Wouter van der Toorn
Eigenaar van Creatov, Mede-eigenaar van Bright Elephant, Innovator bij Jesus.net. Thomás de Twijfelaar. Blogger. Schrijver. Denker. Prater. Oosters-orthodox. Heb mijn hart verloren op Athos. Blog al sinds 2004 over de thema's die me bezighouden.
Wanneer staat een nieuwe Gandhi op?
Deze week keek ik de film Gandhi (1982). Het was een moment van reflectie en ik vroeg me af naar welke wereld ik eigenlijk wil kijken. Een paar gedachten formuleer ik in deze blog over geweldloze opstand, een mediageile wereld en hobbits.
Waarom studenten steeds minder met de kerk hebben
In de Huffington Post staat vandaag interessant lijstje met redenen waarom steeds minder studenten onderdeel uitmaken van de kerk of kerkdiensten bezoeken. Dit zijn de belangrijkste redenen, waarbij zowel studenten met en zonder religieuze achtergrond zijn bevraagd.
Het tegenovergestelde van geloof
Wat zou het tegenovergestelde zijn van geloof? Mijn eerste impuls is om deze vraag te beantwoorden is om te denken dat dat twijfel zou moeten zijn. Maar dat blijkt niet zo te zijn.
Brief aan mijn toekomstige ik
Dit is een brief aan mijn toekomstige ik, mijn ik van 60 jaar oud, mijn ik uit 2035. Waarom? Met een paginagrote advertentie roept Amnesty International deze week de Europese leiders op om zich niet druk te maken om de polls, maar om hoe zij in de geschiedenisboeken terecht zouden willen komen. Het zet mij ook aan het denken. Daarom knoop ik het gesprek met mijn-oudere-ik aan…
Alles wat niet mocht
Het resultaat van mijn zwaar orthodox christelijke opvoeding was een soort natuurlijk reflex van argwaan tegen alles wat anders is. Het is denk ik niet ingeschapen, het is aangeleerd, maar het zit wel erg diep. Dit jaar zoek ik naar meer vrijheid. En liefde.
God verbergt zich in het doodgewone
Even geen jingle bells, geen white christmas uit mijn speakers. Liever een stille nacht zonder mierzoet kerstsfeertje. Had ik geen zin in. Misschien ook omdat ik merk dat God maar moeilijk vindbaar is in de overmatige kerst glitter en glamour. Het is een beetje tegenstrijdig met hoe het verhaal volgens mij is gegaan. Een verhaal dat juist iedere glitter en glamour mist. Hier mijn kerstgedachte met als ingrediënten: een tienerzwangerschap, tovenaar Radagast en vluchtelingen.
Jezus, red ons van de wrede God!
Het knaagt, het verhaal dat Jezus door God zou zijn gestuurd om ons te redden van de boze God die ons anders zou straffen. Serieus? Moet Jezus ons nu van een wrede en nietsontziende God bevrijden?
Je kunt God toch niet zien
Wie God was en is? Daar zijn veel clou’s voor in het leven en in de geschiedenis, maar ze zijn altijd te beperkt. Zodra het te concreet wordt verliest het direct zijn geloof en geloofwaardigheid.
Niet-geloven is net zo idioot
Het is soms een vreemde wereld, daar waar geloof en ongeloof, religieuzen en atheïsten met elkaar gaan praten. Nou ja, hier zou je al direct alles over één kam kunnen gaan scheren, maar niets is minder waar hè. Wat me wel regelmatig steekt dat er vaak vanuit het betrokken fort in het wilde weg wordt geschoten.
Haat gaat niet ver genoeg
Hoe moet je reageren op de terreur in Parijs en ellende in de wereld? Hoe moet je het kwaad beantwoorden en de haat bestrijden? Een paar persoonlijke gedachten…
Ellendig simplisme
“Je moet er gewoon voor bidden, dan komt het allemaal goed.” “Geef het in Gods hand, dan zul je vrede ervaren.” “Later in de hemel zal het echte vrede zijn.” “God zal je nooit meer geven dan je aan kunt.” “God heeft er vast een bedoeling mee.” Hoe gemakkelijk zijn deze dingen niet gezegd in de kerk. En hoe ongelofelijk ellendig is dat wel niet?!
De Bijbel als magisch boek en God als goede fee
Ergens komt het moment dat je moet besluiten om vast te houden aan het fijne, ongecompliceerde geloof dat je had als kind of dit geloof los te laten. Veel van het geloof als kind wordt natuurlijk genuanceerder. Maar voor veel christenen lijkt het of God vooral de goede fee blijft die je in je wensen wilt voorzien.