Skip to content
doornenkroon

In dit koningslied loopt niemand mee

2 min leestijd

doornenkroon

De eenzame koning neemt de last van zijn missie op zijn schouders. Zwaar drukt het hem neer en wankelend gaat hij zijn weg. Waarom is dit zijn taak, is er een ontkomen aan? Maar hij was de zoon, het was zijn lot, zijn taak, zijn missie. De oude koning nam hem mee in zijn grote droom die hij kostte wat het kost wilde verwezenlijken. De risico’s waren doorgerekend, de conclusie was getrokken. De zoon zou de nieuwe koning worden. En hier is hij dan, deze eenzame koning. De kroning wordt niet begeleidt door koningslied. Er zijn protesten, er wordt gescholden. Anderen willen het gewoon niet weten. Wie denkt hij wel! Alsof hij koning mag zijn.

Zo kom ik je tegen, eenzame koning. Je hebt de zware last van je missie op je genomen. Ik zie dat het je zwaar valt, zo zwaar. Maar je kan er nu niet onderuit, het is jouw missie. Wankelend ga je je weg. Je kroon is stevig in je hoofd gedrukt. Ik heb me iets anders voorgesteld bij de kroning van de nieuwe koning. Het zou feest moeten zijn met onzinnige spelletjes, met een liedje die we samen vrolijk en lallend zingen, met een biertje in de hand en een vlag gehesen. Maar de enige die gehesen wordt ben jij, eenzame koning. Je kroon nog op je hoofd, maar ondertussen naakt, beroofd van je prachtige mantel, maar je draagt nog steeds de last die je zwaar valt. Zo zwaar.

Vandaag zing ik mijn koningslied voor je. Of het in de smaak valt is de vraag. Ik schaam me eigenlijk voor dit lied:

Daar ben je dan. Je wist dat dit moment zou komen. Maar ben je er klaar voor? Kun je dat ooit echt zijn? Daar sta je dan. Ieder mens heeft een taak in dit leven. Je hebt alles gedaan om je voor te bereiden. Daar is het dan. Je belooft dat je alles zult geven. Iedere stap die je zette die leidde naar hier. En kijk om je heen. Niemand loopt met je mee.

Scroll To Top