Mijn laatste gedachten

Mijn allerlaatste gedachten

1 min leestijd

Mijn laatste gedachten

Ooit ga ik een boek schrijven. Of misschien wel meer. De opening van een van deze boeken zal ongeveer dit zijn:

Daar stond ik dan. Alles was voorbij. Het einde is nu onvermijdelijk. En in die paar seconden die ik nog kon besteden schoot me één ding door mijn gedachten: “Waarom heb ik in vredesnaam zoveel tijd gestoken in dingen die er echt niet toe deden?

En het zal wat mij betreft géén autobiografisch boek zijn.

Het moest me even van het hart.

Reageer eens

Wat zouden jouw laatste gedachten zijn?

4 reacties

  1. Anoniem op 21-07-2014 om 09:23

    Nu een jaar wetend dat mijn leven niet lang meer zal zijn, ja dat kan ook, kristalliseert zich steeds meer uit wat echt belangrijk was en is. En zo gek heb ik het dan ook weer niet gedaan… :-) het zou mee kunnen vallen dus.



    • Wouter van der Toorn op 28-07-2014 om 15:49

      Bijzonder dar je er dan wel heel bewust over moet nadenken. En goed om (tevreden?) terug te kijken!



  2. eddy hautekeete op 26-10-2013 om 23:02

    wij zijn altijd maar op zoek naar het onbereikbare zo zit de mens nu eenmaal in elkaar wij willen nu eenmaal steeds meer uit het leven halen dan dat wat er nu in zit daarom zou mijn laatste gedachte wel eens kunnen zijn waarom was ik niet gelukkig met wat ik bezat want ik had alles om gelukkig te zijn



  3. Arie Theisens op 19-10-2013 om 12:27

    Daar lig je dan. De dag dat je wist dat zou komen.

    Misschien dat ik in de laatste seconde wel terugkijk op mijn leven. Misschien dat ik zelfs denk aan dat wat voor me ligt. Maar het meest waarschijnlijke is dat ik kijk naar diegenen die om mijn bed heen staan, en waarvan ik hoop te zien en horen dat ze me niet graag laten gaan.
    Het zijn geen hooggestemde gedachten. Ik denk dat ik, als ieder ander, gelovig of niet, vooral zal kijken naar en genieten van diegenen die mij dierbaar zijn.

    Ik heb me weleens afgevraagd waarom nageslacht in de Bijbelse traditie zo ontzettend belangrijk wordt gevonden. Misschien voor dat moment. En dan denk ik, waren we dan toch maar gegaan voor wat meer kinderen dan twee.