open deur kerk

De deur die achter me is dichtgedaan

7 min leestijd

Ja, ik ben van mijn geloof gevallen. Maar welk geloof eigenlijk? En wat betekent mijn mededeling precies, welke deur is eigenlijk achter me dichtgegaan?

Noodgedwongen op zoek

In de afgelopen paar jaar ben ik nadrukkelijker op een zoektocht gegaan. Noodgedwongen nam ik afscheid van mijn gemeente waar ik een paar jaar voorganger ben geweest. Met liefde en toewijding heb ik geprobeerd een gemeente te dienen, maar het kostte ons teveel. Met name dat je in een glazen huis blijkt te leven, dat je je druk moet maken over dingen die ik totaal niet belangrijk achtte voor het (geloofs)leven en het feit dat iedereen iets van je vond. Bijna opgebrand hebben we deze deur achter ons dichtgedaan.

Eindelijk ruimte

Het vreemde was dat er ruimte kwam om meer na te denken, zelf na te denken. Niet meer hoeven nadenken over wat anderen van je verwachten, hoe de interne problemen gefixt moeten worden. Wat overbleef was ruimte om zelf na te denken. Even geen rekening houden met een groep mensen die in extreme mate fan is van Israël, of die van harte geloven in een scène die je terugvind in Left Behind waarbij de eindtijd in alle mogelijk scenario’s letterlijk wordt uitgewerkt in onze tijd en waarbij de apocalyps nabij is met neerstortende vliegtuigen, verdwijnende christenen en de nodige dramatiek. Even geen rekening houden met mensen die het lastig vinden als je je visie op schepping en evolutie eens goed onder de loep neemt.

Natuurlijk heb ik de jaren ervoor ook nagedacht. Maar nu is het anders: nu hoef ik (bewust of onbewust) geen verantwoording naar de mensen af te leggen. Waar geloof ik nu eigenlijk echt in? En waar geloof in niet in? Nu is dat laatste soms wat eenvoudiger te duiden als het eerste; het is soms gemakkelijker om te zeggen dat je dingen echt niet gelooft.

De deur die dicht is gegaan

De deur die achter me is dichtgedaan is de deur van mijn magische geloof, van mijn systeem geloof en van mijn denominatie geloof.

Magisch geloof gaat over het onkritisch alles aannemen van wat je ziet. Een eenvoudig voorbeeld is de hype rond wonderlijke genezingen. Daarover is op mijn blog al meerdere malen kritisch over geschreven. Of mensen die aldoor maar zeggen dat ze iets van God hebben gehoord. Is het toegestaan dat ik dan denk: “je hoort jezelf wel graag praten hè?”. Misschien is dit een dingetje van de evangelische en charismatische beweging, maar steeds breder zie ik dat hiernaar wordt ‘uitgestrekt’. Voor mij is deze deur maar even dichtgedaan vanwege de gekkies die hier vaak aan de slag zijn en de schade die het aanricht. Ik geloof nog steeds in bovennatuurlijk ingrijpen. Maak er vooral geen systeem van en laat dit maar aan de Allerhoogste over.

Systeem geloof dat achter me ligt is het geloof dat slechts gebaseerd is op theorieën, schema’s, de 10 stappen naar…, de ingestudeerde antwoorden, de kille theorie en de louter zakelijke religieuze overtuigingen. Het geloof dat een bepaalde manier van gedragen voorschrijft om zo de veiligheid van dat geloof te garanderen: het geloof van ‘zoals het hoort’. Het geloof dat uiteindelijk uitmondt in een vaak onuitgesproken angstcultuur om er maar niet buiten te vallen. God is zoveel grootser en zo anders dan hij wordt voorgesteld. En zo anders dan ik me heb voorgesteld. Ik heb eerder al genoemd dat ik me meer en meer een godzoeker voel. Daar voel ik de ruimte voor.

Denominatie geloof waar ik afscheid van heb genomen komt door de heerlijke duik in de breedte van de kerk. Al doe ik nu zelf wat ik anderen kwalijk nam: me niet stevig binden aan een kerk waar ik iedere zondag mee samenkom en waar ik me actief voor inzet. Misschien moet ik katholiek worden, terwijl me is aangeleerd dat het wel errug fout is. Misschien moet ik orthodox worden, terwijl ik daar nog maar weinig van heb meegemaakt. Misschien moet ik vooral even niets worden en gewoon op zoek blijven naar wie God daadwerkelijk is.

Dit lijstje is vast niet compleet en ook niet helemaal doorwrocht. Want ook in de katholieke volksmysteries kan ik me maar moeilijk thuisvoelen. En zo kan ik nog meer noemen, maar dat maakt me voor nu eigenlijk ook niet uit. Ik probeer grofweg te duiden wat ik achter me laat.

Onbeantwoorde vragen

Er zijn meer onbeantwoorde vragen dan duidelijkheid. Of ik me daarbij verloren voel? Nou, eerlijk gezegd niet. Eerlijk gezegd voel ik me meer bevrijd. Vrij om te leven, om zelf op weg te gaan. Is dat postmodern? Is dat modieuze theologie of geflirt met secularisatie? Volgens mij niet. Het is vooral vrij en ongedwongen op zoek naar de echte God, de pure Jezus.

Ik ga nu ook op zoek naar mensen die de moeilijke vragen ook durfden stellen. Sommige boeken helpen me bij de zoektocht, al is veel niet in een boekje te vinden hoor. Zomaar wat titels die ik in de afgelopen weken heb gelezen.

  • Losing your faith, finding your soul (David Robert Anderson)
  • The Bible Tells Me So: Why Defending Scripture Has Made Us Unable to Read It  (Peter Enns)
  • Misreading scripture through western eyes (E. Randolph Richards, Brandon J. O’Brien)
  • Geloven tegen beter weten in (Wil van den Bercken)
  • The Big Big Guy Upstairs (Rob Strong)
  • Angry Conversations with God (Susan E. Isaacs)
  • Searching for Sunday (Rachel Held Evans)

Zoektocht naar het mysterie

Het klinkt paradoxaal om van de magie afscheid te nemen en naar het mysterie op zoek te gaan. Toch geloof ik dat daar een sleutel ligt: God blijft een mysterie. En dat is zoals het hoort te zijn. Waar het mysterie wordt gevonden weet ik nog steeds niet precies. Soms wordt ik zo gelukkig van de eeuwenoude rituelen van bijvoorbeeld het Avondmaal waarin een gebroken God zichzelf uitdeelt in het alledaagse leven. Soms ervaar ik het mysterie in de prachtige verhalen uit het verleden of in muziek en kunst. Soms ervaar ik het mysterie in een berusting dat het oké is. Dat het op deze manier oké is om even geen controle en sluitende systemen te hebben.

Of ik mijn geloof in God ben kwijtgeraakt. Nee, ik zou wel gek zijn. Dat is geen alternatief. Maar wie God precies is weet ik niet. Wel geloof ik dat Hij zich laat zien door Jezus. Daarom wil ik graag de pure Jezus ontmoeten. Niet de strak gestylde en in het systeem passende betweter. Ik zoek naar de ongepolijste Jezus met de ruwe randen.

Waarom ik het deel?

Het wordt me wel eens verweten mee te doen aan het stuk nieuwe hippe christendom dat twijfel tot de hoogste norm verheft. En dat ik er wederom over blog lijkt of ik eraan mee blijf werken. Er is echter een belangrijke motivatie waarom ik blijf schrijven hierover: ik ben niet de enige. Maar het kan wel eens zo voelen dat je de enige ben. Nee, dat ben je niet. En nee, je bent niet de enige christen die niet meer gelooft dat de aarde is geschapen in 6 dagen van 24 uur. Je bent niet de enige die denkt: “hier wil ik echt niet meer bij horen” als je weer bij een of andere bijzondere dienst ben geweest. Je bent niet de enige die denkt: “stel je nu eens voor dat het echt allemaal heel anders zit als wat ze hier steeds vertellen.”

Welkom in mijn leven en in mijn zoektocht. En je mag er wat van vinden, daarom schrijf ik er over. Je mag reageren (graag). Help me om de goede vragen te stellen.

48 reacties

  1. erikjan50 op 28-08-2015 om 10:18

    Het is nogal wat er allemaal geschreven is, ik ben ook zoekende maar meer in de zin van, wat is waarheid, ik lees veel artikelen van messiaans joden en zie dat er heel is blijven liggen in de evangelische kerk. Ook heb ik er moeite mee dat teksten niet goed en helder worden uitgelegd of naar eigen inzicht worden benaderd, het woord van God is heilig, het artikel wat hier boven is geschreven is niet zomaar iets,maar als we de waarheid zoeken dan moeten toch beginnen bij God, en stilte in gebed zijn, je bewust richten op Hem is zoveel meer en geeft een innerlijke het over komt mij wel eens dat ik spontaan tranen in mijn ogen voel op komen, dan is God heel dicht bij. De bijbel word te eenzijdig benaderd waardoor er veel blijft liggen.terwijl de bijbel zoveel meer heeft en zoveel rijkdom.het artikel is mooi, ik zou zeggen maar dat weet jezelf ook heel goed, ga terug naar de bron, en leggen alles bij God neer, en hij zal op zijn tijd je vragen beantwoorden, heel veel sterkte.

    Shalom

    Erik-jan

  2. Michiel op 18-08-2015 om 15:26

    Tjonge, dat grote voorbeeld Wouter ook al van het geloof afgevallen. Vanuit de Matrix gezien is satan lekker bezig, van daarbuiten gezien is de zeepbel ook bij hem eindelijk doorgeprikt.

    Heb min of meer hetzelfde meegemaakt. Heel herkenbaar wat je schrijft. Verwarrende tijd.

    Even een paar vragen: kun je God nog aanbidden zonder magisch geloof? Ja, heerlijk zonder Opwekkingsjanknummer zoveelhonderderdzoveel! Kun je nog een goed geloofsgesprek voeren zonder systeem geloof? Ja, dat wordt pas echt interessant! Kun je vieren zonder denominatiegeloof? Ja, wat breed is het christendom eigenlijk!
    Volgens mij is de essentie van christelijk geloven: Jezus volgen. Dat klinkt alweer heerlijk evangelisch, maar zo kleur ik het zeker niet in. Het is meer: gewoon je eigen leven leiden, zonder kerkelijke omgangsvormen en cultuuruitingen, zonder dogma’s, zonder ‘ge-overtuig’ met bijbelteksten, zonder alles was je achter je hebt gelaten. Als een nieuwe ontdekkingstocht. En dan komen veel van die oude dingen weer terug, maar in een nieuwe en minder bekrompen, beperkte en benauwde setting dan voorheen.
    Het duurde alleen een jaar of 3 voordat ik zover was dat ik me weer een beetje ontspannen voelde bij het oppakken van geloven. In die tussentijd is mijn advies: hou afstand tot de matrix. Bij mij kwam af en toe het verlangen weer op in te stappen, maar het leidde tot boosheid, frustratie en verwarring.

  3. R. op 16-08-2015 om 21:33

    Bedankt voor je openheid. Het is alsof ik mijn eigen verhaal lees. Twee jaar geleden heb ik dezelfde stap gemaakt, al was ik geen voorganger, dat wat je omschrijft herken ik helemaal. Succes met je zoektocht!

  4. Vleertje op 15-08-2015 om 12:58

    Beste Wouter,
    Wat een dapper stuk om dit openbaar te plaatsen. Herkenbaar op sommige onderdelen, eigen schuurplekken op andere. Ik blijf je zoektocht volgen, wellicht heb ik er wat aan voor die van mezelf.

  5. vergetennick op 14-08-2015 om 23:06

    Ik denk dat je als je God wil vinden je juist naar jezelf moet kijken. Wat zijn je beweegredenen om God te dienen. Als christen wordt je bijna gehersenspoeld van hoe je intenties zouden moeten zijn. En als je daaraan wilt voldoen (de waarheid) zul je je in de praktijk handelen naar je geloof in de hoop of met de zekerheid dat je persoon er ook wel naar zal groeien. En als het je maar lang genoeg heb gestreefd verlies je niet alleen een God bij het ontkeren. Gelukkig kan de kerk je niet meer in de weg zitten. Maar je hebt nog een blog die voornamelijk over God gaat. Als ongelovige kan je daar al een stuk minder mee. Daarbij kunnen veel christenen twijfel nog wel lijen (of het nou te hip is of niet). Maar een keuze voor ongeloof is rampzalig voor je sociale omgeving. Tenminste in mijn geval wel, daarbij zeggende: ik was ook boos en voelde me misleid. Daar kan een christen helemaal niks mee. Daar kan je met niemand over praten of je hebt de mazzel een lotgenoot te treffen (die zelf nadenkt en niet zomaar mee lult). Pfff… had ik maar, zo’n maatje. Nee nu niet meer, maar voor toen had het zoveel gescheeld als iemand me hielp te relativeren. Maar goed, als ik je een tip mag geven mocht je God verliezen, doe daar niks mee met christenen. Die snappen daar echt geen bal van en hebben geen idee wat je verliest en stellen jouw verantwoordelijk voor je verlies. Alsof geloven een keuze is.

    • Zoeker op 16-08-2015 om 16:54

      Zeer herkenbaar… Helaas.
      Nu een half jaar ex-christen, n.a.v. zelf nadenken en onderzoek doen buiten de ‘veilige kaders’ van de christelijke boekhandel ;-).
      Geen kattenpis qua impact (psychologisch en sociaal gezien).
      Ik heb veel aan http://www.freethinker.nl; gelijkgestemden, andere ex-christenen.



  6. Ko de vrieze op 14-08-2015 om 15:11

    Erg herkenbaar Wouter, Ooit heb ik ook “al mijn werk voor de Heer” moeten loslaten. Dat was een moeilijke tijd toen ik al mijn “dromen” kwijt was. Veel gevochten met God. Alles was onzeker. Ik ondekte dat ik net als een klein kind op schoot van Vader vocht met Hem. Vanaf die tijd weet ik dat geloven niet meer een inspanning van mij is maar van God. Alles is dan heerlijk open en ontspannend.

    Veel zegen,

  7. emma op 14-08-2015 om 07:11

    Ik zeg… midlifecrisis… met een geestelijk tintje!

  8. Sebo Hilberts op 13-08-2015 om 23:46

    Beste meneer van der Toorn,
    Ik las een piepklein stukje via CIP. Bijna elke zin raakte me en als vanzelf ging mijn muis naar het regeltje “lees meer…”
    Meer…meer…meer…
    Ik lees nog steeds en wat ik lees is treffend. Confronterend en verhelderend tegelijk!
    Drieenvijftig jaar en nog maar net acht jaar christen voel ik enkele treffende gelijkenissen met zaken die u schrijft:
    -Het eerste dat een christen verliest is zijn innerlijke onschuld.
    -Die rode & blauwe pil: de één is de ontwaker, de ander de doorslaper. (zo ervaar ik dat altans)
    Worstel ik nog met de duivel, zoals de oude monnik stelde? Of ben ik zo arrogant, te denken dat ik inmiddels zo wijs ben dat ik met God worstel?

    Vreemd genoeg heb ik sinds mijn bekering te maken met een steeds maar toenemend aantal vragen.
    Een voorbeeld:
    een nichtje van mijn vrouw is lesbisch en net ‘uit de kast’. In haar en mijn vrouw’s familie is men altijd traditioneel christelijk geweest (wat dat ook moge zijn) en dus wordt haar dat zéér kwalijk genomen. Ikzelf vind/denk juist veel meer in termen van: God heeft liever dat twee mensen van elkaar houden dan dat ze elkaar de kop inslaan. Temeer, omdat ze er niet bewust voor heeft gekozen om gay te zijn.
    Daarbij komt dat men op evangelisatie-acties, in de kerk, in boeken, etc toch telkens smijt met:
    “Jij bent bedoeld!”, “God houdt van jou zoals je bent!” -“Wèldan!!”, denk ik dan..

    En híér kom ik dan in strijd met mezelf en wat mensen mij uit de bijbel leren. Ik lees de dingen ‘anders’, zie geen veroordeling. Of ga ik dan nu juist tegen God in?

    Dit is slecht één van de vele, vele vraagstukken.

    Ja, ik ben christen! Met volle overtuiging!
    Maar het is niet half zo gemakkelijk als dat mij was ‘voorgespiegeld’!!

    Groet en
    God’s warme deken van liefde,

    Sebo Hilberts

    • WESP op 14-08-2015 om 11:31

      Hallo Sebo,

      De vragen die je stelt zijn terecht. Het zijn de moeilijke zaken binnen een gemeenschap omdat we allemaal iets anders voelen en denken. Vaak herhalen mensen dingen die ze van anderen hebben gehoord en niet iedereen denkt over alles heel veel na.
      Als het dichtbij komt is dat anders, je kunt best een door de media gevormd beeld hebben over, bijvoorbeeld, Marokkanen maar als er dan iemand vanuit die cultuur naast je komt wonen en het blijkt en enorm toffe gast te zijn, dan moet je je mening herzien, het komt dan ineens dichterbij.
      Volgens mij geeft Jezus een mooie samenvatting van de profeten en de wet: Matteüs 22:37-39. Volgens mij moet elke omgang met de andere dingen die we lezen ten dienste staan van deze twee geboden!
      Dan wordt de regel wel heel makkelijk, zoals je zelf al stelt: de uitvoering is dan best moeilijk.
      Ik voor mezelf probeer zo veel mogelijk dingen niet per se fout of goed te vinden. Ik denk dat God prima in staat is om dat oordeel in liefde te vellen, ik hoef alleen maar van mijn naaste houden. Dat is al genoeg uitdaging!

      succes met je worsteling.



  9. Mattanja van der Pol op 13-08-2015 om 23:05

    Kan ver met je meegaan in e.e.a. Maar de opmerking ‘geloof niet meer erin dat de schepping in 6 dagen is gegaan’. Waarom? Wat is daar nou ingewikkeld aan? Tenminste, ik geloof dat God het kan. Absoluut. Of het zo gegaan is, weet ik niet. Maar hoe belangrijk is dat? Of Hij het nou in 6 uur, 6 dagen of 6 jaar heeft gedaan… Dat neemt toch zijn scheppingskracht niet weg. Wilde ik even opmerken. Voor de rest sterkte en Zijn nabijheid in je zoektocht toegewenst. Wie zoekt zal vinden…

    • Sebo Hilberts op 14-08-2015 om 00:03

      Dag mevrouw van der Pol,
      Ik hoorde laatst eens iets moois over die zes dagen:
      “De Heer scheidde het licht van de duisternis en noemde het licht DAG en het duister NACHT. Welnu, op de Noord- en Zuidpool is het zes maanden per jaar licht en zes maanden donker. Hebben ze daar dan een dag van zes maanden?! Maal zes scheppingsdagen…is dan 36 maanden.”
      De persoon bedoelde het niet spottend, maar juist grappig en zo ervoer ik het ook. Maar tegelijkertijd stemde het mij wèl tot nadenken…

      Wij zijn simpelweg te klein en God is simpelweg te groot voor ons om te kunnen bevatten!

      Groet en zegen.

      Sebo Hilberts



  10. Jeroen op 13-08-2015 om 22:45

    Hallo Wouter,

    Herkenbaar om je verhaal te lezen! Anderhalf jaar geleden ben ik ‘grote vragen’ gaan stellen en het magisch geloof zoals je het zo mooi noemt achter mij gelaten. Een boek wat mij erg aanspraak was/is ‘van de kaart’ van Boele Ytsma. Hij heeft het o.a. over het ‘kathedraal van zeker weten’ wat bij hem instortte en als leider/voorganger van een geloofgemeenschap niet meer kon meedoen met de poppenkast.

    Succes met je zoektocht en fasten your seatbelts ;)

  11. Fred op 13-08-2015 om 22:25

    Wouter, Ik kwam je verhaal ergens tegen en lijkt nogal wat aandacht te krijgen, zo ook dat van mij. Er valt bijzonder veel te zeggen over ‘de mens’, God en hetgeen wat we ‘geloof’ noemen. Wat mij opvalt is dat de gangbare kerkelijke structuren hun langste tijd gehad lijken te hebben. Het is denk ik niet zozeer afbraak maar een verandering. Maar nog steeds gaat de aandacht van kerken teveel uit naar dogmatiek, schrittuurlijkheid of christelijk humane hypes. Natuurlijk is kritiek en zeggen dat het allemaal anders moet, te makkelijk. Maar als we eerlijk kijken naar de doorsnee van de gemeente, kunnen we onszelf afvragen; waar zijn de vruchten van Christus’ volheid? Zijn ‘we’ werkelijk volgeling van Jezus, of volgeling van een dominant kerkelijk systeem? Vanzelfsprekendheid en stoppen met zoeken naar Wie God is kan ‘het geloof’ afstompen, traditioneel en religieus maken. In jouw geval heeft het zelfs tot bepaalde uitputting geleidt, een vacuüm waarin vrijheid tot schijn lijkt te zijn geworden. Wie oprecht zoekt zal Hem vinden! Wees God dankbaar voor je ‘nieuwe vrijheid’ en zoek vrijmoedig naar Zijn weg en laat je niet opnieuw verwarren door meningen. Iemand die ooit volgelingen van Jezus vervolgde, getuigt over de eenvoud van de wet van Christus. Deze wet is; Liefde! Wees gezegend en wandel vrij in deze Liefde Wouter!!

  12. Peter Overduin op 13-08-2015 om 22:02

    Ik bedoel het niet zo pretentieus als je denkt, Wouter. Ik wilde met mijn vraag zeggen dat het project “Jezus” wat mij betreft iets menselijks en bijzonder ingewikkeld is. Vandaar dat we m.i. toe zijn aan een Jezus 2.0 en dan inderdaad graag zo eenvoudig mogelijk. Wat mij betreft zijn alle mensen een uitdrukking van God. Alleen niet iedereen leeft zijn ware Zelf. Jezus (maar ook vele anderen) kwam volgens mij dicht in de buurt. Wat we nodig hebben zijn mensen die Zichzelf bewust worden en vanuit die Bron gaan leven. Niet extern op zoek naar de waarheid, maar naar binnen. Je ware Zelf (Geest) vinden en ontdekken dat we op dat wezenlijke niveau allemaal één zijn. Niemand is superieur aan de ander, zelfs Jezus niet. Bless!

  13. Lino op 13-08-2015 om 21:29

    Hoi Wouter, iedereen worstelt met vragen, en het lijkt of er maar weinig mensen zijn die vraagtekens durven te zetten. Ik heb het geloof al meerdere keren moeten herzien, iedere keer met een blank A4’tje beginnen.. Ik vond het in het begin wel vreemd en angstig, maar door vragen te stellen met een open mind kwam ik verder dan de gebaande wegen te volgen. Er kwam eens een vraag op”stel dat god je uitnodigt om samen met hem in een hutje op de heide te gaan wonen en verder niemand, zou dat voor jou genoeg zijn?” Wat laatst wel een eye opener was is dat Christus het fundament is, al het andere zijn slechts toevoegingen wat niets met het fundament te maken heeft als bijvoorbeeld de uitverkiezing, opname etc. Wanneer wij geloven dat Christus gestorven en opgestaan is en wij belijden dat Hij Heer is dan is dit onze redding, de rest is toevoeging op dit fundament wat niets met onze redding te maken heeft.

    Ik wens je veel succes met je zoektocht, weet dat Hij je al gevonden heeft ;)

  14. Dianne op 13-08-2015 om 19:20

    Fijn dat je zo eerlijk wilt delen. Hype of niet, jouw vragen arrangeren jouw zoektocht. Ik snap het wel. Ik herken een aantal vragen en ben tegelijkertijd nog steeds bij God. Wat mij de afgelopen jaren dwars door alle vragen is opgevallen zijn de volgende dingen:
    1 het gebed van Jezus om eenheid, opdat de Vader gezien zal worden.
    In Nederland hebben we hier moeite mee, die eenheid. Met name omdat we zo snel iets vinden van hoe de ander het doet (de uitkomst van het proces) in plaats van de zoektocht te waarderen (aandacht hebben voor het proces). Niet zo gek dat we dan ook uit het oog verliezen wie de Vader is.
    2 Paulus praat over het mysterie van het geloof. Paulus, de man van de praktische tips. Maar ook de man van de filosofieën en die van lofuitingen naar God toe midden in zijn redes (naar bijvoorbeeld Timotheüs). In mijn ervaring hebben we meer oog voor de praktische kant van Paulus en minder voor de filosofische kant. Misschien doen we God dan inderdaad wel recht om hem ook als mysterie te beschouwen en dat we mogen blijven zoeken naar de antwoorden op de raadselen, maar van tijd tot tijd ook verwonderd mogen zijn over dat mysterie.
    3 in Efeziers staat een mooie passage: dat we samen met alle christenen de lengte breedte hoogte en diepte van God mogen leren kennen. Nu is alle christenen/gelovigen een heleboel. Dat zijn veel mensen met even zoveel godsbeelden. Mooi dat we allemaal een klein puzzelstukje van de oplossing van het mysterie blijken te hebben. Nog mooier wanneer we die oplossingen bij anderen ook zien.
    Waar ik als radicale begin-twintiger een ideaal zag in ‘diensten over kerkmuren heen, kerkmuren neer!’, begin ik nu de verscheidenheid te waarderen. Met waardering voor ieders achtergrond en zoektocht samen praten over wie of wat God voor jou is. Want blijkbaar hebben we elkaar nodig om God te leren kennen.
    Dank je voor deze blog, want daardoor leer ik een nieuw stukje God kennen.
    Veel inspiratie en zegen in je zoektocht gewenst. Dat je er rijk van mag worden en meer vragen mag krijgen.

  15. bguijt op 13-08-2015 om 16:36

    Je bent inderdaad niet de enige! Ik herken alles wat je beschrijft: Ruimte om te denken (en om te falen), het achterlaten van magische/systeem-/denominatie-geloof (leuk gecategoriseerd BTW), de bevrijding, de zoektocht, de ongepolijste Jezus, dat God in de zoektocht alleen maar groter wordt.
    En je boekenlijst. Ik heb zelf ‘Meeting Jesus Again for the First Time’ van Marcus J Borg gelezen, en ben nu bezig met ‘For the Bible Tells Me So’.

    Bij mij begon deze zoektocht door empathie voor mijn niet-christelijke vrienden. En ik ben er superblij mee. Ik hoop dat ik mijn gedachten hierover ook eens op een rijtje kan zetten en ergens opschrijven.

    Veel zegen man!

  16. Jeroen voor 't Hekke op 13-08-2015 om 13:00

    Hey Wouter, ik kom net een kaartje tegen in een van de lades van onze keuken. Daarop staat: “Ik ben mét jou en vóór jou; het is niet Mijn natuur om jou te negeren. Wees stil, breng je ziel tot rust en wacht in vertrouwen. De antwoorden zullen komen.”. Ik ben er van overtuigd dat als wij God zoeken en Hem vragen zichzelf te openbaren zoals Hij werkelijk is: Hij dit ook zal doen. En dat bidt ik ook voor jou! Blessings, Jeroen

  17. Ingeborg op 13-08-2015 om 12:47

    Hoi Wouter, bedankt, wat een heerlijk herkenbaar stuk….zelf heb ik enorm veel moeite met alle kerkmuren, en het hokjes, vakjes invullen hierdoor van de mensen. Zo van ga je naar die gemeente ohhhhh dan denk of leef je dus op die manier. Voor mij een van de redenen om eens zelf te gaan kijken wie was Jezus, en wat is Zijn werkelijke opdracht aan ons ??? In de zuiverheid van Zijn woord en niet met de voorwaarden die de mensen eraan verbinden wil je lid worden van een gemeente. Ik ben dus zoekende zoals ze dat dan noemen :-) ……maar kom hele fascinerende en prachtige mensen tegen en leer er heel veel van
    Ik wens je succes met je verdere zoektocht en blijf je blog volgen

    Grtjs Ingeborg

  18. Ruben op 13-08-2015 om 12:47

    Ik merk dat het ook een generatie-dingetje is. De oudere generatie (zeg maar vijftigers+) heeft mijns inziens veel meer die drang naar een hokje, een afgebakend gebied van “dit geloof ik wel” en “dit geloof ik niet”. Ik wil niet generaliseren, want er zijn er ook in die generatie die, net als jij (wij) op zoek zijn naar wie God dan wél is, als hij niet (alleen) in dogma’s te vinden is.

    Ik merk binnen “mijn” generatie (20-30) veel meer openheid, veel minder moeite met afgebroken kerkmuren of verschillende opvattingen. Als de ander ergens anders over denkt is dat geen reden om diegene vurig te overtuigen van het eigen gelijk – het is juist een aanvulling en een reden om het eigen standpunt weer eens te herzien.

    Overal om mij heen zie ik onder jongeren / jong volwassenen grenzen wegvallen. Er wordt gezocht naar God in de praktijk, want wat vanaf de kansel komt is vaak te veroordelend of ongenuanceerd. En dat is een goed iets – mits wij wel (of beter gezegd, óók) open blijven staan voor wat de oudere generatie aan waardevolle inzichten heeft.

  19. WESP op 13-08-2015 om 11:56

    Hallo Wouter,

    Daar waar jij net stopt met voorgangers taken sta ik aan het begin ervan. En toch vind ik weinig verschil tussen dat wat jij beschrijft over jouw visie op geloofszaken en mijn visie op de meeste van diezelfde zaken.
    Misschien moeten we met zijn allen iets meer afstand nemen van het “one-size-fits-all” model. Jij bent niet mij en ik ben niet iemand anders, als God persoonlijk communiceert dan zal dat dus bij iedereen andere accentpunten hebben lijkt me.
    Wat wel een verschil is is dat ik een gemeenschap om me heen nodig heb om me af en toe ongelijk te geven :-) Een groep mensen (hoeft niet per se binnen een geformaliseerde kerk trouwens) die met me mee gaan op reis net zoals ik onderdeel uitmaak van hun reis. Daar vindt het wederzijds schaven, leren en vieren plaats dat het geloofsleven rijk en verassend maakt.
    Maar ja dat werkt zo voor mij, dat zegt niets over wat jij nodig hebt.

    Ik wens je Gods nabijheid en zegen tijdens jouw zoektocht.

  20. Magdalena op 13-08-2015 om 11:37

    Hallo Wouter, bedankt voor je eerlijkheid en openheid.
    Ik denk dat velen van ons dachten God te kennen en alles te weten net zoals de vele mensen die we als voorbeeld hebben in de bijbel.
    We raken vaak verblind in ons eigen kunnen en systemen. Ik hoop dat pure tijd met God en zijn Woord je de God van de Bijbel doen leren kennen. Een God die zoveel groter is dan wij ooit kunnen beseffen, Hij gaat ons verstand ver te boven. Dat je ondersteboven mag raken van Hem die 3 in 1 is. Vader, Zoon en Heilige Geest.
    Hij is het waard ;) en dat je, je leven lang je mag blijven uitstrekken naar het leren kennen van Hem ;) zoals Paulus dat ook tot doel had gesteld in Zijn leven. (Fil. 3:8-11). ( mijn persoonlijke dagelijkse gebed dat ik Hem steeds beter mag leren kennen en steeds meer op Hem mag gaan lijken)
    Een vers wat levensveranderend voor mij is (en is geweest) is deze:
    Finally brothers, what ever is true, what ever is honorable, what ever is just, what ever is pure, what ever is lovely, what ever is commendable, if there is any excellence, if there is anything worthy of praise, think about these things. (Fil 4:8).
    Het hele boek Filippenzen is een volgens mij erg toepasselijk ;)!

  21. Chris op 13-08-2015 om 11:27

    Wouter, door je verhaal moest ik denken aan het nummer ‘Cannot keep you’ van Gungor: https://www.youtube.com/watch?v=ipT-yCWL4qA

  22. René de Groot op 13-08-2015 om 11:27

    Beste Wouter,
    Allereerst dank voor je eerlijkheid, inderdaad één van de (vele) dingen die we helaas niet meer zo vaak in de Kerk tegenkomen. Mijn vrouw en en ik zijn al 23 jaar zendeling in Zuid-Frankrijk, en we zijn door heel veel stormen, lijden, afwijzing, teleurstelling etc. etc. gegaan. Teveel om op te noemen. Na vijf jaar mede-oudste te zijn geweest in een plaatselijke evangelische gemeente, moest ik er mee stoppen omdat ik het niet eens kon zijn met een ambitieus bouwproject, waar duidelijk geen ‘zegen’ op rustte, en waar ook geen geld voor beschikbaar was! Dat is nu twee jaar geleden. Overigens is het bouwproject nooit doorgegaan, en is de gemeente nu helaas gereduceerd tot een klein groepje mensen die op een nogal emotionele manier hun geloof beleven. Ongeveer drie, vier jaar geleden las ik het boek ‘Pagan Christianity?’ door Frank Viola en George Barna. Dit was een absolute eyeopener voor me, en liet me in een soort schock toestand achter. Ik dacht: ‘wat heb ik 30 jaar lang gedaan?’ De schrijvers geven in het boek een gedetailleerde en zeer goed gefundeerde lijst van alle dingen die wij ‘kerk’ noemen, maar in wezen puur geïnspireerd zijn door allerlei heidense gebruiken die er door de jaren heen zijn ingeslopen. Zijn vervolg boek ‘Reimagining Church’ (ook in het Nederlands verkrijgbaar: De Kerk opnieuw bekeken’, http://www.publiceeruwboek.com) geeft het ‘positieve’ plaatje. Het komt erop neer dat we opnieuw moeten leren om de Bijbel te lezen met de ogen van de Auteur, en dat Hij de belangrijkste factor is. Ik begrijp je echt heel goed, ben zelf ook door veel van dit soort fasen heen gegaan. Door Gods genade heeft Hij me nog steeds vast. Eén ding is ons tot grote hulp en steun geweest: Jezus zegt: “Wie Mij lief heeft, heeft Mijn Woord lief” (immers, Jezus IS het Levende Woord!). Als ik je blog lees, kan ik tussen de regels door lezen dat jou probleem veel meer ligt in de sfeer van de Kerk, en hoe men in die Kerk (maakt niet uit wat voor denominatie) het ‘geloof’ beleeft, dan met God Zelf. Het positieve van de fase waarin je je op dit moment bevind is dat je – eindelijk misschien – met frisse ogen de Bijbel kan gaan leren lezen, en God kan gaan leren kennen. Zelf zijn we er achter gekomen dat het ‘desintoxicatieproces’ wel een jaar kan duren. Ingesleten gewoonten, vage schuldgevoelens, tradities, zijn er vaak moeilijk uit te krijgen… Aan de andere kant is het gevaar van de fase waarin je bent dat je het spreekwoordelijke kind met het badwater weggooit… Ik herhaal: “Wie Mij lief heeft, heeft Mijn Woord lief’. En zelfs in het Oude Testament zegt God: “Ik woon bij de gebrokenen van hart, en die Mijn Woord vreest’. Ga eerlijk op zoek, open je hart, maar laat je NOOIT door de Tegenstander verleiden om Zijn Woord in twijfel te trekken! Als we dingen niet begrijpen wil dat niet zeggen dat het misschien niet waar is, of dat er een ‘redelijke’ (menselijke!) oplossing is! Het is meestal een uitdaging van God om dieper te gaan, en Zijn Woord beter te bestuderen. Als je eens een zeer interessant boek wil lezen over hoe precies de Bijbel is, en hoe God handelt in de Tijd, dan kan ik je van harte het boek aanbevelen ‘The Keys Of Time’, a revelation of Bible Chronology’, van Derek Walker (www.editionsoasis.com, onze eigen Franse website, wij hebben het boek uitgegeven, in het Frans en in het Engels. Werk nog aan de Nederlandse vertaling, maar heb de tijd niet!). Ik kan je ook de PDF opsturen. Zijn Woord is echt de Waarheid, maar het probleem is inderdaad dat de meeste Christenen bij hun (weder-)geboorte een bepaalde ‘bril’ meekrijgen. Vooral oprechte, eerlijke, zoekende Christenen komen vrijwel altijd vroeg of laat hierdoor in de problemen, omdat die ‘bril’ zelden toelaat God en Zijn Woord werkelijk te kennen! Ik bid zelf al jaren ‘Geef mij uw Geest van wijsheid en openbaring OM U RECHT TE KENNEN’, en zal dat de rest van mijn leven blijven bidden!
    God’s zegen, Wouter, blijf open, blijf zoeken, maar blijf ook beseffen dat er een tegenstander is die niets liever wil dan je klein beetje bij klein beetje, bij Hem en Zijn Woord wil weghalen. Zie er op toe dat je je ‘volle loon’ ontvangt!
    We zijn ver weg, in Zuid-Frankrijk, maar als je eens wilt praten, onze gegevens staan op onze website ‘www.publiceeruwboek.com’.
    Hartelijke groeten en alle zegen, René de Groot

  23. Piet de Groot op 13-08-2015 om 10:47

    Hier een passage uit een boek dat ik lees en vertaal, voor hen die zoeken op nieuwe paden.
    Awareness by Steve Roberts.

    A Different Voice
    Amid the abundance of memes, game requests, and everyday banality
    that sometimes (most times?) appears on our Facebook timelines, my
    friend Kent Burgess once posted this gem from the poet and author
    David Whyte:
    “We withdraw not to disappear, but to find another ground from
    which to see; a solid ground from which to step, and from which
    to speak again, in a different voice, a clear, rested, embodied
    tonality we can call our own.”4
    I liked what Whyte said so much I ended up buying his books on poetry,
    but those words of his summarized my spiritual journey so well over
    these last few years.
    I am speaking again, but with a different voice.
    From withdrawing has come a place of profound transition: a place of
    significant rest from the chaos of religious striving and identity seeking.
    If contentment were a narcotic, then it can pulse in my veins at times,
    burning up the flickering fires of attempted spirituality.
    Have you ever experienced a nagging withdrawal?
    I call it nagging for it irritates our usual sense of identity and of who we
    are in the world.
    Circumstances seem to shut down around you, and you encounter the
    bleak barrenness of silence where once was opportunity.
    All appears dry and still, but this is actually a fertile place,
    a place preceding a new awakening.
    Truth is in a state of incubation,
    waiting to spring up in a fresh new way.
    The white lotus is budding in the murky waters.
    Dormant beneath our soul’s fallow ground
    lies the seed of divine life within.5
    AWARENESS 23
    It is also a time where everything we feared about our perceptions of
    reality seemed to come true, we remain puzzled, empty, and impoverished
    (I would also add the word ripe – ripe for an encounter with living truth,
    as opposed to mental assent).
    This place the ego hates because it feels vulnerable and alone.
    What we think of as our separated-self (independent-self) prefers the
    control and confidence of keeping up spiritual appearances, and we
    would rather manufacture miracles in the machine shop of religion than
    lie fallow and ‘unfruitful’ in this shadowy land.
    Remember though, muddy waters carry those lotus blossoms – so too
    our soul will bud afresh.
    We shall bloom anew, maybe not on the whines and whims of our clockwatching
    ego’s time-line, but be assured, it will come. We are simply being
    realigned with the deeper ways of God in our heart. We are finding a
    solid ground in which we can re-enter life with an inner abundance. One
    foot in a light-filled world, the other in a dark and desperate unknown –
    and this is all in the grip of grace.
    Spiritual awareness de-constructs our former ignorance and it can burn
    with such force.
    When we ‘find this other ground from which to see’ you can never return
    to that former way of seeing.
    Something has transitioned in your soul.
    A pathway to stillness and contentment has gained a hold of your life. I
    call this the strong hand of grace.
    Within that enormous and overflowing grip of love we find the greatest
    gain the human heart can know – that union with God is real – it is what
    completes us in the now.
    It is love, devotion, and fire becoming one.
    This was the cry of the Christ, “The glory which you have given me I
    have given to them, that they may be one, just as we are one; I in them
    and you in me, that they may be perfected in unity.”6 That is staggering.
    Just as Christ was one with the Father, so too are we.

  24. Henk op 13-08-2015 om 10:46

    Beste Wouter,
    Het is alweer bijna 30 jaar geleden dat ik afscheid heb genomen van het (kerkelijk) geloof. Opgegroeid in een zwaar gereformeerd nest, via PKN en later evangelische hoek de deur naar de uitgang gevonden. Sommige aspecten uit de christelijke traditie waardeer ik nog wel. Vooral het goed doen in hier en nu voor je naaste. En verder: ieder moment van de afgelopen 30 jaar blij dat ik er niets meer mee te maken heb. Ik begrijp werkelijk niet dat men anno 2015 nog in een mysterie als god kan geloven. Laat staan alle ‘geloofswaarheden’ die men uit de Bijbel vist.
    Leesvoer: ik heb met een brede grijns het boek ‘Wie god verlaat heeft niets te vrezen’ van Maarten ’t Hart gelezen. Een relaas over de bijbel met als conclusie dat het (christelijk) geloof ‘onbedaarlijke apekool’ is. Ik sluit me daar graag bij aan. Ik hoop dat jij een weggetje zult vinden waar je vooral gelukkig mee bent. Hoop dat iedereen dat zal respecteren. Ik in ieder geval wel. Hartelijke groet, Henk de Haas

  25. Niels op 13-08-2015 om 10:29

    Gaaf en eerlijk! Mijn advies om toch te zoeken naar een vaste plek van samenkomst met andere zoekers ;-)

  26. Gijs Verstegen op 13-08-2015 om 10:22

    Halo Wouter,

    Vanuit de gereformeerde traditie komend heb ik veel gehad aan Tom Wright. Hij blijft dicht bij de bijbel en bij het Joodse karakter van de openbaring van God. Daarmee kan hij kritisch kijken naar al die vanzelfsprekende dogma’s die zowel gereformeerden als evangelische gebruiken.

  27. Zoeker op 13-08-2015 om 09:51

    Ha Wouter,
    Herkenbare fase, ik zat daar pak ‘m beet een jaar geleden ook in.
    Ik vond het ook heel ‘bevrijdend’ om zélf na te gaan denken en heb me daarbij niet beperkt tot christelijke boeken.
    Eén van de belangrijkste vragen voor mij was hoe het zit met de bijbel: christenen baseren hun beeld van God en invullen van hun geloof en leven op de bijbel. Maar hoe is die bijbel eigenlijk tot stand gekomen? Is het het onfeilbare woord van God? Zo nee, hoe groot is de menselijke hand er in?
    Dus intensief gedoken in Bijbelkritiek, het ontstaan en de ontwikkeling van het christendom, de psychologische verklaringen rondom geloven etc. Regelmatig zakte mijn broek af van verbazing: ‘waarom heb ik dit nooit eerder geweten?’.
    Een paar auteurs die ik je kan aanraden: Bart Ehrman, Dan Barker, Bertrand Russel.
    Succes met je tocht!

  28. Hans op 13-08-2015 om 08:45

    Hoi Wouter,
    Deels herkenning. Alleen vraag ik me af of de gekozen route de juiste is. Anders gezegd; moet deze (deels pijnlijke) constatering en daaruit gevolgde beslissingen niet een veeleer innerlijk proces zijn waarbij een aantal mensen voor de nodige (zelf)reflecties zorgen? Ik vind het niet zinnig alleen maar vragen te stellen of andere gelovigen die andere accenten leggen op deze wijze te karakteriseren. Daarmee geef je hen ook geen ruimte. Je kunt je er ook gewoon “los van maken”. Ik zie niet zo de meerwaarde van je publiekelijk delen in dit stadium.

  29. AAldrik op 13-08-2015 om 06:22

    Hoi Wouter, mooi dat je je zoektocht beschrijft. Een aantal zaken wel herkenbaar…Je schrijft na een aantal jaren voorganger noodgedwongen afscheid te moeten nemen uit een glazen huis. Ik denk dat met name dát ervoor zorgt dat je jezelf vragen durft te stellen en niet meer ‘automatisch’ reageert op wat anderen van jou verwachten. Of dat je bewust danwel onbewust bezig bent met wat anderen van jou vinden. Vele mensen zoeken vastigheid in bepaalde geloofsovertuigingen ipv Jezus zelf. Dit leidt op zich weer tot bepaald (religieus) gedrag waarbij we ons ook mogen afvragen wat is nu echt en echtheid? Daar ben ik zelf ook naar op zoek..naar de echtheid en de kwetsbaarheid..waarbij ik wel in geloof wil wandelen op het water. Waarom? Omdat ik geloof dat God dat van mij vraagt..is uitdagend en spannend soms. Heb ik daarbij geen vragen? bv mbt genezing? Ja dat wel maar dat leidt er niet toe dat ik niet meer blijf bidden voor mensen die ziek zijn omdat dit 1 van de manieren is waarbij Zijn echtheid zichtbaar wordt door genezing. Die echtheid van Gods kracht (soms voelbaar, merkbaar en zichtbaar) is iets puurs. Ook al weet ik dat wij mensen daar dan ook soms onhandig mee omgaan. geloof is eigenlijk heel simpel (als een kind) maar we maken er door onze systemen vaak zo ingewikkeld waarbij het zicht op Jezus zelf daardoor vertroebeld raakt.

    Ik kan me voorstellen dat de huidige situatie waar jij in zit juist vrijheid geeft. Het ontdekken en wandelen in die vrijheid waarbij je je meer richt op Jezus zelf in plaats van bezig te zijn met allerlei randzaken zal naar mijn mening altijd leiden tot meer zegen, vreugde en blijdschap. Dat is ook wat ik jullie beiden wens in jullie zoektocht. Gods zegen..groet Aaldrik

  30. Bianca op 13-08-2015 om 05:33

    Als je nu je Joske principes ook eens los zou durven laten en op zoek gaat naar de ware messias (dus géén verlosser) dan kon er weleens een wereld voor je opengaan

    • WESPWESP op 13-08-2015 om 11:46

      grappig dat je iemand uitdaagt om op zoek te gaan en meteen al invult in welke hoek hij niet moet gaan zoeken.



  31. Eric van Dormolen op 13-08-2015 om 00:55

    Dag Wouter. Mooi artikel, voor mij veel punten van herkenning hierin. Echter; je schrijft op zoek te zijn naar de echte God, de pure Jezus. Die we slechts kennen uit de christologische aanvulling op de bijbel zoals die al eeuwen bestond. Denk je niet dat je, ervan uitgaande dat God de pure Jezus is, jezelf in deze zoektocht gelijk al een beperking oplegt? Overweeg eens het volgende; zou God niet gewoon de pure God kunnen zijn? Zonder een christologisch sluitend systeem. Om dan uiteindelijk te berusten in het kennen van God de Ene? Zoals hij zich in de oorspronkelijke bijbel laat kennen? En dan te ontdekken dat dat zóveel rijker is dan het geloof in de al dan niet pure Jezus? God is God, zegt God, de Ene.
    Ik wens je een doelrakende zoektocht.

  32. Matthijn op 12-08-2015 om 23:04

    Mooi stuk en voor grote delen zeer herkenbaar! De verschillen zitten ‘m (volgens mij) in de manier van verwoorden en accenten leggen. Geniet van je duik!

  33. Petrina op 12-08-2015 om 22:14

    Zodra een deur gesloten word zullen er nieuwe opengaan. Het is voor mij herkenbaar, een zoektocht, vragen die mij bezighouden waar veel mensen om mij heen niet bij stil lijken te staan. Antwoorden die eigenlijk het gevoel geven dat er niet echt naar jou geluisterd word. Gesprekken waarbij je ziet dat mensen niet luisteren, maar enkel nadenken over wat ze nog meer willen vertellen. Maar ook mooie dingen, herkenning, daardoor veel diepere gesprekken over bepaalde onderwerpen en ook vriendschapsbanden die zich juist hierdoor verdiept hebben. Nieuwe dingen mogen ontdekken. Er is nog zoveel…

    Maak je handen maar vrij, laat niets je vasthouden, en ga open deze wandeling verder! Wie weet wat er allemaal nog ligt te wachten, ik lees graag verder mee over deze levensreis.

    Een mooie en verfrissende reis gewenst!

  34. Corine op 12-08-2015 om 22:11

    Mooi geschreven. Ik herken niet alles, maar zie zeker raakvlakken. Het zet me aan het denken over mijn eigen geloof. Ben daarom zeker benieuwd naar meer blogs over je zoektocht. Dank je wel voor deze openhartige.

  35. simonvangroningen op 12-08-2015 om 21:14

    Soms is het helemaal niet erg een geloof te verliezen. Als je gelooft in iets wat niet echt is (niet waar-achtig) moet je dat zo snel mogelijk verliezen. Er loopt een keizer zonder kleren en al zijn bedienden roepen dat hij mooi gekleed is. Dat God in mij gelooft vind ik inmiddels belangrijker dan dat ik in God geloof. God gelooft in Zijn werk en laat het werk van Zijn handen niet los. En daarom mogen we vechten, schoppen, geloofsvakantie nemen, vragen, weglopen—en weer thuiskomen. Zelf ben ik als voorganger van een evangelische gemeente wel gebleven. Soms deel ik mijn vragen, soms formuleer ik iets wat op een antwoord lijkt. Tijd voor een Jezus 2.0!? Ja, dat heeft Hij volgens mij zelf al eens voorgesteld. Ik blijf den Heer verwachten, mijn ziel wacht onverstoord, ik hoop in al mijn klachten, op Zijn onfeilbaar Woord. (wat m.i. niet gaat over een al dan niet letterlijke inspiratie gevolgd door een letterlijke vertaling). Maar wel over een belofte dat de hoop niet beschaamt.

  36. Sarinah op 12-08-2015 om 20:04

    Mooi geschreven en je bent zeker niet de enige. Ik worstel hier al jaren mee en vind meer rust in het feit dat ik God niet kan definiëren dan in alle beelden die mensen mij van God voorhielden. Mensen hebben het geloof volledig volgebouwd met regels, instructies, stappenplannen en studies en zijn daarbij de basis volledig uit het oog verloren. Ruzie makende over de positie van de mens, de juiste vorm van de doop, of op zoek naar de zoveelste ervaring. Ik ben ook op zoek en hoop dat ik op een dag een stukje van Gods Waarheid en Zijn Wezen mag gaan begrijpen. Ik wens je Zijn zegen toe in je zoektocht.

  37. Albert (AVé) op 12-08-2015 om 19:50

    Inhoudelijk exact hetzelfde als ‘ene’ Pedro: Wouter. Je verhaal heb ik met belangstelling gelezen. En met instemming! Succes en sterkte met je zoektocht, en alles wat je onderweg ontdekt. En dat God jou door Zijn Zoon jou en je gezin verder mag leiden.

  38. Daniella op 12-08-2015 om 19:28

    Ik wilde dat er een kerk was voor mensen die gedesillusioneerd uit de evangelische wereld gestapt zijn en geen idee hebben waar dan heen te gaan. Terug kunnen wij als gezin nooit meer. Ik heb het gevoel dat er oogkleppen van mn ogen zijn gevallen. Wij waren jaren actieve medewerkers in een “bediening”. Ik voel me bedrogen en verward. Toch zou ik willen dat mn kinderen in een kerk kunnen opgroeien en daar ben ik verdrietig over. Ik zou willen dat er een kerk was die de bijbel zou behandelen, stukken goed uitleggen daarover discuseren met respect voor elkaar. En niet een of ander psychologisch “hoe pas ik dat toe in mn dagelijks leven” verhaal….
    Gewoon even zo mijn gedachten.

    • WESP op 13-08-2015 om 12:09

      Hallo Daniella,

      Je zegt: “Ik zou willen dat er een kerk was die de bijbel zou behandelen, stukken goed uitleggen daarover discuseren met respect voor elkaar. En niet een of ander psychologisch “hoe pas ik dat toe in mn dagelijks leven” verhaal….”

      Hoe zie je dat voor je? De Bijbel in stukken goed uitleggen snap ik denk ik wel, dan zie ik iets als uitleggen waar de verschillende denkers door de eeuwen heen mee geworsteld hebben en hoe het zich verhoudt met wellicht zaken die de wetenschap nu laat zien….. of iets in die richting.
      Maar dat “hoe pas ik dat toe in mijn dagelijks leven….” ik snap niet goed waar dat verkeerd wordt.
      Zolang we anderen niet opleggen wat een bepaald woord bij jou oproept dan kunnen we toch best in het dagelijks leven iets toepassen wat we geleerd hebben vanuit Gods woord?

      Of begrijp ik je helemaal niet?



  39. Pedro op 12-08-2015 om 17:41

    Ha Wouter. Je verhaal heb ik met belangstelling gelezen. En met instemming! Succes en sterkte met je zoektocht, en alles wat je onderweg ontdekt. Pedro.

  40. Peter Overduin op 12-08-2015 om 17:28

    Een paar vragen, Wouter. Stel dat de pure Jezus het mysterie van God heeft geopenbaard, hoe groot acht je dan de kans dat we de pure Jezus nog gaan leren kennen? Zouden we dan niet moeten vaststellen dat het project “Jezus” dat God 2000 jaar heeft gearrangeerd, mislukt is? En dat het dan de hoogste tijd zou zijn voor een Jezus 2.0? Of ben je ook bereid om de aangeleerde dogma’s over de christelijke Jezus te heroverwegen? Ben benieuwd naar je reactie.

    • Wouter van der Toorn op 12-08-2015 om 18:43

      Ik vind het altijd nogal pretentieus om dingen te stellen als “het project Jezus dat God heeft gearrangeerd is mislukt”. Volgens mij heb ik er eerder weinig van begrepen dan dat ik dit allemaal zou durven stellen. Ik zie weinig reden om de ‘christelijke Jezus’ te heroverwegen. Maar ik ben me bewust dat je het hier ook al direct over definities hebt: wat bedoel jij met het een of met het ander en wat begrijp ik. Hou het graag zo eenvoudig mogelijk.



Laat een reactie achter