Jongens die maar geen mannen worden

Jongens die maar geen mannen worden

3 min leestijd

Jongens die maar geen mannen worden

Is het dat we de klassieke rollen niet meer kennen, is het dat de maatschappelijke druk te groot is, is het dat pornografie zoveel invloed heeft, is het omdat er geen vaders zijn? Er zijn steeds meer jongens die moeite hebben om man te worden. Ze zijn maatschappelijk mislukkelingen, sociaal geïsoleerd en weinig succesvol in de liefde…

The Demise of Guys

Philip G. Zombardo en Nikita Duncan schreven er een TED boekje over: “The Demise of Guys”. Ze wijzen een aantal trends aan die hier zeker mee te maken hebben. In films komen mannen er vaak niet goed vanaf en worden óf neergezet als een domme gans óf als gasten die zich totaal te buiten gaan aan slappe en flauwe humor.

Gamen en porno

Een deel van de oorzaak zit em wellicht in de technologische voortgang. Een deel van deze generatie vereenzaamd dramatisch. Mede doordat een groot deel van de communicatie waarmee ze opgroeien een eenzame communicatie is zoals chatten, twitteren, whatsappen, sms’en lijken ze sociale vaardigheden te missen, misschien zelfs sociaal gehandicapt. Sommigen sluiten zich uiteindelijk op in extreem (veel) videogamen en kijken van online pornografie. Wat weer een effect heeft op het idee over de werkelijkheid. Wat is een gezonde relatie, wat is normaal?

“They don’t know the language of face contact, the nonverbal and verbal set of rules that enable you to comfortably talk with and listen to somebody else and get them to respond back in kind. This lack of social interaction skills surfaces most especially with desirable girls and women. The absence of such critical social skills, essential to navigating intimate social situations, encourages a strategy of retreat, going fail-safe.”

Jandoedels

Een ander deel van deze trend heeft wellicht te maken met een steeds meer vaderloze maatschappij (en kijk in de huidige films hoe groot het thema is en hoe de vaders functioneren: vaak als slappe jandoedels), maatschappelijke veranderingen met grotere druk, economische onzekerheid, wellicht zelfs fysiek veranderingen in het lichaam.

[ba-column size=”one-half” last=”0″][ba-box background=”#dff0d8″ border=”#dff0d8″ textcolor=”#50935e”]FACT

Iedere week wordt er 3 miljard uur gegamed! [/ba-box][/ba-column]

[ba-column size=”one-half” last=”1″][ba-box background=”#d9edf7″ border=”#d9edf7″ textcolor=”#3a87ad”]SCHATTING

Een 21 jarige heeft gemiddeld al 10.000 uur gegamed! 2x zoveel uren als dat er gestudeerd wordt.[/ba-box][/ba-column]

Denk eens mee

Ik weet niet of het aan mij ligt, maar ik zie steeds meer ‘hulpeloze’ jongemannen en ‘succesvolle’ jonge vrouwen. Meiden die ik zo graag een gezonde en stabiele partner gun, maar waar zijn ze te vinden? Jongens die zich een nietsnut vinden en niet aan het ideaalbeeld kunnen voldoen en de hoop hebben opgegeven.

De vraag is wat je hieraan kan doen? Ik zal hier later een tweede artikeltje aan wijden. Maar wellicht kan je hier al op reageren, zodat ik dat kan meenemen.

Bron: “The demise of guys” en check hun TED talk »

6 reacties

  1. Petra op 05-09-2012 om 12:36

    Het bestaat dus toch. Ik dacht al dat ik teveel eisend was als “succesvolle jonge vrouw”. Misschien is het een beetje van beiden. het boek “de ongetemde man” van john en stasi eldredge is een aanrader en ook “de fascinerede vrouw” van de zelfde schrijver. het gaat ook over dit onderwerp.



  2. Leenard op 03-09-2012 om 15:57

    Jongeren worden tegenwoordig steeds meer sociaal onhandig. Afgelopen jaar tijdens een zomerkamp zaten een aantal jongeren continu te WhatsAppen met elkaar. De kampleider vroeg ernaar, wat bleek, ze WhatsApten (als dat een woord is ;-)) met anderen kampgenootjes die gewoon in de zaal zaten. Echt gepraat werd er op sommige momenten gewoon niet meer.
    Hoe typisch is het dat sommige mensen in twee werelden leven. Ik sprak pas tijdens Dabar iemand die verschrikkelijk gepest werd op school. Ze voelt zich minderwaardig en stelt zich voor niemand meer open. In haar omgeving zijn weinig mensen die waardering richting haar uitspreken. Wat doet ze in haar vrije tijd? Gamen, en op internet heeft ze heel veel contacten en mensen die met haar praten en hun problemen tegenover haar vertellen. Veel eenzame mensen die in de ‘echte’ wereld alleen zijn of moeite hebben om sociaal gedrag te vertonen hebben in de ‘neppe’ digitale wereld heel veel contacten. En toch vreet dat aan de mensen denk ik….



  3. boudewijn op 31-08-2012 om 18:14

    Goede blog. Ook eens met Paul, perspectief ontbreekt ook. Aanvullend op stuk. Pastor Prince zei ooit in een preek dat jonge jongens tegenwoordig hun bevestiging krijgen door het spelen van videogames. Nl. ze doen een goede handeling en een ‘computerstem’ bevestigd hen, gaan door naar de volgende level, voelen zich daar de held, etc.. Iets wat ze in de echte wereld nou eenmaal niet ervaren. Een computerstem of spel is bijna altijd toegangelijk, makkelijker om een ‘relatie’ mee aan te gaan dan het aangaan van een echte relatie. Relatie vraagt investering, toewijding en daar is nou eenmaal niet altijd gelijk de bevestiging waar we op hopen. Daar kan zelfs veel teleurstelling zijn en dat is nou eenmaal weer niet stimulerend. Ik zeg keihard breken met computerspellen en investeren in relaties. Doen we dat niet, of geven we als vaders niet daarin een voorbeeld, worden we ‘sociaal gehandicapt’. Of te wel; we verleren (of hebben nooit geleerd) om verschillende relaties in de natuurlijke wereld te onderhouden en hieruit onze identiteit te ontlenen. En blijven we hulpeloze jongemannen. Euh, die natuurlijk wel goed in gamen zijn… How sad..



    • Wouter van der Toorn op 01-09-2012 om 20:43

      Zou het dan echt zo zijn? Moeilijk bevestiging te vinden of ervoor te vechten in het gewone leven en o.a. in games is het gemakkelijk en haalbaar. Scherpe reactie Boudewijn!



    • boudewijn op 02-09-2012 om 21:04

      Denk het wel. Ik lees wel dat ik het stukje ‘pornografie’ oversla, maar wie daar in investeert, plukt natuurlijk net zo goed de zure vruchten. En dan is ook al zo toegangelijk. Zucht. ‘alles wat je aandacht geeft groeit’ vind ik altijd wel een logische wet. Weer keihard breken dus. En bovenal veel van Gods genade ontdekken, toelaten en daaraan vasthouden… Wouter, Ik ga je blogs een beetje volgen (handig zo’n fb-melding), vind ze wel wel prikkelend! Groet, Boudewijn



  4. Paul Miller op 31-08-2012 om 09:33

    Goeie blog. We hebben lang gedacht dat we rolmodellen nodig hebben. Ik hou wel van sterk mannen in films en desnoods christelijke helden, maar in de praktijk van alledag schiet je daar toch niet zoveel mee op. We hebben ‘rather’ inspiratie nodig. Iedereen op zijn eigen unieke manier een held laten zijn, en niet afmeten aan de, al dan niet, christelijke ‘übermensch’ om ons heen.
    De technologie de schuld geven? Dat hebben christenen zooooo vaak gedaan, dat ik daar niet meer zo in geloof. Kinderen moeten uitgedaagd worden door alles om hun heen. Afwezige vaders lijkt me wel een groot probleem. Sociologen hebben daar zelfs het ontstaan van de 2e wereldoorlog mee willen verklaren. En dat lukte ze aardig. Pa vocht in de 1ste en lag onder de groene zoden. Hitler zorgde voor de kinderopvang en bood daarmee een psychologisch alternatief.
    Welk doel stelt een jongeman zich? Wekloosheid? Een huwelijk zoals zijn ouders met veel ruzie? Een kramp inpas toekomst in een verouderde nieuwbouwwijk en kibbelende politici die niemand perspectief kunnen bieden? Misschien is de huidige vluchtreactie van veel jongeren wel een noodgedwongen survivaltechniek.