Clicky

Generic selectors
Exacte overeenkomst
Zoek in titel
Zoek in content
Zoek in artikelen
Zoek in pagina's
Filter by Categories
Bijbel
Communicatie
Creatief
Films
Geek
God
Inspiratie
Internet
iPad
iPhone
Jongeren
Kerk
Leiderschap
Mac OS X
Persoonlijk
Preekkunst
Social Media
Tech
Verhaal
wordpress

De Bijbel op een nieuwe manier gaan lezen

13 september 2015

Het is bijna als vloeken in de kerk als je zegt dat je de Bijbel niet zomaar letterlijk moet nemen. De Bijbelteksten kennen veel invloeden van vroegere culturen en bijbehorende wereldbeelden. Dat we de Bijbel dus niet zomaar kunnen oppakken met een “zie je wel, het staat zo in de Bijbel”. Kijk, het is goed om de Bijbel van kaft-tot-kaft te lezen, maar dan vooral op de letterlijke manier: lees de Bijbel, lees alles, weet wat er staat. Maar niet op de manier om zonder vragen alles simpel te accepteren wat in de oude tekst staat.

disarming scripture

In mijn vorige twee blogs over een gewelddadige God ben ik begonnen om de vragen wat helderder te formuleren als het gaat om de oude geweldteksten. In het boekje ‘Disarming Scripture’ van Derek Flood biedt de schrijver een overzicht van de verschillende manieren om met de Bijbel om te gaan. En hij komt met een voorstel van een nieuwe manier om de Bijbel te lezen.

1. De conservatieve benadering:

De conservatieve benadering gaat ervan uit dat de Bijbel het onfeilbare woord van God is. En als er dan moeilijke dingen in de Bijbel staan, dus ook de dingen die we nu niet met ons geweten overeen kunnen komen, dan accepteren we dat omdat God overal boven staat. We begrijpen het wel niet, maar Gods wegen zijn ook wat dat betreft ondoorgrondelijk. Je krijgt op zo’n manier bijvoorbeeld de uitleg dat het uitmoorden van de oorspronkelijke volkeren uit het huidige Israël “ten diepste Gods liefde is”.  in  Als daar iets staat wat tegen ons geweten ingaat, dan moeten we accepteren dat God hierboven staat. Zijn wegen zijn voor ons soms ondoorgrondelijk.

Al met al klinkt deze overtuiging mooi en vroom. Maar er zit een heel groot probleem aan. Want: op deze manier van denken is er nog steeds een goedpraten van het slaan van kinderen, van slavernij, van religieus geweld. En dat kan niet: we vinden het niet voor niets moreel verwerpelijk.

2. De Richard Dawkins oplossing

Het is voor tegenstanders van de Bijbel (o.a. vanwege de geweldpassages die erin te vinden zijn) een eenvoudige oplossing: als je niet de hele Bijbel letterlijk kunt accepteren, dan klopt er van het hele boek niets.

De God van het Oude Testament is zo’n beetje het onaangenaamste personage dat de literatuur ooit heeft voortgebracht. Hij is jaloers en er nog trots op ook; hij is een kleingeestige, onrechtvaardige, onverzoenlijke regelneef; een haatdragende, bloeddorstige pleger van etnische zuiveringen; een vrouwenhatende, homofobe, racistische, kinderen en volkeren uitmoordende, drammerige, megalomane, sadomasochistische, onvoorspelbaar boosaardige dwingeland. ~ Richard Dawkins, The God Delusion

Wetenschapper Richard Dawkins pleit dan ook voor deze oplossing: weg met dat hele boek, en weg met de religie die erop is gebaseerd. Want religie zorgt alleen maar voor ellende!

Het lijkt logisch dat de eerste (conservatieve) benadering van de Bijbel de tweede benadering van compleet ontkennen in de hand werkt.

3. De liberale benadering

Deze benadering ziet vooral dat de Bijbel oproept voor sociale gerechtigheid. Er zijn veel teksten die worden aangehaald die oproepen tot zorg voor de armen, vluchtelingen, wezen, weduwen, etc. Dat is heel mooi, maar het is geen oplossing voor de moeilijke teksten van een gewelddadige God en een gewelddadige religie. Eigenlijk gaat het hier nog steeds over selectief lezen van de Bijbel en het negeren van de geweldspassages.

4. De Bijbel lezen zoals Jezus dat deed

Schrijver Derek Flood stelt een andere benadering voor: we moeten de Bijbel leren lezen zoals Jezus dat deed. Dat betekent dat je ook eerlijk vragen blijft stellen bij teksten en dat betekent soms ook dat je afstand doet van teksten.

“Jullie hebben gehoord dat gezegd is, maar ik zeg jullie…”
(bijvoorbeeld Matt 5:21-22; Matt 5:38-39; Matt 5:43-44)

Jezus wordt het geïncarneerde woord van God genoemd (Johannes 1). We geloven als Christenen in de Christus, in Jezus. We geloven niet de Bijbel. Het woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond. Het is niet dat het Woord een boek is geworden en op onze boekenplank heeft gestaan. De Bijbel gebruiken om tegen het Woord van God in te gaan, is daarom wel mogelijk, maar dat is volgens mij niet de bedoeling.

Nog een weg te gaan

Je kan nu weer kritiek hebben op deze oplossing die Derek Flood voorstelt. Want is het niet net andersom een manier van selectief omgaan met de Bijbelteksten? Ook in de ontwikkeling van het nieuwe testament zie je dat er een weg is om de oude teksten anders te gebruiken. Word in het Oude Testament hartstochtelijk gebeden dat God de vijanden zal uitschakelen en straffen, Jezus leert om “te zegenen wie je vervloekt”. En er is niets dat Jezus zo boos maakte als geweld in naam van religie.

Denk aan de woorden die Jezus uitspreekt over de schijnheilige religieuze leiders (Matt 23:13). Of denk aan hoe Jezus reageert op het gebed van zijn leerlingen om de ongelovigen te straffen (Lukas 9:54-55), iets wat in het Oude Testament door o.a. de profeet Elia wèl werd uitgevoerd. Voor Elia was deze actie iets wat liet zien dat hij daadwerkelijk een profeet van God was, maar Jezus liet zien dat de echte profeet van God, de echte mensen zoon, niet kwam om levens te vernietigen, maar om te redden, te genezen en te herstellen (Lukas 19:10, Johannes 3:17).

Belangrijkste om deze weg te gaan in het lezen van de Bijbel is om altijd serieuze vragen te stellen bij de tekst. Zoals ik ook eerder bepleitte in mijn blog »

Bron: ‘Disarming Scripture: Cherry-Picking Liberals, Violence-Loving Conservatives, and Why We All Need to Learn to Read the Bible Like Jesus Did’ van Derek Flood

Wouter van der Toorn
Media Innovator & Art Director bij Jesus.net. Mijn tijd vul ik met nieuwe media, God, geloof, muziek, films. Over al deze zaken publiceer ik op mijn blog.
22 Comments
  1. henkkarssenberg

    Dag Wouter,

    Hoe kunnen we er absoluut zeker van zijn, dat Jezus Christus ia gestorven als lijdende Knecht van God, maar ook uit de dood is opgestaan en zal terugkomen om te oordelen de levenden en de doden?

    Groet, Henk Karssenberg

    1. JanA

      Sorry Henk, maar dit is wel erg kort door de bocht. Het is altijd heel erg populair om dit rond te toeteren alsof dit het allerlaatste antwoord is.
      Zo is het ook erg goedkoop om te zeggen: Henk Karssenberg bestaat niet. Ik heb hem nooit ontmoet en that’s it.

    2. Hans A.

      Je krijgt nergens absolute zekerheid over. Als je ergens zeker van denkt te zijn, dan doe je dat met je hersens, maar je kunt nooit 100% op mensenhersens vertrouwen.

  2. henkkarssenberg

    Tekeer gaan? Dat valt wel mee toch? Ik heb wat kritische vragen aan jou gesteld naar aanleiding van je vergelijking tussen ISIS en de God van het Oude Testament.

    Naar aanleiding van deze blog maak ik mij zorgen over jouw benadering van de hele bijbel en ik vraag daarom of je zeker kunt zijn van de feiten van Jezus’ geboorte, lijden en sterven, opstanding en Hemelvaart. Er zijn mensen, die de bijbel ‘anders’ willen lezen en deze feiten niet letterlijk willen nemen. ‘Je krijgt nergens absolute zekerheid over’ zegt iemand in een reactie. Ik zou je als christen willen vragen om in dit soort vragen positie te kiezen.

  3. Frans

    Ondanks dat ik nu ex-christen ben, heb ik zelf eigenlijk niet zoveel moeite met de eerste benadering. Zowel vanuit een orthodoxe ‘de-bijbel-is-als-geheel-waar’ standpunt, maar eigenlijk ook nu nog als ongelovige.

    Ik ben een gevoelig manneke dat al een dramatisch wereldprobleem kan maken van een eendagsmug. Maar ik ben ook een relativist. Ik geloof niet in een objectief goed of kwaad, noch in een objectieve moraal. Ook geluk en lijden bestaan m.i. slechts in ‘the eye of the beholder’. Althans, van buitenaf gezien dan he. Van binnenuit kan ik de halve wereld op mijn schouders meetorsen. Maar dat doet niets af aan het feit dat ieder lijden slechts plaats vindt bij degene die lijdt. En soms lijdt de rest van de wereld mee, maar ook dan vindt dat lijden slechts plaats bij degene die lijdt of mee-lijdt. En ik kan met jouw meelijden – dan lijd ik dus ook – maar ik kan niet jouw lijden lijden. Lijden is dus geen op zichzelf staand fenomeen, het is een subjectieve ervaring bij degene die lijdt of meelijdt.

    Toen ik nog orthodox gelovig was keek ik volgens mij ook een beetje op die manier naar de God van het OT. God had ons gemaakt – inclusief ons zenuwstelsel en bijbehorende emotie-huishouding – en stond als Grote Schepper letterlijk ver boven en buiten ons lijden. Wat voor jou en mij de hel op aarde kan betekenen, daar keek God gewoon niet van op of om. Niet omdat hij een wrede nare god was, maar omdat hij domweg verder keek dan jouw en mijn neus lang was.

    En onderwijl presenteerde hij zich bewust als een afstandelijke, stellige (en soms ronduit boze) God om vooral de kloof tussen boven en beneden te benadrukken. Zich daarbij lang niet zo druk makend over mensen die elkaar letterlijk de hersens inslaan. “Wees niet bevreesd voor hen die het lichaam doden, maar….”

    ———

    Maar goed, zo keek ik er toen tegenaan. ;-)

  4. Pedro

    Hoe je het ook wendt of keert: christenen ‘kennen’ God alleen uit de bijbel, en kunnen derhalve nooit zeker zijn dat zij ‘de waarheid’ kennen. Volgens mij bestaat die ene waarheid dan ook niet. Ieder beleeft het geloof op de eigen manier.

    Elke mening, beleving, theologisch werenschappelijke benadering, is gestoeld op deze oude teksten. Teksten waar ieder weer een andere betekenis in ziet. Wanneer je je omgang met de bijbel baseert op teksten uit diezelfde bijbel, kom je terecht in een cirkelredenering: “ik weet niet of ik de bijbel letterlijk moet nemen, laat ik eens kijken wat de bijbel daarover zegt, dan volg ik dat op.”

    De bijbel geeft geen enkele zekerheid, ook niet de zekerheid dat God bestaat.

    1. Frans

      Wanneer je je omgang met de bijbel baseert op teksten uit diezelfde bijbel, kom je terecht in een cirkelredenering: “ik weet niet of ik de bijbel letterlijk moet nemen, laat ik eens kijken wat de bijbel daarover zegt, dan volg ik dat op.”

      Mee eens. Al wilde ik in eerste instantie nog wel even protesteren. Namelijk, het enerzijds niet letterlijk nemen van (gedeeltes van) de bijbel en anderzijds diezelfde bijbel wél zien als ‘Woord der Waarheid’ hoeft elkaar niet te bijten. Maar dan nog zul je ergens de openbaring vandaan moeten halen dat die bijbel echt ‘Waar’ is. En hoe letterlijk moet je die openbaring dan weer nemen?

      Uiteindelijk ontkom je gewoon niet aan dat stukje bovennatuurlijke godsopenbaring, die jij en ik niet of niet voldoende hebben ontvangen en al die ware christenen wel. :-)

      —-

      Hoe dan ook vind ik dit wel interessante materie. Ik ben zelf jarenlang echt volledig en zonder enige twijfel zeker geweest, niet alleen over God en zijn bestaan, maar ook over de volledige waarheid van ‘het Woord’. Als men aan mij vroeg: ‘hoe weet je dat zo zeker’, dan kon ik met volle overtuiging zeggen: ‘dat weet ik gewoon’. Waarmee ik iets bedoelde als: “Dat heeft God mij laten ervaren door Zijn Geest en als God je dat openbaart, dan wéét je dat het waar is.”

      En nu? Ik weet het gewoon niet meer. Ik vind het hele concept van God, schepping, zondeval, lijden en sterven en opstanding, een hemel en een hel, goed en kwaad, enz enz. werkelijk te zot voor woorden als ik het probeer in te passen in de werkelijkheid waarin ik dagelijks leef. Aan de andere kant blijft het me wel fascineren. Of daar ergens binnen al die belachelijkheid toch niet iets ligt verborgen wat misschien niet werkelijk is, maar wel waar.

      “Maar wat is waar? Het oog ziet niet wat op het netvlies valt. Het oor hoort niet wat het trommelvlies doet trillen. Het ziet en het hoort wat in het hart ligt. En fijnzinnigheid is altijd waar. Kwetsbaarheid is ook altijd waar. Lelijkheid en lompheid zijn een dagelijkse werkelijkheid, maar: een werkelijkheid. Nóóit de waarheid. De werkelijkheid verdwijnt, de waarheid blijft.”
      Herman Finkers

  5. Erwin

    Hoi Wouter, als je de Bijbel anders gaat lezen, laat je het van je eigen beoordelingsvermogen afhangen van wat er klopt en wat niet. Waar begint dat en waar houdt het op? In principe probeer je het dan op dezelfde manier kloppend te krijgen als de meer orthodoxen die zich in allerlei bochten wringen om bepaalde passages kloppend te krijgen. Jij krijgt het kloppend door bepaalde passages minder serieus te nemen dan andere. Je wilt met de Bijbel in de hand een god maken die voor jou acceptabel is. Ik wil je het volgende in overweging geven:
    – God bestaat niet wel of niet omdat jij daar wel of niet in gelooft.
    – Als God wel bestaat, en jij vindt hem zoals hij werkelijk is niet aardig, is dat voor het bestaan van God en Zijn karakter in principe niet relevant. God is zoals hij is, ongeacht wat wie dan ook daarvan vindt. Hij geeft je de keuze om Hem niet te volgen, maar m.i. is het volgen van God -als hij wel bestaat- een no-brainer.
    – Alles leg je uit vanuit je eigen referentiekader. Als God persoonlijk aan jou in de lucht verschijnt met al zijn macht, kun je -als je het overleeft- denken dat dat God was, of een ontzagwekkend realistische hallucinatie. Er is dus helemaal *niets* dat het bestaan van God aan jou kan bewijzen, je kiest ervoor om iets op een bepaalde manier te interpreteren.
    – De Bijbel kan dan tweedehands informatie zijn van mensen die een ervaring met God hebben gehad, het is wel het enige wat we hebben. En in tegenstelling tot menig ander religieus fundament is hij niet geschreven door een enkel persoon waarbij eigen gewin een motivatie zou kunnen zijn, maar door tientallen mensen, waaronder ooggetuigen van Jezus Zelf. Dat is de meest accurate informatie die we hebben, of het nou wel of niet voor 100% correct is. Dus we zullen het ermee moeten doen. Lezen in de culturele context is uiteraard een must, maar verder is het ons eigen brein dat de interpretatie invult. Zelfs de mensen die het uit letterlijk geloof kloppend willen krijgen liggen hopeloos met elkaar overhoop. Wil je je eigen interpretatie nog aan dat scala toevoegen? Denk je dat dat nut heeft, of dat jouw interpretatie meer klopt dan die andere? :-) Mijn persoonlijke mening is, dat het voor mij gewoon niet kloppend te krijgen IS. Ik weet het gewoon niet, en zal het nooit weten. Wil ik ondanks dat, bijna tegen beter weten in, het dan maar gewoon *geloven*, of niet?

    1. Paiba

      @vergetennick
      Dat is wel weer de typische afleidingsmanoeuvre.
      U begrijpt mij al dan niet opzettelijk verkeerd. Mijn punt is niet dat communisme synoniem is voor atheïsme. Communisme is wel een atheïstische ideologie, zeker op de manier waarop die in de Sovjetunie, Oost-Europa, China, Cuba en Noord-Korea gepraktiseerd werden/worden.
      Atheïsten brengen het er dus niet per definitie beter vanaf dan religieuzen.

      Frappant dat u onze staat als atheïstisch succes wilt claimen, maar van de totale mislukkingen, ook staten waar “God buiten beschouwing wordt gelaten in de uitvoering”, niets wilt weten.

    2. vergetennick

      Wordt wel vaker als troef gebruikt. Atheïsme verwarren met communisme of nazi regime’s. Niet heul sterk.

    3. Paiba

      @vergetennick
      Ironisch, u wilt een grote vrijheid voor het individu, maar zijn religieuze vrijheid wilt u liever beperken.
      Mooie vergelijking maakt u. U kiest de seculiere staten uit die u wel bevallen en de religieuze die u minder fijn vindt.
      Om de balans weer recht te trekken zou ik u even willen wijzen op de (al dan niet voormalige) communistische staten. “Religie is opium voor het volk”. Nul komma nul vrijheid voor het individu. Atheïsten die het volk dom en onder de duim houden door bijv. een cultus te creëren rondom de leider.
      De Chinese overheid kun je niet van enige religiositeit betichten, toch is het daar slecht gesteld met de individuele vrijheid.
      Albanië onder het bewind van hoxha was atheïstisch. Roemenië onder Ceaucescu. De Poolse overheid was anti-religieus. De Sovjet-Unie was een atheïstische anti-religieuze staat, Lenin sloot zich geheel bij Marx aan: “religie is opium voor het volk”.
      Noord-Korea, ook zo’n land waar de atheïstische leiders hun volk geen millimeter vrijheid gunnen.
      En dat een atheïst een cultus rondom zichzelf creëert verandert niets aan het feit dat hij een atheïst is.

    4. vergetennick

      Vergelijkt u onze seculiere staat (Europa) met religieuze staten. Ik zie toch een groot verschil in vrijheid voor het individu wanneer God buiten beschouwing wordt gelaten in de uitvoering. Ik denk dat de atheist in Nederland al bereikt heeft wat hij wil bereiken. Globaal gezien terroriseren de Goden de mens (ja ook christelijke staten bijv. Afrika) in onmenselijke proporties.

      Laten we het zo stellen: op je werk en zeker als ambtenaar mag het niet van belang zijn wat iemand gelooft of wat iemand zijn geaardheid. Iedereen heeft recht op dezelfde dienstverlening. Daar kan geen God tussen komen. Op straat moet je het zelf weten. Maar tegenstanders heb je maar te voortduren. Ik ben tegen straat evangelisatie. Niet dat het verboden zou moeten worden. Maar ik vind het schadelijk. Voor het geloofje en voor het kwetsbare individu.

    5. vergetennick

      volgens mij heeft Wouter het over God die met ons mee gaat en beschreven staat in het boek geschreven door mensen. Jezus beschreef de God vanuit God (uit zich zelf) de God die anti destructie is. Een God die niet wil worden gevonden achter de letter maar vanuit Zijn hart. Bedenk wat liefde is en dat is God. Volgens mij is dat niet de God waar atheisten (zoals ik) tegen strijden. En dat hoeft niet eens te vervallen in een new age achtige God die sokken breit voor zijn onderdanen. Of er moet nog een hoop onnodigheid achter schuilen: een God die je wil opzadelen met opgelegde dienstbaarheid waarmee je alleen de christenen de oren mee kriebelt. Een bemoeizuchtige eenheidsworsten verzamelaar. Maar een God die een soort van zelfbesef van je verlangt en dat je vanuit dat handelt. Enfin, je moet als atheïst niet vervallen in bijbelteksterij zoals de orthodoxen dat goed kunnen.

    6. Frans

      Hoi Wouter, als je de Bijbel anders gaat lezen, laat je het van je eigen beoordelingsvermogen afhangen van wat er klopt en wat niet.

      Zoals je zelf verderop al aangeeft, leest *iedereen* met zijn eigen beoordelingsvermogen. Maar ons persoonlijk beoordelingsvermogen blijft niet ons hele leven hetzelfde.

      Los daarvan zeg je m.i. hele rake dingen. Nu ben ik als zelf als ongelovige nogal relativistisch ingesteld (er is geen objectief ijkpunt waarvan wij de werkelijkheid kunnen aflezen, wij kunnen haar slechts waarnemen en beoordelen vanuit ons eigen ingekleurd paradigma), maar ergens voel ik mij ook sterk aangetrokken tot de gedachte dat de werkelijkheid niet veranderd door mijn of jouw kijk erop.

      Als God wel bestaat, en jij gelooft van niet vindt hem zoals hij werkelijk is niet aardig, is dat lekker boeiend voor het bestaan van God en Zijn karakter in principe niet relevant. God is zoals hij is, ongeacht wat wie dan ook daarvan vindt.

      Dus. ;-)

  6. Paiba

    Wederom de vraag: langs welke maatstaf leg je God nu?

    Benadering 1
    -Blijkbaar vind je het een probleem als God niet in ons verstand past en tegen ons ‘geweten’ ingaat. Je legt echter niet uit waarom dat een probleem is, dus leg eens uit: waarom is het niet acceptabel als wij God niet altijd kunnen begrijpen?
    -‘Geweten’, wat is dat eigenlijk? Als het aan de Bijbel ligt is ons geweten tamelijk verdorven. Is jouw geweten niet een product van onze seculiere maatschappij? Zo zijn er ook culturen waarin kannibalisme en andere gruwelijkheden zonder probleem met het geweten te verenigen zijn. Dus waarom is jouw geweten de maatstaf?
    -Dan het uitmoorden van de oorspronkelijke volken van Israël. Trouwens, wat is ‘oorspronkelijk’ eigenlijk? Ruim 400 jaar eerder woonden Abraham, Izaäk en Jakob er al. Maar dat terzijde. Je probleem is dat het uitmoorden van volken dan ten diepste Gods liefde moet zijn. Is dat wel zo? Volgens mij wordt daarin Gods heiligheid en rechtvaardigheid zichtbaar. Misschien ken je Genesis 15:16 wel “De vierde generatie zal hier terugkeren, want de maat van de ongerechtigheid van de Amorieten is tot nu toe niet vol.” De Amorieten worden dus gestraft vanwege hun eeuwenlange slechte levenswandel. God straft hen door middel van het volk Israël dat Hij uit Egypte geleid heeft. Misschien wordt bij andere volken de reden niet altijd vermeld, in dat geval weten wij de exacte reden niet. Voor mij is dat geen aanleiding om die teksten maar naast mij neer te leggen. Wel kan ik Schrift met Schrift vergelijken. Dan kom ik bijvoorbeeld uit bij eerdergenoemde tekst uit Genesis en ook bij de zondvloed vertelt de Bijbel waarom God die liet komen. Mogelijk had God soortgelijke redenen om andere volken van de aardbodem weg te vagen.
    -‘goedpraten van het slaan van kinderen’: is billenkoek nou echt zo slecht of zijn we tegenwoordig te soft? Van die paar tikken op m’n billen ben ik echt niet slechter geworden. Moeten kinderen hier tegenwoordig ook al kleine keizertjes worden?
    -‘slavernij’: over welke slavernij hebben we het? Onder de oudtestamentische wet werd je slaaf van je schuldeiser als je niet meer kon betalen. Dat garandeerde wel dat je te eten en een dak boven je hoofd had. Na 6 of 7 jaar was je weer vrij en gaf de schuldeiser nog middelen mee om op nieuw te beginnen. Was dat slecht? Volgens mij socialer dan wat de republikeinen in de VS voorstaan.
    -‘religieus geweld’: vallen Bijbelverhalen daaronder? Zie hierboven. Al het andere geweld wat mensen in naam van God doen kunnen we niet goedpraten. Er is geen Bijbelse basis voor. In de Bijbel gaat het enkel om specifieke volken en specifieke ‘uitvoerders’. Geen algemeen gebod om willekeurig ongelovigen te vermoorden. (In tegenstelling tot de koran en hadith)

    -Overigens moeten we niet in de valkuil trappen waarin atheïsten ons graag willen hebben. Die redeneren graag in de trant van ‘het staat in de Bijbel dus God vindt het goed’. Dat klopt namelijk niet altijd. In Genesis gaat het ergens over Lot die de mannen van Sodom zijn dochters aanbood, dat wil niet zeggen dat God dat goedvond. Dat staat er namelijk helemaal niet. Ander voorbeeld: er staat nergens dat Gods zegen rustte op Salomo’s polygamie (1000 vrouwen).

    Benadering 2: stuur ik per ommegaande weer terug met de vraag die ik helemaal bovenaan deze reactie gesteld heb.

    Tussen benadering 3 en 4 zit hooguit een nuanceverschil. Benadering 4 neemt nog de moeite er een dunne Bijbelse onderbouwing bij te maken. Dun, want als basis neemt het m.i. een oppervlakkige lezing van een paar uitspraken van de Here Jezus. Dat creëert weer een nieuw probleem, de Here Jezus sprak regelmatig over de hel. Is het komende oordeel en de hel voor u wel acceptabel?
    Sprak de Heer iets ten nadele van Elia? In het geheel niet. Hij bestrafte enkel de discipelen, die niet begrepen hadden dat Hij voor iets heel anders gekomen was dan Elia.
    Ja, Hij kwam om te redden, op dat punt ben ik het met u eens. Maar hoe kwam Hij ons redden? Door de straf die WIJ verdienden op ons te nemen! Dáár op Golgotha heeft Hij onze straf gedragen. Een zware straf, wij kunnen ons niet voorstellen hoe zwaar. De Heer zweette bloed in de tuin van Getsemane, toch Hij heeft de beker helemaal leeggedronken. Daardoor kunnen wij gered worden. Blijkt niet juist uit dit offer dat God dezelfde is in het oude en het nieuwe testament? In de straf zien we de heilige en rechtvaardige God en tegelijk de liefdevolle God, want wij worden niet gestraft.
    Tot slot, ook in het oude testament laat God zijn liefde zien, het beeld dat God in het OT niet liefdevol is wijs ik dus beslist af.

    1. Paiba

      @vergetennick Wat is je punt?

      Ten eerste, waar reageer je op? Mijn reactie van 16-09-2015 om 23:29 gaat niet over communisme.
      Ten tweede, ik betoog hier niet dat Karl Marx een handboek voor atheïsme geschreven heeft.

      “zeker geen atheïstisch gedachtegangen”
      Atheïsme is enkel het ontkennen van het bestaan van God. Dus het afwijzen van homoseksualiteit is niet tegenstrijdig met atheïsme.

    2. vergetennick

      Karl Marx schreef het handboek voor communisme niet voor atheïsme. Er bestaat geen handboek voor atheïsme. De meeste religies hebben dat wel. Zoals in de bijbel staat dat homo’s inferieur zijn voor God. God heeft zich van hun afgekeerd. Je zou niet eens een tafel met hun mogen delen. Dat is ook nazi gedachtegoed en zeker geen atheïstisch gedachtegangen. Omdat daar geen handboek voor is is er meer verscheidenheid mogelijk.

    3. Paiba

      @vergetennnick
      Er bestaat niet zoiets als een neutrale maatschappij. Atheïsme is niet neutraal, mocht u in die waan verkeren.
      Je levensbeschouwing thuislaten bestaat ook niet. Die komt tot uiting in o.a. kleding en gedrag. Wat er gebeurt als mensen gedwongen worden de staat als moreel kompas te zien hebben we afgelopen eeuw te vaak gezien. Daarom moet een ambtenaar zijn levensbeschouwing niet thuislaten.

      “Als je je maar niet bemoeit met een andermans levensstijl.”
      Uw reactie is een en al bemoeienis met andermans levensstijl.

      @Wouter van der Toorn
      Goed, dan legt u de Bijbel langs een bepaalde maatstaf. Als ik het goed begrijp hebt u moeite met de manier waarop God in het oude testament beschreven wordt. Waarom?

      “En verder…” Dat is tamelijk flauw. Soortgelijke uitspraken kan ik ook over uw bijdragen doen. Standaardvragen, waarop u eigenlijk geen antwoord op lijkt te willen accepteren. Uitgezonderd het antwoord dat het oude testament niet klopt. Met dergelijke kwalificaties (“mooi religieus taalgebruik”) schieten we niets op.

      Wilt u zich enkel blindstaren op uitgeroeide volken? Mag God enkel en alleen lief zijn?
      Toonde God ook zijn liefde aan die volkeren? Weet ik niet. Wil dat zeggen dat Hij Zijn liefde niet toonde? Nee, we kunnen daarover geen conclusies trekken. Maar voor mij staat vast dat God in zijn recht staat. Hij handelt rechtvaardig.

    4. Wouter van der Toorn

      “Wederom de vraag: langs welke maatstaf leg je God nu?” Nou, ik leg God niet langs een maatstaf. Wel onze manier van kijken naar God, onze manier van denken over God, onze systemen en interpretaties van God. En verder… je verhaal klinkt mooi, maar is ook opgebouwd uit mooi religieus taalgebruik waar veel over gezegd kan worden. “Ook in het Oude Testament laat God zijn liefde zien…” Jawel, maar aan wie laat hij zijn liefde zien? Ook aan de mensen die vernietigd moeten worden? Just asking…

    5. vergetennick

      Atheïsten willen christenen niet pakken. Ze willen dat religie achter de voordeur hoort, dat een maatschappij niet bestuurd wordt door een heilig boek of mensen op straat worden overgehaald een of ander raar Godsbeeld tot zich te nemen. Ik als atheïst sta voor vrijheid van het geloof. Maar net zoals ik vind dat paragnosten of mensen van scientology mensen met rust moet laten zo ook de christenen. Ook ambtenaren moeten hun geloof thuislaten en mensen trouwen die volgens de wet gewoon mogen trouwen. Etc. etc.Een atheïst pleit voor een neutrale maatschappij ongekleurd en ontGod, Want God spreekt niet recht dat doen mensen. Zodra ze God erbij halen is God een buikspreekpop.

      Je denkt al gauw als christen in het algemeen, maar neem bijvoorbeeld mensen van de revival fellowship noemen zich ook christenen en die van De Deur ook en zij zullen menen dat jij er naast zit, niet de goede praktijk uitoefend. Of hun ongelijk hebben valt feitelijk niet te meten, hoogstens theologisch (Logisch?) te bediscussieerden rondom de bijbel. Desalniettemin zou het eng zijn als zij het voor het zeggen kregen in het algemeen. En niet minder eng als zij het voor het zeggen krijgen over bijvoorbeeld jouw kind.

      Nee hoor, geloof jij maar lekker in God of dat nou logisch is of niet. Als je je maar niet bemoeit met een andermans levensstijl.

  7. Edwin van der Veer

    Prachtig beschreven! Ik ben blij te lezen dat anderen (jij in dit geval) er grotendeels net als ik over denken: Jezus is het Woord van God en de bijbel is een boek waarin mensen óver God schrijven vanuit de kennis die zij op dat moment bezaten over hoe Hij zou zijn. Ik heb daarom ook een haat-liefde verhouding met de bijbel waar een hoop mooie dingen maar ook een hoop lelijke dingen in staan. Dit maakt het boek voor mij niet minder waardevol. God zei niet: “Wil je Mij kennen… lees dit boek…” Een boek kan God niet bevatten. Tevens mag het duidelijk zijn (en elke christen zal dit beamen) dat God niet door middel van een soort ‘automatisch schrift’ de schrijvers heeft gedicteerd. God is geen God van robots maar wil met de mens samenwerken. Willen we Hem écht kennen, dan moeten me kijken naar het vleesgeworden Woord en dat is Jezus. Ik word dan ook altijd kriegelig als iemand zegt: “De bijbel zegt…” om dan vervolgens het boek te laten buikspreken… Mijn bijbel(s) zeggen niets omdat ze geen mond bezitten. De letter doodt. Te vaak heb ik gehoord: “Ja, maar het stáát er toch…” Zou dit niet de reden zijn waarom Jezus nooit een boek heeft geschreven (voor zover wij weten)? Omdat Hij wellicht weet dat wij lettermensen zijn die Hem graag in een geschreven hokje plaatsen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

God

De Bijbel op een nieuwe manier gaan leze…

door Wouter van der Toorn Leestijd: 4 min
22