pleister op de arm

Vergeven, zelfs in Gods nieuwe wereld

2 min leestijd

Vergeven… als er een thema is waar indrukwekkende en hartverscheurende verhalen bij horen, dan is dit het wel. Want zodra je het hebt over vergeven dan heb je het gelijk over iets dat vergeven moet worden. Soms zijn het grote en ongelofelijke verhalen zoals ik er eerder een paar van deelde.

pleister op de arm

Maar vaak is het ook gewoon heel klein. De kleine dingen, vergissingen, foutjes. Je zegt er sorry voor. Een kind leert al sorry zeggen als hij onnadenkend is geweest. Zo fixen we onze fouten, foutjes, dommigheden. Het zit ons in onze natuur. Misschien wel meer dan haat. Geen kind wordt met haat geboren. En ieder kind leert om ‘sorry’ te zeggen. Ook voor de kleine en onbenullige dingen. Zo leren we om ook voor de grote fouten ‘sorry’ te zeggen en te vragen of iemand je wilt vergeven.

Het is als een gezond functionerend lijf dat normaliter de capaciteit heeft om een wondje te genezen. Iets gaat bloeden, het stolt, er ontstaat een korstje en een nieuwe huid eronder. Klaar, gefixt.

Gods perfecte wereld

Nu geloof ik in een hele nieuwe schepping die komt. Gods nieuwe hemel en nieuwe aarde. Alles is er perfect. Geen verdriet meer.

Gods woonplaats is onder de mensen, hij zal bij hen wonen. Zij zullen zijn volken zijn en God zelf zal als hun God bij hen zijn. Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij. (Openbaringen 21:3-4 NBV)

Je teen stoten in de hemel

En toch vroeg ik me af of we in deze nieuwe werkelijkheid onze teen nog kunnen stoten en een blauwe plek op kunnen lopen. Of we slordig kunnen zijn en per ongeluk onze LEGO kunnen laten liggen waar je zomaar op kan gaan staan. Heb je dat wel eens gedaan, met je blote voeten? Mensenkinderen, dat doet toch best zeer.

Zou het ook in Gods nieuwe werkelijkheid ook niet gewoon zo functioneren dat we ‘sorry’ zeggen. Omdat dat de manier is waarop we fixen.

Ik heb de indruk dat ‘sorry’ (even het alledaagse woordje dat we bij vergeven zeggen) niet alleen maar nodig was ná de zondeval. Maar dat het door God aan ons gegeven is als oplossing voor grote en kleine kwetsuren. Is het niet daarom dat we steeds iets hemels ervaren als we grote en kleine daden van vergeving ervaren of zien?!

Reacties zijn welkom!

PS: reactie is welkom. Aangezien ik met het thema vergeven stevig aan de gang ben wil ik graag mijn gedachten scherper krijgen. En dit is zo’n stukje ervan.

1 reactie

  1. J@ op 11-04-2015 om 21:36

    Tja, dat soort dingen vraag ik me ook nog wel eens af, zoals:
    Ik ben enthousiast motorrijder: zullen er in de hemel ook leuke motorbochtjes zijn ?
    Máár: lekker “plat” door bochten gaan heeft iets te maken met het opzoeken van grenzen èn een “gevaar”-factor. Maar: is er daar wel gevaar ???