gelovige atheist

In iedere gelovige schuilt een atheïst

3 min leestijd

Steeds meer raak ik ervan overtuigd dat in iedere gelovige een atheïst schuilt. Maar ook dat in iedere atheïst een gelovige schuilgaat. Ze vinden elkaar in hun zoektocht naar wat waar en waardevol is.

Atheïst in gelovige

Hoe langer ik onderweg ben, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat in iedere gelovige een atheïst schuilt. Die komt soms boven. Bijvoorbeeld als je bidt en het gevoel bekruipt je dat alles toch totaal zinloos is. Of je begint jezelf de vraag te stellen of dat hele godgedoe niet gewoon een grote wensgedachte is, een mooi idee en iets dat houvast geeft. Maar niet heel veel meer. ‘Waarom geloof ik dat eigenlijk allemaal?’ De ene gelovige durft meer te spelen met deze gedachten dan de ander. Het zal wellicht van het karakter afhangen. Of afhangen van hoe het leven loopt.

Gelovige in atheïst

Op dezelfde manier geloof ik dat er ook een gelovige schuilt in iedere atheïst. Die gelovige komt soms boven. Bijvoorbeeld als verdriet je raakt en de gedachte je raakt dat het wel mooi zou zij als er wèl iets groters was om je aan vast te houden. Misschien een wensgedachte, niet meer. De ene atheïst durft meer met die gedachten te spelen dan de ander. Het zal wellicht van het karakter afhangen. Of afhangen van hoe het leven loopt.

Fundamentalisten

Alhoewel, er is een groep die dit niet doet. Een groep die niet speelt met die andere gedachten. In beide groepen heb je de extremen en de fundamentalisten. Ze zijn ernstig overtuigd van hun eigen gelijk. In werkelijkheid zoeken deze beide groepen, de fundamentalistische gelovigen en fundamentalistische atheïsten, niet verder. Ze zijn beide niet op zoek naar God en naar waarheid. Deze gelovigen die alles afwijzen dat anders is dan hun eigen overtuigingen, zijn uiteindelijk niet op zoek naar God. Zij zijn slechts geïnteresseerd in hun eigen gelijk.

Het gesprek met deze laatste groep is bijna zinloos, is mijn ervaring. Het zijn de mensen die de zoeker uitsluiten. Het zijn de dominees en evangelisten die het precies allemaal weten en vooral overtuigd zijn van hun eigen gelijk. Hun oordelen hebben ze klaar, de lijntjes kunnen ze trekken. Het zijn de scheldende atheïsten die zich het recht voorbehouden om mensen, met een andere overtuiging dan die zij zelf hebben, te vernederen en belachelijk te maken. Zij zijn slechts geïnteresseerd in hun eigen gelijk.

Waar en waardevol

Maar deze eerste groepen vinden elkaar. De atheïstische gelovige en de gelovige atheïst. Soms voel ik me atheïst. Soms voel ik me diep gelovig. Het hoort bij de pelgrimstocht door het leven. Bij de zoektocht naar wat waar en waardevol is. Naar wat de bronnen zijn voor geluk en schoonheid. Daarin vind ik mijn mede-gelovige en daarin vind ik mijn mede-atheïsten.

3 reacties

  1. Henny Keur op 27-01-2018 om 18:29

    Dag Wouter,
    Hoewel ik om me heen zie, dat heel veel Christenen zich soms of juist vaak voelen, zoals je dat vertolkt, is dat niet, wat echt past bij een Christen.
    Laat ik eerst even reageren op wat volgens jou een fundamentalist is. Iemand die alles zeker weet en geen tegenspraak duldt. Niet waar dus, hoewel zij dit stempel wel opgedrukt hebben gekregen, mede door het gedrag van groepen islamieten.
    Een Christen fundamentalist heeft zijn huis gebouwd op de rots, stevig verankerd in Gods Woord, de Bijbel. Dat is vast staand en niet betwijfelbaar. Maar weet zo’n Christen dan alles en is zijn visie alleen zaligmakend? Absoluut niet en aanmatiging is verre van de vrucht van de nieuwe natuur.
    Zo kom ik op mijn tweede opmerking. Als een Christen wederom geboren is, zoals Christus ons voorhoudt, dan is er geen ruimte voor ongeloof, indien we wandelen in dat geloof. Gaat dan alles van een leien dakje soms? In tegendeel, een Christen die zich overgegeven heeft aan Hem, die ons verlost heeft, zal verdrukking leiden, maar heeft wel de troost niet boven vermogen verzocht te worden.
    In de verdrukking, zo is mijn ervaring sta je zelfs dichter bij God, al zul je dat niet altijd op die momenten ervaren.
    Ik mis in je stukje filosofie dan ook de aanmoediging, om dat vast te houden wat je hebt verkregen, opdat niemand je kroon zal afnemen.
    Nogmaals, ik begrijp de strijd, die iedere Christen heeft, maar met atheisme heeft dit niets van doen. Daarom moeten elkaar dan ook blijven aanmoedigen om in Christus te blijven, in het besef dat dit zeker niet altijd lukt en al helemaal niet door ons zelf boven een ander te plaatsen en alles beter te willen weten.

  2. Wilbrand Rakhorst op 22-01-2018 om 08:00

    Helemaal waar Wouter, de kracht van de openheid en herkenning zijn opbouwend voor ieder mens waar hij ook zit in zijn zingevings proces. Geloof is een geschenk. Niemand kan dat in eigen kracht claimen. God werkt in de goede chemie tussen mensen.

  3. fokko op 21-01-2018 om 20:21

    Wouter ik volg je aandachtig.Als dirigent van een chr.koor met 6 soorten gelovigen weet jij als geen ander dat is moeilijk en juist door mijn aanpak en jou filosofie kom ik een heel eind.

Laat een reactie achter