kony-2012

Kony 2012 en verder

3 min leestijd

Ik zie op Facebook al een paar keer het filmpje Kony2012 voorbij komen, maar aangezien ik het niet op mijn telefoon kan bekijken duurt het een paar dagen voordat ik het filmpje daadwerkelijk ga bekijken.

Dit is een gastblog van Paulien Alink, docent aan De Passie, Amsterdam

[ba-youtubeflex videoid=”Y4MnpzG5Sqc”]

Goede actie

Het duurt ook een half uur, dus het is niet iets wat je tussen de bedrijven door kan bekijken. Maar bij het ontbijt met de ipad komt het er dan toch van. Een half uur later snap ik waar de opmerkingen “echt even bekijken” en ” wow” vandaan komen. Ik denk het ook. Wat een goede actie en ja, die man moet worden opgepakt en als ik daar op deze manier mee kan helpen dan doen we dat, toch? Dus gelijk ook op mijn eigen profiel gepost en zo misschien nog meer mensen overtuigen om het filmpje te gaan bekijken.

Er zit een luchtje aan

Maar op die dag zie ik ook kritieken voorbij komen. Je leest kopzinnen als: “er zit een luchtje aan kony2012” en “what’s the real story?” Nu ben ik iemand die graag goed geïnformeerd is, dus ga ik ook daadwerkelijk al die kritieken en artikelen lezen. Zo kom ik bij verschillende sites uit en ben ik een half uur uur verder voordat ik snap wat de kritieken zijn. Ik vind ze niet erg overtuigend en ik ben het er met een aantal ook absoluut niet mee eens.

Natuurlijk, iemand die boven het maaiveld uit komt zal worden bekritiseerd. Maar de meeste kritieken zijn ongegrond, uit zijn verband gerukt of simpelweg verklaarbaar. En natuurlijk zijn wij Europeanen niet gecharmeerd van de echte Amerikaanse uitstraling van het filmpje. En je kunt je afvragen of de oplossing moet komen van het Amerikaanse leger. Maar door al die kritieken wordt ondertussen wel de hype gekoeld en een geweldige actie neergesabeld.

Ze kennen kritieken niet

Ik heb het filmpje ook niet meer voorbij zien komen bij profielen op facebook. Er zijn nu vast een hele hoop mensen die kony2012 niet steunen omdat ze door de kopzinnen en de discussie deze actie niet meer gaan steunen, maar eigenlijk de kritieken niet kennen.

Want de actie gaat over het bekend maken van de wandaden van deze man. Dat iedereen weer even weet wat er daar gebeurt, en vooral gebeurt is. Het is een feit dat deze man al 5 jaar gezocht wordt door het internationale gerechtshof. Ondanks dat oeganda op dit moment liever met hem zou willen onderhandelen en dus graag willen dat de aanklacht komt te vervallen. Ik geloof niet dat je met dit soort mensen een verdrag kunt sluiten, maar wie ben ik?

Machtig Facebook

Maar de actie werkt. Ik wist vorige week nog niet wie Joseph Kony was. En dus heb ik alleen maar bewondering voor deze mensen die een belofte hebben gedaan en daar nu al 8 jaar mee bezig zijn. En dat ze zover zijn gekomen.

En ondertussen wordt er weer geschiedenis geschreven. Na de arabische lente, nu het “awareness project”. Die leiders kunnen beïnvloeden. Wat voor een macht heeft facebook eigenlijk? Krijgen we onderhand een people congres via de sociale media? Moeten de leiders van de landen gaan rekening houden met de mening van de hele wereldbevolking? En hoe krijgen we als gewone voetvolk nu de goede informatie?

Ik ben heel benieuwd…..

1 reactie

  1. Renske Bennik op 10-03-2012 om 14:36

    Hej Paulien, 

     
    Ook ik heb het filmpje gezien en gepost. Ik was meteen geraakt. Dat werd nog eens versterkt, omdat ik net drie weken geleden in Port-au-Prince, Haïti,  ben geweest en daar veel ‘invisible’ mensen en kinderen heb gezien. Ik heb bewondering voor mensen die hier iets aan doen, al is het misschien niet altijd even effectief, maar ze Doen Iets. Ik denk dat veel mensen die de kritiek hebben geuit, nog nooit in een ‘derde wereld’ land zijn geweest, en dus ook niets hiervan begrijpen, of in elk geval het heel moeilijk te begrijpen vinden. Dat deed ik tot voor kort namelijk ook. Ik dacht dat ik het begreep, tot ik er zelf middenin stond en de armoede en ellende zag, voelde, rook en het een gezicht kreeg door middel van een persoon. Dat was toch even andere koek, zeg maar. 
    Ik steun het filmpje en het initiatief. Zij doen er wat aan en durven uit hun eigen veilige comfortzone te stappen (zouden meer mensen moeten doen) en stem te geven aan diegene die geen stem hebben.

    Groet, Renske Bennik