Clicky

Generic selectors
Exacte overeenkomst
Zoek in titel
Zoek in content
Zoek in artikelen
Zoek in pagina's
Filter by Categories
Bijbel
Communicatie
Creatief
Films
Geek
God
Inspiratie
Internet
iPad
iPhone
Jongeren
Kerk
Leiderschap
Mac OS X
Persoonlijk
Preekkunst
Social Media
Tech
Verhaal
wordpress

Nog zoveel onbeantwoorde vragen

16 oktober 2015

In de afgelopen weken is mij zo vaak op het hart gedrukt mijn queeste in stilte voort te zetten. Misschien in afsluitend met een boekje als het allemaal goed is afgelopen. Want stel je voor dat christenen zoveel vragen met mij mee gaan stellen dat ze het opeens niet meer weten. En misschien het geloof maar aan de kant gaan zetten. Is dat dan mijn verantwoordelijkheid? Ik denk het niet. Maar wel ben ik me bewust dat er ook veel christenen zijn die niet gewend zijn om ongemakkelijke vragen te stellen. Dat hoeft ook niet iedereen te doen.

boze priester

Aan de andere kant vragen zoveel mensen om door te zetten. En weet je, ergens voelt het of ik zelf een deur door ben gegaan en er is geen weg meer terug. Ik heb mezelf toegestaan om vragen te stellen die misschien niet eens zo op z’n plek zijn. Hoe ver ik durf te gaan, dat weet ik nog niet. En zo snel zal het allemaal niet gaan hoor. Want welke vragen zijn er niet allemaal nog te stellen en mee te worstelen? Ik zal er eens een paar noemen:

  1. De Bijbel wordt het woord van God genoemd. Maar betekent dat dat het foutloos is? Als je kritisch de Bijbel leest dan zie je bijvoorbeeld een grote ontwikkeling in het Godsbeeld in het Oude Testament. En als Jezus komt zegt Hij ergens iets alsVergeet alles, kijk naar mij, want dan heb je God gezien“. Nee, natuurlijk niet letterlijk zo, maar hier komt het wel op neer. Is de Bijbel niet veel meer het boek van mensen die probeerden God te begrijpen in hun beperking? Dus een boek van mensen die denken God te hebben begrepen. Maar opgesloten in hun tijd, cultuur, verwachting en wereldbeeld.
  2. Waar hebben we het over als we het over de hemel hebben? Het is het ultieme doel voor veel christenen: in de hemel komen. Zoals het voor veel religies een ultieme wereld-na-de-dood heeft benoemd zoals Nirvana, Walhalla en dat soort dingen. Maar stel nou eens voor dat het leven hier gewoon alles is. En dat de Bijbel helemaal niet wijst naar ‘de hemel’ in de zin van een andere werkelijkheid waar je tijdloos zal rondzwerven. Voor mij is het in ieder geval opvallend dat de hemel eigenlijk helemaal niet zo’n grote rol speelt in de Bijbel.
  3. Hoe zit het met de openbaring van God, hoe maakt God zich kenbaar? En is het dan zo dat gevoelsmensen er meer ‘voelsprieten’ voor hebben, eerder God ervaren dan mensen die minder in hun gevoel leven? Is dat niet ontzettend subjectief.
  4. Komt de ziel van de mens ergens vandaan? Was de ziel van de mens er al voordat het prille begin er was. Komt de mens dan bij God vandaan? Of is de mens dan al met God verbonden? Een vraag daarbij is de vraag wat de ziel dan eigenlijk is. En waar die zit…
  5. Wat als er helemaal geen eindafrekening komt, geen Apocalyps, geen zondvloed 2.0. Ondertussen heb ik al een stempelkaart vol van niet vervulde voorspellingen. Maar met name in de evangelische wereld willen we het maar al te graag zeker weten dat er binnen nu en 40 jaar (?) ergens het einde zal komen. Stel nu dat dat idee echt helemaal anders is. Hoe dan wel? Dat weet ik nog niet, ik heb jaren geleefd in het idee van de “Rapture”, de opname, het moment dat gelovigen opeens zijn verdwenen en de rest hulpeloos achterblijft. Geef me nog even de tijd voor de eindtijd…
  6. Wat betekent het om een “persoonlijke relatie met God” te hebben, een dagelijkse omgang met God. Ik weet het dat het als een gegeven is in veel evangelisatie-boodschappen en we verlangen er allemaal ergens naar. Maar waarom is God dan zo stil? Luister ik niet goed, verwacht ik iets dat niet reëel is? Of hebben we ook hier een systeem gemaakt dat anders werkt?
  7. Waarom denken we in het christelijk geloof in termen als “in” of “uit“, “gered” of “niet-gered“. En waarom staat het christelijk geloof er zo om bekend om vooral mensen uit te sluiten, mensen te veroordelen. Waarom denken zoveel mensen dat God vooral afwijst? Hoort het niet veel meer inclusief te zijn
  8. Wat is er in vredesnaam zo goed aan het goede nieuws? Waarom waren mensen er zo van overtuigd dat ze het bij het juiste eind hadden dat ze er de dood voor kozen? Dat deden de martelaren. Terroristen denken hetzelfde met een idioot idee dat er tientallen maagden op ze wachten na hun dood. De gedrevenheid is geen graadmeter voor de waarheid. En, hoe vervelend ook, hoe iets ‘voelt’ is ook geen graadmeter. Dus geloof kiezen omdat het goed voelt vind ik zelf een vreemde gedachte.

Ik kan deze lijst langer en langer maken, maar zo krijg je een beetje gevoel bij de vragen die me door het hoofd en hart zwerven. En waar ik eens rustig op wil kauwen zonder in de antwoord-modus te schieten. Bij de meeste vragen heb ik namelijk echt het gevoel dat het antwoord er niet gaat komen. En dat ik dat misschien ook wel prima vind. Dus ik ben er niet onrustig onder. Ik voel me niet een verloren schaap.

Om de prachtige quote van Tolkien er maar even bij te halen:

All that is gold does not glitter,
Not all those who wander are lost;
The old that is strong does not wither,
Deep roots are not reached by the frost.
From the ashes a fire shall be woken,
A light from the shadows shall spring;
Renewed shall be blade that was broken,
The crownless again shall be king. 

Met welke vraag worstel jij?

Wouter van der Toorn
Media Innovator & Art Director bij Jesus.net. Mijn tijd vul ik met nieuwe media, God, geloof, muziek, films. Over al deze zaken publiceer ik op mijn blog.
37 Comments
  1. Joël Cluistra

    Ik vraag me af of je wel op antwoorden zit te wachten of dat je gewoon vragen aan het exploreren bent. Ik heb dus geen idee of je wel op antwoorden zit te wachten, maar ag ik vind het leuk dus geef mijn antwoorden.

    1. Natuurlijk is de Bijbel een boek van mensen die God proberen te begrijpen, maar veel Joden en Christenen hebben door de eeuwen heen ervaren dat het God zelf is die door de boeken heen spreekt. Kan je dat bewijzen nee, kwestie van geloof.
    Ik zelf geloof dat de bijbel door God geïnspireerd is, maar ik geloof bovenal in Jezus het vleesgeworden woord. Omdat het Woord vlees geworden is moet de Bijbel in elke cultuur en tijd ook weer opnieuw begrepen worden.

    2. De bijbel zegt ongeveer niets over de hemel alleen dat we dan bij God zullen zijn. Een extreme hemelfocus van christenen lijkt me dan ook niet terecht. Ook besef ik dat ook hier context meespeelt in een Noord-Koreaans strafkamp verlang je (helaas) misschien meer dan de hemel dan hier in het vrije westen. Maar nogmaals te grote nadruk op de hemel heb ik nooit gesnapt.

    3. Tja daar is zoveel over gezegd en geschreven. Voor mijzelf: door de bijbel, de natuur, door mensen. Ik ben niet zo van die hele emotionele ervaringen. De Bijbel vind ik meer iets om te overdenken dan bij elk woord direct te weten dat God tot je spreekt. Al geloof ik wel dat dit in sommige situaties kan gebeuren, maar lijkt me niet de normale gang van zaken.

    4. Ik heb werkelijk geen idee en daar nog nooit over nagedacht.

    5. Omdat veel mensen allemaal theorieën verzinnen hoeven jij en ik dat nog niet te doen. In de bijbel staat dat alleen de Vader er weet van heeft. Jezus zegt ook: ” kun jezelf niet bedenken wat juist is” en ” wat gaat het jou aan volg jij mij na” oftewel laat je niet gek maken door mensen met die theorieën gebruik je eigen verstand.
    Zelf vind ik apocalypse erg moeilijk, De joden verwachten een vrede rijk en in Handelingen 3 staat “het herstel van alle dingen” en elders “God zal alles in allen zijn.” “God maakt alle dingen nieuw” Hoe ik dit moet rijmen met een eindtijd verwachting geen idee.
    Maar mijn meester zegt: maak je niet zorgen over de dag van morgen. Dus ik maak me er geen zorgen over. Ik leef liever in het nu.

    6. Ik begin na een periode van ruim 2 jaar weer een beetje aan persoonlijke devotie te doen. Ik heb me er een tijd lang ook niets bij kunnen voorstellen en heb dus alles behalve een antwoord voor je.

    7. Tja veel christenen denken zo, maar of de bijbel en God zo denkt? Jezus sprak juist vaak farizeeres aan die allemaal zo goed wisten te weten hoe het zat.

    8. Het goede nieuws is voor mij dat het leven niet zinloos is in al haar zinloosheid. Ik bedoel praktisch hoef je geen zak te hebben aan het evangelie. Denk aan syrische christenen sie nu dood gebombadeerd worden bijv. Oftewel geloven omdat de goede boodschap allemaal praktische / aardse voordelen zou hebben lijkt me niet houdbaar.
    Voor mij persoonlijk is het goede nieuws door God gekend en geliefd zijn in de shit van deze wereld.

    Dit zijn mijn antwoorden. Ik hoop dat je de jouwe vindt. :)

    Ps. Snel getypt op mijn ipad dus er zal hier en daar wel een foutje in de tekst kunnen staan.

  2. Arno

    2. De hemel is sowieso niet het einddoel, maar de nieuwe hemel en nieuwe aarde (als je het zo leest). ‘Surprised by Hope’ van N.T. Wright geeft door goede kijk op in mijn ogen.

  3. R.

    Is geloof niet gewoon een zoethoudertje?
    ‘Stil maar wacht maar alles wordt nieuw’; een aangename gedachte bij al het onaangename in deze wereld..?
    Dat is de vraag die mij wel bezig houdt.

  4. Mich E (@mr_mich_e)

    Ik kwam zojuist dit lied tegen, die als soundtrack kan dienen voor je zoektocht: “Andrew Peterson – The Silence Of God” https://www.youtube.com/watch?v=cvytewIxll0

    Lees de tekst eens goed door en je zult zien dat dit nummer erg toepasselijk is op jouw situatie. Misschien kan het als bemoediging dienen.

    Ik vind het goed dat je post over je zoektocht. Ik vind het erg jammer om te lezen dat mensen zeggen dat je het voor je zelf moet houden. Dat slaat helemaal nergens op. Het kan niet zo zijn dat het christelijke leven alleen werkt als je de schijn ophoudt. Nee, het moet juist werken in het echte en ruwe leven.

    Een paar tips die ik je sowieso wil meegeven. Blijf bidden! Niet zoals je geleerd hebt, maar vanuit je hart en vanuit je diepste verlangens. Vertel God je onzekerheden, vertel God waar je boos over bent en waar je je over frustreert. Vertel God dat je het zat bent om de schijn op te houden en dat je juist Hem wilt vinden in alle echtheid. Vraag God of Hij wil getuigen van Zichzelf.

    Kijk eens naar mensen die God wel gevonden te lijken hebben en die de echtheid in hun leven kennen die jij zo graag verlangt. Zie bijvoorbeeld: https://www.youtube.com/playlist?list=PLbK14LlfsVykbyDesZ6Ifs8obYGG7TMei

    1. vergetennick

      @queenelisabeth5

      Maar troost je. Dat door God verlaten gevoel gaat er langzaam af. Als er geen God is en geen eeuwig leven, is deze wereld en het bestaan nog steeds uniek en bijzonder. Ook geluk en ongeluk en dat soort zaken worden relatieve begrippen. Je krijgt meer de ruimte om zelf op eigen creatieve wijze invulling te geven aan het bestaan. Dat kan ook kracht geven. Volop zijn wie je bent.

    2. Mich E (@mr_mich_e)

      @queenelisabeth5,

      Ik vind het helemaal niet erg dat je zo reageert. Het klinkt niet eens hard, maar al zou het hard klinken, als je het in oprechtheid doet zou ik er geen probleem mee moeten hebben.

      Het is niet voor niets dat ik dat lied erbij zet. Ik heb misschien niet dezelfde ervaring en daarom ken ik niet de hele situatie en emoties die erbij komen kijken. God is ook best vaak stil is mijn ervaring, maar de andere keer is Hij ook duidelijk in Zijn antwoorden en aanwezigheid. Op dit moment lijkt Hij bij mij ook stil te zijn en zit ik niet met deze vragen, maar wel met de vraag “Waarom bent U stil?”.

      Waarom ik toch zo’n antwoord er neer zet. Met het lied wil ik naast Wouter en anderen gaan staan en iets geven waarin mensen zich herkennen.

      Ook wil ik echter een perspectief geven waar mensen naar toe kunnen een soort van weg die ze kunnen bewandelen. Dat betekend dat ze daar nog niet zijn. Dat betekent ook niet dat je daar hoort te zijn. Maar het geeft wel weer wat mogelijk is. En of dat voor iedereen geldt en in alle seizoenen van het leven? Geen idee. Maar ik probeer daarin wel en handreiking te geven, voor zover ik dat kan.

      Begrijp me goed, ik probeer dat advies niet te geven van: “doe dat maar, dan komt het wel goed”. Dat is veel te simpel. Maar ik denk wel dat daar in die getuigenissen iets zit wat openingen en hulp kan bieden.

    3. queenelisabeth5

      Hi Mich E (@mr_mich_e), Mijn antwoord klinkt wellicht wat hard, maar is uit pure oprechtheid geschreven.

      ik zie dat je antwoord geeft vanuit een goede bedoeling, zoals ik dat gedaan zou hebben voordat mijn vragen, zoals die van Wouter, mij inhaalden. Ik was degene die antwoorden vond in God en die mensen aanspoorde vooral te bidden en te delen in alle eerlijkheid met God. Ik was het die troost vond in de wetenschap dat hij van me hield. Je tips zijn alleen zo…..met alle respect… misplaatst en laat zo duidelijk zien dat je niet begrijpt wat een diepe ontwrichting deze vragen geven in het bestaan van een eens zo overtuigd fundamenteel christen. Ik was een vuurvreter en kon iedereen en alles aan met Jezus in mij. In alles vocht ik of rustte met Hem aan mijn zijde.
      En natuurlijk is de eerste reactie op moeilijke vragen bidden. Roepen. Smeken… boos verdrietig, blij… eerlijk.. praten met God. Geloof me als ik zeg dat ik dat gedaan heb, en weliswaar nu twee jaar verder wel minder, maar nog steeds doe ik dat … vanuit gewoonte of toch echt geloof… En ik weet bijna zeker dat Wouter dat ook doet.
      Mijn moeder gaf me een paar weken terug dezelfde tip… en het raakt me zo vreselijk, omdat je me wijst op een methode die me juist doet herinneren dat de hemel zwijgt. Dat er geen antwoord is, dat mijn hart geen vrede ervaart, en dat er geen stille blijdschap is achtergebleven, zoals ik dat vroeger dacht te ervaren. Pure leegte en eenzaamheid is over na het ‘praten’ en ‘roepen’ tot God. Het bevestigd de stilte.. akelige harde realistische ware stilte….

      Ik snap al helemaal niets van de bergen getuigenissen die kan vinden op YouTube… Het zorgt ervoor dat ik niet kan loslaten, want als deze mensen dit ervaren en meemaken…dan moet het wel waar zijn… toch??….

      Is er iemand die dan nu uit de hemel mij ook een teken kan geven?? iemand die mijn verwarde hart wat troost kan bieden?? iemand die mijn gebroken hart en geloof en kan helen?? Hallo… ?? Hallo…??? Bent u daar nog???…

      tuut tuut tuut tuut tuut……….

  5. vergetennick

    Waarom geeft God zo af op kinderoffers terwijl hij zelf ook allemaal kinderen over de kling heeft gejaagd voor zijn doelen? Sowieso waarom heeft God (trouwens bijna alle goden) offers nodig. Wat voor luguber beest ben je als je genoegen/genoegdoening zoekt in de dood van een levend wezen. Als je alle wijsheid in pacht hebt, de macht hebt om alles in een oogblink te veranderen en je beste idee om de wereld te redden: het dood laten martelen van je zoon (daarna voelde God zich waarschijnlijk een stuk beter).

    Waarom moeten wij boeten om een appel die Adam heeft gevreten? Waarom moest de mens zich vermenigvuldigen. Als je het zo bekijkt volgens de bijbel (niemand dan door Jezus zal de hemel zien) zullen de meeste mensen branden. Nee man God is i.i.g geen liefde, hij is een borderlinende freak.

    1. Mich E (@mr_mich_e)

      Dat is het deel wat ik zelf ook niet snap. Want als ik of een ander mens dat zou doen, het kind aanrekenen wat de vader gedaan heeft, dan zou ik er ook voor pleiten om diegene op te sluiten. Daarom weet ik ook niet helemaal wat ik daarmee moet inderdaad.

    2. vergetennick

      @Mich E (@mr_mich_e)

      Stel: je leest in de krant van een vader wiens kind is vermoord de moordenaar opzoekt en vervolgens het kind van de moordenaar dood maakt… Jij(mich e): staande ovatie.

    3. Mich E (@mr_mich_e)

      @wouter,

      Fijn dat je er eerlijk over bent. Ik moet zeggen dat ik me niet bewust in bochten heb proberen te wringen om een uitleg te verzinnen, aangezien ik er daadwerkelijk zo tegenaan kijk en het ook logisch vind. Maar wil natuurlijk niet zeggen dat het zo niet kan overkomen en dat het voor jou misschien niet perse logisch is.

      Daarnaast ligt het inderdaad complexer dan dat wat ik schets. Ik inderdaad omdat God het hart van de farao verharde. Maar ook daar gaat de geschiedenis verder terug en is de context groter en dieper. Uiteraard heb ik daarin ook mijn vragen en moeiten. Maar ik probeer dit soort dingen te passen in de God van heel de bijbel, met de redenatie dat God dezelfde is van Genesis tot Openbaringen. Dat houdt in dat deze God zich laat verbidden door Abraham betreffende Sodom, Zijn eigen Zoon geeft, Vijanden vergeeft, maar ook het hart van de farao verhard en het kind van David en Batseba dood.

      Ik heb daarnaast grote moeite met dat wij als christelijke cultuur God afschetsen als sentimentele liefde, waarin we in teletubbie land rondlopen met regenbogen, mooie bloemetjes en lieve schattige konijntjes. Ik denk doordat er in de christelijke cultuur ook een erg feministische verandering heeft ondergaan, dat we daarom Gods liefde ook niet echt goed meer snappen. En dat we die liefde alleen maar zien als een knuffel van God en handje vasthouden en dat we God vervolgens afschilderen als Iemand zonder ruggengraat. Omdat we allemaal in die cultuur leven (ook de seculiere cultuur), maken we vervolgens ook op die manier een karikatuur van God en Zijn liefde.

      Ook heb ik moeite met allerlei theologen die alles lijken glad te strijken met van allerlei “ja maars…” waarbij er inderdaad moeite wordt gedaan om het maar te verantwoorden voor de tijd van nu. Dus ook daarin wil ik zelf niet meedoen en probeer ik hier ook niet te doen.

      Wat ik hiermee wil zeggen is, ik zoek zelf ook realiteit en wil niet verzanden in een sprookjes christendom waarbij je kop in het zand steken en geen vragen stellen de hoofdzaak vormt. Of waar grove schandalen in de doofpot worden gestopt om de “lieve vrede”. Of waar ik regenbogen moet schetsen om het te verantwoorden.

      Vanuit dat licht en vanuit die houding kijk ik naar Gods straf aan Egypte en ja daar snap ik veel ook niet van. Maar er zit ook een hele geschiedenis voor waarin Egypte Israël onderdrukte (met de schandalen die daarbij hoorden inbegrepen). En de kansen die God ze ook geeft om er onderuit te komen, die ze niet grijpen. Dan kom ik voor mezelf op deze conclusie, maar wil niet zeggen dat ik alles snap.

    4. Wouter van der Toorn

      @Mich E (@mr_mich_e)
      Je doet nu iets waar ik zelf veel moeite heb: met allerlei vreemde bochten en verhaspelingen probeer je vast te houden aan een beeld: de God van het Oude Testament was liefdevol DUS moet alles wat hij doet liefdevol zijn DUS zijn de dingen die er niet liefdevol uitzien vast vooral veroorzaakt door mijn onbegrip DUS ga ik zoeken voor verklaringen die uiteindelijk wel uitkomen bij God die liefdevol is. Dat is niet eerlijk omgaan met de moeilijke oude teksten.

      Je redeneringen maken het er niet eenvoudiger op, maar lijken meer een karikatuur van omgaan met oude tekst. De eenvoudige conclusie is dat God in het Oude testament opdrachten geeft om gruwelijke dingen te doen (of er zelf en eigenhandig achter zit). Verhaal van Farao gaat ook over dat “God het hart van Farao verhardde”.

      Een simpele conclusie is in ieder geval dat het niet zo eenvoudig ligt als je het laat voorstellen. Eerlijk gezegd denk ik dat in het Oude testament het ook gaat over een projectie van wat de mensen in een bepaalde tijd en cultuur. Zij gingen ervan uit hoe God was. En aangezien de culturen hard en genadeloos waren zou de ultieme overheerser, God dus, zeker ook gewelddadig en hard moeten zijn.

    5. Mich E (@mr_mich_e)

      @vergetennick

      De Egyptenaren onderdrukten het volk Israel. Ze waren niet onschuldig. Maar God dood de eerst geborenen vooral omdat de egyptenaren eerder alle jongetjes (die net geboren waren) verdronken in de Nijl. (In Exodus 1 en 2 kun je dit lezen)

      Dit is waar de farao opdracht voor gaf:
      “Toen gebood de farao heel zijn volk: Al de zonen die geboren worden, moet u in de Nijl werpen, maar al de dochters mag u in leven laten” (Exodus 1:22)

      Daarom deed God dat. Maar houdt er ook rekening mee dat God daarvoor die waarschuwing gaf. De farao kon er onderuit, maar keerde zijn kop er tegenin.

      Wat kun je van een alwijze en almachtige en genadige God hierin leren? Dat Hij het voor Zijn kinderen opneemt. En dat Hij allen beschermd die naar Hem toe komen voor bescherming. En dat Hij zelfs de mensen die zich als grootste vijanden tegen Hem en Zijn volk opstelt alsnog waarschuwt en de mogelijkheid geeft om zich te bekeren. Egypte kiest ervoor om zich te verharden daar, maar ze hadden ook genade kunnen ontvangen als ze zich overgegeven hadden aan God.

      Ik vergelijk het met een vader die zijn kind beschermd. Die noem ik ook niet haatvol en sadistisch als hij het voor zijn kind opneemt. Houdt er wel rekening mee dat God wel emoties kent en niet een logische machine is.

      Veel van deze incidenten in het oude testament die genadeloos lijken hebben vaak een reden waarom het gebeurt. Het is niet zomaar.

    6. vergetennick

      @Mich E (@mr_mich_e)

      Volgens mij staat in de bijbel dat God eerst geborenen dood omdat de farao nee zegt. Leg mij God redenatie uit? Wat hebben die kinderen verkeerd gedaan? Als ik mij er dan bij moet neerleggen dat God zoveel slimmer is als ons en dat ik het moet accepteren als een zet van een alwijze God. Wat moet ik dan van God leren in deze?

    7. Jakob

      Wat Hans A zegt is lekker makkelijk, zo ga je namelijk een discussie uit de weg. Alles wat goed is heeft met god te maken, de rest is de schuld van de mens zelf. En dus wordt ons wéér een schuldgevoel aangepraat. Als er een gezond kind geboren wordt is dat in gelovige kringen het werk van god….als het kind dood geboren wordt heeft god er niks mee te maken of heeft er een bedoeling mee……doodgeboren kindjes heeft een almachtige schijnbaar nog nodig in zijn bedrijvigheid !

    8. Mich E (@mr_mich_e)

      in Ezekiel 33:11 zegt God: “Zo waar Ik leef, spreekt de Heere HEERE, Ik vind geen vreugde in de dood van de goddeloze, maar daarin dat de goddeloze zich bekeert van zijn weg en leeft! Bekeer u, bekeer u van uw slechte wegen, want waarom zou u sterven, huis van Israël”

      Je gaat ervan uit dat ieder mens onschuldig is, maar ieder mens is schuldig tegenover God. De mens wordt alleen dingen verantwoordelijk gehouden van wat hij zelf gedaan heeft. Ieder mens heeft de neiging om de dingen te verkloten in zijn leven, dat weet je zelf ook. Dus ieder mens heeft zijn zonden.

      Adam en Eva hun actie heeft wel gevolg gehad voor de toekomst, maar ouders die kiezen voor een abortus heeft ook gevolgen voor dat kind. Keuzes die je maakt in het leven gaan niet zonder gevolgen.

      Zo heb jij nu ook de keus om voor God of tegen God te kiezen. En de rest van de mensen hebben die keus ook. Dus ga niet zeggen dat het Gods schuld is als mensen tegen God kiezen. God heeft die weg juist geopend voor verzoening. Als wij mensen daar vervolgens niks mee willen, dan zegt dat meer over ons.

      Daarnaast zijn dit soort bezwaren niet nieuw en in die 2000 jaar al enorm vaak beantwoord. Ik snap best dat je vragen hebt en dingen niet snapt, maar merk weinig oprechtheid en meer dat je je gal aan het spuwen bent.

    9. Hans A.

      Je noemt hier een aantal negatieve eigenschappen van God, die min of meer uit de Bijbel afkomstig zijn en daaruit concludeer je dat de positieve eigenschappen van God, zoals liefde, die ook in de Bijbel staan, niet kloppen. Wat je beter kunt doen is: de positieve eigenschappen van God nemen en daaruit concluderen dat de negatieve eigenschappen van God, die ook in de Bijbel staan, niet kloppen.

  6. Hans A.

    Mijn vraag is vooral waarom God zoveel lijden toestaat. Oké, wat mensen elkaar aandoen, dat is omdat God ons een vrije wil heeft gegeven. Maar dat een kind gehandicapt wordt geboren en vervolgens heel langzaam krepeert, ondanks gebeden etc.??? Omdat God zo duidelijk tot me heeft gesproken, kan ik niet anders dan in hem geloven, maar ik mag toch hopen dat er een voleinding komt met een heerlijkheid die ruimschoots opweegt tegen alle ellende van nu (Rom.8:18).

    1. Hans A.

      @Mich E : Bedankt, ik heb het stukje op http://www.eerlijkovergod.nl gelezen. Ik begrijp het nu. Dat een kind gehandicapt wordt geboren en vervolgens heel langzaam sterft, dat komt omdat Adam en Eva ongehoorzaam zijn geweest en onze liefdevolle God meende daar een passende straf voor gevonden te hebben. Met andere woorden, dit slaat nergens op. Deze informatie is niet eerlijk over God.

    2. Mich E (@mr_mich_e)

      Ik heb dit boek niet gelezen, maar er zijn ontzettend veel goede reviews over te vinden (heb het boek al wel thuis liggen). Misschien goed om te lezen als je met de vraag over pijn en lijden worsteld:

      Tim Keller – Aan gods hand door pijn en lijden: http://www.bol.com/nl/p/aan-gods-hand-door-pijn-en-lijden/9200000023666058

      Misschien dat het je helpt om lijden en pijn beter te begrijpen en/of het een plek te geven.

      Hier kun je wat reviews lezen over dat boek: http://www.amazon.com/gp/product/1594634408

      Mocht je geen tijd of zin hebben hiermee, hier is een korter stukje wat enigzins een basis uitleg geeft: http://www.eerlijkovergod.nl/veel-gestelde-vragen#WaaromiserzoveelellendeindewereldIsGodliefde

    3. Conny

      Een “ongelovige” of “anders gelovige” vraagt mij waarom het lijden er is. Ik vraag me af waarom het lijden er is. Omdat wij beiden in ons geloof of ongeloof het antwoord niet vinden ben ik tot de conclusie gekomen dat het antwoord daar niet ligt.

    1. Jakob

      Wouter,

      Allereerst respect voor de wijze waarop jij omgaat met “anders denkende,” een bevolkingsgroep waar ik overigens ook toe behoor. Ik ben erg voor de vrijheid van godsdienst, dit is deels een onderdeel van de vrijheid van denken.

      Geloven kan iedereen, en men kan van alles en nog wat geloven. Als mensen zeggen in kabouters te geloven neem ik ze niet serieus, en ik neem aan jij ook niet !. Idem dito geldt dit voor het geloof in een leven na de dood. Mensen die dit geloven zouden als ze geen empirische aanknopingspunten hebben voor dat geloof ook niet serieus genomen moeten worden.

      Het geloof in leven na de dood is een twistpunt tussen ongelovigen en gelovigen. Vaak denkt men dan, zonder enig vorm van bewijs, dat er voor een leven na de dood uiteindelijk maar twee mogelijkheden zijn. Een hemel en een hel. En met name de hel wordt soms op een terroristische wijze ingezet om andersdenkenden (atheïsten) onder druk te zetten.

      Een slechte zaak Wouter, en totaal niet verenigbaar met die mooie verhalen over jullie barmhartige god !

  7. henkkarssenberg

    ‘Maar wel ben ik me bewust dat er ook veel christenen zijn die niet gewend zijn om ongemakkelijke vragen te stellen. Dat hoeft ook niet iedereen te doen.’

    De Bijbel gaat gelovigen voor in het stellen van moeilijke vragen. ‘Waar bent u, God’. ‘Waarom vergeet u mij? Waarom verlaat u mij?’
    God gaat niet gemakkelijk aan deze vragen voorbij. Wie na vragen gesteld te hebben ook wil bidden en luisteren, krijgt misschien geen antwoord op alle vragen, maar wel rust en vrede.

    Maar de rechtvaardige Job kreeg geen antwoord op al zijn vragen. God zet hem op zijn plaats en uiteindelijk legt Job zijn hand op de mond, omdat hij beseft dat hij maar een nietig schepsel is.

    Ik volg je blogs, Wouter vanaf het moment dat je de God van het oude testament vergeleek met ISIS. Ja, in vragende en suggestieve vorm. Maar toch.
    Inmiddels ben je heel wat verder. Je blijft vragen stellen. Waar wil je toch heen en waar wil je je lezers mee naar toe nemen?

    Als je een kind iets verbiedt of gebiedt dan vraagt het vaak: Waarom mag dit niet of waarom moet dit? Geduldig ga je het dan opnieuw uitleggen. Zo moet dat toch? Totdat je op een gegeven moment in de gaten krijgt, dat zo’n WAAROM??? niet betekent: Ik begrijp het niet, maar: Ik accepteer het niet.

    Vraag je eens oprecht af, of je nog wel antwoorden WILT horen, Wouter.

    1. Wouter van der Toorn

      Henk, roep je me als zo’n kind nu op het matje? Ik ben op reis en heb mijn einddoel niet vastgesteld. That’s it. Mijn vraag was in mijn blog: ‘met welke vraag worstel jij”? Dan ben ik blijkbaar je grootste vraag?

  8. Storm

    Dezelfde vragen, razen soms door het hoofd van christenen. Jou vragen zijn de mijne, ik ben ouder misschien daarom moeilijker om los te laten. Maar dat vul ik natuurlijk voor mijzelf in. Er kwamen meer vragen merkte ik,niet omdat het interessant is maar omdat ik merkte dat ieder lied iedere preek vragen opriep. Mijn proces van hinken op twee gedachten duurt al meer dan 7 jaar; ik leef zo met je mee. Het geloof los laten, nee ik kon het niet. Jezus is me te dierbaar , maar ik ben vrijzinniger geworden en heb mijn kerk genootschap verlaten. Kerkloos maar nog dagelijks zo intens met geloven bezig. Maar ik merk dat het langzaam anders wordt.
    Mensen die onrustig worden van dit soort blogs en vast vertrouwen op God wil ik zeggen…als je zo vast gelooft in Gods almacht dan hoef je niet ongerust te worden toch?

    Wouter je vraagt waar we mee worstelen o.a dit..
    Ik las een artikel van christenen die op Lesbos vluchtelingen opvangen. Mooi lijkt dat en ze worden bejubelt. Maar ik kan niet anders dan verder lezen…..”ze komen eraan en we kunnen ze vertellen van Jesus our Savior’. Ik voel een vervreemding; mensen die het moslim geloof belijden, nog midden op zee varen. Waar is het respect? Een dubbele agenda of ben ik daar overgevoelig voor geworden?

    1. henkkarssenberg

      Wij kennen elkaar. Ja, ik denk dat je inderdaad wat overgevoelig en ook onredelijk wordt. Is het echt zo, dat de christenen op Lesbos alleen met een bijbel in de hand klaar staan? Er wordt toch ook daadwerkelijke hulp geboden?

      Het is beschamend voor de Islam, dat Moslims uit Syrië naar het ‘christelijke’ Europa vluchten en niet naar rijke genabuurde Moslimlanden als Saudi-Arabië.

      Ik ben betrokken bij de Voedselbank in Amersfoort. Officieel een neutrale instelling, maar wel voor het merendeel gerund door christenen. We zitten hier tenslotte aan de rand van de Biblebelt. De directrice is GKV. De klanten, die Moslim zijn, en dat is misschien wel de helft, worden met respect behandeld en in hun waarde gelaten. Er is voldoende Hallal-voedsel.

      Ik heb het wel een beetje gehad met het verwijt, dat christenen zo intolerant zijn. Wat doet de Islam eigenlijk voor hun eigen geloofsgenoten?

      Sorry, dit moest ik even aan je kwijt.

      Groet, Henk Karssenberg

  9. djpmeijer

    Geloven is per definitie is heel anders dan weten. Geloven beschrijf ik als een pretentie iets te weten dat je uiteindelijk toch niet blijkt te weten. Het uit de weg gaan van het stellen van prangende vragen geeft aan dat men ten diepste beseft dat wat men gelooft een illusie zou kunnen zijn. Als de consequentie zoals het verliezen van vermeende zekerheden het negeren, ontkennen of demoniseren van de vraag inhoudt dan zou men zich toch moeten afvragen of men wel intellectueel eerlijk bezig is.

    Het lijkt mij heel goed dat jij in alle openbaarheid deze vragen stelt. Een jaar of zeven terug begon ik soortgelijke vragen, die overigens al langere tijd sluimerden, ook hardop te stellen. Ik was heel blij dat ik op internet andere mensen vond die deze vragen ook stelden en dat ik hierover van gedachten kon wisselen met anderen.

    Ga zo door!

  10. Freek

    Ha QueenElisabeth5, volgens mij is je antwoord niet zo hard en ongepast. Dat iemand even niets kan met een antwoord wil natuurlijk niet zeggen dat het niet het goede antwoord is. Het is alleen de vraag of antwoorden op een bepaald moment wel je rol is als luisteraar; soms is het een antwoord, soms gewoon stil luisteren en soms een knuffel of een lach.

    Ik moet bij je verhaal denken aan psalm 22, misschien heb je die psalm er zelf ook al vaak bijgepakt. David die God helemaal kwijt is en het uitschreeuwt: waar bent U toch? Maar hij kiest ervoor om zijn vraag keer op keer zelf te beantwoorden met wat hij in het verleden over God geleerd heeft, van God gezien heeft. Totdat God na een lange tijd van stilte en wanhoop weer spreekt, zich weer laat zien. En wordt een bange psalm een lied van hoop.

    Want de vernedering van de verachte heeft Hij gezien en Hij heeft Zich door hem laten kennen. Hij was niet te goed om te helpen. Hij hoorde het toen Hij te hulp werd geroepen.

  11. Anthony Ruijtenbeek

    Ik begin maar achteraan en dan kijk ik wel of ik aan alles toe kan komen. Want er valt natuurlijk wel heel veel over te zeggen. ;)

    8. Als katholiek geloof ik dat alle waarheid uiteindelijk naar God en naar elkaar verwijst. Concreet betekent dat dus dat je ‘het goede nieuws’ dus vanuit álle denkbare kennisbronnen zou moeten kunnen beargumenteren. In principe zou je i.i.g. het katholiek geloof, zeker qua ‘werkbaarheid’ voor pakweg 90% aan een welwillende atheïst moeten kunnen uitleggen zonder een beroep te hoeven doen op de Bijbel.

    7. Op zich wil ik het best oecumenisch houden. ;) Maar ik kan er toch niet omheen dat het in/uitverhaal toch wel iets is wat vooral uit een bepaalde Protestantse hoek komt. In het katholiek geloof zijn de zaken veel meer gradueel, met allerlei subtiele onderscheidingen. Neem bijvoorbeeld het verschil tussen ‘objectieve zonde’ en ‘subjectieve zonde’. Het eerste gaat over of er aan de wil van God is voldaan, het tweede of er ook daadwerkelijk sprake is van persoonlijke schuld. Om een extreem voorbeeld te geven: als een kannibaal, bij wijze van godsdienstig ritueel een zendeling offert en opeet, dan is dat uiteraard een ‘objectieve zonde’, maar hem treft n.a.w. geen blaam omdat ‘ie niet beter wist, dus dan is het geen ‘subjectieve zonde’.

    Zo ook zijn er allerlei elementen van waarheid buiten de zichtbare grenzen van de Kerk te vinden en idealiter moeten die eigenlijk daarbinnen worden gebracht. Dat maakt trouwens ook het apologiëren van het katholiek geloof wat makkelijker, want hoewel vanuit het ideaal bezien alle onderdelen eigenlijk bijelkaar horen, kun je ze, in de wat minder ideale praktijk, ook min of meer ‘los’ beargumenteren. Daarom levert een goed gevoerd gesprek erover ook voor beide kanten altijd wel wát op.

    In dezelfde lijn ligt ook mijn visie op rechtvaardiging,die overigens geheel binnen de leer van de Kerk past, is nogal ‘organisch’ van aard. Ik geloof dat je na je dood wordt geconfronteerd met de liefde van God i.c.m. wat ik dan voor het gemak maar de ‘film van je leven’ (lees: vagevuur) zal noemen. Je zal dan ‘zien hoe het werkelijk zit’. Als je helemaal zuiver van hart bent gestorven, dan zal je dat onmiddelijk als zodanig ervaren; liefde. Als dat niet helemaal ‘zuiver’ is, dan zul je die liefde als ‘uitzuiverend’ ervaren. Dat is, zoals dat soms met een flinke huilbui ook het geval is, tegelijkertijd pijnlijk alsook bevrijdend, de Grieken hadden er een mooi woord voor; ‘catharsis’. En dat zal ook alleen het geval zijn bij zaken in die ‘film’ waarvan je het (al dan niet latente) besef hebt dat je beter had kunnen weten danwel beter had kunnen doen, iets wat je zelf het beste weet. En zo’n zuivering gaat sneller naarmate je deze toelaat. Wellicht zijn er ook mensen die die zuivering niet toelaten en dat zou dan de staat van ‘hel’ zijn. Maar óf die mensen er zijn, dat is pure speculatie.

    6. Geen idee. Volgens mij draait het in het geloof om het goede te doen, je hart uit te zuiveren en in dat proces ervaar je God soms heel nabij en soms ook weer helemaal niet. Maar ja, dat heb ik in menselijke relaties ook.

    5. Ik denk wel dat er een ‘einde der tijden’ zal komen, maar ik zie niet in waarom dat voor het persoonlijk geloof nou zo belangrijk is. Het lijkt me, naast een vorm van, wellicht, hoogmoed, ook tamelijk a-historisch om jezelf als centrum van tijd en ruimte te zien. Eschatologie lijkt me iets wat je als Christen moet internaliseren. Als jij één dag vóór de wederkomst sterft, dan komt Jezus voor jou op dát moment. Dat is dan jouw ‘eindafrekening’.

    4.Het geloof van de Kerk stelt dat de ziel wordt gecreëert tijdens de conceptie. Ik vind dat nog steeds iets wonderlijks, omdat dat ons als mensen in feite co-creators maakt. En waar ‘ie zit? Men speculeerde wel eens dat ‘ie in de pijnappelklier zat en ik heb ook wel eens gehoord dat ‘ie 21 gram woog. :P Mjah, ik vind dat allemaal prachtige verhalen, maar wat mij betreft zit ‘ie ergens tussen je goede gedrag en je goede humeur. Wat ik wél heel bijzonder vind, is dat als je eens wat vaker mensen hebt zien doodgaan, je, of althans ik, laat ik het persoonlijk houden, haast kan ‘zien’ wanneer ‘ie, eigenlijk al vlak naast het uitblazen van de laatste adem, weg is. Dat is een ervaring en dus ook eigenlijk moeilijk over te brengen. Maar goed dat was voor mij een ‘aha-erlebenis’. Heel bijzonder.

    3. Ik geloof dat God zich openbaart dóór de Kerk en dat spreekt me als rationeel ingesteld mens wel aan. Er zijn zat mooie verhalen in deze wereld, maar de Kerk is concreet, tastbaar en dus ook controleerbaar. Één grote voortzetting van de Incarnatie wat mij betreft. Haar hoogtepunten en dieptepunten zijn ook goed na te gaan in de Kerkgeschiedenis. En als ik zondags naar de Kerk ga, dan ontvang ik Christus op een fysieke wijze, als ik ga biechten, dan vergeeft God mij dóór de priester mijn zonden. Zelfs al zou het achteraf allemaal één groot ‘schitterend ongeluk’ blijken, dan was het toch op z’n minst een mooie illusie en een bijdrage aan een fenomeen dat concreet heel veel goeds op deze aardbol heeft weten te brengen en dat ook keer op keer in staat was om het slechte in haar boezem steeds weer uit te zuiveren. Hoe dan ook heb ik niet het idee dat ik linksom of rechtsom m’n tijd verdaan heb. Wat wil een mens nog meer? :P

    2.Het nirwana is trouwens niet per definitie een evenknie van de hemel, het is de staat van het niet meer reïncarneren, maar dat terzijde. Ja gunst de hemel. Toen ik wat jonger was heb ik wel eens wat hallucinogene drugs gebruikt en ik stel me zo voor dat het gevoel van eenheid met alles wat ís en met ‘god’ wat je dan ervaart, een soort pervertering is van ‘the real thing’. En nu ja, dát was al heel prettig. Ik lees ook wel eens wat verhalen van mensen die een BDE gehad hebben en de rode lijnen die ik daar uithaal, komen me ook niet vreemd voor. Een soort staat van opperste bewustzijn en verbondenheid. En zoniet, nou ja, zie dan punt 3. ;)

    1. Ik denk dat de functie van de Bijbel in de Kerk ongeveer te vergelijken is met die van een grondwet. Schitterend, maar zonder de rest van het apparatus onbruikbaar. Ik zou echt niet kunnen geloven in een religie die alleen op een Boek, hoe heilig ook, is gebaseerd. Alleen al vanwege de hermeneutische stelregel dat een tekst geïnterpreteerd moet worden en dat hoe meer mensen zich over een tekst buigen, hoe meer het aantal betekenissen toeneemt. Wat mij betreft heeft God er dus ook een ‘boekuitlegclub’ erbij gegeven waar doorheen Hij ook de grenzen van het aantal betekenissen vaststelt. En laat nou ‘toevallig’ veruit de oudste, veruit de grootste en veruit de meest aangevochten concrete organisatie nou net zoiets claimen.En dat proces is (wat de h. Irenaeus in de tweede eeuw al als argument tegen de gnostici gebruikte) iets wat zich ook in de volle openbaarheid afspeelt. Misschien ken je wel het ‘trilemma’ van C.S. Lewis, waarin hij stelt dat, op basis van de Evangeliëen, Jezus óf een ‘liar’, óf een ‘lunatic’, óf Lord is, maar met geen enkele mogelijkheid ‘alleen maar’ een wijze mens. Nu, ik denk dat zoiets ook opgaat voor die Roomse Kerk met haar groteske claims. Óf ze is daadwerkelijk de spreekbuis van God, óf die van de (al dan niet spreekwoordelijke) duivel, maar niet één van de zovele ‘halfware’ denominaties. Ja, ik vind dat wel sympathiek.

  12. Denker

    Herkenbare vragen, niet zomaar te beantwoorden. Wel vind ik het interessant dat, terwijl je zelf aangeeft (nog) niet in de antwoord-modus te willen schieten, mensen (goedbedoeld) toch antwoorden gaan geven. Zegen toegewenst bij je overwegingen en overdenkingen. Heel herkenbaar allemaal.

    1. Anthony Ruijtenbeek

      Als je zelf nog niet aan antwoorden toe bent, sluit dat niet uit dat je de antwoorden van anderen zou willen horen. Sterker; daar heeft ‘ie ook meermaals om gevraagd.

  13. GROBBO

    De antwoorden van een atheist:

    1) De bijbel is niet het woord van God, maar een boek met door mensen verzonnen verhaaltjes. Vandaar de vele fouten en tegenstrijdigheden.

    2) Wishfull thinking.

    3) God maakt zich niet kenbaar.

    4) Er bestaat niet zoiets als een ziel.

    5) Er komt geen eindafrekening.

    6) Een persoonlijke relatie met God. Veel mensen hebben een houvast nodig. Een denkbeeldige voldoet blijkbaar uitstekend.

    7) Gered of niet gered. Bangmakerij.

    8) Religie is geen goed nieuws. maar een gezwel binnen de mensheid. Veroorzaker voor vele miljoenen doden.

  14. Mirjam

    Beste Wouter,
    Gewoon doorgaan met zoeken! Ik ben zelf het boek van Francis Spufford (Dit is geen verdediging) aan het lezen en volgens mij is (blijven) zoeken in ieder geval een antwoord. Het zit ‘m juist niet in zekerheden maar in de kwetsbaarheid en de vragen stellen. Denk ik. Mirjam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

God

Nog zoveel onbeantwoorde vragen

door Wouter van der Toorn Leestijd: 4 min
37