En terug naar het nu
Er zijn van die momenten dat ik scroll door mijn lange lijst met aantekeningen voor een volgende blog, een volgende diepe gedachte, het begin van een mogelijk interessant betoog over God, geloof en het leven. Maar steeds vaker heb ik: ach laat ook maar, ik heb er even geen zin in.
Het slechte is sterker dan het goede
Jan Terlouw pleit voor meer touwtjes uit de deuren. Meer vertrouwen in de maatschappij. Maar ja, angst is nu eenmaal een sterkere motivator dan goed nieuws. En ondanks een veiliger wereld voelen we ons minder op ons gemak. Dat is een vreemde paradox.
Ik wil alleen maar leven
Wist je dat in een tijd van persoonlijke crisis regelmatig gelovigen hun geloof moeten hercalibreren of kwijtraken. Een crisis is ook voor niet-gelovigen aanleiding om een nieuwe houvast te zoeken in het leven en met de nieuwe vragen die worden opgeworpen. Ook religie wordt overwogen. Ik herken het wel. Maar ik wil vooral leven. Leven zoals het bedoeld is.
Kan je een onbekende God liefhebben?
Misschien is God wel veel meer verborgen dan ik mezelf had aangepraat. Hij was zo lekker duidelijk, regelmatig systematisch, voorspelbaar en benaderbaar. Nu is hij minder duidelijk dan in mijn evangelische en reformatorische geloofsperiode. Misschien is God dan, voor mij persoonlijk in ieder geval, veel meer in mysteriën gehuld. Maar dat wil nog niet zeggen dat de passie is gedempt, dat de liefde is uitgedoofd.
Waarom staat de genezingshype me tegen
In de afgelopen weken is er aardig wat aandacht geweest voor de genezingshype die in sommige hoeken van de christelijke wereld aanwezig is. Een paar weken terug schreef ik een pleidooi om de gloriestoelen en healingstations thuis te laten. Dit zorgde voor een aantal reacties in o.a. het ND en een aantal blogs. Dit is weer een nieuwe reactie. Dit keer van Marijke Volgers.
Stel me geen moeilijke vragen
Lang was mijn geloof gericht op het krijgen van alle antwoorden. Want met het juiste antwoord kan je de toekomst in. Maar is dat wel het het beste waar je op gericht kunt zijn? Om te beginnen hier een zacht je in slaap sussend gedichtje.
Angst om God kwijt te raken
Stel je nu eens voor dat je vandaag weer opnieuw zou moeten kiezen en zou moeten bepalen of je een geloof zou willen aanhangen en of je in (een of andere) God zou kunnen geloven. Dat is een spannend proces.
Een plek om alle vragen te stellen
Er is een grote groep gelovigen die liever niet geconfronteerd wordt met ingewikkelde vragen. Vertel maar hoe het zit, hou instant wat je hebt, en val het liefst ook niet buiten de boot. Er is aan de andere kant ook een grote groep die behoefte heeft aan een plek waar je, zonder afwijzing, je vragen, twijfels, ideeën en overtuigingen kan bespreken. Er is niets zo gezond om zo’n plek te hebben.
In die God geloof ik niet meer
Er zijn zoveel ideeën over God waar ik afscheid van heb genomen. Omdat het niet werkt, niet eerlijk is, slechts sociale controle is. Maar in welke God geloof ik dan wel?
Wanneer staat een nieuwe Gandhi op?
Deze week keek ik de film Gandhi (1982). Het was een moment van reflectie en ik vroeg me af naar welke wereld ik eigenlijk wil kijken. Een paar gedachten formuleer ik in deze blog over geweldloze opstand, een mediageile wereld en hobbits.
Brief aan mijn toekomstige ik
Dit is een brief aan mijn toekomstige ik, mijn ik van 60 jaar oud, mijn ik uit 2035. Waarom? Met een paginagrote advertentie roept Amnesty International deze week de Europese leiders op om zich niet druk te maken om de polls, maar om hoe zij in de geschiedenisboeken terecht zouden willen komen. Het zet mij ook aan het denken. Daarom knoop ik het gesprek met mijn-oudere-ik aan…
God verbergt zich in het doodgewone
Even geen jingle bells, geen white christmas uit mijn speakers. Liever een stille nacht zonder mierzoet kerstsfeertje. Had ik geen zin in. Misschien ook omdat ik merk dat God maar moeilijk vindbaar is in de overmatige kerst glitter en glamour. Het is een beetje tegenstrijdig met hoe het verhaal volgens mij is gegaan. Een verhaal dat juist iedere glitter en glamour mist. Hier mijn kerstgedachte met als ingrediënten: een tienerzwangerschap, tovenaar Radagast en vluchtelingen.