Clicky

Het slopende mantra van gebedsgenezers

11 november 2017

Dit is een gastblog van Annemieke Bosman. Ze is chronisch ziek, heeft jaren meegelopen in de charismatische gebedsbeweging en kent wel ongeveer hoe het allemaal werkt in ‘het wereldje’. En nu? Ze raadt chronisch zieken aan zich er verre van te houden, die genezingsdiensten.

Het afgelopen jaar heb ik gebedsgenezers zorgvuldig ontlopen. Na een onfortuinlijk einde van mijn experiment met gebedsgenezing, houd ik me er verre van. Maar zo nu en dan kom je ongewild toch weer iemand tegen die de frustraties bij je boven brengt. En ervaar je dat je eigenlijk nog een heleboel zou willen zeggen tegen mensen die denken dat gebedsgenezing dè oplossing voor alle ziektes is. Nu ik er inmiddels wat verder van afsta en niet meer dagelijks mee geconfronteerd wordt, nog maar eens een paar gedachten op een rij.

Kwetsbaar

Als chronische zieke ben je kwetsbaar. Iets wat ik bij mezelf veel te laat erkende. Kwetsbaar omdat er medisch gezien geen uitkomst is. Je bent ziek. Je blijft ziek. Er is dus één ding wat niemand je kan geven, maar waar je, diep in je hart -zelfs al herkende ik in het begin dat gevoel niet- enorm naar verlangt: een gewoon leven zonder ziekte en pijn. En dat is precies wat de genezingstheologie tegen je zegt. Je hoeft niet ziek te zijn, want God wil je gezond. Stel het maar zo voor: een hond een bot voor houden waar het net niet bij kan. De hond springt, blaft, wordt wild. Dat is wat er gebeurd als je een zieke zegt dat deze alleen maar het wonder hoeft te grijpen, of hoeft uit te reiken naar een wonder, of een wonder moet verwachten. Je hoofd slaat op hol. Wat niemand je kan geven, lijkt opeens vlakbij te zijn. Genezing.

Hoop

Verwachtingsvol ga je naar een genezingsdienst. Dat is enorm spannend. Daar is namelijk te krijgen waar je het meest naar verlangt, althans dat zeggen ze. Kom naar het wonder. De avond begint met zang en een preek om de verwachting en de juiste stemming te laten groeien. Je wacht tot het moment dat jij naar voren kunt. En dan wordt er gebeden. Voel je al iets? Gebeurt er iets? Nee, je voelt niets. Maar je wilt iets voelen. God doet toch altijd wat? Althans dat wordt je gezegd. Heb ik misschien minder pijn? Ja, misschien. Zie je, God is aan het werk. Hij geneest je. Soms word je aangemoedigd ervan te getuigen. Je hebt toch minder pijn? Als je getuigt toon je geloof in je genezing en zal het doorzetten.

Teleurstelling

Je vertelt mensen dat je minder pijn hebt. Iedereen reageert uitzinnig. Geweldig. God heeft je genezen. Je gaat naar huis. Bent alleen. Merkt dat je nog steeds pijn hebt. Soms meteen. Soms een dag of dagen later. Soms blijf je nog even in de sfeer en kun je je een paar dagen vermannen. Nee, ik heb geen pijn. Nee, wat ik voel is niet echt. Je ontkent het. Ik moet er tegenin gaan. Ik moet mezelf zeggen dat ik genezen ben. Maar nee, uiteindelijk komt vroeg of laat dat moment: je bent nog net zo ziek als ervoor. Ik vind het moeilijk woorden te vinden om te beschrijven hoe dat voelt. De eerste keer ben je dapper. Ik ga gewoon nog een keer voor me laten bidden, neem je je voor. De vijfde keer is het bijna niet meer te verdragen. De tiende keer stort je in.

Omstanders

Dan heb je “de fans”, het publiek. Ze zijn niet ziek. Ze vinden het prachtig. Ze willen dat God zoveel mogelijk mensen geneest en het liefst willen ze daar een aandeel in hebben. Dus ze bidden voor je. Ze geven je raad. Je probeert je er voor open te stellen. Je wilt tenslotte zelf niets liever dan genezen. Ze moedigen je aan. Niet opgegeven, want je wilt toch genezen? Niet stoppen nu, je genezing is er bijna. God wil je genezen. God wil ziekte niet. God wil je gezond. Je wordt overladen met artikelen en boeken over genezing. Sommigen zien zichzelf als profeet en hebben woorden van kennis voor je. Over je zonden, zonden belijden, zonden bij het voorgeslacht. Ze zien zichzelf als degenen die jou de “waarheid” moeten zeggen. Er moeten nog zonden zijn. God gebruikt je ziekte als een gesel, om jou iets te vertellen, over je zonden, je ongeloof, je hoogmoed…..

Eenzaamheid

Ziek zijn, zeker lang chronisch ziek zijn, is eenzaam. Je bent de enige die het kan dragen. Niemand kan er voor je iets af doen. Je raakt je sociale netwerk steeds meer kwijt doordat je niet meer mee kunt doen met de gewone clubjes en groepjes. Doordat je steeds minder naar verjaardagen kunt, naar kerkdiensten en Bijbelkringen. Maar ziek zijn in charismatische kring is nog eenzamer. God wil tenslotte deze ziekte niet. Hij wil genezen. Toegeven aan je ziekte is dus geen optie. En je komt in een spagaat. Je kunt niet anders dan de ziekte accepteren, maar de mensen om je heen accepteren niet dat jij het wilt accepteren. Dat jij rust nodig hebt. Dat jij de ziekte alleen kunt dragen als dat diepe verlangen naar genezing niet steeds aangesproken wordt, maar tot rust komt. Dat je het alleen kunt dragen als er mensen om je heen staan, die aanvaarden dat je ziek bent en zieker wordt en dat je mensen nodig hebt, die zwijgend een arm om je heen slaan, beseffend dat ze niet kunnen begrijpen waar je doorheen gaat en dat je geen woorden en adviezen nodig hebt, maar gewoon iemand die er even is.

Pijnpsychologie

Inmiddels houd ik me verre van gebedsgenezing. En heb ik heel wat meer inzicht in de dingen die ik in die tijd meegemaakt heb. Waarom ervoer ik minder pijn bij gebed? Ik weet inmiddels dat je door psychologische “trucjes” veel pijnreductie kunt bewerkstelligen. Als ik iets heel graag wil doen, iets dat ik fysiek eigenlijk niet meer kan, dan kan ik door sterk willen, door mezelf te zeggen dat ik het kan, door me te focussen op iets anders dan de pijn (namelijk datgeen wat ik wil) nog heel veel. Jammer alleen dat ik de dagen erna niets meer kan als ik mijn fysieke grenzen niet in acht neem. Ik weet inmiddels dat adrenaline je geweldig kan helpen pijn niet te ervaren. Maar ook bijvoorbeeld verbeelding, inbeelding, en meditatie me kunnen helpen om de pijn niet of minder te ervaren. Liegen die mensen die zeggen minder hoofdpijn, kniepijn of rugpijn te hebben na gebed? Nee, ze ervaren minder pijn. Dat is echt. Dat is een overweldigend gevoel. Maar dan komt het terug. Voor de omstanders was en ben je echter genezen…..

Wonderen

Ik heb heel veel “wonderen” meegemaakt die volgens mij weinig relatie hadden met God. “Ik voel echt dat de tumor aangeraakt wordt.” “Hier wordt iemand van een tumor genezen” en vervolgens “God heeft kanker genezen die avond”. Ik hoor ook onzinnige dingen als dat iemand na gebed zegt “ik ben van reuma genezen”. Sorry, maar pas als je je medicatie afgebouwd hebt en een lange periode reumavrij bent, ben je genezen. Reuma komt nu eenmaal in aanvallen. Er worden heel veel ongegronde claims gedaan. Gebeuren er dan helemaal geen wonderen? Dat hoor je mij niet zeggen. Wel wordt er veel discutabels “wonder” en “God heeft genezen” genoemd.

Dokters

Stel nu dat er 1 op de 100 mensen echt genezen wordt in zo’n dienst. Dan gaan er 99 ziek weg. Die ene staat echter op het podium te getuigen. De tendens is “God geneest”, terwijl de waarheid is 99% van de mensen bleef ziek. “Moeten we dan ophouden met bidden? Als een dokter een patiënt niet kan genezen dan wordt hij toch ook niet ontslagen?” Mijn doktoren staan al bijna 20 jaar naast me, ook al is allang duidelijk dat ik niet zal genezen. En hoe zieker ik word, hoe meer mensen en dokters er zich met me bemoeien en me omringen. Ik heb een huisarts, een reumatoloog, een neuroloog, een dermatoloog, een pijnpsycholoog, een reumaconsulente, een reumaverpleegkundige…. Niemand laat me aan mijn lot over. En ik krijg medicatie om het leven dragelijker te maken. En dat, dat is dus precies het manco aan gebedsgenezing. Niet genezen? Jammer dan. In plaats van de zieke te omringen met zorg en nabijheid, die deze zo hard nodig heeft om de pijn en achteruitgang te dragen, wordt de zieke vermaand vast te houden aan die minuscule hoop op genezing. In plaats van de mensen op te vangen die voor de zoveelste keer tevergeefs voor genezing komen, wordt er alleen gejuicht met de paar mensen die genezen lijken.

Stoppen met gebedsgenezing?

Zo rigoureus wil ik het niet stellen. Voor mij persoonlijk geen gebedsgenezing meer in ieder geval, zeker niet in grote settings als genezingsdiensten. En ik raad iedereen die chronisch ziek is heel erg aan zich er niet mee in te laten. In ieder geval niet met een achterliggende theologie die ervan uitgaat dat God altijd wil genezen en iedereen gezond wil. Als je voor je wilt laten bidden, kies dan voor de veiligheid van de gemeente. De ziekenzalving vind ik daar een mooi evenwichtig voorbeeld van. “God wil je gezond”, het mantra van vele gebedsgenezers lijkt mooi, maar het sloopt je: Steeds weer die confrontatie aan te moeten gaan met dat diepe verlangen naar genezing en steeds weer die hoop op een lot uit de loterij. Ik geloof niet meer in een God die alleen zou reageren op het juiste gebed, die willekeurig geneest, die kan genezen, maar het merendeel van de zieken overslaat. Als ik één ding aan gebedsgenezers zou mogen meegeven is het dit: Als jullie namens God voor arts willen spelen (-“God is je heelmeester naar wie je toe moet voor genezing, niet je arts”-) begin dan met fatsoenlijke nazorg voor al die mensen die niet genezen.

Heelmaken

Of ik nog in Jezus geloof? Ja, ik geloof dat Hij ons leert “heelmakers” te zijn. Zoals velen weten betekent het Griekse woordje “sozo” niet alleen genezing, maar ook heel maken of het iemand goed laten gaan. Ik geloof dat als we de boodschap van Jezus in ons leven volgen: Onvoorwaardelijk liefhebben, zelfs onze vijanden, vergeven, vredestichter zijn, mensen niet buitensluiten maar omarmen, dat we dan werkelijk heelmakers zijn, helers, genezers zo je wilt. Jezus geneest mensen die door religieuze regels buitengesloten zijn. Zieken, bezetenen en doden raak je niet aan, want dan word je zelf onrein. Hij laat de religieuzen zien dat wie zij buitensluiten met hun religieuze logica, degenen zijn die Hij betrekt bij dat nieuwe Koninkrijk. En wie anderen blijft buitensluiten met zijn religieuzen ideeën, zelf buiten dat Koninkrijk zal eindigen. In de Gehenna. De afvalplaats buiten de stad. Waar het offerafval heen ging. Het resultaat van het religieuze denken. Om het met mijn eigen woorden te zeggen: Ik denk dat gebedsgenezers zouden moeten gaan zien, dat de zieke die voor hen staat hen kan genezen. Dat het vraagt om zoiets “onreins” te doen als naast een zieke te gaan staan en zich in te laten met de zieke, in plaats van de zieke te zien als een object waardoor het Koninkrijk zichtbaar moet worden door genezing. De ziekte niet te zien als iets “fouts” of “kwaads” dat aanwezig is in de mens, maar de mens als geheel te zien (dat is inclusief de ziekte), die misschien wel meer over Gods Koninkrijk te vertellen heeft dan je denkt. “Een mislukt project”, werd ik ooit door één van hen genoemd. Dat is tekenend. Ik ben dankbaar dat Jezus in de Bergrede andere woorden spreekt. Zalig zij die erbuiten vallen, die door religieuze praktijken aan de kant geschoven worden, want zij hebben zicht op dat nieuwe Koninkrijk, om het maar eens te formuleren in lijn met de woorden uit de Bergrede. En dat, die wetenschap, geneest me -langzaam- van de velen blutsen en wonden die ik opgelopen heb in de wonderlijke wereld van de gebedsgenezing.

ps. Zat of zit je ook klem in het genezingsverhaal? Wil je je verhaal kwijt? Mail me op [email protected]

Andere interessante blog post

  • De eenzame weg van gebedsgenezing16-11-2017 De eenzame weg van gebedsgenezing De blog van Annemieke over de slopende mantra's van gebedsgenezers heeft veel losgemaakt. Veel persoonlijke berichten en gesprekken volgden. Er […]
  • Een obsessie voor genezingen?08-04-2015 Een obsessie voor genezingen? Wat is dat toch met die mensen die zo obsessief met genezingswonderen bezig zijn? Het is niet onschuldig. Er worden mensen door beschadigd. […]
identicon
<p>Annemieke Bosman: echtgenote| moeder | geestelijk verzorger | creatieveling | spreken | schrijven</p>
33 Comments
    1. Martin

      God kan en zal genezen. Maar niet altijd.
      Veelal word hier gekeken naar kwantiteit, als er maar mensen genezen worden!
      Net zoals bij evangelisatie, van er zijn wel xxxx mensen tot geloof gekomen door mijn gesprek.
      Sorry to say, het is geen wedstrijd.

      Zeker je kunt bidden en vragen om genezing, maar het is aan God hoe het gaat.
      Niet van je geloof is te klein, of andere zaken.

  1. Harris

    Dus God… als ik na 1x niet genezen ben, oké Na 5x wordt ik toch wel wat geirriteerd en pas op God !! als ik na 10x nog niet genezen ben dan ga ik een blog schrijven hoor !! Duidelijk een stuk geschreven uit frustratie, belachelijk. Je kunt God niet dwingen, vertrouw gewoon op Hem. En als je niet naar gebedsgenezers wil dan ga je toch niet… En ja.. ik weet wat het is om chronisch ziek te zijn.

    1. Peter

      Ik heb hier slechts 1 gedachte op:

      Liever ziek de hemel beërven, dan met onzin de aarde bederven… #genezingsdiensten #genezing #pinksterleer.

    2. Harris

      Als je je frustraties zwart op wit zet dan kun je reacties verwachten, en dit is mijn mening en ook ik heb het recht om die te uiten. Of mag hier alleen positief op geregeerd worden ?

    3. Wouter van der Toorn

      En… wie mag Harris zijn om zo te oordelen? ‘Je kunt God niet dwingen, vertrouw gewoon op Hem.’ Dat is nou precies zo’n opmerking waarmee je de mond van de ander snoert, waarmee je een van de mantra’s van gebedsgenezers herhaalt, waarmee je duidelijk laat zien dat je vooral denkt dat je God moet verdedigen in plaats van proberen te begrijpen wat iemand zegt. Dat doe je duidelijk niet.

      ‘En als je niet naar gebedsgenezers wil dan ga je toch niet…’ Precies dat gaat ook op voor het hier reageren. Als je niets zinnigs te zeggen hebt, dan ga je toch ergens anders heen?

  2. Jan-Willem

    Beste Harris,
    Ik lees niet er niet dat Annemieke gefrustreerd is in God. Juist andersom, dat ze het met God best goed kan vinden en Hij voor haar veel betekent, maar meer moeite heeft met mensen die vinden dat zij genezen moet worden. Dat mag je toch wel kenbaar maken
    en opschrijven? Misschien herken je als chronisch zieke wel iets van moeite hoe mensen vinden dat jij met je ziekte om moet gaan.

  3. Margreet

    Heel goed artikel en helaas heel erg herkenbaar. Dit is de ergste versie van ‘goede raad incasseren’ die je als chronische zieke zo vaak moet ondergaan. Mensen die tips geven die kant noch wal raken of je al 20 jaar geleden gehoord hebt, voor de zoveelste keer, dat is vervelend. Maar deze versie, de fans, de farizeeërs, dit sloopt je geloof en je zelfvertrouwen. Als je al niet depressief was, dan word je het hier wel van.
    Knap hoe je het verwoord hebt. Sterkte in de strijd vrouw!

  4. Janny

    Wil graag even reageren op genezingsdiensten, natuurlijk kan God genezen maar op zijn tijd.
    Vraag mij af of je naar een speciale dienst moet komen,is God gebonden aan een dienst??
    God kan genezen in je binnenkamer als je met Hem alleen bent, daarvoor hoef je niet naar een genezingsdienst te gaan,God heeft geen beperkingen.
    Als elk mens genezen zou worden,tijdens een genezingsdienst, kun je ziekenhuizen sluiten.
    Gaat het niet om de genezing van je Hart?

  5. Karin

    Heel mooi en herkenbaar geschreven Annemiek! Ja ik geloof in God als mijn Schepper, Redder en Geneesheer. Ik bid jou de liefde van God toe, wijsheid en kracht. Hij is erbij! In alle situaties van het leven! Hij laat nooit los!

  6. Jacques Vermeulen

    Mooi en oprecht geschreven, kan me helemaal vinden in je verhaal. Dank dat je het zo deelt zo eerlijk en oprecht. Wens je veel zegen en kracht toe van de allerhoogste.

  7. Hennie Barendregt-van Zelst

    Dapper van je Annemieke om dit zo openbaar te willen delen.
    Ik kan mij helemaal vinden in je verhaal.
    Na het lezen voelde ik opluchting.
    Ook ik tob al heel lang met reuma en andere nare zaken.
    Ik heb nooit naar een genezingsdienst gewild, juist om wat jij schrijft.
    Ik weet mij echter een geliefd kind van onze Hemelse Vader.
    Sterkte en lieve groetjes, hennie.

  8. Ron Booij

    Hoi Annemieke,

    Met grote interesse jouw verhaal gelezen. Inderdaad wordt “genezing” vaak overbelicht en uit de context van Gods Woord gehaald. Overdreven fixatie leidt tot frustratie. Ik geloof zeker dat er genezing plaats vind omdat ik dat in diverse werelddelen zelf heb ondervonden en gezien in diverse situaties. Ik geloof er wel in. Maar terecht is het geen loterij en de genezingswonderen blijven uitzondering. Helaas wordt dit niet altijd zo gepresenteerd. Heel veel geloof, sterkte en volharding toegewenst in de weg die je gaat.

    Ron Booij.

  9. Cock Grandia

    Goed om dit te vertellen! Jouw zin: Ik geloof niet meer in een God die alleen zou reageren op het juiste gebed” is mijns inziens de kern. Inderdaad zoek de veilige omgeving van je eigen gemeente. Het hangt niet af van bepaalde personen, maar van de Schepper Zelf!

  10. conny walraven

    Hallo
    Heel blij ben ik met je artikel.
    Je hoeft niet ver weg om genezen te worden.Het zijn allemaal methodus,waarom gaat de gebeds genezer dan niet naar een ziekenhus om mensen te genezen?We hebben genoeg aan Jacobus 5.Ziekte houd je ook dichter bij God.Soms wil God er iets mee bereiken.Natuurlijk gebeurn er nog wonderen maar daarvoor hoef je niet naar een gebeds genezer.

  11. Herman Robbertz

    Proficiat Annemieke ! Dapper de waarheid aan het licht brengen. Goed gedaan.
    Ik ben al bijna 60 jaar chronisch ziek, en heb vele jaren lang geleden onder deze praktijken.
    Maar ik heb mijn geloof in JEZUS behouden.

  12. Gerdientje

    Hoi Annemieke,

    Wat mooi geschreven. Ik ben in de bijna zeven jaar dat ik nu ziek ben nooit naar een genezingsdienst geweest en precies hierom. Mooi verwoord. Dank je wel.

  13. Margrert

    Of ik me herken in onderstaande blog? [Veel ziekte ervaring zelf: endometriose, schildklier, polyartritis, vermoeidheid, pijn…]
    Ja en nee. Ja, de teleurstelling…. En nee, want ik verwacht alles van God ondanks tegenslagen en geen wonderen. Het verandert namelijk mijn beeld op God niet en waar Hij toe in staat is.

    De teleurstelling is zuur. En lastig te verdragen. Maar dat is iets wat ik bij God mag brengen. In de psalmen klaagden ze ook wat af.

    Het waarom van ziekte is niet te begrijpen. En weet je…. ik heb toen bedacht, ik ga gewoon heel dicht bij God leven. En steeds meer van Zijn Koninkrijk leren. Steeds meer leren van Zijn aanwezigheid. En dan ontvang je zoveel.

    Ik ben zo dankbaar voor alle lieve mensen om ons heen. Zo dankbaar voor liefdevolle gebeden. Maar ook dankbaar voor goede artsen.

    Wanneer God een wonder doet zullen we het allemaal opmerken en hoeven we niet te doen alsof. Gewoon dichtbij God in de schaduw van de Allerhoogste. Schuilen. Wat hebben we meer nodig dan dat?

    We hoeven niets meer, geen druk, geen perfectionisme, want alles is al volbracht. Wat een vrede en rust. Misschien met pijn? Maar nooit zonder Jezus. Oog gericht op die prachtige toekomst en doen wat je wel kunt doen in jouw omstandigheden.

    Er valt natuurlijk veel meer te zeggen. En het is een strijd elke ochtend met pijn opstaan vergt zo’n ontzettende moed. Dus dikke knuffel voor deze blogschrijfster! Ik vind het enorm dapper.

  14. Lonneke

    Ik geloof dat God de macht heeft over ziekte en dood. Ik heb geen antwoord op de vraag waarom God de een wel geneest en de ander niet. Wat ik wel weet is dat Gods Goedheid niet zozeer in de omstandigheden zichtbaar worden, maar in je hart als je bij Hem schuilt. Als je God kunt vertrouwen en liefhebben in welke omstandigheid dan ook, dan heb je volgens mij Gods genezing ontvangen.

  15. J. Roeleveld

    Heel herkenbaar. Al ben ik niet ziek.. Respect voor wat je deelt! Denk dat het helpt om de pastorale ongelukken van een bepaald soort genezingsbediening voor het voetlicht te halen. Zelf vind ik de bijdragen van Ronald Westerbeek hierin erg verhelderend. (o.a. http://ronaldwesterbeek7.blogspot.nl/2017/03/hoe-blijft-het-vuur-branden.html)
    Volgens mij kan je mét overtuiging voor zieken blijven bidden en toch de uitkomst aan God overlaten. Dat laatste schept ruimte voor (een theologie van) lijden.
    Sterkte!

  16. Jolanda Althuis

    Wat heb je dat goed verwoord Annemieke! Een goed artikel om te delen. Het is slopend om chronisch ziek te zijn en het is nog slopender als christenen, die het op zich vast goed bedoelen, jou, met je ziekte, niet erkennen. Ik vind het zelf heel ingewikkeld om hier goed op te reageren. Wat je nodig hebt, is mensen die om je heen staan, er voor je zijn, dag na dag, jaar na jaar. Samen in de modder staan. Ik bemerk dat mensen dit echt lastig vinden, zeker als de ziekte chronisch is en het lang duurt. Wat zou het mooi zijn als mensen hierin zouden kunnen groeien!

  17. Caroline

    Heb een hele droevige tijd meegemaakt met het volgen van kerkelijke leiders in deze zogenoemde gaven van de geest.
    Mijn hele vertrouwen en mijn geestelijke leven is ernstig beschadigd. Ik zou graag met mensen in contact komen die hiermee in aktie willen komen om deze wandaden te voorkomen om zo te voorkomen dat er meer schade toegericht wordt.

  18. Gary

    God geneest ook wel eens niet!
    Jezus ging rond op aarde en genas de zieken, maar niet alle zieken!
    Het is goed dat u uzelf uit mevrouw, mijn ervaring is dat als je je zonden belijd en je door de oudsten laat zalven er genezing is! Komt het direct? Bij mij niet! We moeten ook ons verstand, door God gegeven, gebruiken!
    Lees Jacobus 5 maar eens en verwacht het minder van de mens (de gebedsgenezer) kom in de Rust van God, die u zo lief heeft!
    Zegen! Gary.

  19. Cornelis de Vlaming

    Annemieke… ik vermoed dat we bezig zijn onze ratio boven de adviezen van het Woord van God te laten preveleren. Als Jezus zegt: ‘Als je iets bid, geloof dat je het ontvangen hebt en het zal je geworden’ wat moet ik daar dan mee? Als ik dat in praktijk breng zal ik, niet moeten, maar kunnen belijden: dank U wel Heer dat ik ‘het’ ontvangen heb.

    Ook heb ik nog nooit gelezen dat Jezus een mens, die tot Hem kwam om genezing, afwees. Hij beproefde sommigen maar als zij de proef doorstonden genas Hij hen met blijdschap en Hij verwonderde zich over hun geloof. Daar tegenover lees ik ook dat Hij zich over sommigen verwonderde over hun ongeloof.
    Ik lees zelfs dat Hij op een dag, tijdens een onderwijzing ALLEN genas die daar aanwezig waren, ziek zijnde. Evangelie verkondiging houdt in: Een gezonde prediking over zondeschuld en voor wie nederig genoeg is dat te aanvaarden en te erkennen, zodat zij vergeving ontvangen. Maar die verkondiging zal gepaard gaan met de kracht van de Heilige Geest waardoor o.a. ook zieken genezen zullen worden. Dat is de normale gang van zaken. Maar door ongeloof, let op, niet individueel maar collectief is de Gemeente van Jezus zover afgeweken van de ‘normale’ gang van zaken dat normaal nu de ‘reuk’ heeft van extreem te zijn. Ons denken is vergiftigd en moet hernieuwd worden.
    Er staat: Door zijn striemen zijt gij genezen Jes 53. En Petrus haalt dit ook aan. Dat is geen losstaande slogan maar het gaat over het kostbare bloed van Jezus dat door die striemen vloeide. Door dat bloed bewerkte Hij vergeving van zonden voor mij. Maar de hoofdoorzaak van dat bloedoffer was de liefde van God. God popelt van verlangen om mensen te kunnen zegenen, Het woord Zegenen bevat alle letters om het woord Genezen van te vormen. Misschien toevallig maar wel mooi. Het is Gods wil, gezien zijn gave van zijn Zoon als Lam Gods, om mensen hier en nu te kunnen zegenen , waaronder o.a. lichamelijke gezondheid. Om dat te kunnen bereiken was Hij dus bereid zijn leven te offeren. God ruimde de zonde-barriërre, die tussen hem en mij instond op. Ik ben nu ‘blanco’voor Hem en Hij kan mij weer aanraken, o.a. lichamelij k genzen. Eertijds was dat niet mogelijk omdat ik vies, onrein was. Ik was voor Hem een ónaanraakbare’. Daarvoor gaf Hij dus zijn Bloed om mij te wassen zodat ik weer aanraakbaar voor Hem ben. Hij kon mij wel aanraken voor die tijd wat betreft zijn macht, maar niet vanwege zijn heiligheid. Want dan zou Hij zichzelf met mijn onheiligheid besmet hebben en ‘God af’ zijn geworden. Dan was de ganse schepping in handen gevallen van satan en verloren geweest. Uiteraard won de liefde van God de strijd in het offer van Jezus Christus. Op grond van dat feit is het zo dat Jezus zeer teleurgetseld is over het vele ongeloof ook, of juist van zijn Gemeente. Hij verwacht(te) dat Jeruzalem zich zou bekeren toen Hij daar aanwezig was. Maar Hij weende over Jeruzalem en zei: Hoe dikwijls heb ik jullie willen bijeenvergaren als een kloek haar kuikens maar GIJ HEBT NIET GEWILD. En in Jesaj klaagt God ‘Ik verwachtte rechtbetrachting maar het was rechtsverkrachting.’ En: Gij hebt wel veel gezien, maar gij hield het niet in gedachtenis; gij hebt de oren wel open gehad, maar gij hebt niet gehoord,. De HERE had er behagen in, terwille van zijn gerechtigheid een grote, heerlijke onderwijzing te geven. Maar dit is een volk,beroofd en uitgeplunderd; men heeft hen allen in kerkerholen geboeid, in gevangenissen zijn zij weggeborgen; zij wren ten roof en er was geen redder; tot plundering en er was niemand die zeide: Geef terug. Jes 42 verzen 20 t/m 22

    Daarbij komt nog dat ik de titel ‘gebedsgenezer’ onjuist en oneerlijk vind. Veel van de predikers, die bereid zijn met zieken te bidden, prediken een zuiver evangelie van bekering en vergeving en daarbij of daarna nodigen zij zieken.

    Dan was de ganse schepping in handen gevallen van satan en verloren geweest. Uiteraard won de liefde van God de strijd in het offer van Jezus Christus. Op grond van dat feit is het zo dat Jezus zeer teleurgetseld is over het vele ongeloof ook, of juist van zijn Gemeente. Hij verwacht(te) dat Jeruzalem zich zou bekeren toen Hij daar aanwezig was. Maar Hij weende over Jeruzalem en zei: Hoe dikwijls heb ik jullie willen bijeenvergaren als een kloek haar kuikens maar GIJ HEBT NIET GEWILD. (Lukas 13 vers 34) En in
    Jesaja klaagt God ‘Ik verwachtte rechtbetrachting maar het was rechtsverkrachting.’ ( Jes. 5 vers 7) En: Gij hebt wel veel gezien, maar gij hield het niet in gedachtenis; gij hebt de oren wel open gehad, maar gij hebt niet gehoord,. De HERE had er behagen in, terwille van zijn gerechtigheid een grote, heerlijke onderwijzing te geven. Maar dit is een volk,beroofd en uitgeplunderd; men heeft hen allen in kerkerholen geboeid, in gevangenissen zijn zij weggeborgen; zij werden ten roof en er was geen redder; tot plundering en er was niemand die zeide: Geef terug. Jes 42 verzen 20 t/m 22

    Daarbij komt nog dat ik de titel ‘gebedsgenezer’ onjuist en oneerlijk vind. Veel van de predikers, die bereid zijn met zieken te bidden, prediken een zuiver evangelie van bekering en vergeving en daarbij of daarna nodigen zij zieken. Zoals Jezus deed, gezien zijn antwoord aan enkele Farizeeën: Zie ik drijf boze geesten uit en volbreng genezingen heden en morgen….. (Lukas 13 vers 32)

    Conclusie is dat de Gemeente van Jezus nog veraf is van de bedoeling van God. Voor Jkobus was het de normaalste zaak dat gebed ‘de lijder gezond zou make

  20. Ardy

    Beste Cornelis,

    Afgelopen september overleed na een jaar ernstig, vertrouwend en aanhoudend bidden, Nabeel Quereshi.
    Je kunt al zijn vlogs tijdens zijn ziekteproces terugzien op youtube. Aangrijpend om te zien hoe ondanks zijn hooggespannen verwachtingen, de kanker verder doorvrat. Het maakte dat ik weer opnieuw moest leren dat God souverein is en dat Zijn weg door de zee gaat. We kunnen niets claimen. We kunnen Hem niet begrijpen.
    We worden uitgedaagd om Hem ondanks alle omstandigheden te blijven vertrouwen. Al blijven wij of onze dierbaren ziek en al is er chaos om ons heen. Want we verwachten een stad de stad die fundamenten heeft, waarvan God de Bouwer en Ontwerper is. En daar zal niemand meer zeggen: Ik ben ziek!

  21. Cornelis de Vlaming

    Ardy….. ik ben het roerend met je eens. Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis, ik vrees geen kwaad, want GIJ bent mij nabij.

    Maar dat neemt niet weg, als ik eerlijk de Bijbel lees over het genoemde onderwerp, dat ik moet concluderen dat wij (wij) veraf zijn van wat de Schrift ons voorhoudt. Ik raad je aan het artikel nog eens grondig te lezen. En eerst de opstelling die je nu hebt ingenomen even los te koppelen. En goed te luisteren wat Gods Woord ons voorhoudt. En probeer te begrijpen wat het voor Jezus betekent als we niet standvastig belijden dat Hij dat offer bracht, tot ons, allereerst, eeuwig heil maar daarnaast ook voor heil in ons aardse bestaan. Wat was Hij dankbaar als iemand ‘zo’n groot geloof’ toonde nadat Hij hen beproefd had. Zie hiervoor Matth 15 vers 26 t/m 28 en Joh. 4 vers 48 t/m 50.

    Daarentegen verwonderde Hij zich over hun ongeloof (Marc 6 vers 5 en 6). Nogmaals: ik zie een collectieve sfeer van ongeloof over/in de Gemeente van Jezus Christus. Wat echter zo ‘normaal’ is geworden dat het algemeen aanvaard wordt als normaal en met diverse argumenten wordt gerechtvaardigd die echter de toets der waarheid niet kunnen doorstaan. Het zou beter te zijn de ‘hand op de mond’ te leggen en ons in ‘zak en as’ te verootmoedigen en te belijden dat we, wat bijbelse normen betreft, afgedwaald zijn van een waarachtig gemeenteleven en dat goed praten.

    Je denkt misschien: die broeder heeft makkelijk praten. We zijn resp. 89 (mijn vrouw) en 88 jaar. Mijn vrouw moet aan mij vragen waar ‘die pan moet staan’ na de vaat gewassen te hebben. Zij is vrijwel dement. En dat is niet het enigste. Ik persoonlijk ben totaal gebonden aan deze toestand. Ik kan niet even die boodschap doen en haar alleen laten. Ik ben 24 uur per dag aanwezig en paraat. Wat zou ik graag nog eens een dagje gaan vissen. Regelmatig roept ze mij ‘s nachts wakker. Dan schokken haar benen en armen en dat kan ze niet bewingen. Ze huilt daarbij, niet van pijn maar van machteloosheid. Wat ik doe is ogenblikkelijk deze ‘schokgeest’ bestraffen en te verbieden mijn vrouw nog langer te plagen. Ik proclameer dat zij van Jezus is en dat deze boze geesten geen recht op haar hebben want Jezus heeft recht op haar. Uitdrukkelijk spreken wij zulke machten en krachten, die duidelijk afkomstig zijn van de duivel, aan in de heerlijke naam van Jezus. Het duurt nooit langer dan een paar minuten. Daarna zegen ik haar en danken wij God. Dan valt ze meestal in slaap en na enkele uren zit ze stralend op de rand van bed en zegt ze: het is helemaal weg.

    Waarom vertel ik dit? Omdat jij moet weten dat ik niet, niet beproefd bent en wordt. Een stimulerend Schriftgedeelte is 2 Cor. 10 verzen 3 t/m 6. Ik besef dat het hier gaat over aardse kwesties t.o.v. de positie van Paulus tegenover kwade elementen in de Gemeente. Maar dat doet niet af van hoe wij ons mogen/moeten? opstellen tegenover zeker duivelse machten en krachten, waaronder ziekte een enorm aandeel heeft. Het principe blijft hetzelfde. Broeder, vergeef mij mijn uitvoerige commentaar. Ik wens je vooral Gods Zegen toe

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

God

Het slopende mantra van gebedsgenezers

door Annemieke Annemieke Bosman - Mohrmann Leestijd: 9 min
33