Robert De Niro en de vluchtelingencrisis
Wat is dit prachtig en indringend!! Nils Frahm en Woodkid werken samen met Robert De Niro en kunstenaar JR aan een project over de vluchtelingencrisis waarbij De Niro de verteller is. Het is een project dat een film, album en compleet kunstproject is. Er is wat te vertellen. We moeten de angst bestrijden!
In die God geloof ik niet meer
Er zijn zoveel ideeën over God waar ik afscheid van heb genomen. Omdat het niet werkt, niet eerlijk is, slechts sociale controle is. Maar in welke God geloof ik dan wel?
Big Brother is watching you
Big Brother was vermakelijke televisie waarbij iedereen een beetje god kon spelen. Altijd meekijken. De gedachte dat God altijd meekijkt is ook wel scary trouwens. Een blog over 24/7 toezicht, terreur van transparantie en bidden.
Gestopt met plastic plantje water geven
Ja, natuurlijk is dat een berichtje om even om te grijnzen. ‘Ik ben al 2,5 week een plastic plantje water aan het geven’ durft Nicole op Facebook te erkennen. Respect voor de ontboezeming. Moet ik nu lachen, zal ik meewarig mijn hoofd schudden? Nee wacht, ik zal er een blog aan wijden omdat het me namelijk aan iets laat denken.
Als geloof een spierballen gevecht wordt
In het christelijk evangelische wereldje kan je nogal eens de indruk krijgen dat geloof gaat om spektakel, om iets groots, iets overweldigend. Grootse verhalen worden verteld, getuigenissen, hoe God ingreep, hoe God bijzonder voorziet, hoe God blijkbaar bijzonder inzicht gaf in een situatie. En vervolgens zit er een groep mensen die stilletjes weer wegkruipt in zijn schulp… Want, zo bijzonder ben je niet.
Atheïsme van verdriet
Er bestaat een soort atheïsme dat ik goed kan begrijpen: ‘atheism of sadness’, zoals Tomáš Halík uitlegde. Het is het kijken naar alles wat er gebeurt of wat je is overkomen, de dingen die onrechtvaardig zijn, die je lijken te zijn afgenomen, dat je je afvraagt waarom God er niet aan heeft gedaan. De logische conclusie is dat er geen God kan bestaan.
Disney houdt de wereld een spiegel voor
Vaak gaat het op dat films je iets kunnen vertellen van de tijd waarin deze uitkomt. Soms op een verrassende manier. Ik had niet verwacht dat Disney met de laatste animatie film ‘Zootopia’ (in Nederlands uitgebracht als ‘Zootropolis’) zoveel te zeggen heeft tegen de wereld van vreemdelingen, verharding, vervreemding, superioriteit en racisme.
Wanneer staat een nieuwe Gandhi op?
Deze week keek ik de film Gandhi (1982). Het was een moment van reflectie en ik vroeg me af naar welke wereld ik eigenlijk wil kijken. Een paar gedachten formuleer ik in deze blog over geweldloze opstand, een mediageile wereld en hobbits.
Waarom studenten steeds minder met de kerk hebben
In de Huffington Post staat vandaag interessant lijstje met redenen waarom steeds minder studenten onderdeel uitmaken van de kerk of kerkdiensten bezoeken. Dit zijn de belangrijkste redenen, waarbij zowel studenten met en zonder religieuze achtergrond zijn bevraagd.
Het tegenovergestelde van geloof
Wat zou het tegenovergestelde zijn van geloof? Mijn eerste impuls is om deze vraag te beantwoorden is om te denken dat dat twijfel zou moeten zijn. Maar dat blijkt niet zo te zijn.
Brief aan mijn toekomstige ik
Dit is een brief aan mijn toekomstige ik, mijn ik van 60 jaar oud, mijn ik uit 2035. Waarom? Met een paginagrote advertentie roept Amnesty International deze week de Europese leiders op om zich niet druk te maken om de polls, maar om hoe zij in de geschiedenisboeken terecht zouden willen komen. Het zet mij ook aan het denken. Daarom knoop ik het gesprek met mijn-oudere-ik aan…
Alles wat niet mocht
Het resultaat van mijn zwaar orthodox christelijke opvoeding was een soort natuurlijk reflex van argwaan tegen alles wat anders is. Het is denk ik niet ingeschapen, het is aangeleerd, maar het zit wel erg diep. Dit jaar zoek ik naar meer vrijheid. En liefde.