rockband in de kerk

Is de kerk te hip geworden?

4 min leestijd

In de laatste maanden zijn er veel (online) gesprekken gevoerd, artikelen gepubliceerd en meningen geventileerd over de kerk en het verliezen van de aansluiting met een hele generatie. Waar zit em dat nu in? ‘k Weet het niet precies, maar ik zal mijn eigen proces eens beschrijven.

rockband in de kerk

Alto en beetje emo

Goede muziek, daarvoor mag je bij mij altijd komen. Stevige muziek, liefst alto maar dan niet teveel emo. Mijn smaak is breed, maar heb het een beetje gehad met zoetgevooisde klanken die zo herkenbaar op het gevoel werken. Ik draai weinig tot geen worship muziek.

Ik hou van kwaliteit, van mensen die goed zijn in hun vak, van mensen die plezier hebben in de dingen die ze doen. Ik luister liever niet naar mensen die op hun automatische piloot werken, waar de passie uit is verdwenen. Zonde van mijn tijd, die toch al kostbaar is.

Waar ik ook erg van hou is dat je eerlijk bent. Spreek je maar uit. Laat het achterste van je tong maar zien, dan weet ik wat ik aan je heb. Laat me niet raden naar de betekenis van vaag non-verbaal gedrag.

Nee, ik heb niet heel veel met ‘zoals het hoort’. Daar krijg ik namelijk een andere neiging bij. Bij ‘zoals het hoort’ wil ik altijd het net precies anders doen. Gewoon, omdat ik niet graag in een hokje wil passen. Het laatste wat ik wil zijn is een kuddedier, een grijze muis.

Metamorfose

De kerk heeft in de afgelopen vijftien jaar een grote metamorfose doorgemaakt. Ik heb deze zelf heel bewust meegemaakt. Ook als groot voorstander van vernieuwing en modernisering. Waren er 15 jaar geleden nog veel christelijke feestjes die het gebrek aan relevantie en inspiratie van de plaatselijke kerken moesten compenseren, nu heeft een gemiddelde kerk beschikking over een prima geluidsinstallatie, een huisband, beamer en posters.

Al zullen de kenners zeggen dat er geld moet komen voor een betere geluidsinstallatie en dat het dan allemaal beter wordt. En mag de band echt wel wat vaker oefenen zodat de kwaliteit omhoog gaat. En trouwens, de voorganger mag ook nog wel leren om beter met de presentatie op de beamer om te gaan. En o ja, de posters mogen ook wel wat meer aandacht krijgen. Kunnen we niet beter iemand inhuren?

Moe

Ik ben er een beetje moe van geworden. Moe dat er allemaal liedjes moeten worden gezongen die fijn zijn, die hip zijn, die nieuw zijn, eigentijds zijn, die jong zijn en die rocken. En dat de preek altijd op- en top moet zijn, professioneler en sneller.

Steeds vaker mis ik de rust, de ervaring dat ik deel ben van een beweging die al sinds de eerste eeuw gaande is. De eerste eeuw van onze jaartelling, dat is best lang geleden. Het lijkt of we met de kerk die hip wil zijn vergeten dat die afgelopen eeuwen hebben gemaakt wat we nu zijn. We zouden er niet zijn zonder alles wat er in de tijd voor ons gebeurde. Ook toen hebben ze gezocht, geleerd, gevochten, verzoend, aangepast en zijn teruggekeerd. Alsof iedere vraag die we nu stellen nieuw is.

Rust

Zou ik in een kerk mogen zijn die deze ADHD’er rust verschaft? Waar de woorden van de Schepper klinken zoals ze door de eeuwen heen hebben geklonken. Waar de gebeden doorgaan zoals door de wereldgeschiedenis heen Gods kinderen gebeden hebben. Waar ik mag vallen en opstaan. Waar ik troost vind en waar ik word uitgedaagd?

Een kerk die lijkt op Jezus in zijn tegendraads zijn, en lijkt op Jezus in zijn zorg voor de mensen die er buiten liggen. Waar ik niet een volgevreten christen wordt met een overdosis aan geestelijke calorieën maar een gezonde maaltijd die vraagt om in beweging te komen. Een kerk die geen eiland is, maar een kerk die midden in het leven en in de stad staat. Die niet bestaat om zichzelf in stand te houden.

Kostbare tijd

Tjonge, dat ik dat zeg. Dat wat ik zoek in de kerk vooral rust is. Ik wil mijn kostbare tijd verkwisten aan rust. Dat meen ik uit het diepst van mijn hart.

8 reacties

  1. Ciska op 22-10-2014 om 11:18

    Heel herkenbaar! Ik wist zelf niet dat ik hier naar op zoek was, tot ik (toevallig) in een heel andere kerk terechtkwam. Sindsdien leef ik toe naar die rustmomenten. Heerlijk om thuis te komen in kerk waar ook deze ADHD’er rust wordt verschaft, waar de meeste tekst gewoon letterlijk uit de Bijbel komt, waar de gebeden al honderden, ja zelfs duizenden, jaren hetzelfde zijn, waar ik alles gevonden heb wat ik zocht / jij zoekt!



  2. Kim Batteau op 03-03-2014 om 10:06

    Ben niet zo van: geef me een beetje rust in de kerk. Gapen…. De toekomst van de kerk is de Brooklyn Tabernacle Choir, niet een paar grijze mensen die achter in de kerk zitten en hele noten zingen.



  3. Richard op 04-02-2014 om 09:10

    “Ik ben er een beetje moe van geworden. Moe dat er allemaal liedjes moeten worden gezongen die fijn zijn, die hip zijn, die nieuw zijn, eigentijds zijn, die jong zijn en die rocken. En dat de preek altijd op- en top moet zijn, professioneler en sneller.”
    Beste Wouter, Je MOET natuurlijk niet naar zo’n “hippe” gemeente gaan. Er zijn nog tal van kerken waar er weinig tot geen toeters en bellen bij te pas komen. Voor iedereen is er in Nederland wel een gemeente, tuurlijk zal ook in de meer traditionelere gemeentes steeds wat meer toenadering gezocht worden met de jeugd en aansluiting bij het alledaagse leven. (in vorm van een band of filmpje bijvoorbeeld) Dan nog gebeurt dat in de betreffende gemeentes alleen in speciale diensten. Dat is over een heel jaar genomen een klein percentage van alle diensten. Ik snap niet dat je hier zo gefrustreerd over kan raken. Wees blij voor je broers en zussen die hun plek wel vinden en van het Woord mogen horen en leren in een “toeters en bellen gemeente” Jij hoeft daar niet perse heen te gaan natuurlijk. Hopelijk vind je of zit je bij een gemeente waar jij wel de letterlijke rust en stilte vind die je zoekt. Grote groet R. Storm



  4. Paul op 03-02-2014 om 20:03

    wat zou ik dat Woord graag brengen :)



  5. Gert Zomer op 03-02-2014 om 17:26

    mag ik je verwijzen naar een preek die ik gisteren heb gehouden over een aanverwant thema: geen toeters en bellen, gewoon naar de ander toegaan, zoals Jezus dat deed!?

    zie: http://gertzomer.com/preken/kun-je-geloven-zonder-kerk/



  6. Michiel Eghuizen op 03-09-2013 om 12:52

    Komt dat niet omdat we teveel met de “zoeker” bezig zijn? We kijken waar hij/zij staat en hoe we ons daarop kunnen aanpassen zodat we dichter bij de “zoeker” komen te staan. Zodat de “zoeker” het beter begrijpt en minder afstandelijk tegenover staat. En dat zien we als relevantie. We brengen als het ware Jezus naar de “zoeker” toe.

    Legt de Bijbel niet de nadruk op dat we juist de preken, muziek, diensten, etc. op Gods manier “moeten” doen? En de “zoeker” bij Jezus te brengen ipv andersom? Uiteraard niet gebaseerd op traditie, hokjes (denonimaties?) en omdat het altijd zo gebeurde, maar vanuit een houding van authenticiteit? Zie bijvoorbeeld de Chinese huisgemeenten.

    Dit geeft voor de kerk rust. Omdat de kerk zich moet focussen op God en groeien naar God toe in alles wat ze doen. En onderweg proberen ze “zoekers” mee te nemen diezelfde richting naar God toe. Dan ben je dus niet constant aan het zoeken naar “relevantie” en hip zijn, maar je kunt nog steeds open staan voor zoekers en ze de weg wijzen naar Jezus.

    Want relevantie is naar mijn idee ook verkeerd geïnterpreteerd. Relevantie is naar mijn idee gewoon de boodschap begrijpbaar maken voor deze cultuur en authentiek zijn/houden voor deze cultuur. Maar het wordt er niet minder radicaal om en niet minder aanstootgevend en ook niet minder vernederend.

    We zijn teveel met marketing bezig heb ik soms het idee. Maar niet de smaak van de “zoeker” is mijns inziens van belang, maar Gods Wil. En God zorgt vervolgens dat de “zoeker” de wil krijgt om de boodschap aan te nemen.

    Paulus was een vijand van God en werd door God in 1 klap veranderd. En zo gebeurt dat vaker met de wedergeboorte. Ik denk dat we daarin ook kunnen zien dat we mensen best mogen laten schrikken met de boodschap (als we maar eerlijk zijn met de boodschap), omdat God degene is die het werk uiteindelijk moet doen.

    Dus ik denk dat we als kerk weer de dingen bij God terug moeten leggen die bij Hem horen en zelf de dingen moeten gaan doen die Hij wil dat we doen. Omdat Hij het beter weet en omdat Hij de Kracht heeft om alles mogelijk te maken voor hem die gelooft/vertrouwd.



  7. Elisabeth Van Delft-Haasnoot op 30-08-2013 om 20:57

    Mooi verwoord Wouter.