je kan god niet zien

Je kunt God toch niet zien

1 min leestijd

Door de geschiedenis heen zijn er mensen geweest die steeds naar God wezen of verwezen. Het hogere, het goede, het eeuwige, dat oversteeg al onze dagelijkse bezigheden en onze korte tijd in het leven. Wie God was en is? Daar zijn veel clou’s voor in het leven en in de geschiedenis, maar ze zijn altijd te beperkt. Zodra het te concreet wordt verliest het direct zijn geloof en geloofwaardigheid.

je kan god niet zien

Precies die dynamiek, tussen iets weten en niets weten, tussen twijfel en zekerheid, tussen geloof en bewijs, tussen ziel en zaak, dat is de dynamiek van geloof en de zoektocht naar het hogere. Misschien is het precies de eigenheid aan geloof.

In het Oude Testament van de Bijbel wordt geschreven over Mozes die bij God op de berg was. Hij wilde graag God zien, maar dat kon niet (lees in Exodus 33). Eenvoudigweg omdat geen mens dat blijkbaar zou overleven. Maar wat Mozes wel mocht, was God zien als hij voorbij was gekomen. Hij kon God dus niet zien. Maar wat hij wel kon zien is als God er was geweest.

Is het niet altijd zo met God? Je kan hem niet zien, niet aanwijzen, niet bewijzen, niet omschrijven. Maar je weet ergens diep in je ziel: hij was hier.

7 reacties

  1. Wietze Baron op 01-12-2015 om 15:38

    Wouter: De algemene strekking van je betoog kan ik me goed in vinden, de spanning tussen de rationele beperktheid en het verlangen naar meer. Maar zodra je dat gaat invullen met de inhoud van één specifieke religie (in jouw geval evangelisch christendom, denk ik), kom je al met concrete “antwoorden” en begint de spanning weg te vallen.

  2. Anthony Ruijtenbeek op 25-11-2015 om 00:19

    Ik zie dat m’n reactie die ik gisteren heb geschreven, niet geplaatst is. Ik heb geen idee waarom. Ik interpreteer jouw blog hier als een beschrijving van de kwestie van de ‘verborgenheid van God’. In mijn reactie heb ik beschreven in hoeverre ik daar vanuit mijn visie in mee kan gaan, maar ook wat bezwaren benoemd.

    Misschien is het sowieso een goed idee om eens een algemene blog te schrijven over wat voor reacties je graag wil hebben en welke vooral niet?

    • Wouter van der Toorn op 25-11-2015 om 10:32

      Sorry Anthony, reacties komen in de review te staan als je er links in zet om spam te voorkomen (is een instelling die nodig is kan ik je vertellen). Die worden niet automagisch gepubliceerd. Niet te snel je conclusies trekken dus. Wil je zonder zorgen reageren, dan geen links erin plaatsen (en ook geen schuttingtaal, die worden ook in review gezet).



  3. henkkarssenberg op 24-11-2015 om 11:59

    Wij zien God niet, maar wie gelooft ziet Jezus, die voor een korte tijd beneden de engelen werd geplaatst, maar nu met eer en heerlijkheid gekroond is.
    Het geloof is het bewijs van de dingen, die wij (nu nog) niet zien, maar die ons wel beloofd zijn en zeker zullen gebeuren.

  4. Boktor op 24-11-2015 om 07:09

    Totdat je diep in je ziel weet dat het Niet zo is.

  5. Anthony Ruijtenbeek op 24-11-2015 om 00:14

    Ik heb er altijd moeite mee gehad, het ‘weten’ zetten tegenover het ‘geloven’. Dat was vóórdat ik katholiek werd zo, toen zocht ik in de wetenschapsfilosofie naar een basis, een laatste grond waarop het begrip ‘bewijs’ gestoeld kon worden. Het antwoord daarop was ingewikkeld en tegelijk ook simpel; óf het is God óf het is er niet. Hoe dan ook gaat er geen ‘bewijzen’, geen ‘weten’ boven ‘geloven’. Toen ik katholiek werd, was het eigenlijk ook niet anders, ik werd geconfronteerd met een God die zó tot in het uiterste Zijn best deed om gekend te worden, om zó nabij te zijn en die ons ook actief op dat pad wilde (en wil) begeleiden om Hem en ook Zijn schepping, te leren kennen. En als je die katholieke ‘bril’ opzet, dan zíe je het ook overal terug. Zelfs daar waar het mijn oorspronkelijke zoektocht betrof. Dit specifieke stuk wil ik de meelezer toch niet onthouden:

    http://www.strangenotions.com/from-faith-came-science-the-condemnations-of-1277/

    De Grieken waren al heel ver daar waar het ging om de doorbraak van de moderne wetenschap en van hen was Aristoteles nog weer het meest geavanceerd. En in de Islamitische wereld was men dan weer iets eerder met de herontdekking van Aristoteles’ gedachtegoed. Maar de doorbraak kwam in de boezem van de Kerk, toen ‘Aristoteles’ tegenover ‘Thomas’ (dus de katholieke leer) werd gezet. Heel bijzonder en zo zijn er nog zóveel voorbeelden te geven.

    Maar, je voelt ‘m al aankomen; ja, uiteindelijk kun je aan alles twijfelen. Het zou zomaar allemaal een ‘schitterend ongeluk’ kunnen zijn, of beter, een hele reeks ‘schitterende ongelukken’. Je kunt er allemaal een naturalistische verklaring voor geven, die zal dan weliswaar soms ook wat gekunsteld aanvoelen, maar goed, het kán wel. En waarschijnlijk is dat om precies de reden die je geeft. Men zegt ook wel dat van alle engelen, die dan niet de eigenschap van twijfel zouden bezitten, maar de gevolgen van al hun keuzes zouden kunnen overzien, éénderde in de rebellie van Satan zou zijn meegegaan. Wie weet. Toen God zéér voorzichtig Zichzelf aan ons onthulde, sloegen we Hem al aan het Kruis.

    Die twee ‘polen’ zie ik ook steeds in de Kerkgeschiedenis terug, enerzijds natuurlijk de nadruk op het ‘ordenend principe’ dat de Kerk ook is, de hele mensheid is a.h.w. een ‘equilibrium’, als de één meer neemt dan dat ‘m toekomt, dan moet ergens anders, of minder anoniem, moet een ander, de prijs betalen. Dus dat is niet zweverig, omdat het ergens in een heilig boek vermeld staat ofzo, nee, heel concreet. Daarom is het ook echt noodzaak dat het geloof verkondigt wordt, onversneden en als eenheid. Maar tegelijkertijd is er ook altijd die worsteling geweest om tegemoet te komen aan dissentie. En als dat niet gaat zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat; ‘gradueel’ dus. Om een willekeurig voorbeeld te geven, een toespraak van Pius IX, uit een tijd dat de Kerk zéér onder vuur lag. Enerzijds is er de spierballentaal, zeker. Maar toch ook:

    “Maar eveneens dient als zeker gehouden te worden dat zij die werken in de onwetendheid omtrent de ware religie, indien deze onwetendheid onoverwinnelijk is, niet schuldig zijn vanwege dit feit aan eenderwelke fout in de ogen van de Heer. Welnu, waarlijk, wie zou zich aanmatigen de grenzen van deze onwetendheid te bepalen, gezien de natuur en verscheidenheid van de volkeren, landen, mentaliteiten en andere zaken? Want waarlijk, verlost van lichamelijke ketenen, zullen wij God zien zoals hij is en wij zullen volmaakt inzien door welke een hechte en mooie band de goddelijke ontferming en rechtvaardigheid verbonden zijn. Echter, zo lang wij op aarde zijn, te neer gehouden door deze sterfelijke massa die de ziel bedrukt, laten wij als meest stellig houden, overeenkomstig de katholieke leer, dat er slechts één God is, één geloof, één doopsel. Het is niet toegestaan verder onderzoek hieromtrent te verrichten.”
    http://www.rkdocumenten.nl/rkdocs/index.php?mi=600&doc=3665

    • Anthony Ruijtenbeek op 25-11-2015 om 23:12

      Ja, daar heb ik dus iets te vroeg mijn conclusies getrokken. Mijn excuus en dank voor de handvaten voor het reageren.



Laat een reactie achter