Job en de vraag van het lijden

9 min leestijd

Het leven zoals het ons overkomt kan ongenadig op ons afkomen. Het voelt als oneerlijk dat de ene het voor de wind lijkt te gaan en de ander moet lijden onder ellendige en verdrietige omstandigheid. Waarom er lijden is in deze wereld en waarom ons het lijden overkomt, dàt is misschien wel de meest onbeantwoorde vraag die de mensheid heeft beziggehouden. Het is wellicht het meest te verdragen door te denken dat er nu eenmaal soms foutjes in de schepping en pech in het lot zitten. Het kan meezitten en het kan tegenzitten. Een andere manier om het te verdragen is de houding van Insjallah, ‘als God het wil’, het goddelijke lot waar niets tegenin is te brengen.

Een opdracht voor genezing?

Maar eerlijk gezegd kom ik veel ongemak tegen rondom het lijden. Waarom iets je overkomt, dat moet toch een reden hebben?! En, het geloof moet toch een oplossing voor het lijden in zich hebben? En voilà, daar heb je nieuwe bewegingen onder nieuwe charismatische predikers die een opdracht zeggen te hebben in genezingen. Want, zo is de gedachte, alles wat Jezus kon is ook aan de gelovigen nu gegeven. En Jezus kwam het lijden van veel mensen beëindigen door hen te genezen en het lijden op te lossen. Dus dat moet ook nu beschikbaar zijn. Het gevolg is een vervreemdend geloof waarin de gelovige in dit leven het voorstadium van perfectie kan beleven, de hemel nu alvast. Zoiets.

Ik denk dat het problematisch is. Naast een theologie die een bijzonder eenzijdige kijk heeft op de oude verhalen is de bijkomstigheid ook nog eens dat we niet meer kunnen omgaan met verdriet, met het in duigen vallen van dromen, met het uitblijven van een antwoord op de vraag ‘waarom overkomt mij dit’? Je kunt je de pastorale problemen voorstellen die hieruit groeien. Als er geen wonder gebeurt, dan is je geloof blijkbaar niet goed genoeg. Òf, als het wonder niet gebeurt, dan moet je de conclusie trekken dat God er dus helemaal niets van bakt, dat hij je vergeten is, of dat hij er misschien helemaal niet is. De wonderdoende God lijkt erg op een goede fee die is geschapen in de sprookjesverhalen van de moderne kerk waarbij het dikke boek meer lijkt op een verzameling magische spreuken dan op een oude bibliotheek van verhalen en geschriften die door de eeuwen zijn doorgegeven.

Job als oeroud theater

In de afgelopen dagen heb ik me moeten verdiepen in het boek Job. Het is als een oeroud theaterstuk dat niet onder doet voor Shakespeare en waar in rijke dialogen de vraag van het lijden wordt besproken. Alles draait om een rijke man die overspoeld wordt door ellende. Ik zal het boek in het kort samenvatten:

Er was eens een rijke man die Job heette. Hij was godvrezend. Op een goede dag is er een hemelse vergadering waarin de zonen van God zich verzamelen. Satan komt met een aanklacht naar God, omdat hij het goedkoop vindt dat Job zo trouw God volgt. Want ja, als alles goed gaat, dan is er ook geen reden om aan God te twijfelen. Moet je maar eens kijken als de ellende over hem komt, dan zal hij wel anders piepen. Wel, zo gezegd zo gedaan, Satan krijgt toestemming om de godvrezende Job hard te raken. Zo hard, dat hij zijn geboortedag vervloekt en verlangt naar het moment dat hij dood zal zijn. Maar God blijft hij trouw. En hij zei: ‘Naakt ben ik uit de schoot van mijn moeder gekomen en naakt zal ik in haar schoot terugkeren. De HEER heeft gegeven, de HEER heeft genomen, de naam van de HEER zij geprezen.’ (Job 1:21)

William Blake - the Book of Job (1826)

William Blake – the Book of Job (1826)

Zijn vrienden komen om hem te bemoedigen maar bakken daar niets van. Er moet wel een reden zijn van zijn ellende, zo redeneren de vrienden van Job, op zoek naar de oorzaak van het verschrikkelijke lijden dat Job is overkomen. Want zo zit God nu eenmaal in elkaar. Hij beloont de rechtvaardigen en straft de zondaren. Als je ellende overkomt, ga dan op zoek naar de echte reden en kom tot inkeer zodat de Allerhoogste genade kan betonen. Zo gaan ze maar door, alsof het lijden van de beste man nog niet genoeg is. en Job verdedigd zich keer op keer dat hij niets verkeerds heeft gedaan, hoe zwaar de vrienden er ook op drukken. De toespraken van de vrienden klinken perfect, geestelijk, godsdienstig, als een preekschets die je zo uit de kast kan pakken. Het klinkt allemaal, als je het zo snel over je heen laat komen, best redelijk en godsdienstig als ze het lijden proberen te verklaren. Het doet me denken aan de lange saaie preken die ik als kind in de kerk hoorde, en de woorden en de toon altijd ongeveer hetzelfde klonken waardoor je onbewust maar aannam dat het wel goed was. Lange hoofdstukken in het boek van Job zijn gevuld met dialogen van vrienden die het niet kunnen accepteren dat het lijden overkomt, zonder dat Job het zou hebben verdiend op een of andere manier. Job, bijna vermoeid van al die redeneringen, blijft zich maar verdedigen. Hij wil zich niet naast God neerzetten, want ‘Ook al heb ik geen schuld, mijn eigen mond zal me veroordelen’, zo antwoord Job (Job 9:20). Job wil zelf ook wel weten waarom het lijden komt, maar het is niet zo dat de vrienden zomaar kunnen zeggen dat het zonden van Job zijn die daar de reden voor zijn, waar hij zich van zou moeten bekeren. En zo gaat het maar door en door en door. ‘Jullie troosten mij met lege woorden, wat jullie zeggen is niets dan bedrog’, verzucht hij voelbaar gefrustreerd uit terwijl hij zich met scherven moet krabben omdat zijn hele lijf zo’n zeer doet. En ondertussen wordt Job harder in zijn woorden over God.

‘God heeft mij mijn recht onthouden, de Ontzagwekkende heeft mij diep verbitterd.’ … ‘God rukt mijn tentkoord los, hij vernedert mij.’ … ‘Wat heb ik van God in de hemel te verwachten.’ Oftewel, God is oneerlijk! Job heeft een groot probleem met de Allerhoogste.

Het is als olie op het vuur van de vrienden van Job die er zelfs woedend van worden. Hoe durft Job zich zo neer te zetten als foutloos. Hoe durft hij zo’n grote mond naar de Almachtige te hebben. Woedend zijn ze, ontzet, onthutst. Hoe durft deze ellendige man. Je voelt in de discussie de rode wangen van opwinding, ontzetting en boosheid.

Maar dan lijkt het genoeg te zijn. In een machtige storm breekt de Almachtige zelf in in al het over en weer gepraat dat het overgrote deel van het boek Job inneemt. Hij negeert hierin de vrienden van Job met al hun redeneringen. Hij gaat met Job in gesprek en neemt Job mee in het grootse en het kleine van de schepping. Van de fundamenten van de aarde tot het heelal. Van de sprinkhaan tot de enorme monsters. En steeds is maar de vraag van God aan Job ‘Waar was jij toen…’, ‘Weet jij van…’, ‘Wie heeft…’. Het is een bombastische demonstratie van de Almachtige die het theater helemaal op zijn kop heeft gezet en niet alleen Job, maar ook zijn vrienden helemaal met stomheid slaat. ‘Daarom herroep ik mijn woorden en buig ik mij, zoals ik hier zit in het stof en het vuil.’ is het antwoord van de ellendige Job. Er is een nieuw hoofdstuk in zijn godservaring geschreven. Het ging niet meer over God, maar hij heeft God nu zelf gezien.

Job moet bidden voor zijn vrienden, zodat God genadig zal zijn. In een kort slot in het boek Job lijkt alles weer te worden hersteld. Het boek is rond. Job ontvangt weer nieuwe rijkdom en status en aanzien. God is goed voor hem geweest.

Job (1880) Léon Bonnat

Job (1880) Léon Bonnat

Praatgrage vrienden en een boze God

Opvallend is dat God nergens Job ongelijk geeft in uitspraken dat hij niets verkeerds heeft gedaan. Er was geen reden voor de ellende van Job. De kijker in het theater krijgt dan wel een kijkje in de hemel waarin Satan God heeft uitgedaagd, maar de beste man heeft dat nooit meegekregen. Er is geen reden voor de ellende, geen zonde die daar de oorzaak van is en die zou moeten worden opgelost of vergeven of iets dergelijks. Job vind uiteindelijk vrede in zijn ellende. Dat is niet pas als alles weer is rechtgetrokken, niet pas als er genezing is gekomen. Trouwens, als de Allerhoogste woedend is op iemand, dan is dat op de praatgrage vrienden van Job die sluitende theorieën en theologieën hadden, die alles konden uitleggen hoe de Allerhoogste werkte. Dat lijkt me een pastoraal belangrijke aanwijzing.

Er is geen reden voor het lijden

Het voelt of dit oude boek, het boek Job wordt gezien als het oudste verhaal uit de Bijbel, veel te zeggen heeft over ons nu. Het is misschien wel een medicijn voor het westerse ongemak rondom het thema lijden. De boodschap van geloof is niet dat er een reden moet zijn voor het lijden. De boodschap van geloof is ook niet dat er altijd maar een oplossing voor komt. De boodschap van geloof is zeker geen theater van genezing.

Oude kerk

In de oude kerk wordt Job ook gezien als een type van de lijdende Christus die geduld moest leren, in stilte het lijden op zich nam. Volgelingen van Christus zullen ook volgeling van de lijdende Christus zijn, kruisdragers. En in geduld wachten op de Allerhoogste. Niet tot ze het begrijpen, maar tot ze God zelf het woord zullen horen nemen. Uiteindelijk is Job ook een boek van hoop. Alles komt goed. Niet als beloning, niet omdat Job het nu eenmaal goed heeft gedaan en geslaagd is voor een examen, maar omdat God alles weer rechtzet. De redenen worden niet duidelijk gemaakt. Waarschijnlijk omdat deze er niet zijn.

12 reacties

  1. mark op 09-12-2018 om 10:06

    Het boek laat ook zien dat god zijn oogappels heeft. Dat hij de ene meer waard acht dan de ander. En dat zie je door de hele bijbel heen. Ook in het nieuwe testament. God kiest vaak niet voor het goede maar voor het belang van zijn oogappeltjes.

    Satan kende god in al zijn almacht en “heerlijkheid” een hondert procent perfecte entiteit. Toch koos satan (oogappel van God) tegen god. Dat moet iets zeggen. Wij kunnen nooit zeggen wat dat was. Maar als je de bijbel zo leest zonder te cherriepicken, is het geen rare gedachte dat satan zo iets ha van: god je bent een bully en een narcist. Flikker maar op.

    Exodus 21 laat in iedergeval zien dat God de universele rechten van de mens nooit zou ondertekenen…

    • Jesús Álvarez op 09-12-2018 om 19:04

      Dag @mark
      De Bijbel heeft mij jaren geleden tot God gebracht maar jaren later door die zelfde Bijbel mijn geloof kwijt geraakt.

      Nu dat ik opnieuw met Hem verzoend ben weet ik zeker dat de god van Job en exodus en van vele andere gedeelten van de bijlel niet de werkelijke God is. Het is niet de God die hemel en aarde geschapen heeft.



  2. Jesús Álvarez op 23-11-2018 om 20:44

    Dag Wouter.
    Link heb ik bij je Twitter gezien. Ik heb zelf geen twitter.
    “De afwezige God en mijn dode geloof”
    Ik vind het een goed verhaal. Wat me opvalt is de eerlijkheid die er vanaf druipt.
    Ik ben onderhand zeker van dat God zulke mensen zoekt. De mensen die hardop durven denken. Die de achterste van hun keel laten zien. Ja, de mensen die in alle eerlijkheid God ter verantwoording roepen. Ik denk dat Hij een eerlijke en open relatie met ons wil. Waar je alles mag denken en zeggen. Waar geen plaats is voor angst maar alleen voor eerlijkheid en liefde.

    Wat de connectie Job met Jezus betreft zie ik meer als het volgende.

    Ik was daar ook.

    Als ik daar, tussen de menigte was geweest
    die U dood wilden hebben en U kruisigden.
    Had ik dan ook Uw handen vastgenageld aan dat houten kruis?

    Als ik beter over na denk geef ik toe, ik  was daar ook. Ik wilde bij de groep horen……..
    Ik was diegene die U uitlachte en bespuugde.
    Als ik nogmaals over na denk dan moet ik toe geven, dat ik het was die U hoofd kroonde met doornen en pijn.

    Ik stond aan de voet van dat kruis en hoorde U huilen en schreeuwen, naar de Vader,……..in eenzaamheid.
    Ik moet bekennen, ik had ook toegekeken en U laten sterven terwijl U leed.

    Ik was er ook.
    Was jij er ook?

    Bron, Jesus Adrian Romero.
    Bewerking,
    JMA

  3. Jesús Álvarez. op 22-11-2018 om 01:49

    Wouter mag ik je ook een vraag stellen.
    Waarom ben je een zoekende of twijvelaar geworden of hoe je het ook noemen wild.

    Is het omdat je, zachtjes uitgedrukt, teleur gestelt bent in de gelovigen, in de kerk of in de bijbel en in God. Of misschien in alles samen.

    Bij mij was het alles samen. Ik voelde me bedrogen en in de steek gelaten door mijn vrienden en zelfs door mijn beste Vriend. Waarom greep Hij niet in, heb de knieën kapot gebeden. Maar geen enkele teken van Hem. Jezus die ik volledig vertrouwde en enorm van Hem hield. Hij die mij nooit verlaten had had de communicatie kompleet verbroken. Dit gebeurde notabene even na dat Hij de meest wonderlijk en bijzondere aan mij had laten zien. (Ik kan nog steeds kracht uitputten en dit is 16 jaar geleden gebeurd) Ik vroeg me af wat ik verkeert gedaan had maar kon niets vinden. Ik zakte heel diep weg, te diep en wilde uitstappen maar daar was ik te scheiterig voor.

    In de 15 jaren daarna heeft ons gezin het heel zwaar gehad. Het is nog steeds niet makkelijk. Het heeft ons kwa gezondheid zwaar getroffen. 15 jaren heb ik geestelijk in een woestijn geleeft. En in het meest onverwachte moment na 15 jaren was Hij er weer. Ik wist er geen raad mee, ik wist niet wat ik moest denken of voelen. De mensen die mij kennen weten dat ik een man ben die met bijde benen op de grond staat.

    Ik heb meer vragen dan antwoorden. Dat ik Hem niet altijd begrijp is een fijt. Maar hoe raar het ook klinkt achteraf heb ik geen spijt dat ik 15 jaren op God heb moeten wachten. Elke dag wordt het me duidelijker waarom ik zo lang in de woestijn heb moeten doorbrengen.

    Als je niet met mij daarover wilt praten wil je het me dan zeggen?

    Jesús Álvarez.

  4. Jesús Álvarez op 20-11-2018 om 22:48

    Dag, Wouter.
    Waarom ik Jezus mijn Vader noem is heel makkelijk omdat Hij dat voor me is. Maar Hij is niet alleen een vader voor mij maar ook mijn beste vriend.

    Ik geloof in één God die zich in de Bijbel als de Zoon, Vader en Heilige Geest manifesteert. Dat zijn de manivestatie van onze Schepper waar ik in geloof.

    Ik legde het op de volgende manier aan mijn kinderen uit. Het klinkt mischien bij sommigen oneerbiedig maar zo bedoel ik het uiteraard niet.

    Als je een kan met water vuld en je stelt je voor dat het water God is en je vuld daar kopjes en ronde en vierkant glasen mee.
    Het water (God) is overal de zelfde water alleen
    zit het in een andere verpakking.

    God is ondeelbaar. Hij is één, één en de zelfde.

    Als je de Vader ontmoet, ontmoet je ook de Zoon en de H. G.
    Als je de Zoon ontmoet, ontmoet je ook de Vader en H. G.
    Als je gemeenschap hebt met de H. G. Heb je ook gemeensshap met de Vader en Zoon.
    Als ik tot God bid/praat dan is dat tot één God.
    God heeft maar één “karakter” één liefde
    en één wens, dat we allen één zijn met Hem.

    Heeft het Woord, Jezus niet alles wat er bestaat geschapen. God sprak en het was er.
    “en de Geest van God zweefde over de wateren en God zei er zij licht en er was licht………..

  5. Jesús Álvarez op 19-11-2018 om 17:33

    Beste Wouter,
    Allereerst wil ik zeggen, en dat is zachtjes uitgedrukt, dat het schrijven niet mijn sterkste kant is, inclusisief de vele taalfouten. Dit kan miscommunicatie veroorzaken maar hiermee zul je het moeten doen. Het is niet anders.

    Er zijn veel mensen die het boek Job als een waargebeurde letterlijk verhaal geloven.
    Ik weet niet hoeveel boeken over het boek Job geschreven zijn, één nog diepziniger dan de ander.
    Jij zegt “je moet niet iets uithalen met de oude verhalen wat er niet in wordt gezegd”
    Het maakt mij niet uit of je het als een theaterstuk ziet of metafoor of wat dan ook. Er wordt een god voorgesteld die niet God is. Hier wordt God voor schut gezet, ook als je het als een metafoor gebruikt. Ik geloof niet dat de God waar ik in geloof en meen een relatie met Hem te hebben aan handjeklap met de Satan doet. Over de ruggen van lijdende mensen of dat Hij aan meewerkt aan de ellende in deze wereld. En dat is hoe God in het boek Job belicht wordt.
    Nogmaals, al staat het boek Job in de Bijbel, ik vind het een God’s lasterende boek.
    Je zegt “Het boek Job wordt door hen gelezen met Job als type van de lijdende Christus” ik zie dat niet zo. Het lijden van Christus zie ik anders.

    Ik weet niet hoe jij het verhaal over Noach ook ziet (om maar één van de vele gruwelijke voorbeelden te noemen) als een theaterstuk, metaforisch of werkelijk gebeurd verhaal?
    Hoe je Noach ook ziet, de god in het verhaal pleegt genocide, er is geen liefde in hem. Vermoord bijna alles wat leeft. Wat heeft een baby of kind misdaan? Geloof jij dat, dat de Vader van Jezus is geweest wie dat gedaan heeft? Waar Jezus van zegt:
    “Die Mij gezien heeft, die heeft den Vader gezien; en hoe zegt gij: Toon ons den Vader?

    Ik heb er veel aan gehad, zoals jij het noemt “een of andere simplistische exotische vinding” om de naam te vervangen met Jezus en dan kom je achter wat voor een verhaal je aan het lezen bent. (tip) vervang de naam God in Noach terror verhaal met de naam Jezus en lees het op nieuw.

    God heeft ons onvoorwaardelijke lief. Er zijn geen enkele voorwaarden aan verbonden dat hij van ons houd, wij zijn Zijn kinderen.
    Als je van iemand houd dan verzuip je hem niet.
    Ik hou van mijn vrouw en kinderen. Maar als mijn zoon iemand zou vermoorden, dan zou ik ontzettend verdrietig zijn om wat hij gedaan heeft, en hij zal de wettelijke straf moeten uitzitten maar daarom blijf ik van hem houden, hij is mijn kind. Zo is de God waar ik in geloof!
    En dat heeft Hij mij meerdere malen laten zien.

    God laat het kwaad niet toe in de wereld.
    Hij lijd eronder.
    Hij laat iemand niet verrekken van één of andere nare ziekte en pijn als Hij er wat aan kon doen. Hij is geen sadist. Hoe kunnen mensen zo over Hem denken. Afschuwelijk vind ik dat.
    Onze geest heeft hij in zijn “hand” en dat beschermt Hij. Ons lichaam vergaat.
    We zullen geen ogen nodig hebben om te zien, oren om te horen nog een mond om te kunnen praten. Alles zal anders zijn.

    De uitwerking van de liefde kun je zien maar de liefde op zich kun je niet zien maar voelen en ervaren.

    Zoek en je zult het vinden. Je moet wel weten wat je zoekt om het te kunnen vinden.

    Welke God zoek jij eigenlijk?

    • Jesús Álvarez op 20-11-2018 om 00:18

      Heer, mijn enige God, wijz ons de weg, de weg naar U.

      Heer Jezus reinig ons, maak ons puur.
      Zuiver ons van alles wat Uw liefde in de weg kan staan.
      Zodat Uw liefde, die niet van deze wereld is rijkelijk naar anderen kan vloeien.

      We willen U voeten en handen zijn op deze wereld zoals U van het begin af aan bedoeld en gewild hebt.
      Laat Uw liefde vloeien, de liefde dat harten geneest, levens restaureert en vernieuwd.

      U liefde, de enige liefde die ons instaat steld om U te kennen zoals U werkelijk bent.

      Ik hou van U, U bent mijn Vader en vriend.



    • Jesús Álvarez op 20-11-2018 om 00:31

      Vergeef me dat ik heb geloofd in wat U niet bent………

      Hoe zal Hij uitzien en wat zullen we zeggen als we bij Hem zijn? 
      We zullen ons realiseren dat Hij onvoorstelbaar anders is.
      Hij lijkt in het algemeen niet zoals over Hem geschreven is……….

      Hij is de bron van vergeving en onvoorwaardelijke liefde de grootste zwakheid en breekbaarheid die er bestaat maar tegelijkertijd zo rechtvaardig en zuiver met zoveel scheppingskracht die alle voorstellingsvermogen overstijgt.

      Door zijn liefde heen, spreekt Hij zonder woorden, met zijn liefde kijkt Hij in mijn ogen in het diepste van mijn hart en omarmt me en kust me en voel ik in al mijn vezels hoe ontzettend  veel Hij van mij houd.
      Er is niets beter dan bij Hem te zijn. Een dimensie die ik me nooit had kunnen voorstellen of dromen is werkelijk, realiteit.
       
      Wanneer Hij me omarmt met zijn liefde en warmte, beantwoord ik daarop met tranen door de schaamte en pijn die ik dan voel. Ik had een compleet verkeert beeld van U, maar liefdevol zegt U, dat U mij niets verwijt maar U onvoorwaardelijk van me houdt.

      Jezus, het enige wat ik kan doen is van U houden en U met alles wat in mij is bedanken dat U mijn beste vriend bent, mijn geliefde God en Vader. 
      U bent de bron van de liefde en al het leven. 
      U bent die levens transformeert, restaureert, geneest en vernieuwd. 
      Uw liefde is als enige in staat om een vijand te veranderen, in een vriend. 

      Vernieuw alstublieft alle harten zoals u dat in mij doet.

      Jezus, ik heb U lief.



    • Wouter van der Toorn op 20-11-2018 om 08:05

      Je taal is echt stukken beter dan dat je je voorstelt, maar dat terzijde. Ik kan er niet anders van maken dat je je eigen idee als filter legt over het boek. Klein vraagje: waarom noem je Jezus je Vader?



  6. Henny Keur op 19-11-2018 om 11:19

    Dag Wouter,
    Goed artikel en goed verwoord.
    We begrijpen inderdaad niet alles wat ons overkomt, maar wat ik zeker weet is dat het kwade niet van God komt, maar hij laat wel toe, dat wij verzocht worden. Zelf gaan we op dit moment door een dal, waarvan de uitkomst niet kunnen overzien, maar toch weten we, dat Hij ons niet laat vallen, maar zelf het zwaarste deel draagt.
    Ongelovigen begrijpen dat niet, roepen ons op om maar gewelddadig te reageren op het onrecht, wat wordt aangedaan. Natuurlijk komt die gedachte wel eens op, maar zoals iemand mij pas nog zei: je kunt niet voorkomen, dat vogels over je heen vliegen, maar wel dat ze op je landen. Ook ervaren wij Zijn nabijheid heel reëel en dan weten we dat het goed komt. Veel mensen in het hele land rekenen op dit moment op ons, dat we opkomen, niet alleen voor onze zoon, maar ook voor al die mensen, die de ‘kwetsbaren’ in de maatschappij worden genoemd, omdat ze een geestelijke achterstand hebben. Duizenden reacties kregen we op onze media aandacht en dat voelt heel bijzonder, zeker omdat we de richting naar publiciteit, niet zo bedacht hebben als Christen. Ja het boek Job is heel bijzonder en leer er steeds weer uit, dat de vraag niet zou moeten zijn: waarom? Maar eerder: waartoe?
    Ik spreek voor mezelf, want voor anderen kan en weet ik dat niet.

  7. Jesús Álvarez op 18-11-2018 om 22:21

    Sommigen vinden het boek Job een moeilijk boek. Het moeilijke zit in het feit dat in het boek Job, God voorgesteld wordt zoals Hij niet is. Dat is althans mijn overtuiging en niet meer dan dat.
    Mijn samenvatting van het boek Job is iets korter dan de die van jou Wouter.

    Het komt hier op neer dat volgens het boek Job, God zogenaamd een onderonsje met Satan heeft. Ze dagen elkaar uit! Eens kijken wie de eindoverwinging behaald. Te koste van? De kinderen (ja, kinderen worden weer de dupe) moeten het ontgelden en Job natuurlijk. Niet getreurd, want aan het eind van het boek wordt blijkbaar ergens een blik nieuwe kinderen losgetrokken en komt toch nog alles goed.

    Ik heb eigenlijk veel meer moeite met de mensen die de Gods lasterlijke verhaal Job goed proberen te “praten”.
    Hoe goed kennen we God?
    Was/ is Jezus niet de weerspiegeling van God’s liefde? Je kunt het boek Job op geen enkele mogelijke manier uitleggen als je het woord God vervangd met de naam Jezus.
    En dat geld voor heel veel boeken in de Bijbel. Probeer het maar.

    Alles wat ik lees wordt beoordeelt aan de hand van wat Jezus mij/jullie geleerd heeft.
    Als je gelooft dat alles is geschapen door het Woord, Jezus, dan staat zijn autoriteit boven elke geschrift.

    • Wouter van der Toorn op 19-11-2018 om 09:00

      Beste Jesús, je bent nu rare dingen aan het uithalen met het verhaal. Waar haal je het vandaan dat je ‘het woord God moet vervangen met Jezus’? Dat is (excuse me for my language) een of andere simplistische exotische vinding die het allemaal erg vreemd maakt. Het is oud theater waarin gezocht wordt naar de reden van het lijden. En je moet mee gaan in het verhaal.

      Wat is er voor Godslasterlijk in het verhaal? Niet Job in ieder geval. Daar wordt hij niet op gecorrigeerd, maar de vrome vrienden wel. Job is nog steeds rechtvaardig voor God en niet de vrienden met al hun prachtige praatjes moeten vrezen voor de woede van de allerhoogste.

      Je moet niet iets uithalen met oude verhalen wat er niet in wordt gezegd. Leer van de vaders van de kerk die voordeden wat je met de oude geschriften moet doen. Het boek Job wordt door hen gelezen met Job als type van de lijdende Christus. Daar is niets godslasterlijk aan. Vreemd als je dat wel zo zou zien.



Laat een reactie achter