twijfelende vrouw

Ik durf nog geen atheïst te zijn

4 min leestijd

Er zijn een paar van die geheime groepjes waar ik ondertussen stiekem lid van ben geworden. Toegevoegd door anderen, dat wel. Want volgens mij kom je er anders ook gewoon niet in. Deze geheime groepjes bewegen zich in de duistere krochten van Facebook. En het lijkt of het een soort lotgenotencontactgroepen zijn. Bezeerd aan de kerk, teleurgesteld in geloof, uitgekeken op God en vooral: heel veel vragen.

twijfelende vrouw

Ik hou me nog afzijdig en kijk de kat uit de boom. Eerlijk gezegd weet ik ook nog niet wanneer ik me ga voorstellen: “Hi, mijn naam is Wouter. En ik heb ook zo mijn verleden…” Zoiets. Al heb ik dat natuurlijk wel. Wie niet? Ik ben uit de ontkennende fase gestapt sinds ik hardop vragen ben gaan stellen. Vooral vragen bij wat er van God is gemaakt in de (evangelische) wereld. Vragen bij vreemde theorieën, complot-denken, fatalistisch Bijbelgebruik… in dat hoekje zijn vooral mijn vragen te vinden. Ik ben van het oude vertrouwde geloof afgestapt waar op alle vragen een antwoord is te formuleren. En van het geloof ‘zoals het hoort’. Ik stel vragen bij overtuigingen over schepping, seksualiteit, geestesgaven, charismatische verschijnselen, bijbeluitleg, toekomstvisie… Let wel: vragen stellen. Dat betekent niet dat overal conclusies zijn getrokken.

Toch betrap ik me erop dat ik niet alle vragen durf te stellen. Anders gezegd: ik durf nog niet alle vragen een echte kans te geven. Heb ik misschien te weinig lef? Heb ik voor mezelf de grens bereikt als ik deze vraag niet helemaal durf te leven: of de christelijke God wel de echte god? Ja, ik heb grote twijfels bij een God die aanzet tot massamoorden, zoals ik eerder uitlegde in een eerder blogje. Dat is twijfel bij een godsbeeld. Maar nog geen twijfel aan God. Maar stel nu dat het allemaal anders in elkaar zit. En dat ik slechts geloof omdat ik christelijk ben opgevoed en me vooral in een christelijke omgeving heb begeven. Stel nu dat God anders is…

En, hier komt die dan: stel nu dat er helemaal geen God is. Niet het hoofdletter en niet met kleine letter. Stel nu dat er niets groters is dan wij in het hier en het nu, geen grote kracht die samenhang biedt, geen werkelijkheid groter dan wat we kunnen waarnemen, geen groter bewustzijn dat alleen met je ziel bereikt kan worden, geen doel en geen bedoeling. Wat mis ik dan eigenlijk? Hebben atheïsten dan toch gelijk dat gelovigen slechts naar iets groters zoeken om een excuus te hebben voor hun handelen? Of dat ze hoop willen hebben op iets beters dan het hier en nu terwijl dat gewoon ijdele hoop zal blijken te zijn omdat er hierna gewoon niets is.

Maar ik durf de vraag nog niet helemaal aan te pakken. Omdat ik al jaren buitengewoon gefascineerd ben door Jezus. Dit is mijn gedachte: als er al een God is, dan kan ik hem niet kiezen, niet zelf bepalen. Als er een God is heb ik geen keuze of ik een leuke God wil, een hippe, een eigentijdse. Als er een God is, is het enige wat ik kan doen mijn best doen om te ontdekken wie hij (of zij) dan is, wetend dat ik begrensd ben in mijn denken en voorstellingsvermogen. En laat Jezus nu zeggen: “Als je mij hebt gezien, dan heb je God gezien“. Kijk, historisch gezien is het geen kwestie of Jezus heeft bestaan: daar is iedereen het wel over eens. En dat hij opvallend was is eigenlijk ook geen punt van twijfel. Dus is mijn conclusie nog steeds dat als ik wil uitvinden wie God is, ik vooral Jezus moet hebben. En dan, nog steeds in de beperking van tijd en ruimte, kan ik ontdekken wat er van God te ontdekken valt.

Ik durf geen atheïst te zijn. Nog niet. Maar moet dat wel? Of kan een atheïst me bekeren? Zijn er mensen die wel het lef hadden? Ben je helemaal gestopt met geloof? Of heb je iets anders geconcludeerd?

40 reacties

  1. Hans op 13-08-2016 om 22:35

    De filosofische oplossing van de problemen. Of het antwoord je bevalt is nog maar te bezien. God is almachtig en alwetend. Dat is veel groter dan mensen denken. Vergelijk het met het zonnestelseltje met wat sterretjes in de middeleeuwen en de miljarden galaxien, die we tegenwoordig kennen. En God raakt de ene kant van het heelal met zijn ene teen en de andere kant met de anderen. God weet alles. Dat is het probleem. God kan iets niet weten. Dus hij wist exact wat Abraham met Isaak ging doen nog voor hij een woord gesproken. En geen flauwekul met vrije wil, want dan zou God niet iets weten. God weet alles. Kortom, als God de reactie van Abraham op voorhand kent, kent hij alle reacties op alle dingen overal in het universum. God hoeft dus niets te corrigeren. Het heelal is exact zo als hij het bedoeld heeft en alles loopt zoals hij het gepland heeft. God hoeft dus niet in te grijpen. God KAN niet ingrijpen, want dan zou hij een fout gemaakt hebben en iets dus niet geweten hebben. Ergo, het maakt niet uit of er een God is vanuit ons gezichtspunt, want hij gaat niks veranderen. De vraag is feitelijk overbodig – tenzij God niet almachtig en alwetend is. Dan is de vraag ook overbodig, want dan is hij niet de God, die ons voorgesteld is. En kun je zo’n imperfecte God vertrouwen?



  2. Fil op 28-10-2015 om 11:10

    Of kan een atheïst me bekeren?

    Bekering is het overgaan of doen overgaan tot een godsdienst. Atheïsme is geen religie, ergo: een atheïst kan jou niet bekeren. Conclusie: je kunt je niet bekeren tot het atheïsme.

    Dit is dan ook gelijk weer een voorbeeld van religie vs atheïsme: vanuit de kant van religieuzen wordt veel gezegd, ongehinderd door enige kennis van zaken. Terminologieën, betekenissen worden te pas en te onpas gebruikt, vaak ook nog hoe het ’t beste uitkomt. (Vele interpretaties onderling al, als de verschillende stromingen naast elkaar legt). En wat ik ook lastig vind, het ene wordt wel geaccepteerd, maar het andere (gelijkwaardig) niet. Men gelooft wel in de (bijv. medische) wetenschap, maakt dagelijks gebruik van alles wat wetenschappelijk is aangetoond in de laatste eeuw en langer, men vertrouwt op wetenschap, maar…. de stukjes wetenschap die niet overeenkomen met de bijbel, die stukjes daar zit de wetenschap natuurlijk vèr naast. Evolutie bijvoorbeeld of het onstaan vd mensheid. Net zo hard aangetoond als al het andere, maar dat wordt niet geaccepteerd want het komt niet overeen met wat in de bijbel staat.
    Ik snap dat wel, maar ik kan er weinig begrip voor opbrengen.
    Cirkelredenatie kan ik ook niets mee: god bestaat want het staat in de bijbel, dat is gods woord, dus god bestaat want het staat in de….

    Geloven is precies dàt: geloven.
    Zoals ik als kind geloofde in de kerstman, sinterklaas. Alleen toen ik een jaar of 8 à 9 was, vroeg ik mij af waarom anderen nog wel in god geloofden. Voor mij was het al kind al duidelijk. Ben niet gelovig opgevoed, maar ging wel naar een christelijke school. En ik wachtte tot alle anderen ook dit stuk sprookje achter zich zouden laten. Later bleek dat dat ik het totaal verkeerd had ingeschat: van alle sprookjes was dit een sprookje waar anderen in bleven geloven en sterker nog: volwassenen ook. Ik begreep het als kind al niet.
    Ik vind religie (niet alleen het christendom, hoor) bij tijd en wijle gevaarlijk, ik vind het onderdrukkend, ik vind het leugenachtig en ik zie dat het veel mensen ongelukkig maakt.

    De bijbelteksten die vaak aangehaald worden, zoveel inconsistenties, zo multi-interpretabel.
    Die -door mij niet erkend- god of goden hadden hun heilige teksten wel wat duidelijker op papier ogen laten zetten. Met de almachtigheid, alwetendheid had god/goden dus vooraf geweten dat het zo’n shit en strijd in zou leveren tussen de mensen onderling.
    Net als: Hey Adam en Eva, ik heb jullie gemaakt. Cool, huh? Maar let op: ik heb nogal wat fouten gemaakt in mijn creatie dus ik wil niet dat jullie alle kennis hebben (want dan kom je daar namelijk achter), uds ik heb maar één regel voor jullie: Ik wil dat jullie een beetje dom en ongeïnformeerd blijven, dus eet niet van de boom van kennis.
    Hè, verdarrie, nou hebben jullie het toch gedaan. Ik wist natuurlijk dat dit zou gebeuren, want ik ben alwetend. Zo, dat ga ik eens afstraffen: Vrouw, je zult vreselijk lijden bij alle geboortes van je kinderen. Oh, ha, ik gooi er ook nog een erfzonde achteraan, iedereen wordt vanaf nu ziek en gaat dood. Verrassing, na je dood zou je maar eens heel makkelijk in de hel terecht kunnen komen, voor eeuwig… heel lang. En dat omdat ik in mijn alwetendheid je gewoon een naaistreek lever. Dan komt ie zelf naar aarde als jezus om te sterven en de zonden van de mensheid op zich te nemen.
    Ik lees: I screwed up, big time. Nu ga ik mijn enige kind (die ik ook zelf ben…uhuh) een vreselijke dood laten sterven voor jullie (guilt trip).
    HUH? Ik zou nog geen seconde overwegen om een kind van mij te laten lijden voor een fout die ik heb gemaakt.
    Nou ja, dan is er nog dat als je jezus niet accepteert dat je ‘dikke pech’ hebt. Daar staat dan wel tegenover dat je je nog zo rottig/slecht kunt gedragen, maar als je jezus accepteert als je redder, dan mag je fijn naar de hemel. Misschien heeft Hitler wel net voor zijn dood jezus wederom als zijn heiland geaccepteerd en zit hij daar gezellig met de miljoenen slachtoffers die hij heeft gemaakt. Ze hebben het hem vast vergeven….

    Wouter, geen idee waar dit voor jou toe leidt, maar alleen al dat ik lees dat je bepaalde vragen nog niet aandurft, zegt toch iets over dat religie angst zaait (want wat als je fout zit en je gaat naar de hel, zo’n risico wil je toch niet lopen dus je gelooft maar verder, al is het halfslachtig).

    Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is als je omgeven wordt door gelovigen, als je je hele leven niet beter hebt geweten. Dus, ik wil je oprecht alle sterkte wensen.



  3. Juda op 07-10-2015 om 14:03

    Misschien is het geloof voor mij te makkelijk, als ik bovenstaand lees. Ongelovig opgegroeid door lesbische moeders. Geen gelovigen in de familie. Toen ik in aanraking kwam met het geloof wist ik het, dit is wat ik miste! Nu ik zoveel jaar later ben, is deze overtuiging alleen nog maar groter geworden. Ik leef vanuit hartsrelatie met God, misschien te simpel, maar ik raad het iedereen aan. Liefde en genade wat meer heeft een mens nodig. Christenen zijn niet perfect, de wereld is niet perfect. God wel.



    • Pedro op 07-10-2015 om 17:17

      Wat heeft het er mee te maken dat je bent opgevoed door lesbische moeders? Dat moet je toch eens uitleggen, Juda!



    • henkkarssenberg op 07-10-2015 om 22:52

      Ik begrijp Juda wel, denk ik. Er wordt soms gezegd: dat iemand gelooft is een gevolg van zijn opvoeding, Het wordt klakkeloos overgenomen. Dat is dus niet waar.

      Er zijn mensen, zoals Juda die helemaal niet gelovig zijn opgegroeid en toch later de keuze hebben gemaakt voor God en de deur hebben opengedaan toen Jezus aanklopte.
      Er zijn ook mensen, die wel gelovig zijn opgevoed en later bewust instemmen met wat ze als kind hebben geleerd. Dat is dus niet klakkeloos napraten, maar ook dan een keuze.



  4. br. Gert op 07-10-2015 om 13:52

    Inderdaad, doe stille voort en gebruik zo weinig mogelijk woorden.



  5. Erwin de Ruiter op 07-10-2015 om 09:39

    Hoi Wouter, een bemoediging: “Afbeeldingen van het heilige worden gemakkelijk heilige beelden. Mijn godsidee is geen goddelijk idee. Het moet iedere keer verbrijzeld worden. Dat doet Hijzelf. Hij is de grote beeldenstormer. Zouden we niet kunnen zeggen dat dit verbrijzelen een van de tekenen is van Zijn aanwezigheid?” C.S. Lewis



    • br. Gert op 07-10-2015 om 13:48

      Alleen de aanspreektitel Hijzelf,Hij, Zijn, is mij eigenlijk al te veel maar dat laat ook weer meteen zien hoe armoedig taal is als het om intuïtieve zaken gaat met een ander zeker vermoeden. En dan is het ‘uithouden’ om niet weer naar een andere zekerheid te grijpen. Dat is echt blijven in het niets.



  6. Erwin op 06-10-2015 om 23:17

    Waarom zijn die groepjes waar je het over hebt eigenlijk zo stiekem?



    • Wouter van der Toorn op 07-10-2015 om 09:54

      Wat denk je zelf Erwin? Ze zijn zo stiekem omdat dit hele proces gepaard gaat met sociale vervreemding, je wordt een paria, geweerd uit de groep van mensen waar je van hield, het heeft nogal eens grote gevolgen voor familiebanden etc… Er zit veel pijn en afwijzing. Daarom wil je graag eerst kijken voor het veilig is, zorgen dat niemand meekijkt en meeluistert die het je daarna weer moeilijk maakt. Het zoekproces is voor velen gestart na forse trauma’s.



    • Erwin op 08-10-2015 om 00:35

      Wat ik erover denk?

      Dat het makkelijk is om te roepen dat er voor twijfel bij de kerk geen plek is, wanneer de twijfelaars zelf het er in de kerk niet over hebben maar in een stiekem groepje (atheists anonymous, zeg maar) onder elkaar lekker op de kerk dan wel het geloof kunnen afgeven.

      Ik zeg niet dat het makkelijk is om een compleet levenspatroon incl. sociale contacten op losse schroeven te zetten. Ook heeft een twijfelaar vast geen behoefte aan die goedbedoelde maar contraproductieve dogmatische “herbekeerpraatjes” zoals die ook bij bijna elke recente post van deze blog staan. En ook is het spreken van lotgenoten erg nuttig en kan troost geven.

      Maar, op deze manier verandert er natuurlijk nooit iets. Het in de kerk bespreekbaar maken van twijfel zal uiteindelijk toch echt moeten gebeuren door de twijfelaars zelf.

      Toen ik door dat proces heenging ben ik niet meer naar de samenkomsten gegaan, maar heb wel intensief contact gehouden met een aantal christelijke vrienden, met wie ik de twijfel openlijk besprak en hele discussies heb gehad over de zin en onzin van/in het geloof. Wat ik merkte was juist veel begrip, en veel “ik weet het ook niet” antwoorden ipv. de standaard recht praten wat krom is procedure. Ze waren het niet in alles met mij eens maar de twijfel veranderde niets aan onze relatie.

      Misschien heb ik heel veel geluk gehad met die vrienden. Maar misschien geven sommigen het geen kans vanwege de angst voor afwijzing e.d. En in dat geval is er ook een verschil tussen werkelijkheid en aanname. Je kunt vrienden (of de kerk) niet iets kwalijk nemen wat ze nooit hebben gedaan, maar waarvan je aanneemt dat ze het zouden doen als je zou vertellen dat je twijfelde.



  7. henkkarssenberg op 06-10-2015 om 23:01

    Beste Van Ruitjes,

    Je vroeg: ‘Over welk bloed heb je het Henk? Bestaat er zoiets als atheïstenbloed dan?’

    Ik doelde op die atheïsten, die zich verenigen in forums zoals Freethinker.nl. Ik weet, dat er heel wat mensen zijn, die niet in het bestaan van God geloven en zich daar verder ook niet zo druk over maken. Maar dat bedoelde ik niet. Ik had het over die atheïsten, die religie zien als de bron van alle ellende in de wereld en een boodschap voor de wereld hebben. Je zou ze ‘evangeliserende’ atheïsten kunnen noemen.

    Dus ik denk wel, dat er zoiets is als atheïstenbloed. Theoretisch hebben die atheïsten alleen maar gemeen, dat ze niet overtuigd zijn van het bestaan van goden. Maar in de praktijk wordt het cement toch vaak gevormd door een afkeer van (de god van de) gelovigen en hier vooral die van de christenen.

    Kijk maar eens even rond op Freethinker.nl . Misschien is de situatie verbeterd sinds ik daar (ongeveer een half jaar geleden) verbannen ben. Ik heb daar geen toegang meer, ook niet om te lezen.

    Voor een eventuele reactie kun je misschien beter rechtstreeks naar henkkarssnberg@gmail.com schrijven.

    Groet, HK



  8. Willem J. de Wit op 06-10-2015 om 18:31

    Misschien heb je wat aan mijn boek “On the Way to the Living God” (te downloaden als pdf): http://willemjdewit.com/living-god-cathartic-bavinck-plausibility-crisis/.



  9. henkkarssenberg op 06-10-2015 om 16:17

    Beste Van Ruitjes,

    Je schrijft in reactie op mij: ‘Beste Henk, Ik neem aan dat je wel snapt dat een atheïst niet echt de schuld van alle ellende op de wereld aan een niet bestaande god geeft.Welke god dan ook. Het gaat over de gelovige zelf, wat het over henzelf zegt, en niet over hun zo intens aanbeden zwaar gestoorde niet bestaande god’

    Nee, de meeste atheïsten zijn wel zo redelijk om te begrijpen, dat je een niet-bestaande god niet aansprakelijk kunt stellen. Het gaat er vaak om om degenen, die in God geloven te raken. Ook jij doet dat in je laatste zin en kunt het daarbij toch weer niet laten om over een zwaar gestoorde niet bestaande god te spreken. Het bloed kruipt waar het niet gaan kan.



    • van Ruitjes op 06-10-2015 om 19:16

      Beste Henk,je zei: “de meeste atheïsten zijn wel zo redelijk om te begrijpen, dat je een niet-bestaande god niet aansprakelijk kunt stellen”

      Bedoel je dat nou vals of begrijp je het echt niet Henk?

      Over welk bloed heb je het Henk? Bestaat er zoiets als atheïstenbloed dan?



  10. van Ruitjes op 06-10-2015 om 15:16

    Beste Wouter, Voorlopig zie ik geen Nederlandse Ryan Bell in je. http://www.patheos.com/blogs/yearwithoutgod/about/ Btw ik wist nog niet dat iedereen het er over eens is dat Jezus werkelijk heeft bestaan. Is er iets nieuws ontdekt dan?



  11. henkkarssenberg op 06-10-2015 om 12:44

    Sorry, Zoeker, als ‘iets’ eenmaal de basis van je leven is geweest dan kan het later niet opeens weg of waardeloos zijn. Het één of het ander: Of het was altijd al gebakken lucht. Mooie sprookjes zoals Sinterklaas (die vergelijking is vaak gemaakt). Of Jezus Christus is nog steeds de Weg, de Waarheid en het Leven.
    Zoals je begrijpt geloof ik het laatste, al kan ik het niet bewijzen. Maar als het loslaten van het geloof zoveel pijn kost (in tegenstelling tot het loslaten van Sinterklaas of Roodkapje) dan zou je kunnen afvragen of het misschien toch waar is wat je geloofd hebt.
    Veel mensen zeggen tegenwoordig: Er is geen waarheid. Of: ieder heeft haar/zijn eigen waarheid. Maar dat is natuurlijk onzin. Jezus Christus is niet uit de dood opgestaan of Hij is wel opgestaan. Het kan niet allebei waar zijn.
    Als Hij wel is opgestaan dan wordt alles anders. Als Hij niet is opgestaan dan is het christelijk geloof een schijnvertoning.

    Met respect voor jou en voor Wouter en oprecht de beste wensen,

    Henk Karssenberg, Amersfoort.



  12. Lieveheersbeest op 06-10-2015 om 12:36

    Atheist is wel een hele grote stap. Misschien moet je eens beginnen met agnost. Zoals de filosoof en theoloog Søren Kierkegaard zei: “If I am capable of grasping God objectively, I do not believe, but precisely because I cannot do this I must believe.”. Handig Wikipedia!

    Tweede opmerking: Het evangelische wereldje waar je – neem ik aan – in zit, is slechts een klein onderdeel van de 1 tot 2 miljard christenen op deze wereld. Tip: kijk eens om je heen hoe anderen hun geloof beleven en laat je daar door inspireren, uitdagen, nadenken, herformuleren…



  13. henkkarssenberg op 06-10-2015 om 10:04

    Beste Wouter,

    Nog maar een paar blogs terug stelde je vragen bij de God van het Oude Testament, die een heel andere God zou zijn dan de Vader van Jezus Christus. Je was bezig met een ‘zoektocht’.
    Nu al koers je aan op het atheïsme, weliswaar nog steeds in vragende en twijfelende vorm. Maar toch ook doelbewust.
    Het is goed en bijbels om vragen te stellen en te zoeken. Maar dan wel om antwoorden te krijgen en om te vinden.

    Wie eenmaal door het evangelie is aangeraakt zal er zijn leven lang niet meer van loskomen. Dat wordt ook wel bewezen door de vele ‘afvalligen’ (op http://www.freethinker.nl bijvoorbeeld) die maar niet van God en van de bijbel kunnen loskomen. Ze blijven de ‘niet-bestaande-God de schuld geven van de ellende in de wereld. Ze blijven tegenstrijdigheden zoeken in de bijbel, waarvan ze anderzijds beweren dat het een sprookjesboek is. Maar waarom dan je nog steeds zo met religie bezighouden?
    Omdat God maar niet een projectie is van menselijke gedachten en Jezus maar niet een (buiten)gewoon mens, maar ook de zoon van de levende God.

    Blijf niet op twee gedachten hinken. Zoek God waar Hij te vinden is! In de Mensenzoon Jezus Christus, die spreekt door de Schriften.



    • Zoeker op 06-10-2015 om 12:01

      Pardon?
      Als één van de vele ‘afvalligen’ die haar verhaal op freethinker heeft gezet voel ik de behoefte om iets recht te zetten.
      Rode draad in de verhalen is m.i. de pijn die wordt ervaren bij het proces van loskomen van iets wat jarenlang de basis van je leven is geweest. Het niet meer kunnen ontkennen van twijfel, ook al zou je willen. En ja, soms gevoelens van ontgoocheling, teleurstelling en boosheid.
      Henk, jouw analyse maakt dat ik me weer realiseer hoe blij ik ben uit de bubbel te zijn.
      Bedankt!



    • van Ruitjes op 06-10-2015 om 15:38

      Beste Henk, Ik neem aan dat je wel snapt dat een atheïst niet echt de schuld van alle ellende op de wereld aan een niet bestaande god geeft.Welke god dan ook. Het gaat over de gelovige zelf, wat het over henzelf zegt, en niet over hun zo intens aanbeden zwaar gestoorde niet bestaande god



  14. Wietze Baron op 06-10-2015 om 08:49

    Wouter, krijg ik het idee dat je weer een beetje terug bent bij af? Als je één kleer de emotionele warmte van het “in Jezus zijn” hebt ervaren, samen vaak met andere gelovigen, is het ontzettend lastig om dat helemaal uit je systeem te krijgen. Ik heb een vergelijkbare ervaring als die van Thomas, eerst Jezus alles, zendeling (bijbelvertaler) 13 jaar, steeds verder eroderende twijfel, uiteindelijk de pijnlijkste erkenning aller tijden: Jezus kan De Waarheid niet zijn. Gelovigen begrijpen niets van de pijn hiervan: “Je hebt Jezus aan de kant gezet”, is een typische reactie die je krijgt.
    Je hoeft dan nog geen atheïst te worden, want dan ben je al weer een “gelovige”, eenvoudig erkennen dat je het “bij God” niet weet en toch maar even door blijven spitten waarom Jezus niet De Waarheid kan zijn. Ik ben de redenen op een rijtje gaan zetten in mijn blog “www.kinderen-van-god.nl “. In het introductiebericht lees je iets over mijn levensweg. Ik blijf je blog graag volgen en ben benieuwd naar waar je uit gaat komen (als je ooit ergens uitkomt:))



  15. Jan op 06-10-2015 om 04:46

    Dus je vraagt je af of je slechts christen bent omdat je omgeving christelijk is, en vervolgens vraag je een andere omgeving om jou tot atheisme te bekeren? Zal je dan later niet weer dezelfde (on)geloofstwijfel krijgen?

    Hoe belangrijk is de goedkeuring van anderen voor jou? In hoeverre mag jij er van jezelf zijn zoals je bent? Ik denk dat die vragen je verder kunnen helpen in dit proces.



  16. simonvangroningen op 05-10-2015 om 21:29

    Nog steeds geen geloofscrisis wouter?



  17. Marc Elders op 05-10-2015 om 20:50

    Mooie vraag: ‘Als je niet gelooft in God, wat mis ik dan?’



    • Paiba op 05-10-2015 om 23:01

      Dat roept wel onmiddellijk de vraag op of je iets aan God moet hebben. Is de essentie van het geloof dat God hier en nu iets toevoegt of dat Hij iets veel groters biedt met oog op de eeuwigheid?
      Misschien klinkt dat flauw, maar niet onmogelijk toch?



  18. martijnpeterburgers op 05-10-2015 om 19:48

    “Geen mens kan getuigen van het niet-bestaan van God zonder ten opzichte van zijn ziel meineed te plegen, want zij die zich uit de voeten maken, zij die altijd afwezig zijn als God aanwezig is, zij hebben alleen het recht een alibi te zoeken voor het feit dat zij niet in staat zijn te getuigen” (Abraham Joshua Heschel, De mens is niet alleen. De ervaring van Gods aanwezigheid, blz. 89).

    “We hebben niet de kracht om het toppunt van het denken te bereiken, geen vleugels waarop we ons kunnen verheffen om alle gevaren van misvorming achter ons te laten. Maar van tijd tot tijd staan wij in vuur en vlam zonder dat wij daar zelf iets aan kunnen doen. En tenzij het menselijk bestaan wordt afgedaan als een gekkenhuis, is de spectrumanalyse van die lichtstraal het bewijs voor diegenen die ernaar op zoek zijn” (Abraham Joshua Heschel, De mens is niet alleen. De ervaring van Gods aanwezigheid, blz. 90).



  19. Geronimo op 05-10-2015 om 19:09

    Ik heb er langs gescheerd. Het zou het leven een stuk makkelijker maken. Maar ook een stuk hopelozer en troosterlozer, imho. Wat mij o.a. heeft geholpen is het bestuderen van de christelijke traditie (waarin alle vragen terugkomen en je ontdekt dat er veel meer meningen en antwoorden zijn dan alleen die evangelische); het commitment aan een lokale gemeente en het opzoeken van de stilte; gesprekken met vrienden en oudere christenen; het (her)lezen van C.S. Lewis en Eugene Peterson; de muziek van Leonard Cohen en Over The Rhine en gebed.



  20. Paiba op 05-10-2015 om 16:24

    Deze blogs volgen elkaar wel in sneltreintempo op. Ben je echt in dat tempo op weg naar atheïsme?
    Dat zou heel erg verdrietig zijn.
    Houd je je nu ook nog bezig met de argumenten voor God of verdiep je je nu alleen nog in de tegenargumenten?



  21. Thomas op 05-10-2015 om 10:30

    Ik heb die stap wel gemaakt. En hij is heel erg lastig. Vooral de aanloop en de (angst voor) de praktische gevolgen. Jij bent, net als ik, fulltime betrokken bij christelijk werk. Ik gok dat 90% van je sociale netwerk christelijk is. Een besluit om zomaar even atheist te worden, neem je niet zomaar. Je wilt het niet, je verliest er je werk mee en een hoop aanzien, vrienden, etcetera. Zoiets kies je niet voor, je wordt er toe gedwongen.

    Bij mij heeft het vijf jaar geduurd (na 25 jaar vrolijk en overtuigd Christen te zijn geweest). Vijf jaar van studeren, zendeling zijn, en knagende twijfels. Net als jij koos ik toch maar voor Jezus. Voor vergelijkbare redenen. Het donkere vermoeden dat je begint op te bouwen – het hele christelijke wereldbeeld blijkt telkens weer niet te kloppen, of ook andere verklaringen te hebben – kun je niet echt omarmen. Dat kun je lang volhouden, tot het op een gegeven moment genoeg is. Tot je uit eigen ervaring merkt dat de twijfel aan je ziel aan het knagen is, en je alleen nog door kunt gaan door jezelf ECHT voor de gek te houden. Tot je ontdekt dat de belofte van Jezus – dat de Vader de heilige Geest zal geven aan wie hem erom vragen – een loze belofte blijkt. Tot je ziet dat je alles op een droom hebt gebouwd. Tot je ziet dat de beloften en uitspraken van Jezus, stuk voor stuk of zo vaag zijn dat je er alle kanten mee op kan (“wie in mij blijft, ik blijf in hem”), of gewoon niet altijd kloppen (“zoekt en gij zult vinden”), of gewoon helemaal niet kloppen (“ik kom in 1 generatie terug”). Dat al die beloften van Jezus vooral goed voelen, tot je eens echt de kritiek de ruimte laat.

    Want zeg nu zelf – je hebt twijfels, maar tegelijk zie ik in je onderschrift: “Media Innovator / Art Director bij Stichting Agapè en het Jesus.net Internet project en Internet pastor”. Is dat een positie waarin je vrij na kunt denken over de vraag of er eigenlijk wel een God is? En of Jezus eigenlijk wel de weg naar die God is – als hij al bestaat? Je bent als een bakker die aan brood twijfelt…

    Voor mij was het uiteindelijke schreeuwen naar God – IK KAN DIT NIET MEER GELOVEN! – als fulltime zendeling, de meest angstaanjagende, oprechte, moedige en authentieke religieuze ervaring die ik ooit heb gehad. Eindelijk mocht ik mezelf zijn, met mijn eigen gedachten, onafhankelijk van wat de rest er van mocht denken, of mijn decennia lange christelijke opvoeding en sociale netwerk. Ongeacht de gevolgen, waar ik nu dagelijks mee moet dealen.

    Ik heb dus een vermoeden dat de werkelijke reden van je angst om je over te geven aan het ongeloof, niet een mooie rationele “ik ben gefascineerd door Jezus” redenatie is. Als je echt gefascineerd was, had je dan al die vragen en het onderbuikgevoel dat het misschien wel eens helemaal niet klopt?

    Ik denk dat er andere redenen achter zitten. Het zijn waarschijnlijk meerdere redenen zelfs, die stuk voor stuk zwaarder zijn. Dat mag je misschien uitleggen via de mail, in een comment, of een aparte blog. Deze video legt dat o.a. mooi uit: https://www.youtube.com/watch?v=12rP8ybp13s (5 minuten)

    Tip: je hoeft niet ineens atheist te worden. Je kunt ook Deist worden. Dat klinkt al een stuk vriendelijker, en daarmee kun je alle Godsbewijzen lekker laten staan, zonder dat God zich ergens mee hoeft te bemoeien (want dat doet hij nu eenmaal in de praktijk niet, tenzij je het als een bril over de feiten heen legt!).



  22. Zoeker op 05-10-2015 om 10:10

    ‘Of kan een atheïst me bekeren? Zijn er mensen die wel het lef hadden? Ben je helemaal gestopt met geloof? Of heb je iets anders geconcludeerd?’

    Ha Wouter, ik denk dat een atheïst je niet kan bekeren. Net als een christen een niet-christen niet kan bekeren.
    Mijn bekering (tot christen) heb ik ervaren als een moment waarop verschillende processen bij elkaar kwamen en tot een ‘a-ha moment’ leidden; het evangelie landde, het resoneerde met mijn zijn.
    En bij mijn ‘deconversion’ gebeurde exact hetzelfde. Het was niet 1 gesprek, 1 boek of een rationele keuze; verschillende zaken kwamen bij elkaar en zorgden voor een rigoureuze verschuiving van mijn beeld van God, perceptie van ‘het geloof’ en mijn plek in het geheel.

    Ik ben helemaal gestopt met geloof, als in dat ik mezelf nu agnost noem. En het behoorlijk waarschijnlijk vind dat het christelijke verhaal niet meer is dan een verhaal. Met inspirerende elementen, maar niet in die mate dat ik mijn leven er op baseer.

    Nadenken, de allerspannendste vragen durven stellen en ‘buiten de christelijke kaders’ onderzoek doen was een voorwaarde om op dat punt te komen. En ja, dat vergt lef. Ik vond het een zwaar proces, maar had het gevoel dat ik niet anders kon.
    Naast dat ik me ontgoocheld voel, voel ik me ook bevrijd.

    Succes met jouw tocht!



  23. erik op 05-10-2015 om 08:22

    je kunt de kerk loochenen, maar loochen Jezus niet en diens offer,er word zoveel geschreven over van alles, maar lees je de boeken dan lees je niet meer om wie het werkelijk gaat Jezus, maar gaat het van A tot Z over ons, ons verdriet,ons pijn, onze twijfels, welk formule je kunt volgen, hoe je de bijbel moet studeren maar dan op je zelf gericht enz, en Jezus komt op een tweede plaats ook in de liederen. Zijn wij dan zo egocentrisch geworden, dat het allemaal om mijn gevoel gaat, als ik maar het maar lekker heb tijdens de dienst enz. Aanbidden wij nu de Koning Jezus Christus de gezalfde Gods of gaat het om mijn gevoel, je hoort toch zo vaak om je heen, ik voel God, ik voel de HG,maar waar staat dit in de bijbel vraag ik mij af? wel zie ik dat we God aanbidden in Geest en Waarheid en niet ons gevoel, waar gaat het om en om wie gaat het nu werkelijk dat vraag ik mij steeds meer en meer af.



  24. rita stouten op 05-10-2015 om 08:09

    Ik heb Jezus leren kennen op wat latere leeftijd,zat jarenlang bij Jehova,hgetuige. Ik hield niet van God, vond Hem streng en dacht dat Hij boven,alles zat te turven wat ik deed.Er waren daar nogal wetten en regels.Tot ik Jezus leerde kennen. Nu zie ik het zo, God blijft altijd op een afstand een hele strenge God
    maar in Jezus werd Hij mijn Vader. In de bijbel lees ik ook dat het de Vader is, die mensen naar Jezus trekt. Alhoewel ik geen antwoord heb op je vele vragen daar ik ze ook zelf heb, hou ik dit allerbelangrijkste (het kennen van Jesus) vast. Vriendelijke groet rita



  25. Boktor op 05-10-2015 om 07:59

    [quote]Dit is mijn gedachte: als er al een God is, dan kan ik hem niet kiezen, niet zelf bepalen … Dus is mijn conclusie nog steeds dat als ik wil uitvinden wie God is, ik vooral Jezus moet hebben.[/quote]

    Dit is erg inconsistent (je hinkt wel vaker op twee gedachten heb ik gezien).
    Wat wil je nou? Helemaal open zijn naar de mogelijkheden, of blijf je toch hardnekkig vasthouden aan de enige weg, waarheid en leven?

    Overigens snap ik je terughoudendheid om te hard van stapen te lopen volkomen!

    Gefascineerd ben ik door je recente reeks.
    Herkenbare sentimenten die resoneren met mijn loskomen uit het christelijke geloof.
    Ik hoop dat je dit in openheid blijft delen.

    Harde conclusies heb ik (nog) niet. Ik denk dat je, als je een christelijk leven achterlaat waar harde conclusies de norm zijn, bewuster bent van de risico´s van het trekken van harde conclusies.



  26. Storm op 04-10-2015 om 22:27

    Als er druk staat op de ketel dan springt op een gegeven moment het deksel eraf. En dan stoomt of stroom alles naar buiten. Dat is wat met mij gebeurde, en ik zie het bij jou als ik me niet vergis.Bij mij was er veel angst en spanning de eerste periode, langzamerhand werd dat minder. Dat proces is misschien nodig. Nee, ik durfde ook niet of misschien moet ik zeggen; …ik kon niet. Ik kan niet zonder Jezus…de rest daar kan ik niet goed meer bij. Je zult het ondekken dat je steeds meer: “NEEN” gaat roepen bij preken die je hoort.Bij het zo fijn en knus hebben samen met de andere christenen. Oh je wilt het wel want weemoed overvalt je zo vaak. Je wilt zo graag dat troostende gevoel blijven ervaren….Maar je kunt niet leven met de gedachte dat anders of niet gelovigen een hel verdienen. VERDIENEN…alleen het woord al. Nu lees ik de Bijbel en nog steeds raken de liefdevolle teksten me….maar wat lees ik veel gruwelen. Was ik vroeger blind, doof????? Het is zwaar deze reis het hinken op twee gedachten. Toch bid ik nog; Heer ontferm U, over jou, mij een ieder die het moeilijk heeft.
    Maar misschien is het voor jou heel anders, eigenlijk hoop ik dat voor je.<3



  27. Bianca op 04-10-2015 om 21:53

    Sinds ik in het joodse ben gedoken en ondergedompeld durf ik te stellen dat ik zeker niet weet wie de messias is (of gaat zijn) maar wel dat je moet kunnen bewijzen dat haShem bestaat. Dat kan ik en dat doet een atheïst ook! Dus wordt Jood of atheïst



    • erik op 05-10-2015 om 07:43

      mee eens, we kunnen terug gaan naar de bron waar het allemaal begon, Israel.
      ik zoek veel in die richting net als jij, en raak steeds meer overtuigd dat we dan pas ook het oude testament kunnen begrijpen en het nieuwe, wij zijn niet besneden in het vlees maar in onze geest. en ook joden hebben de gewoonte heel veel te vragen aan God en waarom ook niet, Hij is de bron van alle dingen, dus waarom niet bij de bron beginnen? want alles is uit Hem ontstaan. ik ben ook met die dingen bezig en herontdek de bijbel beetje bij beetje. nee ik ben dan GEEN jood, wel een medeburger en erfgenaam, maar ben vooral een reiziger die op weg is, en weet waarheen, naar het hemels thuis. Er zullen beproevingen en moeilijke dingen op die weg zijn, maar je bent op weg, je zult vaak struikelen en vallen, maar ben je bereidt om dan ook weer verder te gaan.



  28. Jaap Treur op 04-10-2015 om 21:33

    Ik kan een heel eind met je meegaan , maar ik zou de laatste alinea achterwege laten en vooral verder gaan met de voorlaatste: door Jezus heen leren zien wie God is …



  29. midas op 04-10-2015 om 21:20

    Wat mij helpt is ook de stukken lezen van Emmanuel Rutten. Gewoon redelijke argumenten voor bestaan van een god. Dus niet overtuigen door atheist, maar ook de redelijkheid onderzoeken.



  30. J op 04-10-2015 om 20:38

    Wow wat een mooie eerlijke blog. Ik ga een vergelijkbare reis.