Waarom zou je niet lachen in de kerk. ‘k Had een van onze kosters eens uitgedaagd om een grap te plannen bij een doopdienst wat enerzijds een groot feest is, maar anderzijds ook statig. Op de ochtend van de doopdienst lag het bad vol met bad-eentjes! Even wat ontspanning is gezond!
Veel predikers hebben nooit of slechts incidenteel naar een preek van henzelf hebben geluisterd. Terwijl dat een belangrijke leerschool is! Luisteren naar je eigen stem, je eigen woorden, je eigen onderwijs, jouw preek. Dan is het natuurlijk wel het punt om je eigen stem te accepteren.
Regelmatig krijg ik de feedback: “je bent zou enthousiast”, als ze naar een preek hebben geluisterd. Leuk om te horen natuurlijk. Het is niet een of ander trucje dat ik mezelf heb aangeleerd, maar toch is het belangrijk. Je non-verbale boodschap is het grootste deel van je boodschap.
We zitten in de tijd dat mensen graag verhalen willen horen. Verhalen mogen weer. Eeuwenlang hebben volken door middel van verhalen de geschiedenis, principes en waarheid doorgegeven. De prediker mag leren om het verhaal te vertellen.
Fransiscus van Assisi zei ooit: “Predik altijd het evangelie en als het echt nodig is met woorden.” Bij predikers staat het gesproken woord vaak centraal en wordt veel tijd en energie gestoken in techniek en presentatie. Op een van de vorige blogs kreeg ik een stevige reactie van Harrie…
De vraag naar waarheid is een vraag die veel losmaakt. Is er wel een absolute waarheid of heeft iedereen in de basis alleen zijn eigen waarheid? Een interessant stuk over waarheid is te vinden op overgeloven.nl (een aanrader!). Hoe zit dat nu met de prediking. Moet je ruimte voor de verschillen houden of is er [...]
