1914 Christmas commercial

Een baby, tienermoeder en vluchtelingen

4 min leestijd

De verhalen uit de Bijbel lijken te zijn gereserveerd voor de geschiedenisboeken en folklore. Zeker rond een tijd van kerst lijkt of het grootste deel van ons land christelijk is geworden, al verdwijnt het originele verhaal wel steeds meer uit het kerstrepertoire. Gek is het niet dat de verhalen naar de achtergrond beginnen te verdwijnen als ze ieder jaar weer hetzelfde zijn. Je weet hoe het kerstverhaal begint, je weet hoe het afloopt. Je weet van Jozef, Maria, de engel, de herders, de drie koningen, Nazareth, Bethlehem. Dus dat hoef je niet ieder jaar opnieuw te herhalen. En daar heb je misschien wel een punt.

Ophemelen

De Bijbelverhalen zijn voor meer bedoeld als alleen maar een oud verhaal opnieuw vertellen. De verhalen moeten ook opnieuw tot leven worden gebracht. Niet alleen om terug te kijken. Daar zijn veel religies teveel mee bezig, om het verleden op te hemelen, terwijl ze bedoeld zijn om ons nu, in onze tijd, op te hemelen.

1914 Christmas commercial - chocolade

Vrede op aarde

Zonder allerlei ingewikkelde exegetische huppels te maken lijkt het me dat het kerstverhaal een redelijk aparte twist geeft aan ons verlangen naar vrede op aarde. We lijken in onze tijd verslaafd te zijn geraakt aan het afdwingen van vrede door meer geweld, meer controle, meer bommen, meer wapengekletter, meer uniformen, meer nationalisme, meer protectionisme, meer patriotisme.

De twist van vrede op aarde uit het kerstverhaal gaat onder andere over, let wel, een tienermoeder, vreemdelingen, armoede, een boosaardige tiran, vluchtelingen, magiërs uit oosterse landen en nog meer exotische elementen. Geen winter trouwens, geen feestversiering, geen uitgebreide ‘All I want for Christmas is Food” en meer van dien aard. Het optreden van de hemelse cantorij met ‘Ere zij God‘ en ‘Vrede op aarde‘ is een benefietconcert voor baby Jezus, waarmee het kerstverhaal de onverwachte bocht maakt naar het idee dat de vrede op aarde en deze baby alles met elkaar te maken hebben.

Omdenken

Het kerstverhaal nu kan je niet hervertellen zonder het opnieuw toe te passen. De diepere boodschap van de baby-Jezus uit het kerstverhaal is dat de vrede blijkbaar niet te vinden bij de groten der aarde, niet bij wapens en patriotisme, maar bij een pasgeboren baby, een tienermoeder, buitenlanders en vluchtelingen. Dàt vraagt weer om durven omdenken.

Een baby is schattig, maar de rest geeft ons soms wat kramp. Want Kerstfeest is van ons! Maar voor het gemak vergeten we dan wel dat het een verhaal is uit het Midden-Oosten en een verhaal dat al tweeduizend jaar wordt doorverteld.

Kerst in de Eerste Wereldoorlog

In 2014 bracht de Britse supermarktketen de commercial ‘1914’ uit, dat het verhaal verteld van soldaten van de strijdende partijen die met de kerst de loopgraven uitkwamen om samen kerst te vieren, vriend en vijand. Het is niet alleen een mooi verhaal, maar op een echte gebeurtenis gebaseerd.

Soms denk ik wel eens dat de groten der aarde maar willen vechten en hun macht en invloed willen vergroten, maar dat de vrede te vinden is op onverwachte plekken waarin mensen hun strijdbijl durven te begraven en de eerste stap naar vrede durven maken.

Vrede schreeuwt het niet van de daken, vrede is niet protserig en vaak kan je er ook niet echt goede sier mee maken. Maar vrede wordt vaak gesticht buiten het beeld van de grote massa. Dàt is wat het kerstverhaal me ook leert.

Jezus

De verhalen die baby Jezus op latere leeftijd zal gaan vertellen, de lessen die hij zou gaan doorgeven en de manier van leven die hij zou laten zien, laten de weg zien van daadwerkelijke vrede. En kerst vandaag de dag gaat ook over onze verhalen die wij vertellen, de lessen van ons leven die wij doorgeven en de manier waarop wij onze keuzes maken. Op deze manier is kerst geen folklore, geen vreetfestijn, geen verplichte bezoekjes en opgeklopte sfeer. Als wij ons leven delen als vredebrengers, dan pas is het een beetje een echte kerst.

Ik wens je mooie en vredige kerstdagen toe.

Laat een reactie achter