Clicky

Generic selectors
Exacte overeenkomst
Zoek in titel
Zoek in content
Zoek in artikelen
Zoek in pagina's
Filter by Categories
Bijbel
Communicatie
Creatief
Films
Geek
God
Inspiratie
Internet
iPad
iPhone
Jongeren
Kerk
Leiderschap
Mac OS X
Persoonlijk
Preekkunst
Social Media
Tech
Verhaal
wordpress

Vluchtelingen lachen te hard en bellen teveel

13 juni 2015

Wat is nu eigenlijk het echte probleem met vluchtelingen? Deze briefschrijver in het Nederlands Dagblad zag echt het hele probleem niet tijdens zijn vakantie op het eiland Kos. Schoenen? Nou ja, ze hebben allemaal schoenen aan! En moet je ze allemaal vrolijk zien doen. En ze bellen veel en lang. Wat nu probleem.

Van vluchtelingen geen last

“Van vluchtelingen geen last”, ingezonden brief in het ND.

Na een paar verbolgen reacties op Facebook, waaronder ook die van mij, mailde de redactie van het Nederlands Dagblad:

​Reken maar dit een serieus punt is van deze lezer. Of wij het serieus moeten nemen? We moeten niks, maar ik zou het zeker doen. Maak je geen illusies over hoe ook in christelijk Nederland gedacht word. Ik vel daar als redacteur van de Opiniepagina geen oordeel over, maar geef het wel door. Opdat wij het weten. In het kader van het debat zou ik een reactie (in ongeveer dezelfde lengte) van jouw hand overigens zeer op prijs stellen.​

Open dag

Vandaag, 13 juni 2015, is het open dag bij verschillende asielzoekerscentra. In Doetinchem is er een POL (procesopvanglocatie) waar vluchtelingen en asielzoekers vrij snel na binnenkomst in Nederland komen voor de eerste paar weken. In onze stad zitten eigenlijk alleen Syriërs. Ik heb deze brief meegenomen en besproken met een van de bootvluchtelingen. Ik zal geen namen delen vanwege veiligheid.

Teveel vrolijkheid

Je zou verwachten dat je als vluchteling somber bent hè. Dus moet briefschrijver Piet wel erg verbaasd hebben gekeken dat er vrolijkheid was onder de vluchtelingen. Niet gek hoor… het is voor veel vluchtelingen niet de eerste poging. Bij veel pogingen komen mensen om. En als de motor niet overboord wordt gezet worden de boten linea recta teruggestuurd. Het is de enige manier om binnen te komen.

bootvluchtelingen

De vrolijkheid is dat ze het thuisfront bellen dat ze er eindelijk zijn. Eindelijk veilig. Veel van de mensen die eerdere pogingen hebben ondernomen vertellen van mensen die zijn omgekomen. Of het zelf ternauwernood hebben gered na uren te moeten zwemmen in de zee.

Uit alle verhalen komt wel naar voren dat veiligheid schaars is. Iets dat ik me niet kan voorstellen omdat veiligheid hier zo vanzelfsprekend is.

That’s life

Mijn vriend deelde met me wat normaal is in Syrië: je weet nooit of je wel levend thuis komt. En je weet niet of je huis morgen nog overeind staat. That’s life. Veel vluchtelingen hebben alles verkocht terwijl ze dat nog kunnen. Dus terwijl hun huis nog overeind staat. Dus geld hebben ze. Sommige mensen waren miljonair. Praat met de vluchtelingen hier… Sommigen waren mensen met meerdere huizen en fabrieken. Gegoede miljonairs. Maar hier hebben ze niets meer.

PS: kijk eens op Google maps hoe prachtig Aleppo was (check ff de foto’s die erbij zitten) »

Ja, een overtocht kost geld. Veel geld. En slechte mensen worden er heel rijk van. Wat ik begrijp is dat €2000,- nog een goedkope overtocht is.

Dure telefoon

Schande hè, als je vluchteling bent en je hebt nog een mobiele telefoon! Serieus? Misschien is het wat lastig voor te stellen, maar de meeste vluchtelingen hadden een behoorlijk (westers) leven. Met een huis, een familie, een baan en een toekomst. Maar die verrekte oorlog hè…

Je gaat weg omdat je wilt leven. Ik kan het me niet voorstellen.

Alles is verkocht. En je mag weinig tot niets meenemen. Sommige vluchtelingen proberen geld op spaarrekeningen te zetten zodat ze er later nog bij kunnen. Anderen lukt zelfs dat niet meer. En wat ze hebben is de kleding die ze op dat moment aan hebben (ze dragen het beste wat ze hebben). En een mobieltje. Want zo kunnen ze met het thuisfront contact houden. Het thuisfront waarvan je hoopt dat ze nog leven.

Er is geen familie die geen dode heeft te betreuren. Heeft Nederland wel eens zo’n tijd meegemaakt?

De Griekse overheid?

O ja, die opmerking over de Griekse overheid uit de brief van Piet: “De Griekse overheid handelt het netjes af en de vluchtelingen zorgen er zelf wel voor om geen last te veroorzaken“. Mijn vriend vertelde me dat de Griekse regering €50,- per vluchteling krijgt om te helpen. Vluchtelingen krijgen er niets van (terwijl dat wel de bedoeling is). Er wordt niets netjes afgehandeld, iedereen is bezig om het probleem ‘vluchteling’ door te schuiven. Daar zit naar mijn gevoel de hele Europese Unie in gevangen: het is niet mijn probleem.

Vluchtelingen zijn wel blij met de Grieken. Er is een oude schuld van Grieken tegenover Syriërs. Lang geleden, toen Turkije met Griekenland in oorlog was, hebben veel Grieken hun toevlucht gezocht en gevonden in Syrië. Vluchtelingen schijnen bang te zijn van o.a. de Duitse marine omdat die de naam hebben van onbarmhartig. Ze sturen je terug, zelfs als het levensgevaarlijk is. Bij dit verhaal begin ik te twijfelen wat waar is en wat de echte feiten zijn. Soms denk ik: dat kan toch niet waar zijn hè! Helaas blijkt het veel te vaak dat het wel waar is.

Dankbaar

Bijna iedere vluchteling die ik spreek is dankbaar. Dankbaar voor een plek waar wij op z’n Hollands nog gedoe over zouden maken (je wordt in een voormalige gevangenis gestopt). Maar ze zijn dankbaar dat ze veilig zijn. Huh? Dat is toch normaal?! Ja, voor ons wel. Voor hen niet.

Ze zijn dankbaar voor een gewone glimlach van een Nederlander. Omdat iedere glimlach symbool staat voor medemenselijkheid.

Sluit je ogen maar

Het probleem van vluchtelingen en onze rol is niet eenvoudig op te lossen. Maar door je vingers in je oren te doen en heel hard “nah-nah-nah-nah” roepen lost het probleem niet op. En je ogen dicht doen om je te verstoppen werkt bij peuters nog wel (als je het zelf niet kan zien, is de ander ook weg), maar het probleem wordt er niet minder door.

Beste brievenschrijver en vakantie-vierende Piet, praat eens met een vluchteling. Vraag ze naar hun naam, naar hun zorgen en naar hun dromen. De meeste vluchtelingen willen graag een veilig land van herkomst. De meeste maken zich dagelijks grote zorgen over hun familie en vrienden die nog zijn achtergebleven of die het maar niet lukt naar het veilige Europa te komen. Heel wat vluchtelingen zijn depressief omdat ze dagelijks slecht nieuws krijgen: er zijn mensen omgekomen, hun straat is gebombardeerd, of ze hebben bijvoorbeeld al weken niets meer vernomen van hun geliefden.

Geef ze een glimlach. En laat ze weten dat ze, net als jij, gewoon een mooi mens zijn. Niet dat die glimlach het probleem oplost. Maar als je hen als medemens ziet kan je het probleem niet meer buiten je laten.

Achtergrondinfo via kledingbank

Waarom hebben mannen zulke dure mobieltjes? Uitleg van de COA.

Waarom hebben mannen zulke dure mobieltjes? Uitleg van de kledingbank bij POL Doetinchem.

ND column

Het Nederlands Dagblad heeft een iets verkorte versie van deze blog gepubliceerd in de krant van 17 juni 2015:

Mobieltje voor hen is het enige contact met thuis

Wouter van der Toorn
Media Innovator & Art Director bij Jesus.net. Mijn tijd vul ik met nieuwe media, God, geloof, muziek, films. Over al deze zaken publiceer ik op mijn blog.
6 Comments
  1. Aleida Blanken

    Ook ik was geschrokken van die brief van mïjnheer Piet in het ND. Het Nd zelf ervaar ik juist al een sociaal betrokken krant, zeker t.a.v vluchtelingeproblematiek. Ja, het directe contact met een vluchteling doet je huiveren, doet verdriet. Haar of zijn verhaal willen horen, de ander ontmoeten. Dat neemt de angst voor het onbekend en de onbekende weg. En maakt je bovenal bescheiden, haast beschaamd over onze bevoorrechte woonomgeving.

  2. Dirk van Dongen

    Ben blij met je reactie op de brief van Piet den Ouden in het ND. Hoop dat Piet er iets van leert en dat hij zelf nooit vluchteling hoeft te worden, maar zijn jaarlijkse vakantiereisjes naar Kos nog lang kan doen!

  3. simonvangroningen

    Toch is het ook weer heel makkelijk om Piet aan de schandpaal te nagelen. Het bijzondere is dat hij opschrijft wat iedereen doet. Niet denkt natuurlijk, dat is niet correct. Maar bijna iedereen zoekt een manier om te rechtvaardigen dat hij nog op vakantie durft te gaan. Als je Piet aan de schandpaal zet mag je wel verklaren hoe je zelf de schaamte voorbij gaat. Ik heb het ook tegen mijzelf overigens.

  4. Antoinette Moraal

    Dank je Wouter voor dit stuk! Een vervolg wat nodig was. Helaas heb ik nog steeds geen reactie van het ND mogen ontvangen ..

  5. Lisa

    Hallo allemaal, ik ben net geland op schiphol en thuis gekomen.

    Een vriendin stuurde mijn dit artikel door. Mijn ervaring:

    Mannen:
    Op het eiland zijn veel mannelijke vluchtelingen, ze hebben hun vrouw en kinderen daar gelaten sommige zijn stiekem vertrokken zonder ze dat te zeggen, dat vertelde ze mij toen we er op doorvroegen.

    Telefoon:
    Elke vluchteling heeft minimaal twee telefoons. Geen oude nokia`s maar Iphones 6, Galaxy S6, en de stumperds onder hen doen het met een Iphone 5(S).
    Bijzonder want ik heb zelf een Huawei van 2 jaar oud.
    Bellen doen ze keihard, en overal geen pretje als je op het stand ligt of uit eten bent.

    Geld genoeg:
    Geld is geen probleem, als je wilt pinnen moet je in de rij staan en zie je dat ze pakken met 50`tjes pinnen.
    Een moeder had een mooie fiets gekocht voor haar zoontje, nieuw uiteraard, Grieken moeten de tweedehands maar kopen.
    Veel vluchtelingen zitten in de zelfde vakantie woningen als ik en jij zouden verblijven, meestal met 4 of 5 man in een huisje. Ik vraag mij af wie dat voor ze heeft betaald?
    De pizzeria`s zitten vol met vluchtelingen, schijnbaar is pizza daar populair. Pizza`s zijn niet zo duur op Kos, maar toch.

    Lol:
    Bijna alle vluchtelingen zijn in goede stemming lachen de hele dag door, geen 1 heb ik er in een treurige bui gezien, laat staan huilen.

    2 kilometer voor de kust zwemmen:
    Dat verhaal klopt, alle vluchtelingen zieden dat ze net voor het stand de motor overboord gooien en de boot lek prikken of laten zinken.
    Telefoon en geld hebben ze in van die Gripseal zakjes.

    Psssssss:
    De mannen maken rare Pssss en klokklop geluiden met hun tong naar je als je alleen zonder man langsloopt, erg vervelend en intimiderend.

    Er is niet gelogen of aangedikt aan mijn verhaal hierboven, ik ga dan ook geen conclusie schrijven of mijn mening te veel geven.
    Aan u de lezer zelf. Ik hoop dat er anderen hun Griekse ervaring kunnen delen.

    Lisa

  6. Paul F. Versloot (@Paul_F_Versloot)

    Hou kan IK de vluchtelingen helpen, die geen “goud”-zoekers zijn, zoals in de media veel verwarring over is.

    Zelf ben ik er niet bang voor en ik zelf geloof ik stellig, dat veel Nederlanders bang zijn om “welvaart” te zien verdampen. Pensioen o.i.d.

    Maar, hou kan ik nou die vluchtelingen helpen?

    Tijdens het lezen van Piet’s artikel werd ik niets wijzer. Ook na de reactie van Lisa niet. Kos ken ik alleen van naam en oorlog is iets wat ik niet heb meegemaakt. Piet lijkt me ook niet en Lisa al helemaal niet ;-)

    Dat we een zondige natuur hebben, niemand uitgezonderd op deze gehele aarde, lijkt me voorkennis van de enkele lezer die de moeite neemt om dit te lezen :-)

    Wouter heeft een realistische rapportage gemaakt in Nederland *) en ging niet alleen op het uiterlijk af. Nogmaals, niet Kos, maar Nederland! waar veel vluchtelingen hun schoenen al aardig versleten hebben, stelde ik me zo voor… (1500 km lopen, ken ik alleen van een aanbiddingsoord in Portugal wat iets met Jacobus te maken zou hebben. Totaal niet te vergelijken… Het zijn geen welgestelde Pelgrims, maar VLUCHT-telingen.

    Tijdens het lezen, werd het me een stuk duidelijker: “Kleren maken de man”. Vind ik erg overdreven, maar er zit wat in. De veiligheid kan ik ze niet bieden, maar zelf vond ik ook rust in een Huis van Bewaring, toen ik nog op straat leefde…

    Het opbouwende wat ik hieruit distilieer, is dat ik gesterkt wordt in opinievorming (geen mening hebben is niet verkeerd… Heb niet overal een mening over!):

    Dus dan toch maar vuilniszak deel twee, van kleren die ik TEVEEL heb naar de Leger des Heils container meenemen, tijdens de boodschappen die ik ga doen.

    (* Wouter, ik noem het altijd Nederland, omdat ik ooit uit Noord-Holland kwam, zoals je waarschijnlijk wel weet was het een half gewest van het 7 gewesten NL :^)

    Hemelse Vader, bedankt voor Wouter, die het wel gelukt is om vluchtelingen te spreken en over het genieten van zijn meer dan gemiddelde schrijverstalent!
    Liever het innerlijk dan dat uiterlijke “kleren maken de man” in deze context.

    In de naam van onze gemeenschappelijke liefde, Jezus Christus, blijft hij gezegend (onder)zoeken en net als ik, in “uw handen geschreven”. Halleluja…

    e: paul.f.versloot(at)gmail.com
    t: @paul_f_versloot

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vluchtelingen lachen te hard en bellen t…

door Wouter van der Toorn Leestijd: 5 min
6