spijt op het sterfbed

Waar hebben we spijt van op ons sterfbed?

3 min leestijd

Een verpleegkundige uit de palliatieve zorg, zorg die gericht is op de laatste fase van het ziekbed, deelt de vijf belangrijkste dingen waar mensen spijt van hebben als ze vlak voor de poorten van de dood zijn (bron). Goed om, nog midden in het leven, over na te denken!

spijt op het sterfbed

1. Had ik maar minder geprobeerd aan verwachtingen van anderen te voldoen

Had ik maar meer moed gehad om mezelf te zijn, mezelf te ontwikkelen, trouw te zijn aan mezelf. En niet slaaf te zijn van alle verwachtingen van mijn omgeving. Het is het punt waar mensen het meeste spijt van hebben. Hierdoor zijn veel dromen nooit waar gemaakt. En als je ziek bent geworden, dan is de tijd meestal voorbij om nog je dromen na te jagen!

2. Had ik maar niet zo hard gewerkt

Dit lijkt vooral een mannenprobleem te zijn. Ze kijken terug op hun leven en moeten tot hun spijt erkennen dat ze te weinig tijd aan hun kinderen hebben besteed en te weinig tijd voor hun partner.

Dat het minder een vrouwen probleem is, is dat de patiënten van de verpleegkundige van die generatie zijn dat vooral de mannen kostwinner waren. Het zal in een veranderende maatschappij wel minder een uitsluitend punt voor mannen zijn.

In het leven gaat het meer dan om carrière en inkomen. De meest kostbare zaken in het leven zijn juist de dingen die we niet kunnen kopen!

PS: lees ook het blog van Lucas Reinds “Had ik maar minder tijd aan mijn kinderen besteed” »

3. Had ik maar meer over mijn gevoel gepraat

Veel mensen onderdrukken hun eigen gevoelens en emoties. Vaak vanwege ‘de lieve vrede’. Maar daardoor konden ze nooit worden wie ze eigenlijk wilden zijn.

Misschien is juist eerlijk zijn wel nodig om verder te komen. Als mensen er niet tegenkomen, dan houdt een ongezonde relatie op. Maar bij anderen zal de vriendschap juist sterker worden!

4. Had ik maar meer contact gehouden met vrienden

In nood leer je je echte vrienden kennen. Maar wat ook belangrijk is, is om te ontdekken dat in vriendschap moet worden geïnvesteerd. Doe je dat niet, dan zullen vriendschappen langzaam maar zeker wegvloeien. Veel mensen kijken terug op hun leven vol spijt dat ze juist in deze waardevolle relaties niet hebben geïnvesteerd.

5. Had ik mezelf maar meer blijdschap gegund

Dit is een verrassend punt dat bij veel mensen naar boven komt. Veel mensen hebben niet door dat geluk en blijdschap je niet zomaar overkomen, maar dat het een keuze is. In ieder geval een gevolg van je keuzes. Keuzes om oude patronen achter je te laten, keuzes om uit je ‘comfort zone’ te stappen.

Tenslotte

Waar wil jij op terugkijken als je leven zo ongeveer tot zijn einde komt? Iedere dag kan je nieuwe keuzes maken. Als gelovige doe je dat ook samen met God. Maar God geeft ons mensen ook veel vrijheid om ons te ontplooien, om goede keuzes te maken, om ons leven vorm te geven.

Als ik op mijn sterfbed lig, later, als ik heeeeeeel oud ben geworden, dan wil ik tevreden terugkijken. Dat het leven mooi was om geleefd te worden. Dat ik de kansen die het bood heb gegrepen. Dat ik de juiste prioriteiten heb gehad. Dat mijn gezin, familie en vrienden belangrijker waren dan status en carrière. Dat ik keuzes heb gemaakt omdat ze goed waren, niet omdat ze gemakkelijk waren.

En jij?

5 reacties

  1. Henk Eleveld op 18-01-2015 om 10:58

    Zoals de moordenaar aan het kruis terstond vergeven werd…zo zullen velen waarschijnlijk aan het eind van het leven tot inzicht en berouw komen!



  2. Jonathan op 17-01-2015 om 11:10

    Ik snap niet helemaal dat God ‘ten slotte’ er nog bij betrokken wordt…



    • Wouter van der Toorn op 17-01-2015 om 15:42

      Misschien omdat het in het verslag van de verpleegkundige niet wordt genoemd?



    • J@ op 17-01-2015 om 18:44

      Het “tenslotte” is een samenvatting cq een algemene overweging en daarin komt GOD juist heel sterk naar voren als de belangrijkste factor, dus ik snap dat juist heel goed.



  3. Bavid op 17-12-2014 om 21:10

    Als ik op mijn sterfbed lig, wil ik bezig zijn met sterven. Alsof je met de dood voor ogen wel de juiste keuzes maakt. Geloof ik niks van. Tenminste niet iets wat je in het algemeen kan stellen. (Zeg ik dan maar met de ervaring die ik met de dood heb.)