…en leven wij weer door

1 min leestijd

Bij het nieuws (*) dat honderden vluchtelingen afgelopen dag verdronken in de Middellandse Zee schreef ik een korte gedachte. Dit is een foto van een van de jongetjes dat verdronk in de afgelopen maanden.

(*) op NOS.nl ‘Twijfels over tragedie met honderden bootvluchtelingen‘ n.a.v. de concrete berichten van de afgelopen dag. Maar dat maakt het feit van de voortdurende slachtoffers op de Middellandse Zee niet anders.

Verdronken vluchtelingen kind Middellandse Zee

nooit meer zal jij het zonlicht zien
nooit het licht van hoop
dat achter de horizon
het allemaal beter zal zijn

niemand zal je dromen horen
vervlogen met je dood
toen het water je omarmde
en je niet meer liet gaan

straks begraven in een graf
zal een enkeling
je nog herinneren
en leven wij weer door

Als je zo’n jochie vandaag ergens om je heen ziet lopen, geef het een dikke knuffel en laat het extra licht zijn.

‘No one puts their children in a boat unless the water is safer than the land’ -Warsan Shire

Wat drijft een mens weg om het risico op een verdrinkingsdood als beter te zien dan te blijven? Waarom wordt het mensen zo ongelofelijk moeilijk gemaakt om hun dromen te verwezenlijken, zelfs ook als deze droom maar klein is: leven in veiligheid. Dat is toch ten hemel schreiend?! Hogere hekken en hopelozer opvang zullen het probleem niet oplossen. Een warmer hart en een gezonde dosis medemenselijkheid is misschien al een goede eerste stap.

Ik huil nog even…

Al ben ik ook behoorlijk boos.

Lees het nieuws op nrc.nl »

Laat een reactie achter