sabbetai, Hodia, Maäseja, Kelita, Azarja, Jozabad, Chanan en Pelaja de wet uit aan het volk, dat weer was gaan staan. De Levieten lazen het boek met de wet van God duidelijk voor en gaven er uitleg bij; zo verschaften ze inzicht in het gelezene.

Een preek is een soort reis. Je gaat van A naar Beter… Oké, van A naar B. Je begint bij A en wilt uitkomen bij B. Trek een lijntje tussen deze twee en je hebt de routebeschrijving voor je preek. Dit is in het kort het principe van “langs een lijntje preken”. Hoe duidelijker je deze twee punten kunt maken, hoe scherper je je boodschap kunt brengen.

Het helpt je ook om de hoofd- en de bijzaken van de boodschap te onderscheiden. Is een onderdeel van je preek niet direct behulpzaam bij deze reis, schrap het dan. Dat schrappen is het lastigste maar ook een van de noodzakelijkste onderdelen van het voorbereiden van je preek :)

Bepaal je punten

1. Je beginpunt: beschrijf je beginpunt. Hier zijn je luisteraars. Is het een bepaalde situatie, een bepaalde ervaring? Is er iets gebeurd in de media bijvoorbeeld? Of juist in de gemeente? Iets in het nieuws? Zorg dat je luisteraars in de bus stappen bij hetzelfde beginpunt. Dit is je entree, je eerste 25 zinnen van je preek.
2. Je eindpunt: dit is waar je naartoe op weg bent. Maak er één zin van. Het is je doel, je kernboodschap, de climax. Dit zou prima die ene zin kunnen zijn die je wilt meegeven, die ze zouden moeten onthouden. Maak er iets moois van, iets duidelijks. Werk er aan. Zo help je je luisteraars uitstappen op een prachtig eindpunt van de reis.

Preken (kerussõn) is iets anders dan onderwijzen. In 2 Timoteüs 1 vers 10 – 11 zegt Paulus “nu is ze bekend geworden doordat onze redder Christus Jezus is verschenen, die de dood heeft vernietigd en onvergankelijk leven heeft doen oplichten door het evangelie. Van dit evangelie ben ik verkondiger, apostel en leraar.“

Dat betekent dus drie verschillende taken:

1. Het aankondigen of verkondigen (als een heraut) van de waarheid als een prediker / verkondiger.
2. Het beschermen en doorgeven van de Waarheid als een apostel.
3. Het uitleggen en toepassen van de Waarheid als een leraar.

Preken is dus niet alleen maar uitleggen of onderwijzen. Preken is verkondigen. Preken is wat een heraut doet als er een bericht is van de Koning voor het volk.

Het werk van een heraut

Hoe werkt het met een heraut. Nou, dat ging ongeveer zo:

De heraut roept een groep mensen om zich heen en komt met zijn mededeling: “Hoort, iedereen die hier is, en laat me u het Koninklijk Besluit van Zijne Hoogheid de Koning bekendmaken. Het heeft de Koning goed gedacht om een compagnie van 100 soldaten te stationeren in uw stad om u te beschermen tegen de plunderende bendes die actief zijn in uw omgeving.“

De groep reageert opgetogen en blij (in een gemeente zou dat het amen zijn als reactie).

De heraut gaat verder: “De kosten die deze bijzondere bescherming met zich meeneemt zal niet vanuit de belastingen worden betaald maar direct vanuit de koninklijke schatkist.“

Opnieuw een opgetogen reactie! (Amen!)

“Bovendien laat de koning u weten dat hij van u houdt, en al zijn koninklijke wijsheid en invloed zal gebruiken om u te beschermen en u te voorzien van wat u nodig hebt.”

Natuurlijk opnieuw gejoel (Amen! Halleluja!)

“Tot slot mag ik u namens hem zijn koninklijke zegen doorgeven. Gezegend is ieder die vertrouwen heeft in de koning!“

Gejuich (Amen!)

Preken is dus meer dan gewoon lesgeven. Het is het Goede Nieuws doorgeven dat vol blijdschap zal worden ontvangen. Vol zijn van het ongelofelijke  Goede Nieuws doorgeven. Dat kan toch niet anders dan er lol in hebben. Het is toch ook gewoon ongelofelijk?! Het kan niet anders dan dat jouw hart er ook door in beweging is gezet en er vol van is!

N.a.v. “Advice to Pastors: Preach the Word“

“Hoe lang duurt het om een preek voor te bereiden?” is een vraag die soms voorbij komt. Nou, afgezien dat het voorbereiden van een preek voor iedere prediker verschillend is, is het echte antwoord: jaren. Want een preek komt niet zomaar uit de lucht vallen. Het is iets wat in je groeit. Natuurlijk komt er een proces van concreet worden van de boodschap als er een preekafspraak in je agenda staat. Over dit laatste gaat dit artikel.

Observeren

De bron van je boodschap is altijd de Bijbel. Je bent niet geroepen om een psychologisch praatje te houden, je bent gestuurd namens iemand anders. De boodschap van deze andere moet je doorgeven. Het zal je duidelijk zijn, deze andere is God zelf. Je inspiratiebron is de Bijbel. Daar ga je dus mee aan de slag. Duik zelf eerst het gedeelte goed in. Dat kan door het gedeelte eens door te lezen als een boek, op een gedeelte te mediteren… Wat zijn de opvallende dingen in de tijd dat je in dit stuk Bijbel aan het werk bent?

In dit proces van observeren is je eerste stap altijd zelf je Bijbel lezen, pas in tweede instantie pak je andere bronnen erbij:

1. Denk aan de zoekfunctie in de Bijbel. Dit deed je vroeger met een concordantie, nu gewoon online, op je computer of op je mobiele telefoon.
2. Een Bijbelse encyclopedie geeft je achtergrondinformatie bij een tekst en kan je helpen het te begrijpen vanuit de cultuur, geologie, historische setting, etc.
3. Een Bijbelse atlas geeft je zicht op waar iets plaatsvindt. Ook dit kan je tegenwoordig prachtig op het Internet vinden op verschillende plaatsen.

Vergeet echter niet om ook te kijken in de tijd waarin we nu leven. Waar raakt het Bijbelgedeelte het leven van nu? Zijn er opvallende dingen in de media, de krant, tv? Sta open voor de indrukken in het proces van observeren.

Het tweede wat je niet moet vergeten is dat God altijd een boodschap heeft voor jou. In de eerste plaats ben je tenslotte zijn eigen geliefde kind. Hij wil zijn Woorden en zijn boodschap ook aan jou kwijt. En niet alleen via jou. Als je begrijpt wat ik bedoel. Zorg dat je geen zogenaamde professionele houding ten opzichte van de Bijbel ontwikkelt. Het is Gods liefdesbrief voor jou. En voor anderen.

Incuberen

Een onderwerp moet groeien in je. Ga niet zomaar een preek houden. Je moet het als het ware eten en drinken. Daar heb je rust en tijd voor nodig. Vanuit deze rust kan de boodschap die je gaat doorgeven groeien en volwassen worden. De tijd maakt je hierin wijs. Het is de tijd waarin Gods Geest in je hart en denken aan het werk is. Hij is tenslotte je opdrachtgever, het is Zijn boodschap. Lijkt me handig dat je snapt wat Hem op het hart ligt! Het kan prima een tijd zijn om je aantekeningen niet aan te raken, niet bewust op zoek te gaan naar informatie.

Inspiratie

Het kan dagen maar ook soms weken duren voor je het weer oppakt. Nu wordt het tijd om het door te geven aan anderen. Jij bent een boodschapper. De boodschap heeft jou ook eerst zelf geraakt. Daardoor zal het ook kracht hebben als je het doorgeeft! Bidt voor de mensen aan wie je het Woord gaat doorgeven.

Wie voor mensen over God spreekt, moet eerst voor God over mensen hebben gesproken

Het doel van preken is mensen voeden vanuit het Woord van God. Op deze manier wordt Gods gemeente opgebouwd. Kijk bijvoorbeeld naar de rol van het Woord als het gaat om reinigen in Johannes 15 vers 3 “Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb.” Hier moet je goed weten dat het gaat om de gelijkenis van de wijnstok en de ranken. En kijk in Efeze 5 vers 25 – 27 “…zoals Christus de kerk heeft liefgehad en zich voor haar heeft prijsgegeven om haar te heiligen, haar te reinigen met water en woorden en om haar in al haar luister bij zich te nemen…“. Het Woord is dus de kern, het centrum. Er zijn verschillende manieren om dit Woord door te geven. Hier deze op een rijtje:

1. Rond een bijbeltekst
   alle hoofdpunten komen uit een of twee bijbelverzen. Bijvoorbeeld de tekst hierboven: “Jullie zijn al rein door alles wat ik tegen jullie gezegd heb.“
2. Tekst voor tekst
   hierbij loop je een gedeelte tekst voor tekst door. Je zou dan het gedeelte uit Johannes 15 kunnen behandelen waarbij je iedere tekst uitlegt.
3. Rond één thema of onderwerp
   je kiest een bepaald onderwerp of waarheid en onderbouwt deze met teksten. Als voorbeeld kan je dan een van je stokpaardjes pakken (dat is dus het risico)
4. Rond één kerngedachte uit één bijbelgedeelte
   deze ligt tussen 1 en 2 in. Deze stijl noem je expositioneel preken. Hierover meer in het artikel “preekkunst: de expositie“.

Afbeelding door Jamie Current via creativmyk.com

Een van de vorige berichten in de preekkunst serie gaat over expositioneel preken waar je als prediker de tekst volgt en je richt op het uitleggen van de tekst. De gedachte erachter is dat je je niet laat leiden door je eigen voorkeuren, maar je vooral richt op de openbaring van het Woord. Om het evenwicht te houden wil ik hier een andere gedachte delen. Want… kunnen mensen zonder kerkelijke achtergrond hiermee uit de voeten en moeten zij niet vooral juist die dingen horen waar zij in geïnteresseerd zijn. De eerste vraag is dan: wat wil je publiek horen?

Unchurched people today are the ultimate consumers. We may not like it, but for every sermon we preach, they’re asking, “Am I interested in that subject or not?” If they aren’t, it doesn’t matter how effective our delivery is; their minds will check out. Bill Hybels, et al., Mastering Contemporary Preaching.

Het mandaat

Het gaat denk ik niet om goed of fout. Het is in ieder geval wel goed om even naar het begin te gaan: de vraag waar de preek voor is. Wat is het mandaat voor een preek, wat was de opdracht? Om je gedachten te prikkelen maar eens een aantal teksten met de opdracht en het mandaat voor de prediking. Te beginnen met de opdracht die Jezus gaf vlak voor Hij naar de hemel ging.

Matteüs 28 vers 19 – 20
Ga dus op weg en maak alle volken tot mijn leerlingen, door hen te dopen in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest, en hun te leren dat ze zich moeten houden aan alles wat ik jullie opgedragen heb.

1 Timoteüs 4 vers 13
In afwachting van mijn komst moet je je toeleggen op het voorlezen uit de Schrift, op de prediking en het onderricht.

2 Timoteüs 2 vers 2
Geef wat je in aanwezigheid van velen van mij hebt gehoord, door aan betrouwbare mensen die geschikt zijn om anderen te onderwijzen.

2 Timoteüs 4 vers 2
Verkondig de boodschap, blijf aandringen, of het nu uitkomt of niet, wijs terecht, straf en vermaan met alle geduld dat het onderricht vereist.

Titus 2 vers 1
Maar jij moet verkondigen wat overeenkomt met de heilzame leer.