Oude veteraan

1 min leestijd

tweede wereldoorlogGisterenavond heb ik een bijzondere ontmoeting gehad. Een oude veteraan. Eerst heb ik een bijbelstudie gegeven, waar deze tachtig jarige ook was. De tatoeages lieten was zien van zijn ruige leven. Ik heb een studie gegeven over “leven door de kracht van de Heilige Geest”. De Geest die ons leert om te bidden “Abba, papa, vader”. Geraakt door de liefde van God. In de paar minuutjes dat we met elkaar aan het praten waren doemt er een beeld in me op dat me maar moeilijk loslaat. Een man die verlangt om bij God te zijn. En er ook klaar voor is. Maar ook de herinneringen die deze man zijn leven met zich mee zeult. Beelden van lijken die in de bomen hangen, gruwelijke dingen die ik me maar slecht kan voorstellen.

Na deze ontmoeting ben ik dankbaar. Deze man schaamt zich niet voor zijn tranen. En heeft een redder die hem nooit in de steek laat. Een man die leeft met een zekere toekomst. Ik ben blij, als ik maar de kans krijg om Goed Nieuws te brengen. Toch iets wat me erg bezig houdt. Het Goede Nieuws van genade alleen raakt blijkbaar twee groepen bijzonder: jongeren en bejaarden (al klinkt dat naar mijn gevoel zo denigrerend).