Clicky

Waarom geloof jij eigenlijk nog?

2 januari 2017

Toen ik ruim anderhalf jaar terug tot de conclusie kwam dat ik niet meer kon geloven op de manier zoals ik geloofde, maakte dat op z’n zachtst gezegd het een en ander los. Hoe kan een spreker, evangelist en (ex-)voorganger zijn geloof verliezen? Nou, niets menselijks is mij vreemd. Het heeft me ook veel duidelijk gemaakt: in veel christelijke groepen, met name waar ik zelf uit kom (reformatorisch & evangelisch) is er te weinig ruimte voor een eerlijke zoektocht.

Beschermen eigen groep

Ergens snap ik het wel, dat heeft te maken met het beschermen van de groep. Stel je voor dat iedereen er zomaar een eigen mening op nahoudt, wie beschermt dan dat waar we allemaal voor stonden? Toen ik werkte in de kerk, had ik zelf ook die neiging. Sorry daarvoor.

Geloof herzien

Maar wat moet je als je geloof, je overtuigingen, dramatisch worden herzien. En dan heb je het over thema’s als:

  • De hel als plek waar mensen die geen wedergeboren christen zijn voor eeuwig zullen lijden.
  • Eindtijd waarin dramatische gebeurtenissen uit de Bijbelse profetieën zullen uitkomen.
  • Offer van Jezus als afbetaling / genoegdoening voor de zonde.
  • Aarde zou slechts 6000 – 10.000 jaar oud zijn en geschapen in zes letterlijke dagen.
  • Mensen met andere geaardheid als hetero zien als zondig.
  • Etc, etc, etc

Glijdende schaal

Soms vraag je je af waarom je eigenlijk nog blijf geloven. Want het gaan loslaten van overtuigingen lijkt soms als de glijdende schaal: uiteindelijk hou je niets meer over. Dan komen de volgende vragen:

  • Is het christelijk geloof de enige manier om te geloven?
  • Zijn alle geloven in de wereld uiteindelijk een manier om de ene God te bekijken?
  • Is de Bijbel historisch wel betrouwbaar?
  • Hoe zit het eigenlijk met alle andere heilige boeken?
  • Is er überhaupt wel een God? En zo ja, moet ik dan iets met hem of haar?

Een standaard reactie is: ze noemen het niet voor niets ‘geloof’, je moet het aannemen voor waar. En daarmee wordt geloof een soort keuzemenu. Volgens mij zouden er meer redenen moeten zijn om te geloven als alleen maar een goede optie kiezen, toch?

Waarom geloof ik nog?

Dit jaar wil ik verder op mijn tocht om mezelf eerlijk te bevragen op mijn motivaties, mijn overtuigingen, mijn onbewuste aannames, mijn inspiratiebronnen. Waarom geloof ik eigenlijk, waarin geloof ik eigenlijk, in wie of wat geloof ik eigenlijk en waarom eigenlijk?

Ik heb de diepe overtuiging dat er een doel is voor ons bestaan. Dat er iets groters en grootsers is dat alles bij elkaar houdt. Ik geloof in God en het verhaal van Jezus. Maar misschien heb ik nog te weinig gezien, te weinig overdacht, teveel vastgehouden. Voor mij is het trouwens geen gevecht tussen gelovigen en atheïsten. In beide werelden, dus die van gelovigen en die van atheïsten, zijn er grote variaties. Vaak heeft het oude christelijke geloof wel een veel beter verhaal over onze oorsprong, over het herzien en verrijken van de oude verhalen. Dus ja, ik ben nog steeds een christen. Maar wat bescheidener zeg maar.

Vaak voel ik me namelijk net zo atheïst. Alhoewel, atheïst… Ik voel me verwant met de mensen die bezwaren hebben bij veel oude overtuigingen. Dingen als ‘de Bijbel zegt het nu eenmaal’, of ideeën over een gewelddadige God en godsdienst, situaties waarbij geloof wordt gebruikt als motivatie voor haat en afkeer.

Maar ik voel me niet verwant met atheïsten die altijd maar boos zijn, schelden en andere overtuigingen belachelijk maken. Daar voel ik me net zo weinig mee verwant als gewelddadige gelovigen.

Mijn vraag aan jou

Dat is de vraag die ik jou zou willen stellen: waarom geloof jij eigenlijk? Waarom nog steeds? Of waarom niet meer? En in wat geloof jij? In wat niet meer?

Andere interessante blog post

  • 14-07-2016 Welke boeken hebben mij geïnspireerd Laatst werd me gevraagd welke boeken me in de afgelopen tijd het meest hebben geïnspireerd. Dat vind ik een leuke vraag, want het is namelijk ook de vraag naar de mensen door wie je je […]
  • 13-09-2016 De God van Stef Bos en van Matthijn Buwalda Toen ik het liedje 'Lichtjes in de mist' tegenkwam, was ik eerlijk gezegd wel verrast. Matthijn zingt samen met Stef Bos het liedje waarin ze elkaars geloof bespreken. Ik kon mijn […]
Wouter van der Toorn
Media Innovator / Art Director bij Jesus.net en Internet pastor. Mijn tijd vul ik graag met nieuwe media, geloof, kerk, de Bijbel, muziek, films. Over al deze zaken publiceer ik hier op mijn blog.
65 Comments
  1. Jeffrey

    Wat een oprecht en goed omschreven stukje van je hart laat je hier zien. Dankjewel! De vragen die je stelt houden ook mij de afgelopen tijd bezig. Het lijkt me leuk om je eens te ontmoeten!

    1. Wouter van der Toorn

      Dank je En wie weet waar we elkaar tegen het lijf lopen. Welke vragen houden je trouwens nog meer bezig? Wat specifieker misschien zelfs nog? Wat is voor jou een belangrijke vraag over God en geloof?

  2. Petrina (schrijfgelukjes)

    * Ik geloof omdat ik in diepe ellende in mijn leven, niets meer overhad als alleen Hem. Ik heb Hem op vele verschillende manieren mogen leren kennen. God is niet meer een God in de Hemel, maar in God in mijn leven. Mijn Redder, mijn Vriend, mijn Koning, mijn Alles….. Zonder Hem was ik er niet meer. Hij greep in, op een manier die Hij alleen kan. (op mijn blog schrijf ik daar soms kwetsbaar over maar vind dit niet de juiste plek voor alles).

    * Ik ben opgegroeid in de Oud Ger Gem, en daar was altijd angst/onzekerheid en verschrikkelijk veel wetten. Op mijn 12 de na veel bidden voor genezing van mijn moeder, smeet ik mijn Bijbel op mijn bureau want ik was zo verschrikkelijk klaar met een God waarvan ik niet wist of Hij mij uberhaubt wel wilde horen, met een God die na zoveel jaren bidden nog niets had gedaan. Niet aan mijn moeders ziekte en niet hoe ermee omgegaan werd (apart zitten bij cath anders zouden we mensen met de duivel besmetten/geen ziekenbezoek/ geen hulp/ mijn vader verwijten dat de ziekte van mijn moeder door hem kwam omdat hij zo blije man is etc etc….) nee ik was het spuugzat. Daar ging mijn bureau en ik zei vaarwel tegen God, maar juist op dat moment pakte Hij mij bij de hand. De Bijbel viel open bij Romeinen 12 en mijn oog viel op vers 21.

    Wat ik zo hard nodig had. Ja alles kon overwonnen worden! Maar enkel door het goede.

    Vanaf toen ben ik veel regels, wetten los gaan laten. Wat vreselijk moeilijk, zo durfde ik op zondag niet buiten te wandelen, geen broek aan. Allemaal uit angst voor God en mijn redding die nooit meer zeker gesteld kon worden. Ik moest beginnen bij liefde, bij relatie en bij zekerheid. En telkens weer liep ik er tegen aan dat ik weer als Farizeeër dacht. Want wat is het moeilijk om het goede te doen om het kwade te overwinnen. Die tekst is mijn levensbehoud geweest. Mijn God heeft mij zo vaak beet gehouden. Het leven is zovaak te erg geweest, vele geven aan dat ik een leven heb van iemand van 130 (zoveel bij elkaar) en ondanks dat ben ik een gelukkige en vreugdevolle vrouw die krachtig geworteld staat. In Hem, door Hem en met Hem. Het klopt, zij die treuren zullen getroost worden. Juist door al mijn ellende heb ik Hem zo duidelijk ervaren, mocht ik Hem ontmoeten en zeker weten. Ik geloof in de liefde, die houd alle wetten. Ik geloof niet meer in als eerste de wet vervullen. Nee eerst de liefde vervullen en relatie houden met Hem en met de mensen die Hij op mijn weg plaatst.

    Ik wens je een jaar waarin je mag vinden wat je nodig hebt. En niet meer alleen weten maar ook een ontmoeten, ervaren en een waardevolle relatie met Hem die jou gemaakt heeft. Hij wist al dat je deze zoektocht ging maken.

    1. Niko

      De vraag waarom ik eigenlijk nog geloof verdient wel een antwoord nadat ik deze post gelezen heb. (Daar moet ik nog even op broeden :)
      Wat mij erg trof was het commentaar van Petrina.
      Mooi dat die bijbeltekst je zoveel houvast geeft!
      Als ik dan lees over angst/onzekerheid en heel veel wetten, denk ik aan het volgende:

      Het Water zegt: ‘Wie vuil is, kom.’
      Wie vuil is zegt: ‘Ik schaam mij zo.’
      Het Water zegt: ‘Hoe kan jouw schaamte
      worden weggewassen zonder Mij?’

      Groetjes,

      Niko

    2. Petrina Haak (schrijfgelukjes)

      God is degene die mij van mijn 12de tot mijn 26ste telkens hielp in situaties waar ik het nooit had kunnen redden! Hij zorgde dat ik het redde door verschillende wonderen. God liet zien dat Hij voor mij koos.

      Hij is die over mijn leven waakt, diemijn leven in Zijn hand heeft. Hij is mijn Redder, mijn Koning.

      Het is geen keuze voor een beter leefbaar situatie, het is de enige keus om te kunnen leven. Hij heeft mij genezen van nierstenen, van diepe wonden door alle slagen en wat er mij is aangedaan. Geen litteken over! Hij heeft mij kracht gegeven om door te gaan. Liet mensen stokken in hun handeling tegen mij omdat ze dachten dat ik niet meer alleen was (terwijl dat wel was). Hij is een God die in mij leeft. Die mij liefheeft altijd! Doe mee huilt wanneer ik huil. Die mee voelt als ik pijn had. Die nu meegeniet dat ik vrij ben door Hem en de enige waardoor ik leven kan.

    3. Wouter van der Toorn

      Dank je dat je dit wil delen. Je hebt een hele tocht gemaakt. Nu heb ik een volgende vraag: heb je je wel eens voorgesteld dat het concept God fundamenteel anders kan zijn dan dat je nu hebt? Het vrijkomen van een extreem angstig beeld van een persoonlijke God, is een grote stap naar vrijheid. Maar wie is God dan? Minder angstig, meer goed? En hoe weet je dat je idee nu over God wel een is die ‘dichter bij de werkelijkheid komt’? Of heb je gekozen voor een beter beeld van God, omdat je met het oude beeld niet kon leven? Is het een kwestie van kiezen voor iets beters? Zomaar wat vragen

    1. Jacoba

      Mooi wat je zegt.
      Het is wel een spannende. Maar een weg terug is er niet meer.

  3. Paul

    Hoi Wouter,

    de vragen onder aan je blog spelen op de achtergrond bij mij ook. Het heeft ervoor gezorgd dat ik geloof op een voor mijzelf andere manier wil kunnen benaderen. Ik denk op dit moment(ik zal voor mezelf spreken) dat ik mezelf een manier van geloven eigen zal moeten maken, zodanig dat ik mijzelf er door toegerust weet te zijn. Ik merk bij mijzelf dat ik steeds meer bereid ben om aangeleerde dingen over geloven uit wil testen, of anders wil kunnen benaderen, al is het alleen om mijzelf in structureel rustiger vaarwater te krijgen.
    Uiteindelijk heb ik hier afgelopen jaar min of meer over gemerkt, dat als ik niet open sta voor nieuwe/andere dingen, dat het zoeken geen zin heeft. Ik ben vooral opzoek naar waarheid, en alhoewel ik niet meer geloof dat een enkele richting de goede is, betekend dit niet dat ik van mijn geloof af stap. Angst om God te verlaten is er over het algemeen niet geweest, vooral omdat ik mijn zoektocht met Gods leiding in ben gegaan.
    Ik geloof nog, om antwoord te geven op je vragen, omdat ik in de afgelopen jaren(en ook zoektocht) gemerkt dat God mij leidt. Ook in de stappen die ik nu gezet heb richting het tot mijzelf komen(in elk geval het inluiden van de zoektocht is aangehoord!) heb gezet heb ik dit gemerkt. Derhalve is het mij nog te kostbaar om God de rug toe te keren. Het geloof in een spirituele wereld is er in elk geval, alleen hoe die er uit ziet en wat er allemaal in kan weet ik niet. Ik zie de leiding van God op dit moment als iets wat mij goed doet om die wereld te onderzoeken en er toch in bij mijzelf te kunnen blijven.

    Als je nog vragen hebt hoor ik dit graag.

    MVG, Paul.

  4. Henk Karssenberg

    Als ik naar mezelf kijk dan twijfel ik ook. Wie ben ik en wat is een mens? Kwetsbaar, sterfelijk, egoïstisch, zondig.
    Maar ik wil vasthouden aan alles wat God gezegd heeft. God heeft zichzelf als zwak mens naar de aarde gestuurd (daarom kerst!), Jezus Christus heeft geleden en is gestorven (daarom Passion!) en ….. op de derde dag is Hij uit de dood opgestaan (daarom Pasen!).
    Waarom nog steeds geloven? Lees opnieuw de Bijbel. Het begin van een nieuw jaar is een goede gelegenheid. En begin bij het begin. God maakte alles, de Satan maakte verdacht wat God had gezegd met alle gevolgen van dien. Maar God begon al meteen met het herstel van alle dingen, al gaat dat niet zonder heel veel oorlog en verdriet. Maar ik verwacht – net als de gelovigen van het Oude Testament – dat God alles nieuw maakt. En wij zijn al zoveel verder. Nog even en Christus komt terug.

    Als je het Woord van God begint los te laten en je net als de duivel gaat afvragen of het wel waar is, wat God gezegd heeft dan loop je inderdaad het gevaar alles kwijt te raken. Dat is de glijdende schaal, die Wouter maar al te duidelijk herkent.

    Jezus Chrístus is opgestaan. Wie dat gelooft met de mond en het hart heeft eeuwig leven. Hoe krijg je dat geloof of houd je het? Door te bidden tot de God in wie je misschien niet (altijd) gelooft. Probeer het maar.

    Iedereen een gelukkig en gelovig Anno Domini 2017 gewenst.

    1. Wouter van der Toorn

      Henk, ik waardeer je aanhouden. En herken een beetje van wat je zegt. Maar eerlijk gezegd zit ik op jouw definitie van glijdende schaal. Ik ben gewoon net als de duivel aan het afvragen of het wel waar is. Wat ik jammer vind is dat je van zoveel vooronderstellingen uit gaat zonder deze te bevragen of te nuanceren. Heb jij wel eens geprobeerd om je vooronderstellingen los te laten? Wanneer is jouw laatste bekering geweest van ideeën over God?

  5. Sjaak Visser

    Boeiend om je eerlijke zoektocht te volgen. Een deel van de weg die jij gaat ben ik op mijn manier ook gegaan. Ik ben God steeds meer gaan zien en ervaren als de Aanwezige (denk ook aan Kees Waaijman die de God van de Bijbel de naam Wezer geeft). Ook ben ik me meer bewust aan het worden dat niet alleen wij God nodig hebben als bron van leven, hoop en liefde, maar God ook ons nodig heeft (zie hiervoor een van de laatste boeken van opperrabijn Sacks). En tot slot een uitspraak van Augustinus: God is mij meer nabij dan mijn diepste zelf. Mijn diepste zelf staat nooit los van God. Misschien kan jou dit ook wat helpen bij je zoektocht. Weet dat God met je gaat, want de oprechten zullen God zien volgens de Psalmen.

  6. Henk Karssenberg

    Dag Wouter,

    Je bent heel eerlijk en openhartig. Je vraagt je af of het (Woord van God) wel waar is. Is Jezus werkelijk gestorven en uit de dood opgestaan, zoals we over een paar maanden weer met veel Passion gaan herdenken en beleven? Of is het uiteindelijk allemaal nep-nieuws? Mooie verhalen, die menen misschien graag willen geloven, maar die niet echt waar zijn?
    Is God te vertrouwen, ja of nee?
    Jezus eiste van zijn discipelen geen (ver)blind geloof. Hij zei: kom maar mee en ga maar na of het waar is wat ik zeg. Hij toonde aan Thomas zijn doorboorde handen en verweet zijn discipelen mild, dat zij de Schriften niet geloofden.

    Het doet mij pijn, dat je datgene wat de kerk eeuwenlang geloofd heeft afdoet als veronderstellingen. Het geloof baseert zich niet op veronderstellingen, maar op openbaringen, op goddelijke mededelingen. Het is inderdaad zaak voor ieder mens om zich af te vragen of deze mededelingen waar zijn of niet. Je bent vrij om het te geloven of niet, het geloof wordt je niet opgedrongen.

    Geloven is een zaak van Vertrouwen. Vertrouwen op de onzichtbare God, die in Jezus toch heel zichtbaar is geworden. Er is veel nepnieuws tegenwoordig, jij weet er alles van. Wat is waarheid, wat kunnen we nog geloven? Als er geen waarheid meer is of wat hetzelfde is, als alles waarheid is, dan is er geen leugen meer.

  7. Henk Karssenberg

    Bedankt, Petrina voor je krachtig getuigenis. Je hebt op je 26e al heel wat meer moeiten meegemaakt dan ik die 5 jaar geleden precies drie keer zo oud was als jij. (Ik was docent Wiskunde).
    Ik vind het zo mooi, dat iemand die in een zo streng milieu is oogegroeid en veel wetticisme en menselijke kortzichtigheid heeft meegemaakt toch zo vol vertrouwen vasthoudt aan de beloften van God voor nu en later. Dat is een duidelijk bewijs, dat het waar en betrouwbaar is wat In de Heilige Schrift staat.

  8. chris

    Wat een mooi gesprek. Twijfel is herkenbaar, maarik word elke
    keer weer erg blij van de wijsheden in de bijbel. Over de liefde, vergeving, medemenselijkheid, etc. Het brengt mij dichter bij de kern van wat Jezus zegt en deed. En brengt mij dichter bij atheisten. Veel aangeleerde regeltjes vallen dan weg. l.

  9. dit keer anoniem

    “Dat is de vraag die ik jou zou willen stellen: waarom geloof jij eigenlijk? Waarom nog steeds? Of waarom niet meer? En in wat geloof jij? In wat niet meer?”

    Waarom geloof ik eigenlijk?
    Ik geloof niet zo veel, God heeft mij gegrepen, ik weet wat er in de Bijbel staat hoor, ben er in opgegroeid, maar een bekering heeft te maken met Jezus in jou. Waarom in mij wel en een ander niet is mij compleet onduidelijk. Ik zou als ongelovige een totaal ander mens zijn, denk ik.
    Het heeft te maken met een gevoel, intuïtie, rust en vrijheid.

    Waarom nog steeds?
    Omdat het me niet lukte om m’n geloof vaarwel te zeggen. Op een gegeven moment werd ik opnieuw in een diepe put gedonderd, ik was net uit een andere geklommen en hup d’r weer in! Toen dacht ik:”Weet je wat? Weer? Serieus? Bekijk het maar! Ik doe het niet meer! Ik stop ermee!” En het is me niet gelukt, terwijl ik los liet, werd ik niet losgelaten.

    In wat geloof jij en in wat niet meer?
    Ik heb veel wetten los mogen laten, meningen mogen herzien. Ik in Hem blijft natuurlijk een work in progress en het klopt dat ik regelmatig denk waarom doe ik dit nog? Zeker nu ik meer bij de kerk als bestuursorgaan betrokken ben. Ik heb moeite met de vorm van kerk zijn, de regels die je opgelegd worden, de onvrijheid, het wetticisme. Ik kreeg een app van een vriend waarin hij mij een url mailde over de kerstnachtdienst in de Bethelkerk, 4 kerstnachtdiensten 1500 man. Maar hoe leg ik uit aan hem dat een vrijzinnige baptistenkerk echt heel iets anders is dan de behoudende pkn-gemeente waar ik deel van uit maak? Kerk is kerk zou je zeggen… en dat zou ook zo moeten zijn…
    Ik heb er steeds meer moeite mee dat ik de gemiddelde leeftijd ernstig zit te drukken in mijn kerk.
    Dus kerk zijn in onze plaatselijke gemeente… daar geloof ik niet meer in… en dat terwijl ik dus deel uit maak van de kerkenraad :-(

  10. Alexandra

    De groepsdynamica heeft wat meer ruimte ingeruild voor mijn individuele zoektocht.
    Angst ligt altijd op de loer als valse raadgever en schuldgevoel ook. Ik omarm nu meer dat ik vergeven ben en God mij nu ziet zoals Hij Zijn Zoon ziet… geen veroordeling meer, ik kan niets toevoegen aan dat Volbrachte werk… en er gelukkig ook niets aan afdoen .

  11. Harry

    Voor mij totaal onbegrijpelijk dat er nog zoveel mensen in goden geloven.
    Als ik de reacties lees op deze site denk ik waar is jullie ratio op dit punt?
    Hoe is het mogelijk dat jullie wegkijken van alles wat in tegenspraak is met jullie geloof?
    Iedereen is tegenwoordig op internet in staat zijn weg te vinden naar antwoorden op allerlei vragen. Kijken gelovigen wel eens op atheistische sites om het geloof eens vanuit een rationele hoek te bekijken? Is het misschien meer van daar niets van willen weten om eventuele ongemakkelijke gevoelens uit de weg te gaan?
    Ik vraag me af of de meeste gelovigen wel in staat zijn hun geloof echt ter discussie te stellen ipv te evangeliseren en dan ook de consequenties van de uitkomst hiervan te aanvaarden nl. het geloof vaarwel te zeggen.
    Wat houdt jullie vast?
    Angst voor de dood?
    Angst voor de hel?
    Wishfull thinking dat het leven doorgaat na je overlijden?
    Een makkelijke verklaring voor onbegrijpelijke zaken?
    Waarom zijn gelovigen toch zo irrationeel?

    Vr.gr., van een overtuigd atheist.

  12. Petrina (schrijfgelukjes)

    @Harry

    Wat antwoorden op jou vragen:

    Wat houd jou vast?

    – Degene die mij gemaakt heeft met een doel, met een bestemming. En wat ik ook probeerde, hoe ik ook wilde stoppen met geloven door de vreselijke ervaringen (in de gemeente waar ik opgroeide) Hij bleef. Ik kon God wel in de steek laten, telkens weer heb ik tegen Hem aangeschopt. Maar Hij liet mij nooit in de steek. En maar goed ook, met 2x bijna dood ervaring, kan ik je zeggen, als Hij mij niet vast hield, dan was ik er niet meer. Hij houd mij vast en of ik los laat of vast hou, maakt alleen verschil in hoe ik mij voel. Wanneer ik los laat mis ik de bron van liefde, de bron van eeuwige vreugde. Ja ik kan zonder, heb dat ook lange tijd gedaan. Maar alles waar ik toen uit putte waren bronnen die leeg raakte. Tijdelijk vreugde of liefde gaven. Bij Hem stopt het nooit. Nee zelfs niet als ik los laat.

    Angst voor de dood?

    – Ik ben niet bang voor de dood, en kan dat ook met recht getuigen omdat ik 2x gered ben door mensen. Ik was niet bang, ben dat wel geweest. In de tijd dat ik leerde dat God elke dag bozer op mij werd. Dus snap wel wat je bedoel. Dan is de Hemel/God een veilige haven. Maar is dat ook werkelijk? Dat blijft dan de vraag. Dus snap je goed. Maar ik kijk er naar uit om bij Hem te zijn, weet je zelfs al zou Hij in de hel zijn, ik wil niet naar de Hemel of naar God om veilig te zijn. Ik wil bij Hem zijn, waar Hij ook is, omdat ik weet dat Hij van mij houd en ik van Hem.

    Angst voor de hel?

    – Bovenstaande beantwoord ook deze vraag.

    Wishfull thinking dat het leven doorgaat na je overlijden?

    – Wanneer jij het wishfull thinking vind dat er leven is na de dood, dan wil ik dat respecteren. Je hoeft niet hetzelfde te denken als dat ik doe. Is er ook respect voor mijn beeld, dat er veel meer leven is dan dat wij mensen kunnen voostellen?! Er is nog zoveel wat niet bewezen kan worden, dat kan voor of tegen jou spreken. Jij denkt dat er geen zekerheid is voor leven na de dood, ik zeg: jij hebt geen zekerheid, geen bewijs, dat er geen leven is na de dood. Voor mij is het geen wishfull thinking, maar een belofte van mijn Vader, geen dood en geen leven, geen angst en geen pijn, niets kan mij scheiden van leven met Hem. De dood stopt mijn relatie met God niet. Ook toen ik mij vanbinnen dood voelde, mijn geest verdoofd was door alles wat ik doorstond was er een relatie met Hem. Toen ik niet met mensen kon omgaan, kon ik dat wel met Hem. Dat maakt dat het voor mij niet een optimistisch denken om door te kunnen. Het is een zeker weten geworden op het moment dat ik mensen die in Hem geloofden zag sterven…. Geen angst, mooie liefdevolle getuigenissen, zingen van liederen voor Hem. Dat was echt, dat was vredig sterven in Zijn armen.

    Een makkelijke verklaring voor onbegrijpelijke zaken?

    – Ik denk niet dat het makkelijk, maar de relatie met Hem en wat ik van Hem heb mogen leren is wel een rust geworden bij onbegrijpelijke zaken. Dat komt omdat ik door Hem mezelf heb leren kennen, maar ook Hem. En dat maakt het onbegrijpelijke juist tot zijn Macht. Geen mens kan ook maar al die onbegrijpelijke dingen creëren. Al die onbegrijpelijke dingen in het leven zijn ooit ontstaan. En ik heb mogen ontdekken, alleen mijn God is in staat tot het creëren van al die onbegrijpelijke dingen!

    Waarom zijn gelovigen zo irrationeel?

    – Ik onderzoek en gebruik mijn verstand. Alleen doe ik dat op een andere manier als jij dat doet. Dankbaar ben ik ook voor het goede stel hersens dat ik heb, en vooral ook dat ik kwaliteit bezit om die ook te benutten. Ik denk dat het voor jou onbegrijpelijk is, omdat je aan een andere kant staat.

    Wanneer ik vanaf mijn kant kijk dan zie ik een 6. Maar als jij vanaf jou zijde kijkt zie je een 9. Beide goed, misschien gebruiken wij beide wel ons verstand?! Ik hoop dat jij je net zo vreugdevol en geliefd mag weten op jouw manier, zoals ik door mijn relatie met God. Dat is toch uiteindelijk het belangrijkste?

    Ik hoef niet te evangeliseren, of anderen te overtuigen van mijn gelijk. Deze relatie is iets tussen mij en Hem, wanneer je vragen stelt, wil ik met liefde antwoorden. Maar ik wil dat doen met respect voor mensen die dingen anders denken en/of geloven. Jij mag net zo vrij zijn, als dat ik zelf ook ben.

  13. Harry

    @Petrina,

    Dank voor je uitgebreide reactie. Een opsomming van jouw geloofsbeleving.
    Met alle respect, is wat je oreert in mijn ogen slechts fantasie.
    Iets wat zich enkel in je hoofd afspeelt.

    Geen bewijs.
    Rationele argumenten ontbreken.

    In ons dagelijkse leven merkt niemand iets van Allah, God, Zeus of Wodan.
    Goden bestaan namelijk niet.

    Vr.gr.,

    Harry

  14. Rudy

    Zomaar een paar feiten en conclusies:

    a. Geen enkel mens heeft kunnen (mee)- beslissen of hij/zij wel of niet geboren wilde worden.
    Laat staan, waar.
    b. Hieruit volgt dat niemand, ook jij niet, met zekerheid kan beweren; “op mijn sterfdag stopt (ook) mijn (geestelijke) bestaan”
    Oh ja….als jij gelooft dat er na je dood niets meer is en/of er geen geestelijke wereld bestaat, kun je uiteraard denken dat je bestaan op die dag wel stopt. Het lastige is echter dat die bewering jouw ‘geloof’ is.
    Je weet het niet zeker.

    c. Daaruit kun je het volgende concluderen:
    Het ontkennen van de mogelijkheid dat, na het sterven van ons huidige lichaam, onze ziel blijft leven en (eeuwig) kan blijven voortbestaan, is gebaseerd op je eigen geloofsovertuiging, of op die van andere mensen. Eigenlijk is het gewoon het aanhangen van een religie. En……zoals praktisch elke religie, is deze ontstaan uit menselijke onwetendheid en/of arrogantie.

    d. Een aantal gangbare verklaringen voor jouw en mijn aanwezigheid op deze aardkloot zijn:
    1. Volgens onze reguliere wetenschap zijn we ontstaan uit (n)iets en door talloze jaren van evolutie/mutatie, via aap, tot mens geworden.
    Hieruit trekken we dan ook maar de conclusie dat wij zelf de bevoegdheid zouden hebben om onze eigen gebruiksaanwijzing te schrijven en een vrijbrief bezitten ons leven en/of de
    samenleving, op onze eigen manier in te richten.
    Wat is de definitie van Waarheid of leugen, van goed en kwaad, arrogantie, valse getuigenissen, echtbreuk en/of overspel? Wie is wel/niet toerekenings-vatbaar? Vraag het aan de wetenschap, je mentor of personal coach. Zij weten er (al of niet tegen betaling) wel raad mee.

    2. Volgens de leer van diverse religieuze stromingen zijn we ontsproten aan één of andere (oer)kracht en zullen we na onze dood weer verenigd worden met ‘het Al’.
    Om het wat mooier te maken kunnen we eventueel ook reïncarneren naar ‘iets’ hogers.
    3. De Bijbel verklaart dat alle zienlijke en onzienlijke dingen, dus ook jij en ik, zijn geschapen door een Schepper God,
    Hebreeuws: “ELOHIM”
    En……dat deze Elohim een grandioos plan heeft (gehad) met Zijn schepping.

    1. Wouter van der Toorn

      Beste Rudy,

      Naar mijn gevoel is het wel een wat enge samenvatting en speel je modellen uit tegen elkaar die je niet tegen elkaar uit moet spelen. Het lijkt wel of je God te klein en te vast omlijnd hebt, een die past bij een bepaalde manier van kijken en geloven. Waarom zou er geen uitstekende combinatie te vinden zijn in al die modellen die je opsomt? Er zijn namelijk vele vragen waar je zelfs met de Bijbel in de hand geen antwoorden op kunt geven. Waar was je voordat je geboren werd? Wat is bewustzijn en ziel? Overleeft ons bewustzijn?

      Nog even dit hè: wie bepaalt eigenlijk wat normen en waarden zijn? Voor sommige christenen is het het ultieme bewijs dat er een God moet zijn omdat we een basaal idee hebben van normen en waarden, van goed en kwaad. Maar mijn seculiere / humanistische vrienden voelen zich hiermee enorm afgewezen: alsof ieder mens zonder geloof een slecht mens is en er alleen maar slechte neigingen in de mens zijn. Dat is gewoon niet waar.

  15. Harry

    @Rudy,

    ad a)
    Klopt! Die beslissing hebben je ouders genomen.

    ad b en c)
    Voor een ziel en een geestelijke wereld is geen enkel bewijs.
    Het is fantasie en wishfull thinking. Ik hou me bij de werkelijkheid.

    ad d
    1
    Klopt! Evolutie is een feit.

    2
    Fantasie.

    3
    Verzonnen verhaaltjes van een nomadenstam uit het Midden Oosten duizendenjaren geleden.

    1. Wouter van der Toorn

      Beste Harry,

      Je beweringen zijn wel errug zwart-wit. Voor het gemak kan ik ook bewerend dat je net zo vanuit een koker aan het kijken bent als anderen waarvan je zegt dat hun geloof slechts fantasie is, iets in het hoofd, geen bewijs en rationele argumenten. Dat zijn geen argumenten, dat heb je ook aangenomen en helpt mij niet om niet te geloven. Het is niet dat als je maar hard genoeg afkeurend en denigrerend naar anderen reageert, je opeens meer gelijk hebt.

      Er zijn vele manieren van geloven. Voor sommigen zit het vast aan allerlei vaste dogma’s en wereldbeelden uit vervlogen tijden. Maar dat is geen representatie van wat geloof voor iedereen is. Er zijn verschillende definities van geloof, van geloof in iets dat groter is dan we kunnen bevatten, van wie of wat god of God zou kunnen zijn.

      De reden voor mij om nog steeds te geloven gaat prima hand in hand met wetenschap. Omdat geloof niet in strijd ermee is, maar ook niet op hetzelfde speelveld staat. Geloof speelt zich naar mijn idee veel meer af op het niveau waar je schoonheid (wat zegt wetenschap eigenlijk over wat mooi is en wat niet?), liefde (zijn het slechts elektrische signalen in het brein of toch meer), intuïtie (gaat regelmatig tegen alle logica in) en verwondering zich afspelen. Dat zijn allemaal onderdelen van de werkelijkheid en hebben daadwerkelijk veel invloed, zijn meer dan slechts fantasie en wishfull thinking.

  16. Mark

    Als het gaat om oorsprong zie ik de mensheid als een adoptie kindje uit Bangladesh die z,n ouders zoekt, maar nooit zal vinden omdat die allang dood zijn. Ik geloof nog wel in wonderen. Maar goed, wonderen zijn uiteindelijk ook maar wonderen.

  17. peter

    Hallo, Dat vraag ik mij ook wel eens af “waarom geloof ik eigenlijk nog”? In de psychologie heb je een begrip “schemata” d.w.z. dat je een bepaalde overtuiging hebt en je (vrij) onbewust die informatie opneemt of groter maakt die passen bij jou overtuiging en hetgeen kleiner maakt of over het hoofd ziet wat niet bij je overtuiging past. Het begint dus tussen de oren; een visie hoe het in elkaar zit geeft rust en structuur en alles wat die visie bedreigt brengt disbalans en daarvoor moet een “oplossing” worden bedacht. Maar waar is God in dit verhaal? Geloof wordt in mijn ogen dan gedegradeerd tot een visie / religie en daarmee inwisselbaar. Want als je uit een ander nest kwam had je een ander schemata geadopteerd.

    Ik wil geen religie maar een relatie en merk tot mijn spijt dat ik dan zoveel meer had verwacht van God. Een God die almachtig is, Liefdevol en mij als Zijn kind ziet, daar mag je in je persoonlijke leven toch van verwachten dat je dit merkt op een manier die los staat van iedere interpretatie en wenselijkheid?

    1. Wouter van der Toorn

      Ik heb werkelijk geen idee waar je nu op reageert, op wie, en wat je hier nu eigenlijk probeert te zeggen. Misschien eerst eens een “communicatie” lesje gaan doen voor je reageert?

  18. Rudy Post

    Hallo Wouter,

    Met mijn reactie op 05-01-17 heb ik bedoeld een paar feiten en conclusies te geven.
    Gewoon om wat dieper in te gaan op de vraag ‘Waarom geloof je eigenlijk nog?’
    Willen we een antwoord hebben, zullen we eerst moeten weten WAT we geloven.
    Bestaat God?
    Harry weet het al en zijn antwoord is: NEE.
    Citaat van Harry: “Evolutie is een feit” Dus voor Harry is de kous af en hoeft hij zich niet meer in dit onderwerp te verdiepen. Jammer alleen dat Harry op mijn onderstaande feit:
    a. Geen enkel mens heeft kunnen (mee)- beslissen of hij/zij wel of niet geboren wilde worden.
    Laat staan, waar.
    het volgende als antwoord geeft:
    @Rudy,
    ad a)
    Klopt! Die beslissing hebben je ouders genomen.

    @Harry,
    Communicatie werkt alleen wanneer mensen inhoudelijk reageren op een gestelde vraag, of een bewering. Mijn ouders hebben, evenzo als alle ouders, de beslissing genomen om een bevruchting te laten plaatsvinden.
    Vraagje: Hoe zat dat dan met de beslissing van de ouders van onze ouders en daar weer de ouders van etc. etc. Welk ouderpaar nam de eerste beslissing?

    Vriendelijke groet,

    Rudy Post.

  19. Harry

    @ Rudy,

    Je suggereert dat ik niet inhoudelijk reageer.
    Naar mijn mening heb ik je vragen punt voor punt beantwoord.
    Blijkbaar staan deze antwoorden je niet helemaal aan?
    Als ik ergens tekort geschoten ben wil ik natuurlijk altijd een toelichting geven mocht iets niet duidelijk zijn.

    Nu je laatste vraag: “Welk ouderpaar nam de eerste beslissing? ” De evolutie is zo’n drie miljard jaar geleden begonnen vanwaar uiteindelijk slechts tweehonderdduizend jaar geleden de eerste mensachtigen begonnen te ontwikkelen. Je vraag is dan ook vanuit evolutionair standpunt onzinnig.

    Vr.gr.,

    Harry

  20. Niko

    Waarom ik (nog eigenlijk) geloof? Is een vraag die niet zo kort te beantwoorden is. Ga toch een poging wagen.
    1. Geloven in een ontwikkelingsproces van miljoenen/miljarden jaren vergt meer geloof, geloof ik. De kans dat uit een macro evolutionair proces een eiwit ontstaat dat geschikt is om een levende cel mee te bouwen is ca. 2,58 x 10e200. Te veel toeval, gaat er bij mij niet in.

    2. Alle religies hebben dezelfde overeenkomst: Het is altijd de mens die op zoek gaar naar (het) god(delijke). Behalve het christelijk evangelie. Daar is het God die de mens opzoekt, omdat de mens het alleen nooit zal kunnen.

    3. Jezus is een persoon die echt bestaan heeft. Hiervoor is voldoende wetenschappelijk bewijs in de vorm van historische bronnen. Wie dit ontkent, zal ook moeten ontkennen dat Alexander de Grote bestaan heeft. Jezus moet wel meer zijn dan een bijzonder mens. Beweren dat je “ de Zoon van God” bent in een ultra-religieuze samenleving zoals de Joodse samenleving in die tijd zou nooit hebben kunnen leiden tot zoveel volgelingen. Een gewoon mens zou vroeg of laat door de mand vallen als charlatan.

    4. Maar bovenal ervaar ik in mijn leven maar al te vaak de aanwezigheid van God (Jezus). Dat is door mij niet te negeren. Geloven is voor mij dat ik erop vertrouw dat Jezus is wie hij zegt te zijn en dat Hij zal doen wat Hij beloofd heeft. En dat dan ook van Hem te verwachten.

  21. Rudy Post

    @ Harry:

    De mens die zegt; “er is geen God” wordt in de Bijbel een dwaas genoemd.
    “De dwaas zegt in zijn hart; er is geen God’
    Psalm 53:2

    Ik ga geen discussies meer aan met mensen die er van overtuigd zijn dat deze Schepper/God niet bestaat en het geloof aanhangen dat alles vanzelf is begonnen.
    Dat er mensen zijn die het bestaan van deze Schepper God ontkennen, of het “een absurditeit tot in de hoogste graad” noemen, zegt meer over de geestesgesteldheid van die persoon, dan over het feit of hun bewering wel of niet op waarheid berust.

    Precies zo is het met mensen die zeggen; “We zijn op deze aarde tot we doodgaan en daarna is alles afgelopen. We verdwijnen in het grote niets, of we worden opgenomen in een cyclus van reïncarnatie”.
    Hoofdmotief van zo’n geloofsovertuiging, plus veel publicaties daarover, is het ontkrachten van de stelling dat er een Schepper/God bestaat en daarmee ook een wet(gever) die recht en onrecht c.q. goed en kwaad definieert.

    Citaat:
    “Wat van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sinds de schepping der wereld, uit Zijn werken, met het verstand doorzien, zodat zij (dus wij) geen verontschuldiging hebben” Romeinen 1:20

    Harry,
    Je zegt tegen mij: “Je vraag is dan ook vanuit evolutionair standpunt onzinnig”.
    Klopt, inderdaad is mijn vraag voor mensen die het evolutionair standpunt aanhangen, of beter gezegd, ‘dat geloof tot hun religie hebben gemaakt’, onzinnig.

    Dus……stop ik met verder commentaar.

    Al het goede gewenst en vriendelijke groet,

    Rudy Post.

  22. Harry

    @ Rudy,

    Nogal betekenisloos om tegen een atheist te citeren uit een boek met verzonnen verhaaltjes.
    Hoe kun je zoiets toch als een waarheid te beschouwen?

    In de kern is het heel simpel. Voor het bestaan van goden is geen enkel bewijs.
    Voor evolutie is zoveel bewijs dat je gerust van een feit kunt spreken.

    Dat je feiten ook tot een geloof wilt bestempelen lijkt me meer het verbloemen van gebrek aan bewijs van je eigen religieuze denkbeelden.

    Vr. gr.,

    Harry

    1. Wouter van der Toorn

      Goed Harry, even op de stijl reageren: het helpt ook niet als je alles wat anders denkt zoals jij tegen de wereld aankijkt als idioot (a.k.a. verzonnen verhaaltjes en dergelijk gefoeter) te bestempelen. En nogmaals: het bewijs voor evolutie (wat ik meer dan onderschrijf) leidt niet vanzelf tot de conclusie dat er niets groters is. Dus het ene feit wil nog niet het ander (namelijk geloof in iets als een goddelijke kracht) onmogelijk maken. Prima als het wel zo voor je is, maar dat een ander tegen de werkelijkheid op een andere manier aankijkt, is echt niet totaal wereldvreemd zoals je dat voortdurend maar lijkt te willen zeggen.

  23. Harry

    @Wouter,

    Mijn reacties zijn gericht op de denkbeelden van enkele reageerders hier die de Christelijke God en de Bijbel als onbetwiste waarheid beschouwen. Dat ik dit als fantasie bestempel is zeker niet denigrerend bedoelt, maar iets wat ik bij totaal gebrek aan bewijs niet anders kan zien.

    Jij neemt mijn reacties mee naar een ander speelveld van ” geloven, liefde en schoonheid”. Iets wat meer weg heeft van pantheisme of ietsisme, om dan te zeggen dat ik erg zwart/wit vanuit een koker reageer.
    Lijkt me niet terecht.

    1. Niko

      Harry,
      Er geen wetenschappelijk bewijs is voor het bestaan van God. En tegelijk: als iets (nog) niet te meten, of waarneembaar is, wil dat niet zeggen dat het niet bestaat. De wetenschap is in de loop van de geschiedenis steeds onderhevig is aan voortschrijdend inzicht. Neem als voorbeeld het atoom. Ondeelbaar, dacht men. Totdat er een techniek beschikbaar kwam om protonen en elektronen waar te nemen.
      Ik ben ook van mening dat er voldoende bewijs is voor evolutie, maar abiogenese (het spontaan ontstaan van leven) is een heel ander verhaal. Dat is meer een hypothese, in plaats van een vaststaand feit.
      Ik waardeer het dat je ons een spiegel wilt voorhouden en tegelijk hoop ik dat je een open mind houdt voor hetgeen (nog) niet bewezen kan worden.
      Ik denk dat t.z.t. er een moment komt dat God wel waarneembaar is. (op Zijn eigen tijd, dat wel ;-)

      Groet,
      Niko

  24. Harry

    @Niko,

    Heb jij ook een open mind dat Zeus, Wodan, Allah, Poiseidon. etc. nog niet bewezen kunnen worden?

    Dat jij denkt dat jouw God ooit wel waarneembaar wordt is slechts een geloof wat in mijn ogen zeer onwaarschijnlijk is dat dit ooit bevestigd zal worden. Met zulks een redenatie kun je ook in het bestaan van elfjes,kabouters en de onzichtbare paarse draak in mijn garage gaan geloven.

    De wetenschap is inderdaad een proces van voortschrijdend inzicht. In tegenstelling tot diverse religies, die zich angstvallig vasthouden aan hun onbewezen dogma’s. Door dit voortschrijdende inzicht blijft er van de “waarheid” van religieuze denkbeelden (zondvloed, wonderen etc,) weinig tot niets meer over.

    Wat betreft de abiogenese: De aarde heeft er een miljard jaar over gedaan om in de pruttelende oersoep het eerste leven tot stand te brengen. De wetenschap is hier slechts een paar decennia mee bezig om dit proberen na te bootsen. 1.000.000.000 jaar tegenover 50 jaar. Nog even geduld.
    Als dit gelukt is heeft je God weer een gat in onze kennis minder om zich te verstoppen. Blijf je dan nog steeds geloven?

    Een vraag die me vaker door het hoofd speelt.
    Als jij en meerdere Christenen wel het feit van de evolutie aanvaarden hoe rijmen jullie dat dan met je christelijke geloof?
    Ergo, geen Adam en Eva, geen zondeval, een verlossing aan het kruis wat nergens meer op slaat.

    Als je eerlijk en rationeel bent moet je dan niet tot de conclusie komen dat het allemaal verzonnen verhaaltjes zijn?

    1. Niko

      Harry,

      Bedankt voor je reactie.
      Evolutie en schepping sluiten elkaar wat mij betreft niet uit hoor! En ja, ik geloof in een God die de aarde geschapen heeft, met alles wat daarop leeft. Je ziet nu nog steeds evolutie plaatsvinden, kijk alleen al naar microben en virussen.

      Ik schreef al eerder dat de God van de christenen als enige de mens komt zoeken, na een bewuste keuze van diezelfde mens om zich in de ellende te storten, terwijl alle religies als uitgangspunt hebben dat de mens het zelf dient te rooien.
      Wodan, Zeus of Poseidon zijn daarom voor mij niet relevant. Ik Je stelt een vraag waardoor ik mij niet serieus genomen voel en dat voelt niet zo fijn.

      Je gelooft dat er niets is en in een spontaan ontstaan van leven. Met als belangrijk(ste?) ingredient een paar miljard jaar. Een pruttelpotje van oersoep veranderd in een enorm scala van levende wezens, zonder intelligente ontwerper? Er zit te veel onduidelijkheid in en toevalligheden om als waarheid aan te nemen voor mij.

      Misschien geloof je wel in de liefde.
      Is dat iets wat je kunt meten, zien of met apparatuur detecteren?

      Groet,
      Niko

  25. Mark

    @Rudy

    Je bent een beste man, dat weet ik bijna zeker. Redelijk en openstaand. Daarom hoop ik dat je iets met mijn feedback kan.

    “Ik ga geen discussies meer aan met mensen die er van overtuigd zijn dat deze Schepper/God niet bestaat en het geloof aanhangen dat alles vanzelf is begonnen.
    Dat er mensen zijn die het bestaan van deze Schepper God ontkennen, of het “een absurditeit tot in de hoogste graad” noemen, zegt meer over de geestesgesteldheid van die persoon, dan over het feit of hun bewering wel of niet op waarheid berust.”

    Ik snap op zich wel waar je het over hebt. Harry is niet echt vriendelijk of zo. Maar ik denk dat je in het citaat hier boven volledig de plank misslaat. Niet over het feit dat je niet meer met verstokte atheïsten wil spreken. Op een gegeven moment weet je het wel. Maar je gedachtes over atheïsten die religie als een absurditeit zien, zijn hele enge kronkels.

    Ik raad je aan om het citaat nog eens te lezen, uit je emotie te stappen die het gesprek met Harrie heeft los gemaakt, nog een keer lezen.

    Wij zijn atheïsten. Wij zijn niet verdeeld over verschillende soorten gemeentes (misschien twee of drie obscure rabiate groepjes.). Atheïsme is zo fijnmazig dat het woord er voor verzonnen lijkt.\

    Als dit je conclusie is: “Dat er mensen zijn die het bestaan van deze Schepper God ontkennen, of het “een absurditeit tot in de hoogste graad” noemen, zegt meer over de geestesgesteldheid van die persoon, dan over het feit of hun bewering wel of niet op waarheid berust.”
    Moet je echt meer met dat soort mensen gaan praten, maar dan niet over het internet.

    1. Rudy Post

      Hallo Mark,

      Dank voor je reactie.

      Het volgende heb ik geschreven:
      — Dat er mensen zijn die het bestaan van deze Schepper God ontkennen, of het “een absurditeit tot in de hoogste graad” noemen, zegt meer over de geestesgesteldheid van die persoon, dan over het feit of hun bewering wel of niet op waarheid berust.”—

      Je reageert als volgt:
      — Maar je gedachtes over atheïsten die religie als een absurditeit zien, zijn hele enge kronkels.—

      Volgens mij verwissel je twee begrippen die ik aanroer.
      Ik heb geschreven ‘het bestaan van een Schepper God’ en jij schrijft ‘religie’
      Dus….s.v.p. geen woordgebruik ‘omwisselen’.

      Er bestaan op de wereld talloze religies en vele daarvan ontkennen het bestaan van een Schepper God.
      Het is heel simpel;
      a. Of je gelooft Gods woord, dat zegt: “In het begin schiep God de hemel en de aarde”
      b. Of je gelooft het niet en probeert via een veelvoud van menselijke verzinsels het bestaan van alles te
      verklaren en laat de God die zich in de Bijbel openbaart buiten beschouwing. Het heeft er veel van
      weg dat er op de kansel van onze kerken diverse predikers staan die optie ‘b’ aanhangen.
      Op zich niet verwonderlijk. Lees 1 Timotheüs 4:1 er maar op na.

      Gelukkig zijn we in ons land (nu nog) vrij om onze geloofsovertuiging te ventileren. Atheïsten, Evolutionisten en Creationisten, kunnen (nog steeds) argumenteren, zonder elkaar fysiek de hals af te snijden. Hoewel dat op geestelijk niveau wel degelijk gebeurt.
      Op basis van wat ik in mijn leven heb meegemaakt, om mij heen zie gebeuren, door de jaren heen in de Bijbel, in boeken daarover en op internet heb ontdekt, ben ik ervan overtuigd dat God (goed) en de duivel (kwaad), een dagelijkse realiteit is. Elk mens, die dat werkelijk wil, kan de resultaten daarvan zien. Soms van akelig dichtbij!

      Het is diep triest dat in de loop der tijd de boodschap van deze God, in de vorm van de Bijbel, door veel mensen en religies, inclusief mijn eigen persoon, is misbruikt om anderen te manipuleren, indoctrineren en zelfs van het leven te beroven.
      Blijkbaar heeft het overgrote deel van zogenaamde ‘Christenheid’ volstrekt niet begrepen wat deze God, in de menselijke gestalte van Jezus Christus, ons te zeggen heeft.

      Citaat:
      Jezus, zei hem: “U zult de Heer uw God liefhebben met heel uw hart en met heel uw ziel en met heel uw verstand. Dat is het grootste en eerste gebod. Het tweede, daaraan gelijk, is: U zult uw naaste liefhebben als uzelf. Aan deze twee geboden hangen heel de Wet en de Profeten”. Mattheus 22:37-40
      Al deze misinterpretaties, gevoed door egoïsme en hoogmoed heb ik, hebben wij, gebruikt om ons zelf tot god(en) te maken. Goden over ons eigen leven en vaak ook het leven van onze naasten. Lees; onze partners, man, vrouw, kinderen en kleinkinderen.

      Niet alleen van de fysieke wereld, maar ook op het spiritueel, lees: geestelijk vlak, hebben wij mensen een enorme puinhoop gemaakt van het aan ons geschonken leven. Wij zelf hebben de navelstreng met onze God doorgesneden en zijn als gevolg daarvan, geestelijk dood. Om deze ravage te herstellen en ons ‘zijn’ weer in orde te maken, bestaat er maar één middelaar. Dat is de tot mens geworden zoon van God, Jezus Christus.

      Vriendelijke groet,

      Rudy Post.

  26. Niko

    Que? Je doet nu een aanname dat je vragen te confronterend zijn?
    Ik heb je vragen beantwoord, maar heb er zelf nog een paar open staan…

    Het enige waar ik nog wat specifieker over kan zijn is dat ik geloof dat de God van de bijbel leeft en dat ik met Hem een relatie heb. Hij is voor mij beslist geen imaginaire vriend.
    Hieruit vloeit ook voort dat ik voor waarheid aanneem wat hij te vertellen heeft. (zie bijbel :)
    Als Jezus (Zoon van God) zegt dat Hij de weg, de waarheid en het leven is, sluit dat logischerwijs voor mij Wodan, Poseidon, de onzichtbare paarse draak in jouw garage en zelfs het vliegende spaghettimonster uit als mogelijke god om te dienen. hoewel ik niet kan bewijzen dat ze al dan niet bestaan.
    Ik zie graag het antwoord op mijn vraag tegemoet :-)

    Groet,
    Niko

  27. Harry

    @Niko,

    Ik zal mijn openstaande vraag nog maar eens herhalen:

    Als jij wel het feit van de evolutie aanvaardt, hoe rijm je dat dan met je christelijke geloof?
    Ergo, geen Adam en Eva, geen zondeval, een verlossing aan het kruis wat nergens meer op slaat.

    Dat jij in God gelooft en zelfs een “relatie” met hem hebt (whatever) en alles in de Bijbel voor zoete koek slikt is mij wel duidelijk.
    Hetzelfde kan iedereen zeggen met Allah en de Koran en vroeger met Wodan en Zeus etc.
    Dit breng ik ter sprake omdat dit goden zijn waarvan het bestaan net zo onwaarschijnlijk is als die God van jou.
    Op basis van welke argumenten heb je die paar duizend goden die de mensheid in zijn geschiedenis verzonnen heeft afgewezen en besloten de Christelijke God te aanbidden?
    Ben je soms ook atheistisch op 1 god na?

    Groet,

    Harry

  28. Harry

    @Rudy,

    “Het is heel simpel;
    a. Of je gelooft Gods woord, dat zegt: “In het begin schiep God de hemel en de aarde”
    b. Of je gelooft het niet en probeert via een veelvoud van menselijke verzinsels het bestaan van alles te
    verklaren en laat de God die zich in de Bijbel openbaart buiten beschouwing.”

    Onderstaande versie spreekt mij meer aan:

    Het is heel simpel
    a) Of je neemt de werkelijkheid zoals hij is en je probeert middels wetenschappelijk onderzoek antwoorden te vinden.
    b) Of je gelooft in de menselijke verzinsels van goden om daarmee het bestaan van alles te verklaren en laat de ontdekkingen die de wetenschap openbaart buiten beschouwing.

    Vriendelijke groet,

    Harry

  29. Niko

    Harry,
    Ik had al eerder opgemerkt dat er nu nog steeds evolutie plaats vind, kijk maar naar virussen en microben.
    Ook denk ik dat bepaalde soorten zich hebben aangepast aan hun leefomgeving, maar wel een gemeenschappelijke voorvader hebben.
    Evolutie van een 1-cellige via vis en primaat tot een mens in een paar miljard jaar, gaat er bij mij niet in.

    ik ben benieuwd naar jouw antwoord op mijn nog openstaande vraag:
    “Misschien geloof je wel in de liefde.
    Is dat iets wat je kunt meten, zien of met apparatuur detecteren?”

    Daarna zal ik op jouw andere vragen ingaan.

    Groet,
    Niko

    1. Petrina (schrijfgelukjes)

      Harry dus eigenlijk gebruik je de wetenschap om bewijs te vinden voor dat wat jij denkt. Dat zal wel tunnelvisie gaan geven. Jammer om dit te lezen. Ik volg namelijk een interessante discussie. Waar de mensen die in een God geloven zich durven te laten zien. Die komen met kwetsbaarheid, bij jou lees ik alleen maar hardheid, het voelt alsof je wel tegen ons zou willen schreeuwen.

      Waarom zie jij jou waarneming van hoe het zit als waarheid? Is er geen ruimte voor mensen die anders waarnemen als jou?

      Evolutie en geloven in een schepper kan heel goed samen. Ik geloof namelijk wel dat we kunnen aanpassen en veranderen, maar ik geloof alleen niet dat we dat kunnen zonder dat iemand dit bijzondere verschijnsel gemaakt heeft. Ik geloof dat God de aarde schiep, maar de aarde was er al in vers 1 van Genesis, de aarde kan er al wel miljarden jaren zijn, woest en ledig, en in Genesis is God, de Schepper, er iets moois van gaan maken voor ons.

      Leuk feitje, mijn man werkt op de Erasmus Universiteit van Rotterdam en er is een tijdschrift over geloof uitgebracht, 48 % van de mensen die daar werken is protestants, vele zijn wetenschappers en sociologen en filosofen. Ik heb daar mensen leren kennen, die echt niet blind de kudde volgen, die juist alles willen onderzoeken en uitpluizen. Sommigen zijn juist daardoor nu gelovig geworden. Oja dan komen we op de wonderen, ze zijn de wereld nog niet uit!

  30. Harry

    @Niko,

    De aap komt uit de mouw je aanvaardt het overweldigende wetenschappelijke bewijs van de evolutie dus helemaal niet. Je doet wel even net alsof, omdat je diep in je hart waarschijnlijk wel weet dat je er rationeel niet meer helemaal onderuit kunt. Echter niet te ver anders kom je in conflict met je aangeleerde dogma’s.
    De wetenschap heeft het Adam en Eva compleet onderuit gehaald, met de verdere door mij vermelde consequenties.
    Dat jij je hier voor afsluit noemen ze cognitieve dissonantie.

    Nu even jouw vraag. Liefde is iets wat je kunt ervaren. Liefde voor mijn vrouw, liefde voor mijn kinderen of zelfs mijn hond of anderen die mij dierbaar zijn. Bestaande personen. Heeft niets met geloven te maken, maar met het echte alledaagse leven.
    Het zal zelfs misschien met een hersenscan wel meetbaar zijn, maar dat doet er niet toe.
    Dat jij liefde ervaart richting een fantasiefiguur, een god, tenminste ik denk dat je daar op doelt is een inbeelding.

    Groet,

    Harry

    1. Niko

      Harry,
      Bewijs wat er niet is, kan ik niet aanvaarden. Jij noemt het overweldigend, maar de verklaring van het ontstaan van leven en de ontwikkeling hiervan is nog steeds een wetenschappelijke theorie, gebaseerd op een (overweldigend) aantal aanwijzingen.
      Ik doel op biologische evolutie, dat is iets anders dan waar jij op doelt.

      Ik constateer dat je erg veel aannames doet over hoe ik ben, terwijl je eigenlijk niets van mij weet.

      Voor wat betreft liefde: Je erkent het bestaan ervan, omdat je het ervaart, zonder het te kunnen meten.
      Dat is precies het punt wat ik duidelijk wilde maken. Bedankt daarvoor.
      I rest my case.

  31. Mark

    @Rudy

    Iemand die gelooft dat er een God bestaat en daar uit gevolgen trekt er naar leeft is religieus. Iemand die stelt dat er een God zou moeten zijn maar het verder niet weet is niet religieus maar wordt nooit versleten voor gek. Die heeft in deze discussie niets te zoeken. U bent ook religieus en zo lang u een ,in deze de christelijke, God gehoorzaamd bent u religieus. Ook al zijn er religies die geen God of schepper hebben en het bestaan ervan ontkennen. U bent religieus pak het woordenboek er maar bij.

    De context waar jij in spreekt over de puinzooi die wij hebben gemaakt zet je jij en ik bij de oorsprong van de zonde of het kwaad. Op dat gebied kan ik je geen weerwoord geven. Ik was daar niet. Wat ik wel weet is dat ik niet ga boeten (nog iemand anders zou moeten boeten) omdat Adam een foute appel heeft gegeten. Ik snap dat ik geen vlekkeloos mens ben maar als het gaat om het imperfecte leven voel ik mij niet verantwoordelijk. Daarvoor zou ik een onfeilbare kennis van goed en kwaad voor moeten hebben. Als ik de bijbel er op nasla vind God van zichzelf dat hij dat wel heeft….

    Ik vraag mij echt werkelijk af waarom God zo moeilijk zit te doen. Wat gaat er in die man om?

    1. Petrina (schrijfgelukjes)

      Over het goede en kwade Mark, vraag ik mij echt af of jij er niet was. Elke dag dat je leeft kan je miljoenen keren kiezen tussen goed en kwaad. Elke keer als je het kwade kiest, dan sta jij op precies dezelfde plek als Adam! Jij bent mede verantwoordelijk voor de chaos in de wereld, voor de ellende die er is, voor natuurrampen voor ziekte. Net zoals ik overigens, maar ik weet het.

      Dingen waarvan we doen alsof het niet ons aangaat, die kunnen gevaarlijk zijn.

      Waarop baseer jij dat God moeilijk doet, zijn wij als mensen juist niet moeilijk aan het doen? Of nog concreter de mensen die voor alles eerst bewijs nodig hebben, zijn die juist niet moeilijk aan het doen?

      Ze zoeken, en graven maar ze zien het niet, omdat ze in hun hoofd iets specifieks zoeken wat ze nooit zullen vinden, maar dat wat ze nodig hebben voor antwoord ligt al voor hun voeten, maar daar stappen ze overheen….. Tunnelvisie. Als je op zoek gaat naar iets dat je idee gaat staven, dan kan het weleens gebeuren dat je het nooit vind. In tunnels is het donker en saai en ze staan nou niet echt als weerspiegeling van leven. Leven doe je met een open blik, omarmend wat er aan moois op je pad komt, moedig bij de dingen die moeilijk zijn.

  32. Rudy Post

    Stel je eens voor dat je in een wereld leeft waar geen kwaad meer bestaat.
    Waar uitsluitend het goede wordt nagestreefd, we onze talenten en passies ten uitvoer
    kunnen brengen en met elkaar kunnen delen zonder de gebrokenheid van deze wereld,
    die vol is van afgunst, jaloezie en ijdelheid.
    Zou ook jij niet graag willen leven in een wereld waar elk mens, elke kunstenaar, musicus,
    componist, kortom iedereen, de gelegenheid krijgt om tot volle wasdom te komen?
    Die wereld staat eraan te komen!

    Het is zoals God ons in zijn woord laat weten:
    “Het zal in het laatste der dagen geschieden
    dat de berg van het huis van de HEERE vast zal staan als de hoogste van de bergen,
    en dat hij verheven zal worden boven de heuvels,
    en dat alle heidenvolken ernaartoe zullen stromen.
    Vele volken zullen gaan en zeggen: Kom, laten wij opgaan naar de berg van de HEERE,
    naar het huis van de God van Jakob; dan zal Hij ons onderwijzen aangaande Zijn wegen,
    en zullen wij Zijn paden bewandelen. Want uit Sion zal de wet uitgaan en het woord van
    de HEERE uit Jeruzalem. Hij zal oordelen tussen de heidenvolken en veel volken vonnissen.
    En zij zullen hun zwaarden omsmeden tot ploeg-scharen en hun speren tot snoeimessen.
    Geen volk zal tegen een ander volk het zwaard opheffen. Oorlogvoeren zullen zij niet
    meer leren”.
    Jesaja 2:2 – 4 / Micha 4:1 – 5

    “Wat geen oog heeft gezien en het oor niet heeft gehoord, wat in geen mensenhart is
    opgekomen, dat heeft God bestemd voor die Hem liefheeft”.
    1 Korintiërs 2:9

    Toen ik ging beseffen wat deze God en Schepper van het universum, degene die mij gemaakt
    heeft, voor ons in petto heeft, dan verbleken alle andere opties.

    Deze God heeft zich in het menselijk lichaam van Jezus Christus aan ons geopenbaard.
    Hij heeft op deze wereld rondgelopen, zijn bloed vergoten en leven gegeven als losprijs voor de vergeving van onze zonden. Ook die van jouw.

    Vanuit Zijn Woord, de Bijbel roept Hij ons toe:
    “Ik ben de weg, de waarheid en het leven, niemand komt tot de Vader dan door Mij”.
    Johannes 14:6

    “ Kom allen naar Mij toe die afgemat en belast zijn, en Ik zal u rust geven.
    Neem mijn juk op en kom bij Mij in de leer, omdat Ik zachtmoedig ben en eenvoudig
    van hart, en u zult rust vinden voor uw ziel”. Mattheus 11:28-29

    *** Het onderstaande heb ik overgenomen van de Website: ‘Herschepping’
    ——————————————————————
    Net zoals Jezus
    In de Bijbel lezen we dat wij uiteindelijk net zoals Jezus zullen worden, dat wil zeggen
    niet gelijk in glorie of positie, maar in ieder geval met net zo’n verheerlijkt lichaam als
    dat van Jezus.
    “Wat we zullen zijn is nog niet geopenbaard, maar we weten dat we aan hem gelijk zullen
    zijn wanneer hij zal verschijnen, want dan zien we hem zoals hij is.”
    1 Johannes 3:2, NBV2004
    “Hij zal ons armzalig lichaam herscheppen en het gelijkvormig maken aan zijn verheerlijkt
    lichaam, met de kracht die hem in staat stelt het heelal aan zich te onderwerpen.
    ” Filippenzen 3:21, GNB1996
    Ons lichaam zal dan, evenals dat van Jezus, niet door tijd en ruimte beperkt zijn.
    Zo kon Jezus in de materiële wereld verschijnen waar Hij wilde en was Hij plotseling in
    een kamer, die op slot was (Johannes 20:19,26).
    Bij de Emmaüsgangers verdween Hij ook op een mysterieuze wijze uit beeld
    (Lucas 24:31).

    Bij de Hemelvaart vertrok Jezus uit de materiële wereld om verder te leven in
    de geestelijke wereld, bij de Vader in de hemel.
    Wat we hier voorzichtig kunnen concluderen is dat je met een opstandings-lichaam
    overal op aarde kunt verschijnen, zonder beperking van tijd en ruimte.
    Je hebt dan geen vervoermiddelen meer nodig om je te verplaatsen.
    Het zal allemaal adembenemend boeiend zijn en heel veel mogelijkheden geven om
    in vreugde en tot eer van onze Schepper te leven.
    Mensen, er zal nog ZOVEEL te ontdekken zijn in de toekomst met Jezus.
    We zullen tijd tekort komen.

  33. Harry

    @Petrina,

    “Waarom zie jij jou waarneming van hoe het zit als waarheid? Is er geen ruimte voor mensen die anders waarnemen als jou?”

    Heel simpel. Ik laat mij slechts overtuigen door bewijs. Als door bewijs blijkt dat ik het ergens over mis heb zal ik mijn overtuiging graag aanpassen. Dat geldt bijvoorbeeld ook voor homeopathie, Acupunctuur,Reiki, aardstralen, Iriscopie, Aliens, en wat al niet meer voor onzin.
    Uiteraard is er alle ruimte voor mensen om te fantaseren en in allerlei onzin te geloven wat ze willen. Als ze dit echter willen postuleren als waarheid zullen ze toch heus met bewijs moeten komen.

    Dit heeft niets te maken met je kwetsbaar of hard opstellen, maar meer met eerlijk zijn. Je eigen denkbeelden ter discussie durven stellen en op basis van bewijs en argumenten in staat zijn je denkbeelden (“waarnemingen”) aan te passen. Dat is iets waar gelovigen over het algemeen bijzonder veel moeite mee hebben, zelfs traumatisch kan zijn. Een van kinds af ingeslepen indoctrinatie schudt je niet zomaar van je af.

    “Evolutie en geloven in een schepper kan heel goed samen.”

    Dat zei Niko ook al.
    Toen ik hem onderstaande vraag echter voorlegde kwam hij er blijkbaar niet meer uit en met “I rest my case” eindigde hij het gesprek.

    Misschien wil jij eens een poging doen?

    Als jij en meerdere Christenen wel het feit van de evolutie aanvaarden hoe rijmen jullie dat dan met je christelijke geloof?
    Ergo, geen Adam en Eva, geen zondeval, een verlossing aan het kruis wat nergens meer op slaat.

    En deze vraag ook maar, als je wil. Hier kwam Niko namelijk ook niet uit.

    Op basis van welke argumenten heb je die paar duizend goden die de mensheid in zijn geschiedenis verzonnen heeft afgewezen en besloten de Christelijke God te aanbidden?

  34. Petrina (schrijfgelukjes)

    Als ik zeg ik geloof in evolutie, dan zeg ik niet direct in de hele evolutie theorie. Nee dan zeg ik: Ik geloof dat levende wezens ontwikkelen, aanpassen en een geleidelijk vormen en omvormen van een levend wezen. Hierbij vallen Adam/Eva/zondeval/verlossing aan het kruis niet direct van tafel. Ik zie dat mens, dier en plant in staat zijn zich aan te passen aan omgeving om zo te kunnen overleven en te blijven bestaan. Ik geloof dat God de schepper is van deze manier van evolutie. Dat Hij schepper is van alles hier op aarde. Dat Adam en Eva echt in zonde zijn gevallen en daarin de hele wereld meegenomen hebben, maar dat ik dit elke dag ook doe wanneer ik voor het kwade kies.

    Volgende vraag:

    Dit antwoord had je eigenlijk in eerdere reacties al kunnen lezen. Ik was klaar met het hele geloof, ging niet meer naar de kerk, bad niet meer. Mijn moeder is vanaf mijn 6de ernstig ziek (lichamelijk en geestelijk) daar heb ik erg onder geleden. Ik kon niet geloven dat dit kon als er een God was. Ik kon niet geloven dat al mijn gebeden die ik hierom gedaan had nog niet verhoord waren. Weet je waarom? Omdat ik maar naar 1 punt keek. Genezen van mijn moeder. Ik kwam niet bij God terug. Hij bij mij! Ik smeet mijn Bijbel ook weg, die zat dus nog in mijn tas, die had ik ook niet meer nodig. Deze viel op mijn bureau, daar wilde ik hem ook niet meer hebben. Weg uit mijn leven. Dus ik pakte deze weer op. Om hem in te prullenbak te gooien. Daarbij viel mijn oog op een tekst die mijn leven veranderde: Laat je niet overwinnen door het kwade maar overwin het kwade met het goede.

    Mijn moeder haar ziekte, vooral de psychische, was kwaad, het richte zich op mij als persoon. Ik ben hierdoor jarenlang mishandeld, zelfs tot bijna sterven aan toe. Vele littekens liep ik op zowel lichamelijk als in mijn geestelijk welzijn. De Bijbeltekst kwam op het juiste moment, want eigenlijk wilde ik niet meer vechten tegen mijn moeder, dan maar sterven. Nu las ik dat het kwade overwonnen kon worden door het goede. Dat was in de situatie met mijn moeder iets wat ik nodig had, dat was wat ik in andere situaties ook nodig had om te horen dat er overwinning mogelijk is. Maar ik had niet genoeg bewijs dat God dit voor mij bedoeld. Ik bedoel: Dit staat in alle Bijbels…. Niet echt specifiek. Dus wat heb ik gedaan, God gebeden en Hij verhoorde. als je mij ziet, zal je geen enkel litteken meer vinden op mijn lichaam. Ik ben meerdere keren uit huis geplaatst en dan ging ik telkens naar hetzelfde gezin en ze konden het niet geloven toen ze mij weer zagen…. Dit is niet iets wat bij veel mensen gebeurd, ik had dit zelfs nog nooit gehoord. God van de Bijbel kwam op deze manier uit de bus als enige ware levende en reddende God.

    Er zijn getuigen van mijn wonden, van mijn gebroken tanden, van de mishandelingen. En er zijn getuigen dat dit in 1 dag allemaal weg was.

    Daarnaast heeft God mij geholpen om ondanks al deze gebeurtenissen nu vreugdevol, gelukkig te kunnen leven, zelf een stabiele moeder te zijn die fouten maakt maar geniet met de kinderen. Die nooit in de goot is beland, ook niet nadat ik in een vorig huwelijk weer mishandeld werd, ook daar ben ik van bevrijd geworden.

    In mijn leven zelf heeft een wonder plaats gevonden wat zo groot is. God kwam in mijn leven, ik zocht niet meer, maar Hij mij wel. Dit had Hij heel lang op verschillende manieren gedaan, maar dat zag ik nooit. Omdat ik zo gefocust was op 1 ding. Genezing van mijn moeder.

  35. Harry

    @Petrina,

    Het is al net als bij Niko,
    Toch het feit van de evolutie ontkennen en verder geen bewijzen of argumenten aandragen, die ingaan op de vraagstelling.
    Een persoonlijke geloofsbeleving heeft niets met controleerbaar bewijs te maken.

  36. Mark

    @Petrina
    “Over het goede en kwade Mark, vraag ik mij echt af of jij er niet was. Elke dag dat je leeft kan je miljoenen keren kiezen tussen goed en kwaad. Elke keer als je het kwade kiest, dan sta jij op precies dezelfde plek als Adam!”
    Dat is helemaal niet waar. Adam had het goed in iedere zin van het woord. Hij had de mogelijkheid om niet te zondigen omdat het allemaal zo goed was. Ik heb die luxe niet maar wordt in een wereld gezet die kut en complex is.

  37. Jelle

    De God van de bijbel die ik dacht te kennen hoef ik niet meer. Een moordende en ellende toebedelende god, die kan voor mij de boom in en heb ik losgelaten. Maar wie God dan wel is? Geen idee. Ik mis Hem en zing dagelijks ‘iedere nacht verlang ik naar U o God.’ Niet dat het helpt of dat Hij er dan ineens wel is, maar het dempt de pijn van het gemis een beetje.
    Ik debk dat God zo groot is als je hem zelf maakt. Schrijf je een genezing toe aan God dan heb je een grote goede God. Schrijf je die toe aan de dokter dan heb je een goede dokter. Als ik dan toch op zoek moet naar nieuwe godsbeelden dan heb ik liever een grote God. Ik geef Hem dan ook zoveel mogelijk ruimte…

  38. Petrina (schrijfgelukjes)

    Ik denk dat daar het verschil zit , wat heb je nodig voordat je geloven.

    Om te geloven hebben sommige mensen dus bewijs nodig, bewijs wat duidelijk aan andere zichtbaar gemaakt kan worden.

    Wat ik nodig had was dus niet zozeer bewijs op papier dat God bestond, maar meer het bewijs/resultaat, in mijn leven of in het leven algemeen.

    Ps: Overigens kon ik genezen van mijn meerdere malen gebroken tanden en littekens niet toeschrijven aan dokters/tandarts, zij waren net zo verbaasd. Zij hadden alles gedaan wat ze konden maar er bleven restgevolgen over die zij niet weg konden nemen. Wat medisch gezien in mijn situatie ook logisch was. Al die resten zijn weg genomen. Dat maakte dat God in mijn leven zichzelf zichtbaar had gemaakt. Al is dit geen hard bewijs wat andere mensen nodig hebben.

    Hoop dat ik logisch vertaald heb wat ik in deze (één van de weinige inhoudsvolle) discussie opgemerkt heb.

  39. Suzanne

    Dag Wouter,

    Goed om te lezen dat je nog steeds blogt. Ik las destijds je eerste twijfelende blogs en vond het stoer dat je die schreef; openlijk twijfelende christenen was ik nog niet veel tegengekomen. In sommige dingen herkende ik mezelf.

    Je vroeg waarom ik geloof, of waarom niet. Een jaar of 5 geleden begon ik net als jij te twijfelen, waarop het niet lang duurde of het was voor mij helemaal voorbij met het geloof. Aanleiding om te twijfelen was voor mij mijn geaardheid en wat ik daarover vanuit het geloof had geleerd. Van daaruit ging ik van alles en nog wat lezen en beredeneren, en al snel kon ik geloven helemaal niet meer rijmen met hoe ik de wereld zag. Het kaartenhuis stortte in 1 keer in en dat deed zeer. Bijna niet te beschrijven: alsof het vloerkleed waarop je staat ineens onder je vandaan wordt getrokken en je maar nauwelijks kan blijven staan, zo voelde het toen mijn

  40. Suzanne

    …ik was nog niet klaar! :P

    Mijn wereldbeeld ‘viel om’ en dat was een moeilijke periode. Ik was erg boos, vooral op mijn ouders omdat ze tegen me hadden ‘gelogen’ (zo voelde het toen, later snapte ik ook wel dat het van hun kant geen liegen was). Ik wilde in discussie, winnen, al die stomme gelovigen eens even laten zien wie de baas was. Die neiging heb ik niet meer zo. Ik heb alle discussies zoals hierboven inmiddels al zo vaak langs zien komen. Ik geloof simpelweg niet dat er reden is om aan te nemen dat er een god/God bestaat, dus dan heeft de rest van de discussie naar mijn idee ook niet zoveel zin.

    Waar ik wel in geloof? Dat de mens in principe goed is, al komen er ook weleens lelijke dingen uit. Dat de mens geen goddelijke moraal nodig heeft om te weten wat goed is. Dat er geen absolute moraal bestaat, en dat dat ook niet hoeft. Dat ieder mens zijn of haar leven mag invullen zoals hij of zij wil, zolang het een ander niet schaadt. Ik geloof dat we met onze wetenschap het beste instrument in handen hebben om onze wereld te ontdekken, en dat er nog veel te ontdekken valt.

    Bovenal geloof ik dat een agnostisch/atheïstisch wereldbeeld mij verreweg het gelukkigst maakt. Ik voel een vrijheid die ik hiervoor niet kende: dat het goed genoeg is dat ik mijn best doe, dat er geen ‘grote afrekening’ komt waar ik bang voor hoef te zijn. Dat ik vanuit kosmisch oogpunt maar heel klein en nietig ben, en dus niet groter hoef te doen dan ik ben. Dat ik gewoon goed ben zoals ik ben.

    Ik weet dat sommige mensen sommige van deze dingen juist uit het christendom halen. En dat is ook prima. Zo heeft ieder z’n eigen verhaal en z’n eigen pad, denk ik.

    En mijn excuses dat mijn verhaal zo lang geworden is ;)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

God

Waarom geloof jij eigenlijk nog?

door Wouter van der Toorn Leestijd: 3 min
65