handen

Waarom staat de genezingshype me tegen

3 min leestijd

In de afgelopen weken is er aardig wat aandacht geweest voor de genezingshype die in sommige hoeken van de christelijke wereld aanwezig is. Een paar weken terug schreef ik een pleidooi om de gloriestoelen en healingstations thuis te laten. Dit zorgde voor een aantal reacties in o.a. het ND (van Annemieke Bosman, van Marijke Volgers en gisteren van Hans Maat) en nog een aantal blogs. Dit is weer een nieuwe reactie. Dit keer weer van Marijke Volgers.

handen

En ineens weet ik waarom die hele ziekte-genezingshype me zo tegenstaat. Op m’n tijdlijn komt een citaat voorbij dat van Viktor Frankl moet zijn. Oostenrijks neuroloog en psychiater, 1905-1997, wordt erbij vermeld. Het citaat luidt:

“Wanneer we niet meer in staat zijn een situatie te veranderen, worden we uitgedaagd om onszelf te veranderen.”

Ik ken hem verder, ondanks mijn sociale studie, niet. Maar een man die het tegengestelde zegt als Emile Ratelband, die heeft eigenlijk direct mijn sympathie. Ik ben namelijk niet zo’n fan van Emile Ratelband, omdat ik niet zo geloof in de maakbaarheid van deze wereld. En dat is precies wat me dwars zit in die hele genezingsgolf die door christelijk Nederland is gaan waren: dat we daarmee met een ongelooflijk christelijk sausje, waarvan je onmogelijk kunt gaan beweren dat het niet klopt, gewoon heel werelds ons leven maakbaar gaan maken. We doen alsof het heel christelijk is, heel vroom. Maar ondertussen doen we niets anders dan de mensen om ons heen: WIJ maken het leven. Alles is te beïnvloeden, zelfs ernstige ziektes.

Even voor de duidelijkheid: ik geloof dat God kan genezen EN ik geloof dat Hij dat ook doet. Ik geloof alleen niet dat Hij altijd geneest, (zie mijn eerste blog hierover).

Daarmee sta ik uiteindelijk dus ook recht tegenover Viktor Frankl, die zingeving zoekt in alle aspecten van het leven, zelfs de meest wrede daarvan, in plaats van die zingeving te vinden in de Schepper van het leven.

Maar hij heeft wel gelijk als hij stelt dat niet alle aspecten van het leven te vormen zijn naar hoe jij dat graag zou willen en dat je dan dus iets met jezelf aan moet. De genezingsbediening gaat hier vaak aan voorbij: God wil genezen en Hij wil iedereen genezen, wordt vaak gesteld. Dat eerste: dat kan ik met m’n hele wezen beamen. Dat tweede, dat kun je gewoon niet zeggen. Wij zijn God niet, wij beslissen daar niet over en dus is het wreed om te gaan beweren dat je weet wat God gaat doen, als je tegenover iemand staat die ziek is en daardoor heel kwetsbaar.

Bovendien gebruikt God allerlei omstandigheden om ons te vormen naar Zijn beeld. Altijd genezing ontvangen, zou ons tot zwakke, ruggengraatloze mensen maken. Niet helemaal Zijn beeld….

Bidden voor genezing? Altijd doen. Het zou stom zijn om er niet om te vragen, als je gelooft in een God die kan genezen. Maar dan dus wel vanuit je nederige mens-zijn en met de wetenschap dat het ook (nog) niet kan gebeuren. Dat God omstandigheden in je leven toestaat die jij niet leuk of zelfs vreselijk vindt, maar waarvan Hij besluit dat ze voor jou op dit moment geen belemmering vormen om tot Hem te komen. Of misschien zelfs juist helpen om dichter bij Hem te komen.

Onze wereld is niet maakbaar. Ook niet als we daar een christelijk sausje van maken. De mens wikt, God beschikt.

5 reacties

  1. Tom op 29-08-2016 om 18:09

    Bij opwekking al veel genezingen gezien. Op die momenten als je dat meemaakt kan je eigenlijk niet anders dan geloven in God

  2. Jennifer op 15-08-2016 om 06:33

    Is de schrijver van mening dat het vasthouden aan een wonderbaarlijke genezing die uitblijft slecht kan zijn voor de zieke?

  3. Jeanne Hollestein op 14-08-2016 om 11:02

    Genoeg tegen gekomen op “genezings gebied”. God is nog steeds Dezelfde, maar wij kunnen Hem niet narekenen. God vraagt geloof en vertrouwen, leg het in zijn hand.

  4. Mark op 13-08-2016 om 06:21

    Wat ik wil zeggen is dat wij mensen moeten beseffen dat we last hebben van wens denken. In de maan zien we all gauw een gezicht en in een mooie toevalligheid zien we voorzienigheid. Zoals de kosmos in elkaar steekt, zoals rechtvaardigheid niet te duiden valt (ook denken we van wel) kan je niet anders stellen dat er geen God is met redenen om te genezen. Zo wel, wat voor rede zou God hebben om iemand te genezen van bijvoorbeeld zijn zware geestelijke handicap? (en waarom gebeurt dat nooit) Waarom zijn ook er wonder/genezings verhalen buiten de christelijke wereld? Oh en trouwens, waarom zou God af en toe iemand genezen? Kan ie het toch net zo goed vaak doen?

  5. Hanna op 06-08-2016 om 10:33

    Mijn waarde? Gods waarde, Hij geneest,hoe dan ook maar niet zoals er vaak geëist of gemanipuleerd wordt, Het is Gods eer en erg die Hij met ons gaat om tot Zijn doel te komen.!

Laat een reactie achter