Clicky

ADHD: geen ziekte, maar gewoon anders

4 december 2013

Het thema ADHD maakt veel los. Zo zou er veel te vaak een diagnose ADHD zijn (bron), zou de ontdekker van ADHD alles hebben verzonnen (bron) en zouden we vroeger kinderen met ADHD gewoon drukke kinderen noemen.

Enerzijds is er veel onbegrip voor mensen met ADHD, anderzijds zijn het juist de ADHD’ers die aanlopen tegen verwachtingen die ze niet kunnen waarmaken. We stoppen in tieners gewoon medicijnen en denken dat dat de oplossing is, of we denken juist dat dat gewoon een te simpele oplossing is en geven geen medicatie.

Zijwieltjes

Nu is bij mijzelf een aantal jaren geleden (tot niemands verrassing) ook ADHD geconstateerd na onderzoeken en testen bij psycholoog en psychiater. Nadat ik in een burn-out was geschoten. Ik zal je wat delen van mijn ervaringen. Want ik heb erg veel geleerd van alles wat er gebeurde. Ik ben blij met de duidelijkheid over hoe ik functioneer. En hoe niet. Concerta (medicatie zoals Ritalin) heeft me de eerste jaren geholpen om mijn regelmaat weer te vinden. Nu al meer dan een jaar zonder medicatie. Concerta functioneerde bij mij als zijwieltjes die ik nodig had om opnieuw te leren fietsen.

Ik denk dat ADHD niet zozeer een stofjes probleem is en dat medicatie de oplossing is. Voor mij was het de goede start die de rust gaf om te werken aan nieuwe structuren in mijn leven en dat van het gezin.

Van satan? Ze zijn gek!

Toen bij mij ADHD werd gediagnosticeerd kreeg ik van een fijne christelijke broeder een boekje waarin o.a. werd gezegd dat ziektes als ADHD van de satan komen en dat er bevrijding nodig was. Sorry, als je niet uit ‘het wereldje’ komt begrijp je nu misschien helemaal niets van wat ik zeg. Eerlijk gezegd: aan zo’n reactie heb ik echt een pesthekel. Het is gek, veroordelend en van God los. Ik ben blij met hoe ik ben geschapen. En… IK WIL GEEN GRIJZE MUIS ZIJN!!

Stephen Tonti

In deze TED Talk laat Stephen Tonti prachtig zien dat ADHD vooral ‘anders’ maar ‘briljant’ is. En dat het er vooral ook vanaf hangt hoe je omgeving je de kans geeft om je te ontwikkelen. Zit het mee, dan zit je op een school die snapt dat ADHD briljant kan zijn. Zit het tegen, dan zit je op een school die je ziet als het lastige en drukke kind dat zijn aandacht er niet bij kan houden.

[ba-youtubeflex videoid=”uU6o2_UFSEY”]

Verveling of hyperfocus

Ik herken in zijn verhaal wel de extremen van snel verveeld raken enerzijds en je kunnen vastbijten in een interessant iets anderzijds. Het is een enorme opgave om een boek te lezen. Tenzij het over iets gaat wat me prikkelt of ik heb er iets over gehoord wat me gemotiveerd houdt.

Veel creatieve mensen blijken (ook tot niemands verrassing) ADHD te hebben. Stel je voor, een wereld zonder ADHD’ers. Dat zou nog eens een saaie en gezapige bedoening worden.

Normaal? Wat is dat?

Het raakt aan wat wij vinden wat ‘normaal’ is. Want blijkbaar functioneert het brein van een ADHD’er anders als ‘normaal’.

Maar wat is ‘normaal’?

Bestaat ‘normaal’ eigenlijk wel?

Dat durf ik te betwijfelen. Het probleem is dat in onze huidige leersystemen en onze maatschappij er een enorme neiging is naar een soort grijze brij, een eenheidsbrij. Iedereen hetzelfde, dan hoef je namelijk maar één oplossing te bedenken.

Waarom is er niet meer ruimte om iedereen juist in zijn kracht te laten functioneren? Ikzelf hou er enorm van om op een podium te staan. Met niet al te veel schaamte wil ik het over serieuze zaken hebben. Daar moet je geen saaie piet voor zijn. Het moet communiceren. En dat wil ik dan ook doen.

Wat is het om ADHD te hebben?

Check dit filmpje maar. Dan begrijp je het een beetje.

[ba-youtubeflex videoid=”Ue0zSycgbN0″]

Alles gegeven

Eerlijk gezegd ben ik doodmoe na een zondagochtend preken. Want in het half uur / drie kwartier stop ik alles wat ik heb. Daarbij help ik mezelf met een heldere outline van mijn toespraak. Ik moet bewust mijn impulsen onderdrukken om niet achter de konijnen aan te rennen met allerlei zijpaadjes. Maar dat komt vooral omdat ik me bewust ben van waar ik niet zo goed in ben.

Het is oké: ik heb ADHD

Vaak noem ik in het rijtje van mezelf voorstellen ook dat ik een ADHD’er ben. Misschien als excuus als het even niet zo gestructureerd is. Misschien omdat ik weet dat sommige mensen zich echt gehandicapt voelen doordat ze vooral de nadelen en afwijzing ervaren.

Het heeft mij en mijn gezin geholpen om te zeggen: het is oké, ik heb ADHD. En trouwens, een ander heeft weer wat anders. En daarbij hoort dat ik soms even geremd moet worden. Of dat ik gewoon mezelf ff moet terugtrekken omdat ik supermoe ben van een dag alles geven en continue prikkels.

Het helpt ook om te begrijpen dat bijvoorbeeld feestjes niet mijn feestje is. Dan moet je een gesprek voeren in een drukke kamer. Maar ja, wat wil je, ik probeer naar jou te luisteren terwijl ik me erger aan tante Truus die aan de andere kant zit te klagen over niksigheid, dat de kids wel erg hard slaan met het speelgoed op het parket en dat de koekjes op tafel op zijn (wie gaat daar iets aan doen?). Sorry, het spijt me, maar dat is een enorme opgave dus.

PS: je kent Jochem Myer neem ik aan? Fijn ADHD :)

[ba-youtubeflex videoid=”tOs8PcKJNCA”]

Wat zijn de positieve kanten van ADHD?

Een simpel antwoord: Creativiteit, scherpe intuïtie, humor, onvoorspelbaarheid, rechtvaardigheidsgevoel, humor, authenticiteit, gevoeligheid, energie, gedrevenheid, pionierswerk, eerlijkheid, flexibiliteit, hartelijkheid, afwisselingsbereidheid, droomkracht, durf, snelheid, zin voor filosofie, leergierigheid, spontaniteit.

Ik ben een gelukkige ADHD’er. Maar ik snap dat dit voor sommige mensen wellicht een hele ingewikkelde zal zijn. Ik heb ook de nadelen ondervonden. Van vastlopen in mijn eigen werk, teveel op mijn hals halen, mijn hoofd niet meer tot rust kunnen brengen. Voor mij werkte de diagnose vooral als het begrijpen van mezelf.

O, en als dit stuk wat ongestructureerd is… Ach, laat ook maar.

 

PS: nog een nuttig artikel naar aanleiding van een hardnekkig bericht dat ADHD een verzonnen ziekte zou zijn: ADHD toch geen verzonnen ziekte »

Andere interessante blog post

  • Zo geef je de perfecte presentatie10-06-2016 Zo geef je de perfecte presentatie Heb jij last van podiumvrees? Of vind je het lastig om je publiek mee te nemen in verbazing van jouw presentatie? Ben je misschien een TED-talk aan […]
  • Tips voor schrijvers en schrijvende ADHD’ers04-08-2017 Tips voor schrijvers en schrijvende ADHD’ers Schrijven is een toffe bezigheid. Maar ik word erg onrustig als ik bezig ben met het schrijven van verhalen. Wellicht is het mijn ADHD, al hebben […]
Wouter van der Toorn
<p>Media Innovator / Art Director bij Jesus.net en Internet pastor. Mijn tijd vul ik graag met nieuwe media, geloof, kerk, de Bijbel, muziek, films. Over al deze zaken publiceer ik hier op mijn blog.</p>
9 Comments
  1. Tobya

    Heerlijk :-) Soms is een etiketje handig, maar waar het vooral om gaat… ontdekken hoe God jou gemaakt heeft, daar blij mee zijn en daar mooie dingen mee doen! Goeie blog!

  2. Jo

    Ik heb ook adhd en ik heb de officiële diagnose een paar maanden terug gehad, maar ik weet niet of ik nou diegene ben met adhd, dat ik zo ben; adhd of dat ik gwn ik ben en het niet moet laten weten en dat ik dus niet adhd ben… pff ik wordt echt moe van mezelf… Trouwens supergoede blog!

  3. Marc

    Fijn dat je je openhartig je verhaal deelt. Gelukkig heeft niemand ooit de moed gehad me richting een gebedsgenezer te sturen, hoeft wat mij betreft ook niet…

ADHD: geen ziekte, maar gewoon anders

door Wouter van der Toorn Leestijd: 5 min
9